Sevdaliza – Shahmaran

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de videoclip bij het nummer Shahmaran, de openingstrack van Sevdaliza’s debuutalbum Ison dat in 2017 uitkwam. De Iraanse Rotterdamse is een veelzijdig, genrebrekend artiest die naast haar muziek altijd héél veel indruk maakt met haar videoclips, zo ook nu weer. Sevdaliza is wat ons betreft een ideale gast voor zomergasten, mag ze een hele avond videoclips op ons afvuren.

LIVEDATA 19/08 Lowlands, Biddinghuizen 24/11 Paradiso, Amsterdam

 

 

Electric Company – Mathilda

Electric Company is de vanuit Utrecht opererende band rond  Neder-Brit Zac Chapman. De informatie is schaars, maar we menen te begrijpen dat de band al een tijdje bezig is, Popronde heeft gedaan, opgetreden in DWDD en support heeft verzorgd voor DMA’s .

Op Facebook beschrijft Electric Company hun muziek als psychedelic indie pop. Dat zal best zo zijn, maar die vlieger gaat niet op voor Mathilde. De nieuwe versie van het nummer dat al geruime tijd op het repertoire van Electric Company staat is volgens onze popprofessor een sterk staaltje southern rock. In deze mix klinkt Mathilde als een nichtje van de Rambling man van the Allman Brothers Band. Zanger Zac mag dan een Britse tongval hebben, aan de gitaren kleeft klei van de Mississippi. Nu maar hopen dat de live-versie zeven minuten duurt.

Slaves – Chokehold

Het is alweer drie jaar geleden dat Slaves de handen op elkaar kreeg met een serie sterke singles en een prima debuutalbum. Wie kent ze niet nummers als Sockets en Cheer Up London? Langspeler twee viel -ondanks het feit dat hij was geproduceerd door Beastie Boy Mike D- een beetje tegen, maar bevatte met Lies en Spit It Out wel een paar lichtpuntjes.

Tussen Take Control en Are You Satisfied zit net een jaar. Zelfs voor een punkband blijkt haastige spoed zelden goed. Die fout maakt het duo uit Kent dus geen tweede keer. Daarom heeft Slaves  nu bijna twee jaar uitgetrokken om een album te maken.  De band kan zich geen zeperd veroorloven.

Eerste single Cut & Run is een daalder waard, het is een opwindende bundeling van melodie en energie gebracht met die heerlijke bluf die alleen Britse bands eigen is. Cut & Run ligt in het verlengde van eerder behaalde successen, maar laat ook een band horen die heeft opgelet en bijgeleerd. Nog steeds is Slaves (de naam is gekozen omdat hij lekker klinkt en controversieel is) een projectiel, maar niet meer zo ongeleid als vroeger. 17 augustus verschijnt het nieuwe album Acts of Fear and Love met als producer Jolyon Thomas, die ook tekende voor de productie van het debuut van Slaves en sindsdien ook in de weer is geweest voor U2, Royal Blood en rapper Kendrick Lamar. 

En nu is er een tweede single, Chokehold. In de clip zien we ook leden van Blur, The Maccabees, Hinds, Royal Blood, Wolf Alice en Peace.

Death Cab For Cutie – I Dreamt We Spoke Again

I Dreamt We Spoke Again, single # 2 van Death Cab For Cutie album #9 is weer een schot in de roos. De opvolger van Gold Rush laat een band horen op de top van hun kunnen. 90 % van de popsongs gaan over de liefde, I Dreamt We Spoke Again is daarop geen uitzondering, maar het is chef Cutie Ben Gibbard gelukt om een slimme en persoonlijke draai aan het thema te geven.

De dame in kwestie moet wel van hout zijn, wil ze niet smelten voor de verleidelijke en mooi vorm gegeven ballad van de band uit Bellingham uit de staat Washington. Met twee treffers lijken we ons geen zorgen te maken over de mutaties die hebben plaatsgevonden in het Death Cab  kamp.

Thank You For Today is het eerste Death Cab For Cutie album zonder lid van het eerste uur Chris Walla, die de band verlaten om zich volledig te kunnen richten op zijn loopbaan als producer. Vervanging is gezocht en gevonden in de twee muzikanten, die de band altijd al op de bühne versterkten. Het nieuwe album komt als snel, al op 17 augustus.

