Ciao Lucifer – In While I Out

Een naam als Ciao Lucifer doet een band vermoeden die in metal handelt. De meeste duivelaanbidders vind je immers in de metal. Maar nee. Ciao Lucifer is de naam van een duo, bestaande uit twee Hollandse jongens van het aardige en muzikale soort, Marnix Dorrestein en Willems Wits.

Beiden heren timmeren ook solo aan de weg, Marnix maakt smart-pop als IX en Willem Nederlandstalige neuro-rock onder eigen naam. Inmiddels al weer lang geleden vormden ze samen met Jelte ‘Jett Rebel” Tuinstra het veel te vroeg overleden Metro Mortale. In de videoclip gaan de kleren uit..!

Indian Askin – Keep It To Myself

Indian Askin gaat ons binnenkort trakteren op een nieuw album, de opvolger van Sea Of Ethenol uit 2016. Er zijn nu vier voorproefjes verschenen, die onze trek hebben aangewakkerd tot een flinke honger. 

Hoofdstuk twee van de Indians Askin story gaat ‘Another Round’ heten en op 25 januari uitkomen. De wat fantasieloze album titelt maskeert de flair en ideeënrijkdom, die de nieuwe tracks uitstralen.

Ook op Keep It To Myself rockt Indian Askin weer net iets slimmer dan het gros van de bands die het bier en bands-circuit bevolken. De nieuwe single is een traag opbouwende rocksong met een drassige spanning en een ontlading in de vorm van een refrein dat zo uit het Nirvana songbook lijkt te komen. Noem het polderswamp noem het nedergrunge, wat het is, is headbangmuziek voor mensen met hersens.

LIVEDATA: 21/2/19 Het Paard, Den Haag. 22/2/19 Rotown, Rotterdam. 23/2/19 Oefenbunker, Landgraaf. 1/3/19 Ekko, Utrecht. 9/3/19 Merleyn, Nijmegen. 14/3/19 Bitterzoet, Amsterdam. 15/3/19 Effenaar, Eindhoven. 16/3/19 Metropool, Hengelo.

#330 Peter Kwint – Tweede Kamerlid SP

De Stationschef van deze week is iemand, die niet zelf muziek maakt en ook geen festivals organiseert. In ieder geval niet dat we weten. Hij maakt zich echter wel sterk voor de popmuzieksector. Dat doet hij als lid van de Tweede Kamer namens de SP.

Zijn naam is Peter Kwint. De geboren Sliedrechter is met zijn 34 lentes een van de jongste parlementariërs. Je zou Peter kunnen kennen als deelnemer van De Slimste Mens of als het Kamerlid dat berispt werd door de Kamervoorzitter, omdat hij geen jasje droeg. Maar dat is niet waarom we hem hebben benaderd.

We hebben Peter gevraagd om bij zijn partijleiding te melden dat hij een nieuwe tijdelijke nevenfunctie heeft, omdat hij als een van de eersten in verweer kwam tegen de uitspraak van een van zijn collega’s, ene TB, die meende per nachtelijk mail te moeten melden dat iedereen, die een andere muzieksmaak heeft dan hij een kutsmaak heeft. Zijn woorden niet de onze. Sterker nog alles behalve klassiek vindt meneer zwaar klote. Onze woorden niet de zijne.

Aanleiding voor zijn nocturnale oprisping is het initiatief van twee Kamerleden om een Top 150 samen te stellen met de favoriete platen van alle collega’s.

Een leuk ideetje met als doel de sfeer in de Kamer te bevorderen. En toen kwam de empathische TB met zijn mail waarin hij zich verwonderde over het feit dat er geen of in ieder geval weinig werken van Brahms, Beethoven en Debussy in de lijst staan.

Onze verse Stationschef, een punk in hart en een rocker in nieren kon het niet nalaten te reageren en twitterde als repliek, ‘Ik ben in de Binnenhof editie van the Office beland. Stuur hulp’. Pinguin to the rescue!

Bovendien maakt Peter Kwint zich boos over de woekerhandel in concertkaartjes. Via een motie, de ticketwet, probeert hij iets aan de internetoplichting te doen. Veel artiesten (waaronder Blaudzun, De Staat en Tim Knol) steunen het manifest bleek vorige week.

We hebben onze Bazz opdracht gegeven contact op te nemen met Peter -die bekend staat om zijn liefde voor hardcore punk- en hem zendtijd aan te bieden voor zijn vermaledijde muzieksmaak. Daar had hij wel oren naar.

Hij blijkt overigens niet alleen van rebels lawaai te houden, hij heeft ook een zwak voor het soort muziek, dat bij de platenwinkels in de bak Americana staat. Peter heeft dus best een brede smaak, misschien houdt hij zelfs ook wel van klassiek! In ieder geval zal hij zoals echte muziekliefhebbers doen, de smaak van anderen respecteren.

