Julien Baker – Tokyo

Julien Baker is op weg naar Tokyo. Op het moment dat het vliegtuig de daling inzet, blikt ze angstig terug  op haar nog maar prille bestaan. Ze is net 24 geworden.

Een schokkerige landing met ongewisse uitkomst als metafoor voor haar/het leven. Het is miss Baker ten voeten uit. Onzekerheid, rampen die immer op de loer liggen. Het zijn bekende thema’s voor de singer-songwriter uit Tennessee. Twee en halve albums heeft ze al gevuld met songs over de broosheid van het leven. Twee onder eigen vaandel en één samen met Phoebe Bridges en Lucy Dacus als boygenius.

Hoe onzeker Julien zich toont in haar teksten, zo vol zelfvertrouwen klinken haar songs. Ze zingt met autoriteit, haar melodieën zijn helder en aansprekend, haar producties smaakvol en doeltreffend. Wie Julien Baker nog niet kent heeft aan nieuwe single Tokyo een goed opstappunt. Het nummer begint klein met alleen een elektrische gitaar en de stem van de componiste, maar als in een bolero komen er steeds meer instrumenten bij en voert Julien de intensiteit en het volume van haar zang op. Het resultaat is alweer een super sterke song van een van de boeiendste artiesten van deze tijd. Tokyo b/w Sucker Punch is (ook) uit op 7” als onderdeel van de Sub Pop singles serie.

Hannah Williams & The Affirmations – I Feel It

Hannah Williams & The Affirmations unleash the new single “I Feel It” taken from the forthcoming album “50 Foot Woman” and the official video.

 

Hannah Williams, the British soul hurricane who sensationally became part of Jay-Z’s chart-topping 4:44 album, unleash the new single “I Feel It” taken soulful new album “50 Foot Woman” which will be released next October 18th. The single is accompanied by an epic new music video directed by Benjamin Dowden.  According to the band ““I Feel It’” “is a song about empathy” – the band says – “It’s about a friend offering emotional support to somebody who suffers with depression. It pays hommage to Canadian-American composer, pianist and writer Galt MacDermot”.

 

Williams turned heads worldwide when the hip-hop superstar sampled her heart-stopping vocals on ‘Late Nights & Heartbreak’ for the title track on his 2017 album. Now Hannah and her exemplary, Bristol-based band the Affirmations deliver a definitive career statement with new album “50 Foot Woman”. The album, produced by Shawn Lee, a respected presence on the funk/soul scene whose credits include Amy Winehouse, Lana Del Rey and Alicia Keys, captures all of the visceral power of the band’s increasingly legendary live performances. Shades of classic Soul and Psychedelic Funk blend uniquely with modern-day flavours on a record destined to set the soul agenda for 2019 and far beyond. “I’ve never been as proud of anything in my entire career” says Hannah.

 

Born in High Wycombe in Buckinghamshire, Williams’ father was a musically gifted minister, and her mother let her join the church choir at the age of six. Hannah could read music before she could properly read words, and when she discovered soul by listening with her mum to Motown and Bill Withers, there was no turning back. Now the world will hear what the cognoscenti have known for a while: that Hannah Williams is the real deal, and sings from her very soul. “I feel like my performance comes from my solar plexus,” she says. “The emotional side of it is so intrinsic; I can’t take it away from what I do.”

 

LIVEDATA

23 nov Rotterdam – BIRD

24 nov Brussel (B) – Botanique

25 nov Amsterdam – Paradiso

28 jan  Nijmegen – Doornroosje

Psychedelic Porn Crumpets – Mundungus

Als paddo’s schieten ze uit de Australische grond, gitaarbands die zich specialiseren in rock van het geestverruimende soort. Niet alleen de hoeveelheid psych-bands springt in het oog, ook hun hoge niveau is opvallend.

Case in point is Psychedelic Porn Crumpets uit Perth. PPC heeft meer weg van King Gizzard dan van Tame Impala, maar gaat vooral zijn eigen gang. De band rockt hard, maar metal heads zullen waarschijnlijk in de war raken van de vele wendingen in Mundungus en van de jazzy sprintjes die de twee leadgitaristen trekken. Op het eerste gehoor klinkt Mundungus misschien wat chaotisch, maar dat blijkt bij nader gehoor alleszins mee te vallen.

De band noemt o.a. Nirvana en Mars Volta als voorbeelden, stel je een mix van beiden voor en je weet in welke richting je het moet zoeken. PPC dat binnenkort weer in ons land te zien zal zijn – ze stonden eerder dit jaar op Best Kept Secret- bracht begin dit jaar hun derde album uit. Mundungus is helemaal nieuw en derhalve waarschijnlijk een voorbode van een vierde langspeler. Harry Potter fans herkennen in de titel de naam van een van de wizards uit de boeken van JK Rowling. Mundugus is echter ook slang voor goedkope drugs. 3 x raden wat de inspiratie was van de Psychedelische Porno Koekjes.

CONCERT: 31 oktober Bitterzoet, Amsterdam (uitverkocht).

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Iggy Pop – Loves Missing (IJsbreker)
  2. EUT – It’s Love (But It’s Not Mine) (NL)
  3. Chromatics – Whispers In The Hall
  4. Martha – Wrestlemania VIII
  5. Big Thief – Two Hands
  6. Julien Baker – Tokyo
  7. Psychedelic Porn Crumpets – Mundungus

The Blue Stones – Shakin’ Off The Rust

The Blues Stones is een duo uit Canada dat succesvol aan de weg timmert met een stevig soort rock waar geen greintje vet aanzit. Dat komt omdat ze maar met zijn tweeën zijn, maar het is ook een artistieke keuze om de songs tot op het bot te benen.