LIVEDATUM 05/02/2019 TivoliVredenburg, Utrecht

Phantastic Ferniture – Bad Timing

Als je Google hebt kunnen overtuigen dat je toch echt op zoek bent naar Phantastic Ferniture en niet naar fantastic furniture dan stuit je op de volgende informatie. Phantastic Ferniture komt uit Sydney. De band begon als grap. Ze boekten hun eerste optreden voordat ze nog maar één song hadden geschreven. Op de poster stond The Phantastic Ferniture Christmas Extravaganza First and Last Gig! Dat was twee jaar geleden.

Je voelt hem al aankomen, de band is nooit meer uit elkaar gegaan en is nu een van de leidende lichten van de Australische indie-scene. Daar zijn ze momenteel dolenthousiast over onze ex-IJsbreker Fuckin’ n Rollin. Als je het snel uitspreek klinkt het als rockin’ and rollin’, maar het is toch echt fuckin wat er staat en wat ze zingen. De airplay in Engels-talige landen valt dan ook tegen.

Zangeres Julia Jacklin kan niet alleen heel goed zingen, maar is ook behept met een fijn stemgeluid. Denk Fleetwood Mac. Als je denkt de naam Julia Jacklin komt me bekend voor dan klopt dat. Onder eigen naam maakt ze namelijk ook muziek en met succes. Vorig jaar stond Julia op onze playlist met Cold Caller. 

 

Scram C Baby – Elephant

Waarom Scram C Baby na 8 jaar stilte plotseling weer de geest heeft? Geen idee. Maar wat maakt het uit zolang de hoofdstedelijke rockers met sterk nieuw werk komen als de single Elephant. Het is gelukkig niet zo dat de band doet alsof de tijd stil is blijven staan. In het laatste decennium van de vorige en het eerste van deze eeuw maakte Scram C Baby naam met begeesterde rammelrock van het soort dat we nu garage noemen. Soort van tijd vooruit dus, als je bedenkt dat garage nu een populair genre is bij de jongste generatie Neder-rockbands.

Vergeleken met uitslaande bermbrandjes als Kisses Suziki (1996)  en Earstruck (2010) is nieuwe single Elephant het toonbeeld van beheersing, een in een Berlijnse Bowie saus gedipte bolero, een slowburner met een gradueel opgevoerde spanning en de dreiging van een naderend onweer.

Het zou kunnen zijn dat de verandering van stijl is ingegeven door het besef dat de veteranen als het gaat om onstuimige energie het zullen moeten afleggen tegen de jeugdige overmoed van jonge hondenbands als Korfbal en Canshaker Pi (waarin de zoon van de zanger SCB speelt). Scram C Baby is  ouder en wijzer en anders en terug. En dat is goed nieuws.

Mini Mansions – Works Every Time

Mini Mansions is een supergroep van de categorie B. Dat is niet denigrerend bedoeld. De bands waarin de drie muzikanten spelen zijn wereldberoemd, alleen bewegen zij zich op de achtergrond, zijn ook niet officieel lid. Michael Shuman, Zach Dawes en Tyler Parkford zijn huurlingen met o.a. Queens of The Stone Age, Arctic Monkeys en The Last Shadow Puppters als werkgever. Sommige sessiemuzikanten willen en kunnen echter meer dan simpel begeleiden en doen wat de baas zegt. Dat geldt dus voor het genoemde trio dat in 2010 debuteerde als Mini Mansions.

Mini Mansions maakt indie-pop met de nadruk op pop. The Beatles en Elliot Smith worden vaak genoemd om de sound van het trio te omschrijven, vergelijkingen waarmee de band goed kan leven. Nieuwe single Works Every Time, het titelnummer van een binnenkort te verschijnen EP is weer een verzorgde, melodieuze en inventieve productie, in vergelijking met  doorbraakhit Vertigo iets minder retro. Alles klopt, de zachte drive, de spanningsboog, de zacht dwingende leadzang, de koortje en -last but not least- de vette gitaarsolo. Meer van dit moois volgt op 28 september.

