Category: Nieuwe Muziek

HINDS brengt op 3 april hun derde studio album uit

De vier meiden achter de populaire Spaanse indie/garage band HINDS beleefden met hun debuutalbum Leave Me Alone uit 2016 een vliegende start op internationaal niveau. Het succes kreeg een onverminderd vervolg met I Don’t Run (2018). En nu ligt de derde langspeler The Prettiest Curse klaar om met de wereld te worden gedeeld.

Op alle drie de platen hoor je een duidelijke ontwikkeling in hun sound. Klonken ze ten tijde van hun debuut nog als een charmante en onbevangen ‘rammelrock band’, inmiddels is van een lo-fi geluid geen sprake meer. Gelukkig is de karaktervolle muziek wel gebleven, en klinkt HINDS toch nog gewoon HINDS.

Begin dit jaar verscheen van The Prettiest Curse de eerste single Riding Solo. Nu is er een tweede track uit, Good Bad Times. 100% feel good en met zonnige melodieën.

Sorry – More

Sorry begint het nieuwe decennium met een nieuwe single en ook wel een beetje een nieuw geluid. More is wat lichter van toon dan bijvoorbeeld Rock ‘n Roll Star of  Starstruck, minder gek ook.

Sorry had nogal de neiging om heel veel informatie te stoppen in een song van drie en halve minuut. In More houdt men zich in. Het refrein is goed te volgen en komt regelmatig terug op daartoe geschikte plekken. Ook is er dit keer nauwelijks sprake van ontregelende instrumenten of gemangelde geluiden. Op een gegeven moment lijken de machines het te gaan winnen van de mensen, maar dan is de eindstreep al in zicht. More is less, om met The Murder Capital te spreken. 

Ondanks de getoonde zelfbeheersing blijft Sorry klinken als het poppy zusje van Nine Inch Nails. En gelukkig maar. Op 27 maart volgt 925, het langspeel-debuut van de band uit Londen.

Concert: 13 juni Best Kept Secret, Beekse Bergen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 7 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. The Lazy Eyes – Cheesy Love Song (IJsbreker)
  2. TORRES – Dressing America
  3. Hinds – Good Bad Times
  4. Greg Dulli – It Falls Apart
  5. Gorillaz – Momentary Bliss (feat. Slowthai and Slaves)
  6. Declan McKenna – Beautiful Faces

Real Estate – Paper Cup (Feat. Sylvan Esso)

Toegegeven, de nieuwe single van Real Estate is nogal van kabbelstein, maar als er een band is die goed kan kabbelen dat is het wel de club uit Ridgewood New Jersey.

De vraag is of Paper Cup wel op Pinguin hoort. Het antwoord is aan jou. Er is niets op Paper Cup dat tegen de haren strijkt. Het nummer is gladder dan een net geslepen schaats op nieuw natuurijs. Maar ook net zo lekker. We noemen de pluspunten: zang van type zoetgevooisd, een ritme als van een cocktailshaker, een gitaarsolo waar JJ Cale trots op zou zijn, maar het mooist is misschien wel de ouderwetse synthesizer die zich als een zijden draad door het nummer heen weeft.  Met rock ‘n’ roll heeft het niks te maken en indie is het ook niet echt, maar na een hele avond bier is een Margarita ook wel eens lekker.

Paper Cup is Real Estate minus lid van het eerste uur, de naar Ducktails vertrokken Matt Mondanile. Hij wordt (tijdelijk?) vervangen door synthipop duo Sylvan Esso en derhalve niet echt gemist.

Ontdek de gloednieuwe song van Christine & The Queens!

Christine and the Queens blijft zichzelf heruitvinden.

In haar flamboyante maatpak is ze zowel een sprankelende dandy als een trieste Pierrot. Opnieuw legt ze haar ziel bloot in dit nummer.

Anderhalf jaar geleden kwam album Chris uit, met ondermeer de successingle Girlfriend. Sindsdien tourde Christine and the Queens de wereld rond. Recent werkte ze nog samen met Charli XCX voor de single Gone.

Soko brengt eerste single van derde album uit

Onlangs liet de in LA woonachtige maar Franse singer-songwriter, multi-instrumentalist en actrice Soko nieuw werk ‘los’. Het gaat om de single Being Sad Is Not A Crime die het eerste opwarmertje is van haar derde album dat in het voorjaar zal verschijnen. De plaat is geproduceerd door Patrick Wimberly (MGMT, Solange, Chairlift) en gemixed door Chris Coady (Beach House, Slowdive). Meer info over het album volgt later.
Being Sad Is Not A Crime gaat over een eerlijke kijk op de ups en downs van natuurlijke emoties, zelfs de ongemakkelijke. Soko zegt er het volgende over: “Why should we have to pretend smile and put filters on everything? You shouldn’t have to apologize for having emotions. As long as you’re not hurting anyone, all emotions should always be welcome. I wrote the song feeling very hopeless, but wanting the music to sound very happy and comforting.”

