Luwten – Go Honey

Je hoeft geen waarzegger te zijn om te voorspellen dat de naam Luwten nog vaak zal vallen komend jaar. Het mooie oud-Hollandse woord voor windstiltes is de benaming van het nieuwe project van Tessa Douwstra. Misschien zegt haar naam je niet zoveel, maar de kans dat je haar hebt horen zingen is vrij groot, is het niet als prominent lid van het Wooden Saints collectief dan waarschijnlijk wel als aanvoerster van de band Orlando. Zowel Wooden Saints als Orlando zijn gestopt voordat ze hun potentie hebben kunnen realiseren. De kans dat dat ook met Luwten gaat gebeuren is niet heel groot. Was Tessa in voornoemde bands slechts een radertje in het geheel in Luwten deelt zij de lakens uit en hoeft ze dus met niemand anders rekening te houden dan zichzelf. Tessa heeft niet alleen een prachtstem, maar kan ook nog eens heel goed zingen, een combinatie die minder vaak voorkomt dan je zou denken. De debuutsingle van Luwten is een rijk geïllustreerd luisterlied met een licht exotische beat, een achtergrondkoor dat in dialoog lijkt met de leadzangeres en een productie waarin de dansachtergrond van producer Frank Wienk (Binkbeats) doorsijpelt. Helaas staat Go Honey nog niet op Spotify. Als je de track gratis wilt luisteren kan je terecht op Soundcloud. Wie de artiest wil steunen kan Go Honey kopen op Bandcamp.

Clip van de Dag: Delicate Steve

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. We beginnen de nieuwe muziekweek vrolijk en zomers. Winners van Delicate Steve heeft vorig jaar een poos meegedraaid op de playlist en we gebruiken ’em stiekem vaak als outro van onze programma’s of als achtergrondmuziekje van onze radiospotjes. Het is namelijk een heerlijk kabbelend instrumentaal nummertje! En met de clip kom je helemaal in de sfeer. In september schreven we al dit over Winners:

De nieuwe single van Delicate Steve is een heerlijk, pretentieloos instrumentaaltje dat het niet verdient om ongedraaid te bijven alleen maar omdat het niet gebruikelijk is om instrumentale muziek te draaien op de radio anno 2016. Het leuke van zo’n innemende zomerse riedel als Winners is dat iedereen er zijn eigen verhaal bij kan bedenken. Winners is de soundtrack vul zelf de film maar in. Winners heeft een lekkere seventies feel, het nummer met zijn hoofdrol voor de slidegitaar had niet misstaan op een van de vroege soloalbums van George Harrison. Delicate Steve is het alias van Steve Marion, een veelspeler uit New Jersey. Steve’s eerste twee albums kwamen uit op het Luaka Bop label van David Byrne. Nieuw werk zal voortaan verschijnen op het Anti-label, dat er een eigenzinnige artiestenstal op nahoudt met paradepaarden als Nick Cave, Tom Waits en Spoon. Naast het opnemen en uitbrengen van muziek onder de naam Delicate Steve is de multi-instrumentalist een veel gevraagd supportact, die het podium heeft gedeeld met soortgenoten als Tame Impala, Mac DeMarco en Sigur Ros.

Powered By BelBernard.nl

Bel Bernard

Sundara Karma – Deep Relief

zijn Na een handvol goede tot uitstekende singles is er nu een eerste album van Sundara Karma. De jonge Britse honden met zanger en blikvanger, de hoogblonde Oscar Lulu maakt deel uit van de zelfde golf jonge Britse gitaarbands als Circa Waves en Catfish & The Bottleman. Het kwartet uit Reading mag dan nog niet zo succesvol zijn, dat lijkt echter slechts een kwestie van tijd zeker als ze zulke sterke singles uitbrengen als Deep Relief. Dit moeten we anders zeggen, zeker als ze Deep Relief op single uitbrengen, want vooralsnog is het alleen een albumtrack. Het album debuut van Sundara Karma (sundara is Sanskrit voor prachtig, karma is well… a bitch) heet Youth Is Only Ever Fun In Retrospect en telt 12 tracks waarvan er 8 al eerder zijn verschenen, hetzij als single of op E.P. Deep Relief is helemaal nieuw en minstens zo goed als Flame, Loveblood of She Said en zou wel eens het nummer kunnen zijn waarmee Sundara Karma de lage landen bij de zee gaat veroveren, zeker als de band ook weer eens een keer komt spelen.

