Category: Nieuwe Muziek

Working Men’s Club – John Cooper Clarke

John Cooper Clarke is een Britse dichter, die eind jaren 70 zijn eerste bundel uitbracht. Niet als boek maar op LP. Je kunt Clarke vergelijken met Jules Deelder, maar dan punk i.p.v. jazz.

Working Men’s Club eert de nu 71 jarige dichter met een nummer dat klinkt alsof het nog steeds 1979 is. John Cooper Clarke, de song had niet misstaan op een plaat van The Normal, Human League, New Order of een van de andere synhti-poppioniers. Hun productie klinkt iets voller, maar dat zal komen omdat de band waarschijnlijk werkt met plug-ins op hun laptop ipv van de oorspronkelijke, analoge synthesizers.  

De new wave ontstond in een donkere periode in de Britse historie. Een tijd met veel werkeloosheid, stakingen en de dreiging van een atoomoorlog. De synthesizer bleek bij uitstek het instrument om de tijdsgeest te vangen. Er is sindsdien veel veranderd en verbeterd, maar met Corona aerosolen in de lucht, een snel opwarmende aarde en de opkomst van autoritaire regimes is er ook nu genoeg om je zorgen over te maken.

Blijkbaar vinden de millennials van Working Men’s Club dat er nog steeds geen geluid is dat beter past bij onzekere tijden dan dat van de goede oude synth.

Liz Lawrence – Whoosh

Op Whoosh leren we Liz Lawrence van een andere kant kennen. Vorige singles als None Of My Friends en California Screaming zijn serieuze songs over serieuze zaken als de angst buiten de boot te vallen en de kruiwagens vol deprimerende berichten die dagelijks over ons worden uitgestort.

Dit keer laat Liz zich niet in de put praten, maar gooit ze de kont tegen de krib en neemt ze zich voor -misschien wel tegen beter weten- in om gewoon eens van het leven te genieten. In de auto te springen en de boel eens lekker de boel te laten. Joy So Sweet, Joy So Sweet  luidt het refrein van Whoosh. En hoe beter zo’n blijde boodschap naar buiten te brengen dan met hulp van een gospelkoor? Het enige wat je zelf moet doen is meeklappen liefst op de maat. Het gevoel van bevrijding volgt dan vanzelf. Liz’ muzikale hart onder de riem is het titelliedje van haar nieuwe EP. Die is op 2 oktober online gekomen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 42 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. All Them Witches – The Children of Coyote Woman (IJsbreker)
  2. Oneohtrix Point Never – Long Road Home
  3. Kynsy – Happiness Isn’t a Fixed State
  4. Nothing – Bernie Sanders
  5. The Zolas – I Feel the Transition
  6. Ben Hopkins – Running On Air
  7. Working Men’s Club – John Cooper Clarke
  8. Liz Lawrence – Whoosh
  9. Paceshifters – Hurdles

Popwarmer: iDKHOW – Leave Me Alone

Het album Razzmatazz van iDKHOW komt over twee weekjes uit, maar eerst is leadsingle Leave Me Alone nog de Popwarmer op Pinguin Pop.

Komt de sound van iDKHOW (I DON’T KNOW HOW BUT THEY FOUND ME) je bekend voor? Dat kan kloppen. Het is het project van Dallon Weekes, ex-Panic At The Disco! Hij is al sinds 2016 met iDKHOW bezig, maar dit jaar lijkt alles op z’n plek te vallen. Extreem catchy, dansbaar en vrolijk. Het lastigste blijft de bandnaam.

Napalm Death – Amoral

Deze week weer een Breekijzer die je mondkapje laat wapperen. Kenners weten genoeg als we de naam Napalm Death laten vallen. De rest raden we dringend aan de veiligheidsriemen aan te doen of anders een helm op te zetten.

De mannen van Napalm Death zijn oude rotten in het metalvak. De eerste demo’s zagen begin jaren tachtig van de vorige eeuw het daglicht. Vanaf 1988 dealt de band serieus in zwaar metalen langspelers. Dat zijn er nu bijna twintig. Net iets meer dan het aantal voormalige bandleden. Je moet namelijk stevig in je schoenen staan wil je bestand zijn tegen de decibellen storm die de de Britse Grindcore band weet op te wekken. Van de oorspronkelijke club is niemand meer over. De kern van de huidige band is sinds 1992 bezig met onrust stoken.

Amoral komt van het album,  Throes Of Joys In The Jaws Of Defeatism, het eerste nieuwe werk van de band in vier jaar. Er is dus meer waar dit vandaan komt. Doe er je voordeel mee. Of vermijdt als de pest. Al naar gelang je muzikale geaardheid.

