Category: Nieuwe Muziek

We zeggen voorlopig nog geen goodbye tegen Haelos. Ook de nieuwe single van de neo trip-hoppers gaat er in als koek. Earth Not Enough was de eerste die we oppikten, daarna volgde Pray en nu scoort het trio een hattrick met Dust. Haelos heeft twee jaar gewerkt aan hun debuutalbum, waarop de singles zijn terug te vinden. Toen ze begonnen was trip-hop, zoals bedacht en geïntroduceerd door bands als Portishead en Massive Attack net zo actueel als dixieland. Nu is lijkt er zelfs sprake van een ware revival. Denk echter niet dat Haelos een coverband is met eigen nummers. Er is duidelijk sprake van een eigen signatuur en de band heeft in de persona van Lotti Bernardout een intrigerende frontvrouw. Haelos is niet alleen een succes op plaat, stream en radio, ook live hebben Lotti, Arthur en Dom niet over aandacht te klagen. Opvallend is hoe breed Haelos wordt gedragen , het trio is deze zomer te zien op rock, dance en jazzfestivals. In onze contreien zullen ze acte de presence geven op Pitch, dat in het eerste weekend van juli plaatsvindt in de hoofdstad.

Na een dipje van een jaar of wat lijkt het dat de popscene van Vlaanderen zich snel aan het herstellen is. Niet alleen zijn er veel interessante nieuwe namen, ook de veelzijdigheid valt op. Van Bazart tot Tourist LeMC en van The Sore Losers tot misschien wel de beste Belgische band van het moment Balthazar. De laatste lijkt een van de inspiratiebronnen van Faces On TV. De nieuwe single van de jonge band uit Gent laat een zelfde elegance horen, oor voor detail en goede smaak. Voor ons is Traveling Blind een eerste kennismaking, voor onze zuiderburen is het single nummer drie, een geval van scheepsrecht dus. Vorige week stond Faces On TV op een Nederlandse bühne als support van Admiral Freebee en afgelopen weekend waren ze te zien op Vestrock. Op 31 juli komt Faces On TV terug voor een show op het Damaris festival in Amsterdam. Grote kans dat als men Traveling Blind inzet er een herkenningsapplaus zal opklinken uit het publiek, waaronder zich zeker en vast Pinguinluisteraars zullen bevinden.

Sommige songs moeten even marineren om de smaak tot zijn recht laten komen. Case in point, de rare maar uiterst boeiende single van DD Dumbo, waarachter de Australische psychonaut Oliver Hugh Perry schuilgaat. Het is je vergeven als je op basis van de titel denkt dat Satan een metal-song is. Alles behalve. Wel is Satan een op muziek gezette horror-story, maar dan een met een vette knipoog. Satan is een ongrijpbaar werkje van een dikke vier minuten, dat de boeken haalt als eerste song op Pinguin Radio (voor zover we weten) meteen fagot! DD introduceerde zichzelf in 2014 met een EP met vier vrij vage nummers, die het vooral moesten hebben van sound en sfeer. Satan klinkt weer top, maar is ook als compositie geslaagd, heeft een spannende opbouw en dus die fagot (of is het een hobo?). DD’s zit op 4AD, een luxe label dat als sinds 1979 garant staan voor avontuur en kwaliteit en de tegenwoordige thuishaven is van o.a. Daughter, The National en Bon Iver, acts waar DD Dumbo overigens in de verste verte niet op lijkt.

Big Thief komt tot ons met de warme aanbeveling van Sharon van Etten. Als je dat weet, weet je ook ongeveer wat voor soort vlees je in de kuip hebt, een serieuze band die net zoveel aandacht aan de tekst besteed als aan de muziek. Die teksten zijn uit het leven en fanatasie gegrepen van Adrianne Lenker. Big Chief komt uit Brooklyn en debuteerde zeer onlangs met het semi-ironische genaamde album, Masterpiece. De songs van Big Thief zijn melodieuze miniatuurtjes met een begeleiding van bas, drums en elektrische en inventieve gitaren. Samen met de meisje-achtige stem van Arianne zuigen ze de luisteraar in een album dat te vers is om te bepalen of het inderdaad een meesterwerk is, maar goed en bijzonder is het album zeker. Single Paul denkt de lading behoorlijk met z’n trage tempo, vervreemdende gitaarsolo en expressieve zang. Het label dat verantwoordelijk is voor de release van het Big Thief debuut is Saddle Creek van Conor ‘ Bright Eyes’ Oberst.

Lonely The Brave is een zwaarmoedige band. Vergeleken met de club van David Jakes is Elbow een feestorkest en Radiohead een stel lachebekkies. Alles aan Lonely The Brave is donker om niet te zeggen duister: de sound, de songs, de zang en de concerten. Die laatste zijn zelfs vrij letterlijk duister. Jakes, die toch al niet het middelpunt van de band wil zijn is live vaak zo goed als onzichtbaar. Het liefst houdt hij zich op achter op het podium buiten de schijnwerpers. Ondanks of misschien wel dankzij de afstand die dit schept heeft Lonely The Brave in relatief korte tijd een devote fanbase weten op te bouwen. De band kan daardoor min of meer continue op tournee blijven. Ook voor deze zomer staan er zo’n dertig shows in de agenda. in ons land zal Lonely the Brave op 17/7 te zien zijn op Welcome To The Village in Leeuwarden. Vrolijk is niet het woord, maar op het nieuwe album, Things Will Matter is de single Diamond Days een relatief lichtpuntje en derhalve zeer geschikt als single. Maar wil je de ware Lonely The Brave leren kennen? Duik dan diep in een van de twee albums of ga een keer naar een liveshow.