The Chats – The Clap

Wie muzikaal avontuur zoekt of verheffende teksten kan de The Chats beter links laten liggen. Wie houdt van opruiende songs over herkenbare onderwerpen kan gerust een abonnement nemen op de releases van de Australische punkbroeders.

The Clap is een seksueel overdraagbare ziekte. Een druiper zouden wij zeggen, gonorroe volgens het medisch handboek. The Clap is een vluggertje. De band is al na anderhalve minuut klaar.

Mogelijk is The Clap bedoeld als waarschuwing. Opdat fans van The Chats nooit in de situatie terecht zullen komen waarin een dokter zegt ‘mate you’re fucked, you’ve got the clap’.

Het aanstekelijke nummertje komt van het debuutalbum van The Chats dat op 26 maart uit gaat komen onder de toepasselijke titel High Risk Behaviour.

Concert: 7 oktober Max/Melkweg Amsterdam.

 

The Blue Van – Heavy Load

Het was een dry-january wat harde muziek betreft, maar met nieuwe releases van o.a. Billy Talent en Incubus belooft februari een lekker stevig maandje te worden.

De grote zware jongens hebben onze steun niet nodig. Het Deense The Blue Van kan wel een duwtje in de rug gebruiken. Niet dat de band onbekend is. In Scandinavië is The Blue Van een instituut. Daar buiten ‘not so much’. Nieuwe single Heavy Load zou daar wel eens verandering in kunnen brengen. Het zou niks minder dan terecht zijn. De eerste single van het nieuwe album van Steffen, Søren, Allan en Per is een tijdloze rocktrack met geweldig dubbel gitaarwerk van twee gitaristen die alle zeilen bij moeten zetten om niet omver te worden gerockt door de ritmesectie die er duidelijk zin in heeft. Dat plus een lekker snerpende leadzang maken dat stilzitten geen optie is. Is je interesse gewekt? Ga dan naar de dichtstbijzijnde streamingsdienst.

Mija – Desert Trash

Doorgaans maakt Amber ‘Mija‘ Giles elektronische dansmuziek of arty ambient. Ze komt uit het Skrillez kamp, dan weet je het wel. Op haar nieuwe single gooit ze het roer echter rigoureus om. Ze heeft de computers goeddeels vervangen door analoge instrumenten en laat horen ook prima bij stem te zijn.

Desert Trash is een kunstig gearrangeerde popsong met karakteristieke achtergrondzangpartijen die doen denken aan Laurie – O Superman- Anderson. Misschien dat je er op kunt dansen, maar dan heel close en heel slow.

Desert Trash is het titelnummer van Mija’s nieuwe album en dus niet representatief voor haar oude werk. Maar wellicht wel voor het nieuwe. Het gerucht gaat dat Mija op haar nieuwe tournee behalve haar laptop ook een band meeneemt. Laten we het hopen, want Desert Trash is een bijzonder nummer in een stijl die het verdient verder te worden geëxploreerd.

 

The Lazy Eyes – Cheesy Love Song

Het is toeval dat we twee weken achter elkaar een Australische IJsbreker hebben. En ook weer niet. ‘The land down under’ exporteert de laatste jaren opvallend veel goede muziek en ook nog eens in alle geuren en kleuren.

De meeste acts genieten in eigen land al enige bekendheid wanneer we ze oppikken. The Lazy Eyes is ook voor Australië een nieuwe naam. Tenzij je tot over je oren in de indie-scene van Sydney zit. Dan ben je waarschijnlijk al onder de indruk hoe goed de band live wel niet is.  

Zonder dat ze er nou zoveel op lijken mag je The Lazy Eyes over de zelfde kam scheren als King Gizzard en Tame Impala. Het trefwoord is geestverruimende middelen. Debuutsingle Cheesy Love Song is een langzaam liefdeslied dat net aan de kunst kant van kitsch blijft. De titel is ironisch, maar dus ook weer niet. Associaties zijn er met de late Beatles, Flaming Lips en The Lemon Twigs.

Cheesy Love Song begint met een eenzame piano die al snel gezelschap krijgt van een bas en Harvey Geraghty met zijn hoge stem. Als dan na een minuutje gitarist Itay Shagar laat horen dat hij ook binnen is, weet dat het goed komt. In de laatste minuut van het vijf en half minuut durende nummer doet Harvey er het zwijgen toe en neemt de rest van de band je nog even mee op reis naar andere sferen. 

Noteer in uw boekje onder de kop ‘in de gaten houden’, The Lazy Eyes.