Newārk laat met Newkar sessions zien dat er een hoop te beleven is in de (Rotterdamse) Urban scene. Ze nodigen bevriende artiesten uit om hun track te komen ‘doen’ in de bandcar van Newārk. Ze komen voor rijden, de ‘gast’-artiest stapt in en ze spelen samen de favo track van de gast op een passende locatie. Check hier de verrassende resultaten met o.a. Naomi Sharon, Brunzyn
Category: Nieuwe Muziek
Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 41 2020
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
- Baba Stiltz – Running To Chad (IJsbreker)
- Tim Heidecker – Fear Of Death
- Black Foxxes – Drug Holiday
- Goat Girl – Sad Cowboy
- Royal Blood – Trouble’s Coming
You Me At Six – Beautiful Way
You Me At Six opent het nieuwe jachtseizoen met een volbloedige rocksong. Beautiful Way is een uitstekende manier om aan te kondigen dat er een nieuw album zit aan te komen.
Dat wordt alweer langspeler nummer 7 van de Britten, die al sinds 2009 garant staan voor energieke en melodieuze metal. Dat er een opvolger zou komen van IV heeft even op losse schroeven gestaan. Drie van de vijf bandleden heeft recentelijk in een scheiding gelegen en was zich er dus van bewust dat er aan alles een einde kan komen. Zelfs aan zaken die voor de gemaakt leken voor de eeuwigheid.
Kortom de fut was er uit. Een laatste album zat er nog wel in, maar daarna zouden de wel zien. Zanger Josh Franceschi wilde graag dat You Me At Six er met een knal uit zou gaan. Nou dat is gelukt! De band is zelfs zo tevreden over SUCKAPUNCH dat al het gepraat over stoppen voorlopig is verstomd. Nu staan ze te popelen om weer op tournee te gaan en de nieuwe songs live uit te voeren. Het hernieuwde enthousiasme is goed af te horen aan Beautiful Way. Het nieuwe album verschijnt begin 2021.
Baba Stiltz – Running To Chad
Een nieuwe naam in Pinguinlandia! Baba Stiltz is een 26 jarige Zweed met een verleden in de dance en hip hop. Hij heeft een EDM album op zijn naam staan en beats geleverd aan verschillende rappers waaronder de niet onbekende Yung Lean.
Op zijn eerste release in twee jaar tapt Baba echter uit een heel ander vaatje. De beats beu is hij nu toegetreden tot de wondere wereld van de lo fi indiepop. Had hij eerder moeten doen denk je als je Running To Chad hoort.
Aan de piepjes en leuke synth-lijntjes herken je zijn dance verleden, maar het is de elektrische gitaar waarmee Baba nu kleur bekent. Het tempo ligt hoog, toch is Running To Chad een super relaxed nummer. Baba is geen geweldige zanger, maar heeft een fijne stem. Je kunt er op dansen, maar een dj zal het nummer niet snel in zijn of haar set opnemen. Tenzij het na sluitingstijd is. Het zijn deze tegenstrijdigheden die Running To Chad tot een opvallend nummer maken. En een veelbelovend debuut van Baba Stiltz nieuwe stijl.
METZ – Blind Youth Industrial Park
Verandering is onvermijdelijk. Of je het nou leuk vindt of niet, het is een absolute voorwaarde in een creatief proces… to remain in flux, to grow in a natural and gradual way. Metz wil niet de creativiteit kapot denken of hun muziek te veel intellectualiseren, maar het gezelschap uit Toronto wil wel wat bereiken… that pushes us forward. Daarom is hun vierde plaat weer een grensverleggend kunstwerk. Het avontuur zit in spel, noise, hoekigheid, vastberadenheid, onrust, ongerustheid en vooral veel goeie smaak. Massief, uitgesproken, vurig en oprecht.
All Them Witches – The Children of Coyote Woman
De naam All Them Witches doet herrie vermoeden, maar dat is maar schijn. De band uit uit Nashville Tennessee rockt op bescheiden wijze en ook nog een op een manier die past bij hun zuidelijke wortels. American Gothic wordt hun soort rootsy rock wel genoemd, een duistere vorm van Americana met echo’s van swamprock, delta blues en voodoo-rituelen. Zelf voeren ze vroege Black Sabbath en de oude Dr John op als ijkpunten.
Er waren eerst vier maar nu drie heksen. Die hebben sinds 2012 al acht albums uit de puntmuts getoverd. Waaronder een live-plaat die is opgenomen in Brussel. The Children Of Coyote Woman is terug te vinden op het eerder dit jaar uitgekomen Nothing As The Ideal album en lijkt te zijn geïnspireerd door een oude Indiaans volksverhaal. Eerder al bracht All Them Witches een track uit met de titel, The Marriage Of Coyote Woman. Zowel de leadzang als de drums hebben iets inheems Amerikaans, een lonesome slidegitaar vervolmaakt de spooky sfeer.
