Nieuwe Muziek Archieven - Page 610 of 995

Franz Ferdinand – Always Ascending

Franz Ferdinand gooit het over een andere boeg op Always Ascending, het eerste nieuwe nummer van de band in vier jaar . De stem van Alex Kapranos blijft uit duizenden herkenbaar, maar waar eens de gitaren domineerden, strijden die nu om aandacht met elektronische keyboards. De drums zijn deels gedigitaliseerd en de beat is meer disco dan indie. In navolging van Arcade Fire en veel eerder Talking Heads heeft nu ook Franz Ferdinand zijn dansschoenen aangetrokken.

De verandering van stijl van is mogelijk het gevolg van de nieuwe opstelling van Franz Ferdinand. Vorig jaar vertrok lid van het eerste uur, gitarist/keyboardspeler Nick McCarthy. Voor hem zijn twee nieuwe gitaristen aangetrokken, waarvan er een dubbelt als toetsenist. Het discocomplot broeide waarschijnlijk al langer. Het zal niet vanwege zijn metal-credentials zijn geweest dat de band Philippe Zdar heeft aangetrokken als producer. De Fransman -zelf actief in danceduo Cassius- werkte eerder met o.a. Phoenix en Beastie Boys. Of het hele nieuwe (vijfde) Franz Ferdinand-album -waarvan Always Ascending het titelnummer is- wordt geleverd met een dansbeat weten we uiterlijk 9 februari 2018, de dag van release.

LIVEDATA 03/03 Tivoli/Vredenburg, Utrecht 04/03 Oosterpoort, Groningen

Stationschef: Jo van Egmond

Liefhebbers van wat wij ‘echte’ muziek plegen te noemen, vind je op de meest onverwachte plekken. Kamerleden, die van metal houden. Sporters, die je alles kunnen vertellen over grunge en voetbalcommentatoren, die meer van country weten dan de gemiddelde barman in Nashville.

Onze nieuwe Stationschef is ook iemand van wie je -vanwege haar positie- niet zou verwachten dat ze van echte (lees ons soort) muziek houdt. Op de erebank zit deze week namelijk Jo van Egmond. We hebben haar te leen van Radio 538, waar Jo sinds kort werkt als nieuwslezeres en indruk maakt. Iedereen (zelfs Paul de Leeuw is fan) heeft het over haar, haar fijne stem en haar brullende lach. Zonder te willen beweren dat Pinguin Radio de anti-538 is (of je moet liefhebber zijn van Pinguin Pop), zal je daar niet snel een plaat horen die wij draaien. En vice versa. Kwestie van taakverdeling en doelgroepenbeleid.

Maar -net zoals bij ons wel eens iemand is betrapt op het neuriën van een Beyoncé-liedje- blijken er bij Radio 538 medewerkers rond te lopen, die intiem zijn met het werk van Pearl Jam, de Peppers en Metallica. Looking at you Jo.

Ze zal er niet om malen, dat ze haar muzikale ei niet kwijt kan bij haar werkgever. Jo’s job is het om de luisteraars van nieuws te voorzien. Een taak overigens, die ze eerder met succes verrichte bij o.a. RTL Nieuws, Omroep WNL en de Amsterdamse omroep AT5. Wij wisten van Jo’s goede smaak. Ze heeft een link met onze voorganger Kink, via haar partner oud-Kink FM dj Martijn Biemans. Om te laten zien dat de wereld vaak anders is dan ie lijkt en dat je vrienden kan vinden op onverwachte plekken, hebben we Jo van Egmond gevraagd of ze Stationschef wilde worden. Ze zei dus ja.

Het gesprek tussen Bazz en Jo hoor je zaterdagavond 4 november om 19:00 uur en in de herhaling donderdagavond 9 november om 22:00 uur. Onderstaande nummers komen de hele week voorbij op Pinguin Radio.

Foo Fighters – Best Of You
J.J. Cale – Cocaine
Guano Apes – Lords of the Boards
Rammstein – Feuer Frei! (Voor mijn broer Bart omdat ik zo ongeloof trots op hem ben.)
Red Hot Chili Peppers – Blood Sugar Sex Magic
John Frusciante – Murderers
Elbow – One Day Like This
Jimi Hendrix – Purple Haze
Droeloe – zZz
Daft Punk – Around the World
Blink-182 – All The Small Things
Jan Swerts – Jef
Maceo Plex – Motor Rotor
Metallica – Whiskey in the Jar (Omdat het een heerlijk fuck you nummer is.)
Audioslave – Show Me How To Live
Eddie Vedder – Society
Flume – You & Me
Tupac – Changes
The Disco Boys – Around the World
Toto – Africa
Pearl Jam – Just Breathe
Moby – Go
Eurythmics – Sweet Dreams (Are Made Of This)
Tame Impala – Let It Happen
Wolfmother – Woman

The Beaches – Gold

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een nieuwe Clip van de Dag. Met vandaag de single Gold van The Beaches. Die andere single, Money staat momenteel op -8 in de Graadmeter!