Het interview dat Bazz met onze Stationschef had kan je horen op 01/12 vanaf 19.00 uur, of in de herhaling op donderdag om 22.00 uur. Zijn 25 favoriete songs staan de hele komende week op onze playlist.

De Top 25 van Peter Kwint:

  1. Johnny Cash ft Fiona Apple – Father and Son
  2. Old Crow Medicine Show – Wagon Wheel
  3. Hank Williams III – Dick in Dixie
  4. JW Roy – Building a Dream
  5. Chris Stapleton – Second One To Know
  6. Sam Outlaw – Jesus Take The Wheel
  7. William Elliott Whitmore – There Is Hope For You
  8. Gillian Welch – Tennessee
  9. The White Buffalo – Oh Darling What Have I Done
  10. Hellbound Glory – Hellbound Glory
  11. Terror – Keepers of the Faith
  12. American Nightmare – There’s A Black Hole In The Shadow of the Pru
  13. Undeclinable – 7 Years
  14. Blood for Blood – Some Kind of Hate
  15. Expire – Pretty Low
  16. Hawser – Let The Judas Rot
  17. Incendiary – Still Burning
  18. Modern Life is War – First and Ellen
  19. Have Heart – The Same Sun
  20. No Turning Back – Never Understand
  21. Bad Religion – You
  22. The Distillers – Sick of it All
  23. Gorilla Biscuits – New Direction
  24. Hatebreed – Destroy Everything
  25. Rancid – Old Friend

Isaac Gracie – Broken Wheel

Isaac Gracie werd twee jaar geleden binnengehaald als een van de betere discipelen van Jeff Buckley. Die fase is hij inmiddels al lang en breed ontgroeid.

De 22 jarige Brit zingt nog steeds de sterren van de hemel op een manier die doet denken aan zijn oude held, maar hij schrijft tegenwoordig songs, die staan als een huis. Niks ten nadele van Jeff, maar hij was een singer en geen songwriters. Isaac is dus wel van beide markten thuis. Het soort songs dat hij schrijft is traditioneel en ambachtelijk met een duidelijke muzikale en dramatische ontwikkeling. De onderscheidende factor is de kracht van zijn melodieën. Waarschijnlijk zingt niemand ze zo mooi en met zoveel gevoel als de auteur, maar je kunt er gif op innemen dat er binnenkort de eerste covers van zijn songs zullen verschijnen. Zijn fans zijn al zover, zie Youtube.

Broken Wheel is een track van het eerder dit jaar verschenen debuutalbum van de singer-songwriter uit Londen, die behalve zijn stem en talent ook nog eens zijn uiterlijk meeheeft. Net als Jeff trouwens.

Within Temptation – Raise Your Banner

Ons land staat bekend om zijn internationaal vermaarde dj’s, maar voordat de knoppendraaiers en plaatjesdraaiers de nationale driekleur lieten wapperen in verre oorden, waren het de symfonische metalbands, ook wel gothic rockbands genoemd, die Hollands Glorie vertegenwoordigden.

Je zou zelfs zover kunnen gaan en zeggen dat symfonische metal een Nederlandse uitvinding is. De band die als eerste patent heeft gevraagd en gekregen is Within Temptation.

Het tekent de status van de band rond Sharon den Adel dat ze na een vier jaar durende stilte hun rentree maakten in een bomvolle AFAS Live, ons allergrootste binnenpodium. Het super succesvolle optreden van Within Temptation in de hoofdstad was het startschot van een nieuwe zegetocht, als onderdeel waarvan nu een gloednieuwe single is verschenen.

Raise Your Banner is de voorbode van het strijdlustig getitelde nieuwe album ‘Resist’, dat begin februari volgt. Muzikaal gezien biedt Raise Your Banner niet veel nieuws onder de zon, maar wat schijnt die zon weer heerlijk fel!

De band neemt gelukkig ook alle tijd om te shinen. Raise Your Banner biedt vijf minuut plus vol gierende gitaren, spooky cello’s, daverende drums, donkere bassen en boven alles uit regeert de Koningin van de Nacht, Sharon den Adel, met gruntende assistentie van de Zweedse metalman Anders Fridén.  Within Temptation heef tussen neus en lippen door laten weten best wel op Pinkpop 2019 te willen staan. Jan Smeets zal wel gek zijn als hij nee zegt! 

The Vaccines – All My Friends Are Falling In Love

All My Friends Are Falling In Love is een fase voor ‘All My Friends Are  Getting Children’. Zo gaan die dingen, The Vaccines zijn ook de jongsten niet meer. Voorman Justin Young is eerder dit jaar de 30 gepasseerd en dan zit je in de leeftijdscategorie dat de geboortekaartjes binnenstromen.

