Category: Nieuwe Muziek

Bon Iver heeft de midas touch, of zoals wij zeggen gouden handjes. Alles wat Justin Vernon en zijn bandgenoten aanraken wordt een succes. Het meest recente succesnummer waaraan Bon Iver hun medewerking verleenden is de nieuwe single van Francis & The Lights. Terwijl Bon Iver internationale faam geniet is Francis voor velen nog een onbekende grootheid, met de nadruk op onbekend. Francis is Francis Farewell Stalite -niet zijn echte naam vermoeden wij- een alternatieve rocker uit New York, die in de loop van zijn nu vier albums omspannende carrière steeds meer de r&b kant is opgeschoven, niet uit opportunisme maar uit liefde voor de beat. Francis heeft een stem die doet denken aan die van Peter Gabriel, ook zijn verzorgde producties met een late 80’s saus doen denken aan de Real World sound van Gabriel. Voor sommigen zal het een minpunt zijn dat de autotune niet is gespaard. Aan de ander kant geeft die manipulatie Vernon’s stem net die diep melancholieke ondertoon, die van Friends een potentiële evergreen maakt . Over een half jaar is Francis misschien nog steeds geen grootheid, maar onbekend zal hij ook zeker niet meer zijn.

Emo is de term voor een punkvariant, waarin de zanger durft te zingen over zijn diepste gevoelens. De term zou veel beter op zijn plaats zijn om de muziek te omschrijven van Agnes Obel en veel haar haar regiogenoten. Op de een of andere manier hebben songs uit Scandinavië bijna allemaal een melancholieke ondertoon. Zelfs de hits van Abba zijn zelden helemaal onbezorgd. De gebruikelijke verklaring voor de collectieve weemoed van de nazaten van de Vikingen is de korte of non-existente zomer in de Noordelijke regionen. Een Deense zangeres als Agnes Obel zou minder last moeten hebben van zwaarmoedigheid. Het Deense klimaat is niet heel anders dan het onze, maar juist zij is de Koningin der Weemoed. Het is echter niet zo dat je sterk behoefte krijgt om een hulplijn te bellen bij het beluisteren van haar muziek. Integendeel, het effect is juist troostend, lauwerend. De wereld is een ondermaans tranendal, maar samen slaan we ons er wel doorheen. Zoiets is de uitwerking van de muziek van miss Obel. Ook van haar nieuwst release, het de single Familiar. Agnes is een relatieve laatbloeier, ze was al bijna 30 toen ze debuteerde en veel haast lijkt ze ook niet te hebben. Familiar is het voorafje van album nummer 3 dat nog geen titel of releasedatum heeft. Waarschijnlijk zal het album in de herfst uitkomen, een jaargetij dat prima bij past de muziek. Begin november komt ze weer spelen in de Paradiso. Mocht je daar bij willen zijn, bestel dat nu alvast je kaarten, want wij zijn lang niet de enigen die zich wel voelen bij de typisch Scandinavische klanken van Agnes Obel.

Parquet Courts kan weinig kwaad doen in ons land. Op Pinkpop waren ze een van de weinige lichtpuntjes op Down The Rabbit Hole waren ze een van de hoogtepunten. Human Performance is het derde album van de band uit New York in 3 jaar en laat een band horen die nog volop in de groei zit. Parquet Courts werkt in de gepatenteerde New Yorkse rock ‘n roll traditie, die welig tiert in de Big Apple sinds Lou Reed en John Cale de koppen bij elkaar staken en The Velvet Underground in het leven riepen. Human Performance is een bewust achteloos stukje muziek, ruisend als het nachtelijk verkeer op de Brooklyn Bridge en even tijdig en tijdloos als de graffiti op de metrowagons. Punk wordt 40 volgend jaar, maar is, zoals Parquet Courts laat horen met Human Performance nog springlevend.

Pinguin Goes Disco! De beat waar Sofie en Tukker -het is een duo- ons op trakteren is dan ook onweerstaanbaar lekker. Drinkee is al ruim een jaar oud, maar nu pas voorzien van een video, waardoor de track ook buiten de clubs en dance-festivals is doorgedrongen. Als je de clip bekijkt op Youtube check dan ook even de live-filmpjes rechts. Dan zie je dat Sofi Tukker geen act is waarbij alles uit een doosje komt, Sofie zingt en speelt echt gitaar, maatje Tukker heeft een abstracte installatie laten bouwen, waarin hij zijn drumpads heeft geschroefd. Drinkee lijkt niet echt op, maar doet wel een beetje denken aan My Baby. Het duo komt uit New York en werkt nu een jaar of twee samen. Zij heet Sophie Hawley-Weld, zijn naam is Tucker Halpern. Hun stagenaam hebben ze behalve van hen zelf van Sophie Tucker, een Amerikaanse zangeres, die in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw furore maakte in het Burleske-circuit met haar ondeugende liederen. Op Drinkee zingt de bevallige Sofi overigens in het Portugees. Het duo stond vorige week nog op Pitch, helaas al om 17.00 uur, zodat meer mensen hun showtje hebben gemist dan meegemaakt. We hopen dat ze snel terugkomen en voorspellen dat het dan bomvol zal zijn.