The Beaches is een dameskwartet uit Toronto dat geïnspireerd door bands als The Strokes, Elastica en White Stripes aan het musiceren is geslagen. Met een naam als The Beaches zou je kunnen denken dat er een vleugje surf in hun muziek zit, maar de band is vernoemd naar de wijk in Toronto, waar de meiden wonen.

Jane Weaver – The Architect

Niet dat ze het niet heeft geprobeerd. Ze heeft in twee bands gespeeld en is sinds begin deze eeuw actief als soloartiest. Toch zal je buiten haar woonplaats Liverpool maar weinig mensen treffen die hebben gehoord van Jane Weaver.

Jane leek veroordeeld tot een bestaan als muzikant met een ‘echte’ baan om in haar levensonderhoud te voorzien. Leek, want bijna een kwarteeuw na haar eerste schreden op het muzikantenpad lacht het geluk haar eindelijk toe. Nou ja, geluk. Geduld en talent spelen natuurlijk ook een rol.

Het is Jane Weaver eindelijk gelukt een album te maken dat ook in goede aarde valt bij anderen dan fans van best wel complexe aan krautrock refererende artrock. Er springen twee verschillen in het oor, Jane heeft zich op haar nieuwe (9e!?) album, Modern Kosmology op de elektronica gestort. En. Ze heeft zich dit keer gehouden aan de conventies van de traditionele popsong.

The Architect heeft een intro en een outro, een refrein en zelfs een radiovriendelijke lengte. Dat plus Jane’s zwoele zang en de pittige 80’s elektrobeat zal haar op plekken brengen, die tot voor kort onbereikbaar leken. Zoals de radio. Bijna een kwarteeuw na haar ontdekking door Rob Gretton, de manager van Joy Division en later New Order lijkt het toch nog goed te komen met Jane Weaver.

LIVEDATA 12/11 Le Guess Who?, Utrecht 14/11 Bonnefooi, Brussel

Protomartyr – Don’t Go To Anacita

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Don’t Go To Anacita van de postpunkband Protomartyr! Wie dacht dat Protomartyr het niveau van het twee jaar eerder verschenen, prachtige The Agent Intellect niet meer zou kunnen evenaren, wordt blij verrast, want Relatives In Descent is een nog sterker album. Diverser vooral.

LIVEDATA 09/11 Vera, Groningen 09-12/11 Le Guess Who, Utrecht 11/11 Rotown, Rotterdam 21/11 Rotonde, Brussel

Jackle Bow – Insane

Jacle Bow is een no-nonsense rock-‘n-roll band uit België. Het trio is al even bezig en ook in onze contreien niet geheel onbekend meer. Begin dit jaar verscheen hun door Mario – Triggerfinger – Goossens geproduceerde debuutalbum, dat aanleiding gaf tot een show op Eurosonic en een minuut in DWDD. Helaas zonder verstrekkende gevolgen. De plaat telde een aantal toffe tracks, maar bevatte niet die vonk die de band live zo bijzonder maakt.

Op de bühne is Jacle Bow niks minder dan brandgevaarlijk. Nieuwe single Insane laat horen dat het trio nu ook in de studio de juiste knoppen heeft gevonden om hun muziek te laten vlammen. Insane klinkt zoals Oasis had geklonken als de Gallagher-broertjes Stones-fan waren geweest in plaats van Beatles-fan. Meer van dit graag.

LIVEDATA 10/11 De Roma (support Madness) Antwerpen 29/11 Muziekodroom, Hasselt 30/11 De Singer, Rijkevorsel 02/12 Zik Zak Club, Ittre 22/12 Koers for Life,

Deinze

FANBOYQUIZ: Wat weet Max Meser over James Blunt?

Als beste mondharmonicaspeler in de wijde omtrek van zijn geboortegrond aan de Costa Brava, lag het voor de hand om vooral blues te spelen, maar eenmaal in Amsterdam begon Max Meser folksongs te schrijven toen hij een aantal jaar geleden hier naartoe verhuisde.

In de uitvoering schuift het steeds meer op richting sixtiespop. Tegelijkertijd sluit het naadloos aan bij tijdgenoten als Jake Bugg en Miles Kane. Zijn album Pictures is de opvolger van debuut Change uit 2016. De productie daarvan lag in handen van Andy Crofts van de Britse band The Moons, tevens bassist in de band van Paul Weller.