The Jerry Hormone Ego Trip – Is Dat Nou Je Vriend

Niet veel mensen van onder de veertig zullen de band Het kennen, maar Jerry Hormone waarschijnlijk wel. Het leverde midden jaren zestig twee Nederlandse beatklassiekers af met Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan en Kejje Nagaan. Zingen in je moerstaal was toentertijd redelijk revolutionair zeker als de begeleiding meer als Stones/Outsiders klonk dan als Rob De Nijs. De hits van Het waren komisch bedoeld, maar hebben juist vanwege hun ruige gitaararrangementen de tand des tijds opvallend goed doorstaan.

Net als Het maakt The Jerry Hormone Ego Trip Nederlandstalige rock met grappige teksten en serieus goede muziek. Is Dit Nou Je Vriend is de derde track die we van de Rotterdamse rockers oppikken, eerder gingen we aan de haal met Dood Dood Dood en Josefien. Jerry Hormone is een alias van Jeroen Alberst, voormalig punk en aanstormend bestsellerauteur, populair bij zowel de jongste als de wat oudere lezers. De Egotrip is niet Albers eerste avontuur in de muziekwereld. Als lid van o.a. The Apers en het roemruchte Anna Frank Zappa mocht hij aan het rock ‘n’ roll bestaan ruiken en dat is hem blijkbaar zo goed bevallen dat hij de draad weer heeft opgepikt. Je bent nu eenmaal rocker of niet.

Stationschef 241: Jerry Hormone

Jerry HormoneWe beginnen het nieuwe Stationschef-seizoen met een van de snelst stijgende sterren aan het Hollandse rock firmament, Jerry Hormone. Het is alweer enige tijd geleden dat we voor het eerst muziek hoorden van The Jerry Hormone Ego Trip. Zo’n ideaal huwelijk van grappige teksten en goede muziek hadden we niet vaak eerder gehoord. En nog in het Nederlands ook! Jerry klinkt als de liefdesbaby van Iggy Pop en Herman Brood, terwijl zijn Egotrippers de geur van garage met zich meedragen.
Het is nog te vroeg om songs als Dood Dood Dood en Josefien tot Nederklassiekers te bestempelen, maar ze zijn onderweg. Hoewel het Stout Stout Stout album de eerste release is van The Jerry Hormone Trio is de naamgever van de band zeker geen debutant.

Jerry Hormone is het alias van Jeroen Aalbers (Numansdorp 1982). Jeroen is zanger-componist en schrijver met een niet onaanzienlijke staat van dienst. Hij is de auteur van Borre, een zeer succesvolle serie jeugdverhalen, redigeert een literair tijdschrift en publiceerde vorig jaar zijn eerste verhalenbundel voor volwassenen, Het Is Maar Bloed. Voordat Jeroen zijn literaire talenten ontplooide, was hij gitarist in de polderpunklegende The Apers, maakte hij deel uit van The Windowsill en was hij actief lid (met Ella Bandita) van het roemruchte Anna Frank Zappa.

Na zijn omzwervingen in de wereld van zware gitaren, bier en tattoos besloot Jeroen zijn geluk te beproeven in het rijk van het geschreven woord. De Ako literatuurprijs heeft hij nog niet binnen, maar zijn naam als auteur heeft hij zeker gevestigd. Gelukkig kruipt ook Jeroen’s bloed waar het niet gaan kan en is hij wederopgestaan als rocker-vertolker van het stevigere Nederlandse lied. Het is die rol die hem de onbetaalde, maar eervolle bijbaan heeft bezorgd van Stationschef van Pinguin Radio. Zijn invloed zal de hele week hoorbaar zijn.

Het gesprek van Bazz met Jerry/Jeroen is te horen op donderdagavond 19/01 om 22:00 uur .

Dit zijn de toevoeging van Jerry Hormone aan onze playlist.

  1. The Lyres – Help You Ann
  2. Moby Grape – Omaha
  3. John Barry Orchestra – Beat Girl
  4. Beck – Truckdrivin’ Neighbors Downstairs (Yellow Seat)
  5. Trio – Broken Hearts for You and Me
  6. The Who – Mary Anne with the Shaky Hand
  7. The Banana Splits – I Enjoy Being a Boy
  8. Ivy Green – I’m Sure We’re Gonna Make It
  9. Bonnie St. Claire – Tame Me, Tiger
  10. Gerrit Dekzijl – Geld, drank en lekkere wijven
  11. The Beastie Boys – Egg Raid on Mojo
  12. de sp aties – Platteland
  13. Witch – Introduction
  14. Polle Eduard – Ik wil jou
  15. Stone Poneys – Meredith (On My Mind)
  16. Thursday’s Children – Dominoes
  17. Klein Orkest – De dromedaris
  18. Ganksta NIP – Rough Brothers from South Park
  19. Moondog – Tree Trail
  20. Niela Miller – Baby, Please Don’t Go to Town
  21. Frank Zappa – Flower Punk
  22. Loli & The Chones – You’re So Emotional
  23. The Don Ellis Orchestra – Turkish Bath
  24. American Breed – Bend Me, Shape Me
  25. Lover! – Bo Peep and Frank

