Vers van de virtuele pers, een nieuwe single van Tame Impala! Patience is een goede titel voor een song die vier jaar op zich heeft laten wachten, want zo lang geleden is het alweer dat de band van KevinParker iets nieuws uitbracht. Er is nog geen ‘echte’ clip van Patience, maar we wilden je de ‘official audio’ toch niet onthouden. Tame Impala komt naar Lowlands deze zomer
Foals – Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 (Warner)
Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is een vrij lange titel en dat geeft niets. We weten meteen hoe het tweede deel gaat heten. Daar houden we van. Het gaat naar verluidt in het najaar van 2019 verschijnen. We verheugen ons er alvast op, want met Foals weet je dat een zekere kwaliteit verzekerd is.
Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is het vijfde album van het kwartet sinds 2008. De periode tussen het laatstverschenen, uitstekende What Went Down (2015) en deze worp is vier jaar en die tijdspanne is langer dan we van de heren gewend zijn. Everything Not Saved Will Be Lost – Part 2 zou dan ook een stukje compensatiedrift kunnen zijn. Enfin.
Over naar de muziek van de Britten. De indierock is wat elektronischer geworden dan we gewend waren, hoewel de synthesizer altijd al een voorname plek innam binnen het geluid van de band. Daarnaast wordt ook nu een stuk engagement niet uit de weg gegaan; thema’s als klimaatverandering, politieke toestanden en mentale problematiek (mogelijk daar aan gekoppeld) worden niet uit de weg gegaan. Foals noemt geen man en paard, zonder dat je echt verstrikt raakt in de teksten van de band uit Oxford. Een goed verstaander heeft aan een half woord vaak genoeg.
Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is overduidelijk een plaat die niet subiet zijn geheimen prijsgeeft. Veel valt na een aantal luisterbeurten pas op zijn plaats. Het huppelende synthritme van het prachtige Exits heeft veel weg van het geluid dat Tears For Fears produceerde ten tijde van Songs From The Big Chair (1985) en zo zijn de jaren 80 veel vaker in beeld. Neem ook het slotstuk van opener Moonlight, bijvoorbeeld.
Wanneer het gejaagd wordt, is Foals vaak op z’n best. Zo zijn de drie minuten van White Onions vrij poppy en daarnaast niet te versmaden. Het stroperig startende Syrups heeft met de laatste twee minuten van de song, als het gaspedaal plots wordt ingetrapt en opeens een urgentie ontstaat om U tegen te zeggen het beste in huis wat Foals te bieden heeft. En dat is nogal wat. Niet in de laatste plaats door het immer intrigerende stemgeluid van zanger Yannis Philippakis met zijn Grieks-Joodse roots.
Er zijn geen dissonanten te vinden op Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1, dat met de met zweverige synths aangeklede ballade I’m Done With The World (& It’s Done With Me) een soort apocalypsachtig slotstuk krijgt dat het album verdient. Op naar het najaar! Pieter Visscher
LIVEDATA 12/05 Ancienne Belgique, Brussel 19/05 Paradiso, Amsterdam 06/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen
Allison Marble slaat een goede eerste slag met Years. Met zijn sterke melodie, lome punkzang en klare gitaarlijnen belooft debuutsingle van de Amsterdamse band veel goeds ‘for years to come’.
Als grunge tot wasdom was gekomen in Manchester in plaats van Seattle, zo klinkt Years. Live schijnt Alison Marble ook zijn mannetje te staan, de band schopte het tot finalist van de Amsterdams Popprijs. Het moet dan ook wel raar lopen als Alison Marble niet wordt geselecteerd voor de Popronde van najaar 2019.
Op korte termijn staan er geen shows gepland. Laten we hopen dat dat is omdat de band momenteel in de studio vertoeft, werkend aan opvolgers van de sterke binnenkomer die Years is.
Sinds jaar en dag zorgen The Chemical Brothers voor dolle toestanden op de dansvloer, maar met iedere nieuwe release geven Tom en Ed ook onze ogen goed de kost. Dat doen ze middels opzienbarende video’s. De clip van We’ve Got To Try is daarop geen uitzondering. De nieuwe single van het Britse dansduo is afkomstig van hun binnenkort te verschijnen ‘No Geography’ album.
