The Raconteurs – Now That You’re Gone

10 jaar hebben Brendon Benson, Jack Lawrence en Patrick Keeler moeten wachten op het telefoontje van Jack White, maar een paar maanden geleden kwam toch eindelijk het verlossende woord. ‘Jongens we pikken de draad weer op met The Raconteurs‘.

Op de prangende vraag of het het wachten waard is geweest kunnen we met een volmondig ja antwoorden. De twee nieuwe tracks kunnen we er goed bij hebben, doen absoluut geen afbreuk aan de torenhoge reputatie van de ‘supergroep’ en zijn een uitstekende advertentie van het nieuwe album dat over een paar maanden klaar moet zijn.

Sunday Driver is een tierelantijnen-loze rocksong in de geest van Drive My Car van The Beatles uit welk nummer de titel afkomstig is.

Now That You’re Gone is de betere track van de twee. Het is een met scherpe gitaarerupties doorspekte ballad met lead-zang van Jack White en een uitermate sterk refrein dat met vereende krachten wordt gezongen. Beide songs zijn retro van het tijdloze soort. Sunday Driver zullen we ook zeker oppikken, maar in eerste instantie zetten we alle ballen op Now That You’re Gone, ergo de nieuwe en tevens laatste IJsbreker van het jaar.

Beach Tape – Figure It Out

En weer een band met Beach in de naam. Beach Tape komt uit Brighton, een van de bekendste Britse badplaatsen. Er is dus een beach in de buurt.

En een uiterst gezonde muziekscene met The Magic Gang, Dream Wife en FUR als recente aanwinsten. Beach Tape klinkt niet bepaald Brits. Het kwartet lijkt met een tijdmachine overgekomen uit begin jaren 90 toen grunge het toverwoord was. Figure It Out zweeft ergens tussen Weezer en Smashing Pumpkins in, lekker veel gitaar dus en de nodige wisselingen in tempo en mood.

Het is de 8ste track in totaal van de boys uit Brighton, die 2017 als geboortejaar noteren. We zijn er dus tijdig bij en hopen dat Beach Tape net zo bekend wordt als al die andere Beach bands. Of misschien moeten we zeggen bekender dan de meeste Beach bands (check Spotify, het zijn er ruim honderd!).

Martha – Heart Is Healing

Martha is de naam van een punky popband of vice versa uit het noorden van Engeland. De band heeft er al twee albums opzitten, maar lijkt nu pas op stoom te komen. Of beter heeft nu de balans te pakken tussen pop en punk en pret en serieus goede songs. Ook productioneel zijn er stappen gezet.

Heart is Healing is een up tempo rocker met een positieve boodschap en een schat aan gitaren. Eindelijk weer eens een band die niet kijkt op een gitaarsolootje. Of twee.

De release op de valreep van 2018 dient een drieledig doel, het is een eindejaarsbonus voor de fans, een reminder dat het werk aan een nieuw album in volle gang is en een wake-up call voor iedereen die Martha nog niet kende.

Airways – Blue Gasoline

Blue Gasoline, de nieuwe single van Airways komt met de aanbeveling van Thieves Like Us. Niet alleen stond de band dit jaar in het voorprogramma van de dievenbende, Blue Gasoline is ook geproduceerd door de toetsenist van de band Dom Craik.

Airways is gelukkig geen kloon van NBT, want dat zou de band overbodig maken. De enige overeenkomst is dat beide bands een buitengewoon goede zanger hebben. Airways maakt weelderige indie-pop, vrolijk en vernuftig en in geval van Blue Gasoline met mooi golvende keyboards en hier een daar een ruwe break die de spanning er in houdt.

Er zijn vier Airways. De bandleden komen uit verschillen hoeken van de V.S en hebben Chicago als uitvalsbasis. Bouwjaar is 2016 en de oogst tot nu toe een opvallend gevarieerde EP en twee singles. Allemaal uitgebracht in eigen beheer. Ter oriëntatie, Airways lijkt niet niet op Cage The Elephant en Arctic Monkeys. U hoort nog van hen.

Matt Berninger & Julien Baker & Steph Altman – All I Want

National zanger Matt Berninger, opkomend folkie  Julien Baker  en  filmcomponist Steph Altman hebben hebben de creative koppen bij elkaar gestoken en een nummer bijgedragen aan 7- Inches For Planned Parenthood, een solidariteitscampagne van muzikanten voor Planned Parenthood. Dat is een Amerikaanse instituut dat vrouwen begeleidt en adviseert bij zwangerschap en/of zwangerschapsonderbreking. Dit laatste is tegen het zere been van rechts en religieus Amerika dat Planned Parenthood het liefst zou verbieden.

Berninger, Baker en Altman’s All I Want is een mooie gedragen ballade met zang van Matt en Julien en een prachtig arrangement van Altman. De eerste en de laatste hadden het nummer geschreven voor de documentaire American Chaos maar speciaal voor 7- Inches For Planned Parenthood bewerkt tot een duet.

Andere artiesten die meedoen aan de actie zijn o.a. Bjork, St Vincent, Foo Fighters en Bon Iver. In totaal zijn er twintig singles geperst die verzameld zijn in een limited edition box online te koop zijn voor 100 dollar. Dus sla je slag. Je helpt er nog een goed doel mee ook.

Christian Leave – Never

Never van Christian Leave verscheen op onze radar en we waren gelijk gecharmeerd van de lekker analoge synthesizer, de licht hysterische zang en de schurende keyboardsolo’s die Never doorspekken.

Wisten wij veel dat Christian pas 15 is en een internetsterretje met fans over de hele wereld! Christiaan dankt zijn social media status aan de funny video’s die hij op Vine post. En aan zijn frisse koppie.