Harlea –You Don’t Get It

Harlea heeft een nieuwe single uit, de opvolger van de Graadmeter hit, Miss me. Met genoegen kunnen we rapporteren dat de Britse zangeres het rockpad niet heeft verlaten. Integendeel, zware gitaren stutten een song waarin de dame duidelijk maakt wat haar verdwenen vriendje allemaal mist. En geloof ons, je wilt haar niet als vijand hebben. Bij de introductie van Miss Me schreven we dat we helaas geen persoonlijk gegevens konden verstrekken, want niet te vinden. Het gordijn van mystiek staat nu op een kier. We weten nog niet of Harlea haar echte naam is of een artiestennaam. Een achternaam weten we ook niet. Wel is nu duidelijk dat ze 24 is en geboren is Birmingham. Op haar 16e verhuisde Harlea naar Londen voor een klus als model. Dat liep zo lekker dat ze haar school nooit heeft afgemaakt. Misschien is dat wel de reden dat ze zo zuinig is met persoonlijke info, ze wil niet op haar uiterlijk worden beoordeeld of dat haar verschijning afleidt van de muziek. Op basis van twee hard rockende singles kunnen we vaststellen dat Harlea wel wat meer is dan just another pretty face.

IJsbreker: Indian Askin – Drinkin Time

We vervolgen onze ruk naar rock door ook deze week weer een IJsbreker te kiezen waar de gitaren je om je oren vliegen. Makers van de tweede Pinguin schijf van 2017 is een kwartet uit de hoofdstad, dat zich afgelopen jaar drie slagen in de rondte heeft getoerd. Met alle goede gevolgen van dien. Niet alleen heeft Indian Askin -want over hen hebben we het- zich in de spanne van slechts één jaar en één album dicht in de buurt van de top genesteld, het constante toeren heeft de band ook artistiek vleugels gegeven. Nieuwe single Drinkin’ Time giert heerlijk uit de speakers, heeft een drive die bergen kan verzetten en meer hooks dan geadviseerd door de hitdokter. En dat allemaal zonder enige concessie te doen aan de commercie of wat dan ook. Nog even voor wie vorig jaar heeft doorgebracht bij de pinguïns in Antarctica. Indian Askin is een Amsterdams kwartet onder aanvoering van Chino Ayala dat sinds 2012 stevig aan de weg rockt en die inspanningen sinds begin eind 2015 beloond ziet met een behoorlijke mate van succes. Het debuutalbum van Indian Askin telt meer dan een handvol supertracks waarvan er drie los zijn verschenen en inmiddels opgenomen in de Hollandse rockcanon. Het net opgeleverde Drinkin’ Time (not thinkin’ time) is een nieuw juweel aan de kroon van een van beste Nederlandse bands van dit tijdsbestek.

Clip van de Dag: Cherry Glazerr

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. We gaan het weekend in met de nieuwe single Nuclear Bomb van Cherry Glazerr; de Amerikaanse female fronted indie band die onlangs de IJsbreker scoorde met Nurse Ratched. Het nieuwe album Apocalipstick is bijna uit en om dat te vieren maakt het trio een humoristische clip. Frontvrouw Clementine Creevy heeft nogal een intieme relatie met haar gitaar. Daar houden wij wel van!

Powered By BelBernard.nl

Bel Bernard

Temples – Strange To Be Forgotten

Tot nu toe hebben we nog geen enkele Temples single overgeslagen en dat gaat ook deze keer niet gebeuren. De tweede single van het tweede album (Volcano) van de Britse psychonauten is er weer een om je vingers bij af te likken. Strange To Be Forgotten is zo’n typische Temples track, ambitieus maar niet opdringerig, retro, maar niet ouderwets en met een refrein dat bestand is tegen misbruik. Het is tegenwoordig druk op het psych-rockveld, maar Temples weet zich positief te onderscheiden met hun gecontroleerde gekte en stijlvolle presentatie. Wie op zoek is naar de bronnen van Temples moet vrij ver terug in de tijd, naar de eerste golf muzikale geestverruimers zoals de vroegste albums van The Gee Gees en The Moody Blues en uiteraard het werk dat The Beatles in 1967 uitbrachten. De release van het Volcano album van Temples staat voor begin maart, maar de band zal al eind deze maand (27ste) te zien zijn in de Ekko in Utrecht.