Category: Nieuwe Muziek

Is het blues? Is het rock? Is het country? Het antwoord op deze vragen luidt ja, Shakey Graves is het allemaal. Americana is de eigentijdse term voor in traditie gedrenkte muziek, zoals beoefend door Shakey Graves uit Austin, Texas. Shakey Graves is min of meer het alias van Alejandro Rose-Garcia, die dan weer solo dan weer met een combo optreedt. Die optredens zijn vaak spectaculair en altijd innemend. Het is dan ook met gepaste trots dat we Skakey Graves mogen begroeten op 30 april. De band staat namelijk op ons feest in Paradiso die avond. De 28 jarige Rose-Garcia heeft sinds 2011 een miljoenenpubliek weten op te bouwen, niet alleen thuis in Texas, waar hij door de burgemeester van Austin geëerd werd met een jaarlijkse Shakey Graves dag, maar tot in onze contreien toe. Shakey Graves heeft drie albums uit, waarvan de laatste, And The War Came de beste en succesvolste is. Van dat album hebben wij Dearly Departed (een duet met Esmé Patterson) opgepikt zodat je een indruk krijgt van wat voor moois je te wachten staat op Pinguins in Paradiso III.

Ceasar is niet meer, lang leve Roald van Oosten! Roald verbrak eind vorig jaar een stilte die wat ons betreft veel te lang geduurd heeft. Het is niet zo dat hij helemaal niks heeft gedaan tussen de laatste Ceasar (2006) en nu. Roald heeft muziek gemaakt voor theater, film en reclame, maar dat was in opdracht van derden. Zichzelf de taak opleggen om zijn loopbaan als populair musicus te vervolgen heeft hij dus lang niet gedaan. Maar op het moment dat je dit leest kan je online gaan om zijn debuutalbum als solist te streamen en/of te downloaden of naar de winkel snellen om het vinyl te kopen. Het Oh Dark Hundred album bevat een schat aan sfeervolle songs, die niet zozeer lijken op, maar wel regelmatig doen denken aan Radiohead. Snug is een sterke single met een heldere melodie door de auteur gezongen met zijn karakteristieke hese maar hoge stem in een arrangement van zachte gitaren, bescheiden keyboards met als kers op de taart een spooky theremin.

Supergroep nummer zoveel. We zijn de tel kwijt. Net als in de jaren zeventig zien steeds meer bandleden hun kans schoon om buitenbandse activiteiten te ontwikkelen, veelal samen met collega’s. Innerspace Orchestra is de naam van een nieuwe samenwerkingsverbond tussen Tom Furse van The Horrors, Cathy Lucas van Fanfarlo en Rose Elinor Dougall uit het Mark Ronson kamp.

De eerste single van het trio (met sitar solo!) is een cover van een song uit 1969 van prog-rock band Manfred Mann Chapter 3. Hippie shit dus, maar met zijn dansbare beat en batterijen synthesizers alles behalve retro. Of het bij dit ene liedje blijft of dat er meer van Innerspace Orchestra in het verschiet ligt is vooralsnog onduidelijk. Laten we het hopen en moed putten uit het feit dat het supertrio spreekt over debuutsingle, dat suggereert dat er meer volgt.

Single nummer drie van PAUW neemt je weer mee terug naar de tijd dat LSD legaal was, liefde vrij en kappers werkeloos. High Tide staat net als Shambhala en Visons op Macrocosm Microcosm, het overtuigende voor een Edison genomineerde debuutalbum van de Twentse retro-rockers. Net als die singles is High Tide een eigentijdse variant op de raga-rock zoals geïntroduceerd door Beatle George rond 1966. Denk echter niet dat PAUW een muzikale tijdmachine is of een soort The Analogues met eigen nummers. In sfeer, in sound en in energie hoor je een band uit de 21ste eeuw, die geïnspireerd door in het verleden behaalde resultaten druk bezig een eigen toekomst uit te stippelen. Naast een aantal clubshows zal PAUW (met een nieuwe bassist en toetsenist) te zien zijn op diverse festivals waaronder Down The Rabbit Hole.