Tekst LiveGuide

1. Wat is het overeenkomstige beroep van veel van James Blunts vriendinnen en (ex-)geliefden?
“Ik heb geen idee.”

De meesten van hen zijn model. Ze zijn net als hijzelf niet vies van poseren voor de camera. Op de albumhoes van jouw nieuwe album Pictures zien wij jou met een ouderwetse analoge camera. Jij fotografeert dus graag?
“Ik zie mijzelf niet als een fervent fotograaf. Wel hou ik van analoge camera’s vanwege mijn hang naar vroeger, die ik ook uit met mijn manier van kleden. Maar op dit punt moet je mij bijstaan: analoge camera’s maken veel mooiere foto’s dan al die fucking smartphones. Waarom denk je dat Instagram en dat soort media gebruikmaken van filters? Eén goede foto maken, de datum op de achterkant schrijven en de foto aan de muur hangen: dát is speciaal. Maar begrijp mij niet verkeerd: ik gebruik zelf ook filters om mijn digitale foto’s mooier te maken. Eerlijk gezegd heb ik niet eens een analoge camera. Het exemplaar op de albumhoes had ik geleend van de fotograaf.”

2. Op welk Spaanse eiland woont deze absolute Twitter-god op dit moment?
“Uh…”

Het feesteiland Ibiza!
“Geen vervelende plek om te wonen.’’

Niet bepaald, nee. Al vond jij je geboorteland Spanje blijkbaar niet de juiste startplek voor je muzikale carrière, aangezien je nu al enkele jaren in Nederland woont.
“Ik kom van het platteland in de omgeving van Barcelona. Ik zat daar vast. Zonder geld en zonder fatsoenlijke baan kon ik het ouderlijk nest niet verlaten. Ik leerde kinderen gitaar- en mondharmonica spelen, maakte zwembaden schoon en verkocht wiet. Onze muziek was in dat gedeelte van het land ook niet echt populair. Misschien was het iets geworden als ik mijn haar had geknipt en house had gedraaid, want er was gewoon niemand die naar ons luisterde. Het was kortom een slechte plek en tijd om een band te beginnen. Maar op een gegeven moment werd ik uitgenodigd om te spelen in Amsterdam en ben ik na het optreden bij mijn ooms in Nederland blijven plakken. Toen vond ik een baantje en een eigen plek, dus sindsdien ben ik hier aan het opbouwen.”

3. Hoe verdiende Blunt zijn boterham voordat hij liedjes ging schrijven?
“Hij was model?”

Ha, nee, niet eens! Hij was soldaat in het Britse leger. Afgelopen weken zagen de straten van Catalonië groen vanwege het onafhankelijkheidsreferendum. Hoe kijk jij tegen die situatie aan?
“Ik ben niet erg politiek ingesteld, dus wil er ook niet te veel over kwijt. Maar ik ben wel opgegroeid met de Catalaanse spirit. Ik respecteer de keuze om in opstand te komen; het zat er al tijden aan te komen. Waar Catalanen – die vroeger een eigen land met een eigen regering en taal hadden – moeite mee hebben is dat zij de meeste belasting betalen. Catalanen moeten bijvoorbeeld als enige tol betalen op de snelweg, zelf schoolboeken betalen en ze krijgen lagere pensioenen dan elders in Spanje. Zo zijn er nog meer voorbeelden te noemen waarom Catalanen geen onderdeel meer willen zijn van Spanje. Verder hoef je van mij niet te verwachten dat ik hierover liedjes ga schrijven. Politiek getinte nummers vind ik zinloos. Ik schrijf liever over zaken als liefde en respect. Die zijn simpeler te bevatten.”

4. Met wie deelde de You’re Beautiful-zanger in 2013 het podium tijdens het Nobel Peace Prize Concert? Tip: hij is ook Brits en je hebt met hem gespeeld.
“Dat moet Paul Weller zijn.”

Helaas. We zoeken naar een iets jongere Engelsman…
“Ah, Jake Bugg natuurlijk! Jake en ik delen elkaars fans. Iedereen die naar Jake Bugg luistert, luistert ook naar mij. En andersom. De show die ik met hem speelde voelde daarom heel natuurlijk. En backstage is Jake een heel chille gast; iemand uit mijn straatje. Dat mensen mij met hem vergelijken snap ik goed, ook al word je als artiest liever niet te veel vergeleken. Tenzij men mij in één adem met The Beatles noemt, dan wil ik best een uitzondering maken. Als je met de grootste band ooit wordt vergeleken, doe je vast iets goed.”

LIVEDATA Max Meser 17/11 De Vorstin, Hilversum 19/11 De Amer, Amen 24/11 So What!, Gouda 25/11 De Spot, Middelburg 07/12 Luxor Live, Arnhem 09/12 Altstadt, Eindhoven 21/12 Paradiso, Amsterdam 04/02 Doornroosje, Nijmegen (support Jake Bugg)

LIVEDATA James Blunt 06/11 AFAS Live, Amsterdam

—

De november-issue van LiveGuide is vanaf heden overal in het land verkrijgbaar. Snel halen dus!