Mocht je het debuut album van The Blue Stones, het vorig jaar verschenen Black Holes hebben gemist, dan is Shakin’ Off The Rust een goed instappunt, De nieuwe single dekt de lading van Tarek Jafar en Justin Tessier helemaal. Een bluesy begint krijgt na anderhalve minuut een energie injectie. Daarna wordt wat gas terug genomen waarna alsnog de muzikale pleuris uitbreekt.

Bands als Royal Blood, Rival Sons en ook Black Keys mogen zich best een beetje zorgen maken, want ze hebben er met The Blue Stones een serieuze concurrent bij gekregen. Hoe serieus weten we eind deze maand als de band op London Calling heeft laten zien wat ze live in hun mars hebben.

Concert: 26 oktober London Calling, Paradiso, Amsterdam.

Iggy Pop – Loves Missing

De berichten dat Iggy Pop zich zou hebben terug getrokken om zijn oude dag in gepaste rust te vieren, zijn sterk overdreven om niet te zeggen onwaar.

Na zijn succesvolle tour met Josh Homme heeft hij weliswaar laten doorschemeren het wat rustiger aan te willen doen, maar ook Iggy’s bloed stroomt waar het niet gaan kan. Dus treedt de levende rock ‘n’ roll legende nog regelmatig op. En heeft hij een nieuw album uit. Zijn 18e. De plaat heet ‘Free’, waarschijnlijk om aan te geven dat hij nu echt alleen nog maar naar zijn eigen pijpen danst.

Niet dat Iggy zich vroeger veel van anderen aantrok, maar nu voelt hij zich niet alleen artistiek, maar ook financieel vrij. Zijn samenwerking met de voorman van QUOTSA heeft hem namelijk geen windeieren gelegd. Iggy is al eerder niet onbemiddeld geweest, maar toen vond hij op weg naar de bank vaak een dealer op zijn pad. Nu is hij ouder en wijzer en clean.

En geïnspireerd. ‘Free’ is met afstand zijn veelzijdigste album ooit. Op de plaat staan jazzsongs, spoken-word en ambient nummers, een waarschuwing tegen internet porno en een track die niet had misstaan op één van de twee meesterwerken, die hij midden jaren zeventig opnam onder toeziend oor van David Bowie, The Idiot en Lust For Life.

Loves Missing is Iggy op zijn ontblote bovenlijf geschreven door Leron Thomas, een jazz trompettist die tekent voor het gros van de songs op Free. Halve Iggy fans zullen in de war raken van de grote variatie in stijlen en stemmingen op ‘Free’, maar als het album één ding duidelijk maakt dan is het dat de inmiddels 72 jaar geleden in Muskegon, Michigan geboren James Osterberg zijn lust for life nog lang niet is verloren.

 

Julia Jacklin – Don’t Know How To Keep Loving You

Julia Jacklin heeft met Crushing een van de beste albums van het jaar gemaakt. Misschien wel het prijsnummer is Don’t Know How To Keep Loving You.

Voor de verandering is Don’t Know How To Keep Loving You ook nog eens representatief voor het album dat tien tranentrekkende (op een goede manier) tracks telt, de een wat sneller dan de ander, maar zonder uitzondering geleefd en geloofwaardig.

Don’t Know How To Keep Loving You doet zowel aan Neil Young als aan Wilco denken, een ballad met het tempo van een traag stromende rivier met op driekwart een gitaarsolo die verder gaat waar Julia’s woorden te kort schieten. Crushing is het tweede album van miss Jacklin die als ze niet op tournee is in Sydney woont. Alwaar ze 28 jaar geleden ter wereld kwam.

Elbow – White Noise, White Heat

Lou Reed zong ooit White Light White Heat. Elbow gaat voor White Noise, White Heat. Het is de titel van de laatste single van ‘Giants Of All Sizes’, het nieuwe album van de band uit Manchester.

De stem van Guy Garvey verraadt dat we hier met Elbow te maken hebben, maar de sfeer en opzet van het White Noise, White Heat wijken flink af van de bekende formule van gedragen ballades. De opvolger van Dexter & Sinister en Empires heeft een gejaagd ritme, dreigende blazers en een spooky orgeltje. White Noise, White Heat zou niet misstaan op de soundtrack van een horrorfilm. ‘I Just Wanna Get High’ zingt Guy bijna smachtend, maar dat zit er even niet in.

‘Giants Of All Sizes’ is album acht van Elbow. Veel bands zijn dan al over hun hoogtepunt heen. Elbow dus niet, artistiek niet, maar ook niet wat populariteit betreft. De band speelt op 24 maart hun grootste Nederlandse show ooit in de Ziggo Dome. De kaartverkoop is begonnen.

Donna Blue – Desert Lake

Het is niet overdreven te stellen dat Desert Lake de beste track van Donna Blue is tot nu toe.

Het vele spelen heeft de band duidelijk goed gedaan, want behalve een ijzersterke compositie en een prachtig arrangement valt Desert Lake ook op door de flair en het zelfvertrouwen waarmee het wordt uitgevoerd. Ging het liefdesduo voorheen voor ideeën en inspiratie te rade bij filmmaker David Lynch, voor Desert Lake legden ze hun leergierige oor te luister bij Ennio Morricone en dan met name de muziek die de befaamde componist schreef voor de klassieke spaghetti westerns van Serge Leone.

Het is niet langer de vraag of Donna Blue gevraagd gaat worden de score van een film te schrijven, maar wanneer. 

Concert: 25 oktober Under Your Skin fest. TivoliVredenburg, Utrecht.