All Them Witches – The Children of Coyote Woman

Je zult niet de eerste of enige zijn die bij het horen van de naam All Them Witches meent te maken te hebben met een herrieband. Maar dat valt reuze mee. Of tegen natuurlijk, dit geheel afhankelijk van je muzikale geaardheid. 

Het uit Nashville Tennessee afkomstige All Them Witches rockt vrij bescheiden en ook nog een op een manier die past bij hun southern roots. American Gothic wordt hun stijl wel genoemd, een wat duistere vorm van Americana met echo’s van swamp rock, delta blues en een mespuntje voodoo. Zelf voeren ze vroege Black Sabbath en de oude Dr John op als ijkpunten.

All Them Witches heeft  sinds 2012 al acht albums uit de puntmuts getoverd. Waaronder een in Brussel opgenomen live-plaat. The Children Of Coyote Woman is terug te vinden op het eerder dit jaar verschenen album, Nothing As The Ideal en lijkt geïnspireerd door een oude Indiaans volksverhaal. Eerder al bracht All Them Witches een track uit met de titel, The Marriage Of Coyote Woman. Zowel de leadzang als de drums hebben iets inheems Amerikaans, een lonesome slidegitaar vervolmaakt de spooky sfeer.

De nieuwe IJsbreker is zeer geschikt voor liefhebbers van o.a. Jason Isbell, My Morning Jacket en ook (de oude) Highly Suspect.

Fleet Foxes – Can I Believe You

En toen was er vanuit het niets plots een nieuw album van Fleet Foxes. De meeste bands kondigen de komst van nieuw werk aan met één of twee, en soms wel vijf nieuwe singles. Fleet Foxes doet daar niet aan. De band van Robin Pecknold gooide afgelopen woensdag hup in één worp het complete nieuwe album online. Op de diverse streamings-diensten, maar ook op Youtube. Zo van, veel plezier ermee! Nou dat gaat wel lukken.

Shore is namelijk een dijk van een plaat. De band grijpt deels terug op het oude geluid, de dromerige indie-folk van het ook alweer twaalf jaar oude debuutalbum, maar gaat ook het avontuur niet uit de weg. De samenzang is om weer door een ringetje te halen en de songs zijn vrijwel zonder uitzondering erg sterk. Bij één van de maar liefst vijftien nieuwe songs op het vierde Fleet Foxes album is een lyrics video gemaakt. Blijkbaar vindt de band Can I Believe You de beste binnenkomer.

Wij gaan daar in mee, want, Can I Believe You van Fleet Foxes is de nieuwe IJsbreker!

Goat Girl – Sad Cowboy

Ze worden geafficheerd als post punk, maar Goat Girl doet wat ons betreft aan sprokkelrock. De nieuwe single van het dameskwartet uit Londen is namelijk een allegaartje van stijlen. Een zeer geslaagd allegaartje zeggen we er snel bij.

Het in de album versie ruim vijf minuten durende Sad Cowboy valt in diverse delen uiteen. Het begin is een rocksong. Die doet mede vanwege het stemgeluid van zangeres Clottie Cream (Lottie Pendlebury) wel aan The Pretenders denken. Halverwege verdwijnt zij uit beeld en neemt een analoge synthesizer de leiding over. Niet veel later gaat de beat erin en eindigen we dansend als een dolle op een track, die niet had misstaan op een album van Primal Scream.

Kortom zeer boeiend. Fans van Goat Girl zullen niet heel erg verbaasd zijn over het muzikale equivalent van fusion cooking wat de band hier doet. Op hun twee jaar geleden verschenen debuutalbum deden ze ook al actief aan genre hopping. Alleen nog niet binnen de contouren van een enkele song.

Om het voorzichtig uit te drukken, de interesse is gewekt in het nieuwe album van L.E.D., Naima Jelly, Rosy Bones en voornoemde Clottie Cream. ‘On All Fours’ verschijnt eind januari 2021.

Sundara Karma – Kill Me

De single Kill Me is het eerste nieuwe werk van de Britse indierock band Sundara Karma sinds anderhalf jaar. Later dit jaar brengt de groep, o.a. bekend van het hitje Flame, een EP uit. Het gitaargedreven Kill Me klinkt energiek en de sfeer misschien zelfs opgewekt, ondanks dat frontman Oscar Pollock zingt over zijn worstelingen met z’n zelfvertrouwen.

Je hoort ’em nieuw op Pinguin Pop.