In de nieuwe LiveGuide staat onder meer Oscar and the Wolf. Frontman Max Colombie prijkt staat in vuur en vlam op de cover van LiveGuide #36. Met hem staat in het krantje een uitgebreid interview over zijn kunstige imago, de rol van drama rond zijn persona, dierlijke instincten en het verlangen naar oneindigheid.

Best New Music
Verder wordt met een Poolse groupie teruggeblikt op de topshow van Lorde in Poppodium 013 en duikt LiveGuide het bed in met Julien Baker. Haar nieuwe album werd afgelopen week door Pitchfork nog uitgeroepen tot Best New Music. Verder zijn er interviews met postpunkers Protomartyr, de lol trappende psychpop-strijders van The Mysterons en het Arnhemse hiphopcollectief Potential Criminal, dat een EP in broekvorm heeft uitgebracht…

Twitter-god
Dat is nog niet alles. Hiphopper en Serena Williams-adept Yung Nnelg deelt in LiveGuide zijn weinig ingetogen rider, apolitieke Catalaan Max Meser wordt het hemd van het lijf gevraagd over Twitter-god James Blunt en er is ook nog een mooie ode aan de onlangs overleden Charles Bradley.

Livingmore – Gone Too Fast

Zij heet Alex Moore en hij Spencer Livingston. 1+1 = Livingmore. Het lijkt er op dat ze niet heel veel tijd hebben besteed aan het zoeken naar een bandnaam. Des te meer moeite hebben ze geïnvesteerd in het vinden van een eigen sound. Gone Too Fast is het bewijs dat ze op de goede weg zijn.

Livingmore -behalve Alex en Spencer, die zingen en gitaarspelen zijn ook drummer Mike en bassist Rodrigo van de partij- wordt door de Amerikaans pers omschreven als een kruising tussen Blondie en The Everly Brothers. Die vlieger gaat een heel eind op, maar laat ongenoemd dat de sound van Livingmore mede wordt bepaald door een stel stevige gitaren, die behoorlijk doordenderen in een song als Gone Too Fast en die van een goed liedje en vrij geweldig liedje maken.

Livingmore is nog niet veel verder dan een handvol single op basis waarvan we wel durven te voorspelen dat het laatste woord over de band nog niet is gevallen.

Alex Roeka – En toen ineens

Op Pinguin Pluche hoor je regelmatig een lied van Alex Roeka langs komen. Al sinds de jaren ’90 is deze Nederlandstalige dichter-zanger bezig om een steeds indrukwekkender oeuvre op te bouwen. Elke cd weer komen er prachtige nummers bij, twee jaar geleden bijvoorbeeld nog het indringende “Moeder”.

Mocht je nooit iets van Roeka gekocht hebben, luister dan eens naar de allernieuwste cd “En toen ineens”. Daar staan al die prachtige nummers uit zeven eerdere albums op. Het al genoemde “Moeder” overigens niet, maar misschien was dat lied nog te vers. Of te goed uitgewerkt, want Alex Roeka heeft op dit nieuwe album allerlei oudere nummers opnieuw gearrangeerd en opgenomen. Sommige nummers waren gewoon nog niet af, vond hij zelf. En zo krijgt het “Kermis in Ravenstein” van zijn debuutalbum een lekker rommelig hoempapa-orkestje mee. “Lege ochtendkroeg” heeft nu een mijmerende sax, en zijn lied “Noem ’t geen liefde” (waarvoor hij de Annie MG Schmidtprijs won) wordt spannender door de slide-gitaar.

Ook voor grote Roeka-fans een mooi album, waarvan je diverse nummers op Pluche hoort.

Lohaus – Crumble

Goed nieuws uit het Zuiden. Lohaus is een verse Vlaamse band, die behoorlijk goed uit de hoek komt met een 4-track debuut EP. Met hun grootstedelijke electropop baadt Lohaus in het zelfde neonlicht als het Frans-Duitse Her of om dichter bij huis te blijven de solisten van Balthazar.

Van navolging is echter geen sprake. De songs zijn opvallend uitgekristalliseerd voor een debuut en kennen alle vier iets eigens, variërend van een sax-solo tot een onverwachte gitaaruitbarsting. En dan is er nog het onderscheidende stemgeluid van Tomas Lauwers. Het op single vooruitgestuurde Crumble is een mooie introductie tot de meezingbare melancholie van de Antwerpenaren, die hopelijk niet al te lang zullen wachten met het oversteken van de grote rivieren.