Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 36 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Fenne Lily – Solipsism (IJsbreker)
  2. Will Butler – Close My Eyes
  3. Loma – Half Silences
  4. Chappaqua Wrestling – The Rift
  5. Sufjan Stevens – Video Game
  6. Bully – Where To Start

Paerish – Fixed It All

3 x raden waar de band Paerish vandaan komt. Inderdaad uit de Franse hoofdstad. In de jaren zeventig was er al een band actief met de naam Paris. Blijkbaar heeft die nog rechten en zag het viertal dat daadwerkelijk uit Parijs komt zich gedwongen hun naam te verbasteren. Wat ook kan is dat ze de spelling Paerish beter bij hun muziek vonden passen. Nu is er een suggestie dat de naam ook gebaseerd kan zijn op het werkwoord to perish, omkomen of uitsterven.

Paerish produceert een geluid dat ergens tussen grunge en shoegaze inhangt, heavy, maar geen metal, loom, maar niet lui, doom, maar niet uitzichtloos.

Fix It All is de eerste nieuwe muziek van de band sinds 2016. Toen verscheen hun eerste album, Semi Finalist. Die plaat was zo’n succes dat de mannen met zorg en geduld aan de opvolger hebben gewerkt. Vandaar het gat van vier jaar. De opzet lijkt geslaagd want Fixed It All wordt overal met open armen ontvangen. Ook door ons dus, want de nieuwe Breekijzer!

Fenne Lily – Solipsism 

Fenne Tily scoort haar tweede IJsbreker dit jaar. Niet omdat de eerste nou zo’n succes was, maar juist omdat het een flop was.

Fenne is een bijzonder talent, dat naar onze verwachting wel eens hele hoge ogen zou kunnen gaan gooien. Blijkbaar was Alapathy niet het goede vehikel om die boodschap over te brengen. Hopelijk is Solipsism dat wel. Inderdaad miss Lily houdt van moeilijke woorden.  Solipsisme is de filosofie die leert dat het enige waar een mens zeker van kan zijn, zijn eigen bewustzijn is. ‘Ik denk dus ik besta’ is een uitspraak van de bekendste solipsistische filosoof René Descartes.

Solipsism gaat over het berusten in ongemakkelijke situaties. Allles went en iets voelen is beter dan niks voelen. Dat is de moraal van Fenne’s verhaal. Het nummer had ook Stoïcisme kunnen heten lijkt het. Maar voordat we ons verliezen in filosofische beschouwingen. Het is niet vanwege haar tekstuele vernuft of levensbeschouwelijke advies dat we Fenne Lily zo warm aanbevelen, maar vanwege haar muzikale merites. 

Fenne Lily is 23 jarig hippie-kind uit Bristol. Deel van haar culturele erfenis was de platenverzameling van haar moeder. Daarin zaten albums van T Rex, en The Velvet Underground. Zelf ontdekte ze PJ Harvey, Nick Drake en Joni Mitchell. Fenne was 15 toen ze voor het eerst een podium beklom. In 2018 bracht ze haar eerste langspeler uit. Half september verschijnt haar tweede.

Op BREACH herken je slechts met moeite het verlegen folkzangeresje van weleer. Fenne heeft ingeplugd en er is nu balans tussen tekst en muziek. Een uitbundige rockchick zien we Fenne niet snel worden, maar ze trekt nu wel de aandacht. En houdt die vast. 

“Ik rock dus ik besta”, lijkt haar nieuwe motto. 

 

Men I Trust – Pierre

Het Canadese Men I Trust begon zijn bestaan als duo, gevormd door twee muzikanten die samen zo’n beetje alle bestaande instrumenten bespelen. Maar helaas voor geen meter kunnen zingen. Daarvoor huurden ze gastmuzikanten in, vooral dames. Een van de huurlingen, Emma Proulx beviel zo goed dat ze mocht blijven. Dat was in 2016.