Christian maakt dus ook muziek en niet -zoals je misschien zou verwachten- Bieber-eske wegwerp-pop, maar serieuze en geïnspireerde luisterliedjes met vaak niet meer begeleiding dan een akoestische gitaar. Eerst kwam hij met covers, toen met eigen songs, zo te horen thuis opgenomen, maar tegenwoordig maakt hij professionele opnamen, die hij -volgens de credits op Spotify- zelf schrijft en produceert. Opvallend ook is hoe productief Christian is. De oogst van dit jaar is twee singles, een debuutalbum en nu alweer een nieuwe EP, met vier tracks waaronder Never, dat zijn meest uitgewerkte productie to nu toe is. Voor een pikkie dat pas komt kijken hebben de songs van Chistian Leave opvallend veel karakter en variatie. Vooralsnog zijn zijn hoge kijk en luistercijfers te verklaren uit de kuddes kids die hem volgen, maar ondertussen worden wel die geconfronteerd met iets wat je ‘echte’ muziek zou kunnen noemen.

Badflower – Heroin

Het komt heel zelden voor, maar heel soms verschijnt er een nieuwe single die we zo van harte tippen dat we er zowel een Breekijzer als een IJsbreker van maken. Deze week is het zo ver. And the winner is…. Heroin van Badflower!

De nieuwe single van Badflower zou geen Breekijzer zijn als er geen stevig randje aan zou zitten en geen IJsbreker als er geen breed publiek voor zou zijn. Beiden is dus het geval.  Voor alle duidelijkheid, Heroin is geen nummer over drugsverslaving, maar een song over een relatie, die net zo verslavend -en ongezond – is als heroïne.

Voor ons is Badflower een nieuwe naam, in de V.S. rommelt als redelijk rond de band kan de band. De output van Badflower is nog beperkt. Er staan 10 songs online, waarvan één in twee versies, Heroin. De eerste take is een prima poging, maar de tweede is net even beter.  

Heroin versie 2 begint rustig, maar het begint al snel te donderen  en voor je er erg in hebt, barst de bui los, is het windkracht tien en alarmfase rood. Badflower weet wel hoe je een song moet opbouwen.

Badflower komt uit Amerika en dat is te horen. Badflower is een band met connecties. Hun hoeder is John Varvatos, een bekroonde mode-ontwerper met merken als Converse en Ralph Laurens in zijn portefeuille.

Varvatos heeft dus wel wat centen te makken. Een deel daarvan heeft hij in een eigen label gestoken. Badflower is zijn eerste signing. Een goed begin. Vavatos maakt ook geen half werk van Badflower.  Voor de clip van Heroin heeft hij acteur Johnny Galecki (Big Bang Theory) laten optrommelen. Maar laat je niet van de wijs brengen door die grote namen. Badflower heeft echt iets te vertellen en doet dat op Heroin op een zeer overtuigende manier.

Badflower – Heroin

Soms lopen het hart en het verstand niet in de pas. Het hoofd zegt kappen, het hart zegt hou nog even vol. Over zo’n ongezonde liefde heeft Badflower een liedje gemaakt en wat voor één!

Heroin is deze week zowel IJsbreker als Breekijzer! Het eerste duidt op de potentie van de nieuwe single van Badflower om een groot publiek te bereiken, het tweede op het stevige karakter van de song. Voor alle duidelijkheid, de zanger is niet uit liefdesverdriet aan de drugs gegaan, hij gebruikt heroïne als metafoor voor een relatie die voelt als een verslaving.

Voor ons is Badflower een nieuwe naam, in de V.S. rommelt het al redelijk rond de band kan de band. De output van Badflower is nog beperkt. Er staan nu 10 songs online, waarvan één in twee versies, Heroin. De eerste take is een prima poging, maar de tweede is net even beter.

Heroin versie 2 begint rustig, maar het gaat al snel te donderen  en voor je er erg in hebt, barst de bui los, is het windkracht tien en alarmfase rood. Badflower weet wel hoe je een song moet opbouwen.

Badflower komt uit Amerika en dat is te horen. Het is een band met connecties. Hun hoeder is John Varvatos, een bekroonde mode-ontwerper met merken als Converse en Ralph Laurens in zijn portefeuille.

Varvatos heeft dus wel wat centen te makken. Een deel daarvan heeft hij in een eigen label gestoken. Badflower is zijn eerste signing. Een goed begin. Vavatos maakt ook geen half werk van Badflower.  Voor de clip van Heroin heeft hij acteur Johnny Galecki (Big Bang Theory) laten optrommelen. Maar laat je niet van de wijs brengen door die grote namen. Badflower heeft echt iets te vertellen en doet dat met Heroin op een zeer overtuigende manier.

Call Me Karizma – Serotin

Call Me Karizma is een nieuwe artiest uit Minneapolis. Hij houdt zijn echte naam liever geheim, misschien omdat hij al genoeg van zich zelf weggeeft in zijn teksten.

Zijn nieuwe single Serotin gaat over zijn geestelijke gezondheid, of beter het gebrek daaraan. Anders dan Kanye West slikt Karizma zijn medicijnen wel. Serontine is een middel dat voor verschillende doeleinden wordt voorgeschreven. Karizma slikt het middel om zijn angsten te bezweren en zijn depressies te dempen.

Call Me Karizma combineert de gave des woord’s met een goed oor voor sounds en melodie. Hij heeft een stijl ontwikkeld die verwant is aan hip hop, maar geen rap is. Op een zelfde manier is hij punk, zonder punk te maken. In de praktijk betekent dat beats plus gitaren, gescandeerde teksten plus gezongen refreinen, samples plus analoge instrumenten. Voor de fans van Emimem tot en met Red Hot Chili Peppers.