Parcels – Bemyself

Zoals de eigentijdse r&b wordt gedomineerd door de auto-tune zo is de falset stem al weer enige tijd de toonaangevende factor in indie-land. Wie er mee begonnen is, is niet makkelijk meer te achterhalen Misschien Thom Yorke wel, maar feit is dat de kopstem momenteel het bepalende geluid is in de indie-scene.

Het Australische Parcels doet aan de mode mee, maar komt zo goed uit de hoek dat je de band moeilijk kunt beschuldigen van opportunisme. Bemyself is Parcels ten voeten uit. De zongedroogde nieuwe single van de band is een klasse productie, die doet denken aan de gouden periode van the Beach Boys, soft en harmonieus, gestroomlijnd maar niet glad, poppy maar niet plat.

Parcels is gespecialiseerd in dit soort sophisticated indiepop, zij het dat hun songs meestal een iets prominentere beat hebben dan het rustig voort dobberende Bemyself. Behalve Beach Boys is Parcels ook onder invloed van Hall & Oates, Alessi en andere seventies/eighties yachtrock acts. Invloeden die je ook terughoort in de muziek van collega’s als Phoenix, The xx en Daft Punk. Die laatsten produceerden Overnight (2017) de grootste Parcels hit tot nu toe.

De Australiërs zijn nu vier jaar bezig en hebben to nu toe alleen nog maar losse liedjes uitgebracht, die als je ze zelf in een playlist sleept een perfecte soundtrack vormen voor de zomer. Tot slot, dat Parcels hun tot drie cijfers achter de komma verzorgde sound ook live kan waarmaken, zie je op bijgevoegde clip waarin de band in navolging van The Beatles hun ding doen op een dak.

#314 Festival van de Week – Misty Fields

Terwijl de grote festivals nog verder uit de kluiten wassen houdt Misty Fields het klein en fijn. Het ludieke muziekfestijn dat jaarlijks plaatsvindt op een toplocatie aan de rand van de Peel moet het niet hebben van grote namen met een verleden of de trend van dit moment. Sinds jaar en dag jaagt de artistiek leiding van Misty Fields op acts die kunst combineren met kunde, die opwinding veroorzaken op en voor de bühne. Dan kom je vanzelf terecht bij opgewonden bandjes als het Vlaamse Equal Idiots, het Hollandse Birth Of Joy en Metz uit Canada.

Te ontdekken valt er ook genoeg op Misty Fields, met name eigen teelt talent krijgt een kans om zich aan het publiek te presenteren. In deze categorie vallen pit, punk en pretbands als Kitchenette, Korfbal en Tony Clifton.

En dan zijn er nog die bands die zich niet laten oormerken zoals Lewsberg uit Rotterdam dat rockt in de New Yorkse traditie, of het combo van Pip Blom uit de hoofdstad dat Engeland heeft veroverd en Komodo met hun vier windstreken wave.

Rustpunten vormen de sets van het innemende Snail Mail (US), indie diva Nicole Atkins (US) en fluisterrockers Cut Worms (US), stuk voor stuk makers van tijdloze luistermuziek.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan, maar beter kan je zelf afreizen op 31 augustus, de eerste van drie dagen toppop in de Peel. Alles wat je wilt weten over Misty Fields 2018 vindt je hier www.mistyfields.com.

De uitzending van Bazz opde Buzz van deze week staat helemaal in het teken van het sympathieke Misty Fields. En je hoort dan ook een interview met Loek Hendrikx, de marketing & PR manager van het festival.

Halestorm – Do Not Disturb

Dit is de eerste Breekijzer voor Halestorm, een stevige hardrockband uit Pennsylvania die niet vies is van een vleugje metal. De gitaargoeroe’s bestaan al sinds 1997 en draait al vanaf de start om frontvrouw Lizzy Hale die op de nieuwe single Do Not Disturb ook weer flink haar vocalen opzet. Ook Lizzy’s broer zit in de band, drummer Arejay Hale. Het nieuwe album Vicious is gisteren uitgekomen, de vierde van het stel. De eerste langspeler verscheen namelijk pas in 2009.

LIVEDATA 01/10 013, Tilburg 03/10 TRIX, Antwerpen