Acht jaar geleden debuteerde The Vaccines met een knal. Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra) introduceerde de Britse band als jong, luid en voor de duvel niet bang. Op de vier albums die volgden, bleven het tempo en het energiepeil onveranderd hoog. En zo zal het nog wel even blijven. De beschouwende titel ten spijt is All My Friends Are Falling In Love  weer een beheerste muzikale explosie, een bruisend vuisten in de lucht nummer. Wel is de productie  wat gepolijster dan we van de band gewend zijn. Je ontkomt niet aan de indruk dat All My Friends Are Falling In Love een dikke hit moet worden. De scherpste randjes zijn verdwenen, de lengte van 3 minuut 30 is uiterst radiovriendelijk en het refrein is gesneden op stadion-maat.

De dus niet meer zo jonge honden hebben inmiddels waarschijnlijk ook hypotheken en andere verplichtingen. En misschien zelfs wel plannen voor gezinsuitbreiding. Zo gaan die dingen. 

Sharon Van Etten – Jupiter 4

Sharon Van Etten is terug, new and improved zouden ze in Amerika zeggen. Natuurlijk is de zangeres, die ons eigentijdse classics schonk als Every Time The Sun Comes Up en Our Live direct herkenbaar, wat wil je met zo’n stem.

De interval tussen doorbraakalbum, Are We There (2014) en Sharon‘s vijfde, die begint volgend jaar uitkomt, is niet ingegeven door luiheid of gebrek aan inspiratie. Allesbehalve. Ze is in de tussentijd moeder geworden en heeft hard gewerkt aan haar nevencarrière als actrice. Sharon is te zien in de Netflix serie The OA en op het toneel in een adaptatie van Twin Peaks. O ja. Ze is ook weer gaan studeren, psychologie. Tussen de bedrijven door heeft de moeder/actrice/student toch nog tijd gevonden om songs te schrijven voor haar nieuwe album, songs die bewust een beetje schuren.

LIVEDATA 29/03 Paradiso, Amsterdam 30/3 Orangerie @ Botanique, Brussel

 

Panda Bear – Dolphin

Het ritme-instrument op Dolphin is een lekkende kraan. Mensen met een zwakke blaas kunnen de nieuwe single van Panda Bear misschien beter links laten liggen. Voor alle anderen is hij zeer aan te raden.

Grote kans dat je nooit eerder een track hebt gehoord met een druppelbeat. Wij kunnen in ieder geval niet zo snel een andere song bedenken met een hydraulisch ritme. Wie weet dat Panda Bear zich heeft losgeweekt van Animal Collective zal niet echt verbaasd zijn over het ongebruikelijke karakter van Dolphin. Het woord ongewoon schiet te kort om de klankexperimenten van het collectief te omschrijven.

Het is trouwens wel warm water wat er drupt. Dolphin is het muzikale equivalent van een warm bad, dat verder is gevuld met een zacht getik op een hihat, een hint van een synth, een akoestische gitaar en de fijne falsetstem van de zich Panda Bear noemende Noah Lennox, die hier en daar smaakvol wordt uitgerekt met hulp van auto-tune. Bijzonder.

Het is misschien niet eens zo vreemd, dat een muzikant die Noah heet experimenteert met water. Hoe dan ook. Dolphin komt van het nieuwe Panda Bear album dat op 9 februari verschijnen zal. De titel ‘Buoys’, reddingsboeien duidt op meer waterige werkjes. 

BEA1991 – v4

BEA1991 is een Amsterdamse singer-computermuziekkante, die vier jaar geleden voor het eerst van zich liet horen. Haar vroege tracks genereerden een golf aandacht, hier en in Engeland waar haar ouders woonden voordat ze een Brexit deden en zich in onze hoofdstad vestigden.

In 2015 verscheen een mini-album van BEA1991 vol droevige discotracks, nummers met een beat, maar qua sfeer geschikter voor gebruik  binnenskamers dan in de club. Carrièrematig zou het verstandig zijn geweest als BEA1991 geen drie jaar had gewacht met een opvolger, maar ze is getuige nieuwe single v4 haar Mojo gelukkig niet kwijt geraakt.

v4 is misschien wel BEA’s mooiste. De zachte beat en de bubbel-bas maken dat v4 met één voet op de dansvloer staat, het heldere refrein is echter puur pop, terwijl de als een gitaar klinkende synth het nummer een smakelijk rocksausje geeft. Als het zusje van Daft Punk, zo klinkt BEA1991 een beetje op v4. Nu maar hopen dat er snel meer van dit moois volgt.

White Lies – Believe It

Believe It is de single na de geweldige ex-IJsbreker Time To Give.

Vorig jaar nog verscheen er een nieuw album van White Lies, maar dat was vooral minder van het zelfde en ook geen succes. De platenmaatschappij van White Lies verloor het vertrouwen en liet de band vallen. Misschien was dat net de schop onder de kont, die de band nodig had. Daar lijkt het in ieder geval wel op. Time To Give getuigt van een nieuw elan, van een hernieuwde drang om te bewijzen dat er nog wel degelijk leven zit in de band.

LIVEDATA 18/2  Paradiso, Amsterdam 19/2 Doornroosje, Nijmegen 21/3 Effenaar, Eindhoven