Voor de liefhebbers van o.a. Jason Isbell, My Morning Jacket en ook (de oude) Highly Suspect.
Future Islands – Moonlight
De Amerikaanse synthpopband Future Islands uit Baltimore heeft een nieuwe single uit. Na For Sure kun je nu luisteren naar Moonlight. Hoe 80’s wil je het hebben! 9 oktober komt het zesde studioalbum As Long As You Are uit.
HEALTH – CYBERPUNK 2.0.2.0
HEALTH is een noise-rockband die herrie produceert met synthesizers en andere elektronische apparatuur in plaats van de binnen het genre gangbare gitaren. In hun muziek herken je dan ook eerder de invloed van Depeche Mode en New Order dan van Slayer en Metallica. Toch zijn hun songs vaak net zo hard, dreigend en donker. En even ongeschikt voor dansfeesten.
De eerste kreet slaakte de club uit L.A. in 2007. Vorig jaar verscheen hun meest recente langspeler, Vol 4… Slaves of Fear geheten, een titel uit de categorie sprekende boekdelen. Ook duikt de naam HEALTH regelmatig op in soundtracks van games.
Naast hun reguliere releases heeft HEALTH de laatste paar jaar ook aan een serie singles gewerkt met gastacts als Soccer Mommy, Youth Code en rapper JPEGMAFFIA. Die ‘duetten’ verschijnen op 11 oktober op een album met de titel Disco 4. (Disco 1 t/m 3 bevatten remixen). CYBERPUNK 2.0.2.0. is de enige track op het album zonder inbreng van derden.
De nieuwe HEALTH single is een industriële synthi-rocktrack die zo lijkt weggelopen uit de soundtrack van een apocalyptische science fiction film. Derhalve is ook CYBERPUNK 2.0.2.0. een titel uit de categorie sprekende boekdelen.
Antonis Pratsinakis – Blueroom
Antonis nodigt zijn publiek uit mee te gaan op een reis door licht en duisternis, een ultieme ontmoeting met de werkelijkheid. CELLECTRIC roep
Met zijn muziek vangt Antonis het vergankelijke moment, soms provocatief, vaak verrassend en uitdagend. Hij benadert de cello compositie als een mengpaneel. Zelfs uit de kleinste kiertjes van de klankkast weet hij elektronisch gemoduleerde klanken te verleiden. Het werk van Pratsinakis beslaat grootse synth-achtige cellotonen uit gemanipuleerde tikken van de strijkstok, elektronische percussie-elementen en passages die de marges van neoklassieke experimentele elektronische composities schampen.
Antonis Pratsinakis is een Amsterdamse cellist. Hij houdt zich bezig met het creëren van performances in het speelveld tussen dans, video, theater en kookkunst. Hoogtepunten van zijn recente producties zijn onder meer zijn rol in “Vesalii Icones” van P.M. Davies als solo cellist, danser en in het ensemble, zijn rol als componist en live performer in “The Nonsense Society” (**** recensie in de Volkskrant) met choreograaf Jasper van Luijk en de Autralische première op het Dark MOfo Festival van “Backwards from Winter”. In september 2019 sloeg hij als componist en performer de handen ineen met het traditionele Sushou Kunqu Opera House in China, waarbij hij een nieuwe versie van “Surprising Dream” van Peony Pavilion met de dansers van Groundbreakers.
Hij heeft opgetreden als solist en kamermuzikant in Europa, Australië, Noord-Amerika en China, waar hij zeer goede kritieken kreeg. Hij heeft zowel in Thessaloniki als in Amsterdam gestudeerd en is daarbij ondersteund door een staatsbeurs van Griekenland en het Nederlandse Scholingsfonds.
Still Corners – The Last Exit
Twee jaar geleden kregen Tessa Murray en Greg Hughes a.k.a. Still Corners eindelijk loon naar werken. Hun derde album werd dankzij sfeervolle en tijdloze songs als Black Lagoon en oud IJsbreker The Message een doorslaggevend succes.
Het Britse duo heeft in alle rust kunnen werken aan een opvolger, die begin volgend jaar uitgaat komen onder de titel The Last Exit. De als single vooruitgestuurde titeltrack doet precies wat hij moet doen, smaken naar meer. Tessa’s stem herken je meteen. Toch is The Last Exit geen reprise van de sound van het succesvolle Slow Air album.
Afgaande op de nieuwe single krijgt het vijfde album van Still Corners een meer akoestisch karakter. Wel zijn de songs weer beeldend en uitermate sfeervol. Met zijn hippische tempo en de subtiele accordeon heeft The last Exit wel iets van een song uit een Western. Een slotscène bijvoorbeeld waarin de held van het verhaal langaam opgaat in een zonsondergang.