Na een serie singles verscheen vorig jaar een 24 nummers tellend debuutalbum met Emma in de hoofdrol.  Alle songs op Oncle Jazz hebben hetzelfde rustgevende, zwoele karakter. De sfeer van een regenbuitje na een lange hete dag. Individuele nummer vallen pas op als ze los worden geserveerd, als single of als video.

Zo kan het gebeuren dat Pierre ons nooit zo was opgevallen. Tot er vorige week een clip van het nummer verscheen. Nu staat Pierre op repeat. Een aarzelend ritme, gefluisterde leadzang en een zachte fluitsolo in het outro. Meer heeft Pierre niet om het lijf. Maar wat een stuk is die Pierre!

Voor de freaks en ouderen onder u, Pierre klinkt als een verre neef van Claire, een liedje van de half vergeten Gilbert O’Sullivan.

CHAI/HINDS – UNITED GIRLS ROCK’N’ROLL CLUB

Een nieuwe dag, een nieuwe clip. Vandaag werpen we een blik op de video van twee bevriende bands. Of moet dat bevriendinde bands zijn, want zowel het Japanse CHAI als het Spaanse Hinds zijn zogenaamde AFB’s, all female bands.

Samenwerkingen komen vaak voor. Meestal gaat het dan om een paar leden van een band met een paar leden van een andere band. Vaak krijgt zo’n project ook een eigen naam. CHAI en Hinds zijn in volle oorlogssterkte de studio ingegaan en met behoud van eigen bandnaam. Het resultaat is leuk en lekker gek, precies zoals we van beide bands gewend zijn.

FRITZ – Arrow

Steeds meer Generatie Z’ers a.k.a. Zoomers, zij die in de tweede helft van de jaren 90 zijn geboren lijken de elektrische gitaar te prefereren boven de synthetische klanken die uit hun laptop komen.

Ook FRITZ, het pseudoniem van Tilly Murphy uit het Australische Newcastle rockt er lustig op los. Nou ja lustig. Tilly’s hart is gebroken. Haar woede en verdriet heeft ze in Arrow gestopt. We hebben nog geen live-beelden gezien van FRITZ , maar afgaand op Arrow staart ze als ze zingt stuurs de zaal in en als ze haar gitaar laat spreken naar haar schoenen.

In 2017 bracht FRITZ een debuutalbum uit dat qua fi zo lo was dat de songs in ruis verzopen. Alle vervorming op Arrow is bewust en smaakvol. Dat er maar snel een nieuw album moge volgen.

Alex The Astronaut – Caught In The Middle

De clip van vandaag is van Alex The Astronaut, je weet wel de sportieve Australische wetenschapper die doordrong tot de hoogste regionen van de Graadmeter. Eerst met I Think You’re Great en daarna met Lost.

Alex heeft een nieuwe single uit, Caught In The Middle en daar een video bij gemaakt. Daarin laat ze zien dat ze een aardig potje kan tennissen. En drummen.

Partner- Hello & Welcome

Wel beschouwd is Hello & Welcome niet zozeer een muzikale compositie, als wel een alibi om eens lekker ouderwets te keer te gaan op de gitaar. De Partners zijn twee bebrilde Canadese vriendinnen die momenteel de laatste had leggen aan de opvolger van hun drie jaar oude debuutalbum.

Dat de dames hun klassiekers kennen blijkt wel uit het feit dat ze nog niet zo lang geleden de handen op elkaar kregen met hun cover van Limelight van Rush. Als Partner al een doel nastreeft lijkt dat meer op het emancipatoire vlak te liggen dan op het muzikale. De meiden willen vooral lekker rocken. Op Hello & Welcome doen ze dat met aanstekelijk plezier.

Tame Impala: Tiny Desk (Home) Concert

Elke dag zo rond 8 uur hebben we een leuk filmpje voor je. Meestal is dat een officiële video van een nieuwe single, maar vandaag willen we graag je aandacht vestigen op het Tiny Desk Home Concert dat Tame Impala gisteravond live uitzond op het Youtube kanaal van de Amerikaanse publieke Radio, NPR.  Kevin Parker had een speciale set geprepareerd, een mix van een regulier optreden en een dj set, ofwel The Tame Impala Sound System.