Het New Yorkse Crumb verscheen vorig jaar op onze radar met het uitstekende Locket, een eigenzinnig indie-werkje dat is uitgegroeid tot bonafide Pinguin hit.
Het heeft even geduurd, een jaar bijna, maar nu is dan toch een opvolger verschenen. Net als Locket geeft het uit twee delen bestaande Part III zijn geheimen niet meteen prijs. De nieuwe single van Crumb is een zacht wiegende, psychedelische track met waterige soundjes en een lekker losjes zingende Lila Rimani.
Of er een album in het verschiet ligt, is onbekend. In ieder geval niet op korte termijn, want dit voorjaar zal de band ‘on the road’ door brengen in eigen land. We kunnen slechtst hopen dat de tour een Europees staartje krijgt, want dat Crumb ook live van wanten weet, weten we sinds we de band eind vorig jaar in actie hebben gezien op London Calling .
Pinguin-favoriet Meg Myers mocht een Tiny Desk Sessie doen voor de Amerikaanse publieke omroep. Speciaal voor de gelegenheid charterde ze een aantal strijkers en uiteraard zong ze heur hart uit haar -in discopak gehulde- lijf. Naast een paar eigen songs introduceerde Meg ook haar versie van ‘Running Up That Hill’ van Kate Bush. Binnen een week zat ze al op de 150.000 views met haar intense performance.
Het zou niet de eerste keer zijn dat een Tiny Desk Session een artiest helpt door te breken. We helpen het haar hopen, want als er één artiest is die het verdient om beroemd te worden dan is het wel ‘onze’ Meg.
De leden van Dakota hadden niets liever gewild dan de boer op te gaan met hun nieuwe album. Helaas stak de ziekte van de leadzangeres daar een stokje voor. Maar gelukkig hebben we het album nog!
De weg naar ‘Here’s The 101 On How To Disappear’ was lang en hobbelig – het Amsterdamse meidenkwartet debuteerde in 2012, maar de (in)spanningen worden beloond met een album zonder zwakke plekken.
Dakota maakt bitterzoete indie-rock, fijn besnaarde songs met sprankelende gitaren, sterke lead en mooie samenzang en teksten met diepe gronden. 13 songs in totaal telt het debuutalbum waaronder de hits ‘Icon’ en Four Leaf Clover. Onze huidige favoriet is Dreams dat vanaf nu een plek heeft op onze playlist.
Vandaag hebben we een stampende clip van de dag voor alle liefhebbers van Pinguin on the Rocks.
De Britse rockband Saint Agnes heeft zojuist zijn nieuwe video ‘Welcome To Silvertown’ online gezet. Muzikaal reikt de band ondubbelzinnig naar liefhebbers van branievolle bluesy fuzz- rock en psych garagerock-‘n’-roll.
Vorige week verscheen tevens de gelijknamige single van het debuutalbum dat op 3 mei uitkomt.
Fake Laugh is de ‘nom du disque’ van Kamran Khan, een indie-rocker die forenst tussen Londen en Berlijn.
De band bracht twee jaar geleden een eerste album uit en is nu druk bezig met een opvolger. Surrounded is iets pittiger dan de Beatlesque soft-pop waarmee het kwartet inmiddels een aardige following heeft opgebouwd. De nieuwe single van Fake Laugh is uitermate geschikt voor het naderende voorjaar. Het nummer is zo springerig als een lammetje in de wei. Ook vermeldenswaardig is de ouderwets scheurende gitaarsolo die Surrounded net tot iets meer maakt dan gewoon een leuk liedje.
Het tweede album van Fake Laugh laat nog even op zich wachten. Surrounded is uitgebracht op 7” als souvenir voor de tournee die de band gaat ondernemen met The Japanese House.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag geen nieuwe clip, maar een video van een recent live-optreden van Strand Of Oaks met Jason Isbell & leden van My Morning Jacket in de Late Show van Stephen Colbert.
De track is afkomstig van een nieuw album dat ‘Eraserland’ gaat heten en op 22 maart gelanceerd wordt.
LIVEDATA: 20 mei, Metropool, Hengelo. 25 mei TivoliVredenburg, Utrecht. 29 juni Rock Werchter, België. 1 september Into The Great Wide Open, Vlieland.
