In ons boek is Surrender van The Duke Spirit een classic. Blue And Yellow Light is dat helaas niet. Dat neemt niet weg dat de song makkelijk voldoet aan onze strenge criteria. De nieuwe single van The Duke Spirit, ruim vier jaar hebben we er op moeten wachten is een bijna ballad, rijk geproduceerd en boven het maaiveld uit getild door de expressieve zang van Leila Moss. The Duke Spirit werd twaalf jaar geleden uit de fles gelaten in Londen. Een debuutalbum volgde in 2005. Volgende langspelers lieten steeds een jaar of drie op zich wachten, maar telkens bleek het het wachten waard geweest. Per album kwam de band een stap dichter bij het gestelde doel, een brug slaan tussen uiteenlopende stilisten als The Jesus & Mary Chain en Marvin Gaye, Patti Smith en Aretha Franklin. We moeten dan ook niet uitsluiten dat Blue And Yellow Light een warmmakertje is voor een album dat tracks bevat, die zich makkelijk kunnen meten met Surrender.
Category: Nieuwe Muziek
Stationschef 180: Roosmarijn Reijmer
Breaking News! Roosmarijn Reijmer naar Pinguinradio! Geintje! Hoewel, Roosmarijn is wel mooi onze nieuwe stationschef! Roosmarijn Reijmer is een muziekfreak en een radiomens. Zij en wij streven het zelfde doel na, mensen laten kennismaken met goede muziek. Dat doet ze al haar hele leven, eerst als hobbyist, toen als journalist, daarna als muzieksamensteller/regisseur bij 3FM en sinds 2011 als stem en muzikaal geweten van 3v12.
Disc-jockeys praten graag, maar niet vaak over zichzelf. Maar voor onze Bazz wilde Roosmarijn wel een uitzondering maken. Het gesprek van Bazz met onze nieuwe Stationschef zenden we twee keer uit: vanavond/zaterdag tussen 19:00 en 21:00 uur en donderdag om 22:00 uur. De 25 favoriete platen van Roosmarijn hoor je dan en elke dag overdag.
25 of the best volgens Roosmarijn Reijmer.
- Tame Impala – Let It Happen
- Four Tet – For These Times
- Janne Schra – Carry On
- The Velvet Underground – Rock & Roll
- Thomas Azier – Hylas
- Skepta – Shutdown
- Nicolette Larson – Lotta Love
- Arctic Monkeys – Do I Wanna Know?
- Oscar and the Wolf – Strange Entity
- John Coffey – Son
- Damien Jurado – Silver Timothy
- The Acid – Ra (Weval Remix)
- Blind Faith – Can’t Find My Way Home
- Rae Sremmurd – No Type
- Petula Clark – Downtown
- Polynation – Dew
- Unknown Mortal Orchestra – Multi-Love
- Haevn – Finding out More
- Only Real – Cadillac Girl
- Simon & Garfunkel – The Only Living Boy in New York
- BORNS – Electric Love
- Missy Elliott – Get Ur Freak On
- Traffic – Dear Mr. Fantasy
- Nathan Fake – The Sky Was Pink (Holden Remix)
- Reigning Sound – Never Coming Home
Sundara Karma
Sundara is Sanskrit voor prachtig of edel, karma is de Hindoestaanse benaming voor de daden van een individu die invloed hebben of zijn of haar volgende leven. Zet de twee woorden achter elkaar en je hebt de naam van een vers orkest uit Reading UK. Met een naam als Sundara Karma zou je verwachten dat de bandleden tot over de oren in de oosterse filosofie zouden zitten, dat valt nogal mee. De naam lijkt meer op klank dan op betekenis gekozen. Dat wil niet zeggen dat we hier met een stel hangjongeren te maken hebben. De clip van hun debuutsingle, Flame is gebaseerd op Plato’s allegorie van een grot. Toch maakt Sundara Karma geen ingewikkelde muziek. Zanger Oscar Lulu en de zijnen produceren indie pop met stadion potentie met teksten waarin men commentaar levert op de postmoderne realiteit. Dat dan weer wel.
levert op de postmoderne realiteit.
Bewilder
The Unknown, de laatste single van Bewilder is een prachtplaat, die veel meer aandacht verdient dan hij heeft gekregen. Ook van ons. Het debuutalbum van Bewilder is er een van grensoverschrijdende schoonheid en dynamiek, een onbetwist hoogtepunt in dit toch al rijke Nederpopjaar. Het piece de résistance van Dear Island is wat ons betreft het vers op single verschenen, Forza (It Is).
De openingstrack van het album begint relatief rustig om vier en halve minuut later net niet te ontsporen in een crescendo van bijna mythische proporties. De luisteraar blijft snakkend naar adem achter. En naar meer. Als we een vergelijking mogen maken, zouden we zeggen dat Forza (It Is) van Bewilder klinkt als klinkt als War On Drugs on drugs van het oppeppende soort. Forza (It Is) is wat The Unknown had moeten zijn, onze nieuwe IJsbreker!
Interview: PAUW droomt van psychedelische vlucht in het buitenland
De Twentse band PAUW behoeft geen introductie meer bij de Pinguin People. Als afsluiter van Pinguins in Paradiso #2 in april 2015 en met twee IJsbrekers op naam (Shambhala en Visions) zijn de vier vrienden eigenlijk al een gevestigde naam. Het debuutalbum Macrocosm Microcosm is 23 oktober verschenen. Daarvoor heeft PAUW een transfer gemaakt naar label Caroline, een dochterplatenmaatschappij van Universal, dus met veel internationale connecties. Want dat is de bedoeling; de kleurrijke, sixties vleugels van PAUW moeten zich ook in het buitenland gaan uitslaan. We spraken voormannen Brian Pots (zang, gitaar) en Rens Ottink (drums) bij Caroline, in het hartje van Amsterdam.
Tekst Gijs Vervliet
Bij de vorige contractbesprekingen werden jullie nog begeleid door de broer van Rens, Thomas Berge, nu zitten jullie bij een internationaal label. Hoe voelt dat?
“Heel goed! Het is sowieso leuk om weer eens in Amsterdam te zijn, zonder dat we naar school hoeven. We zitten namelijk nog steeds op het Conservatorium van Amsterdam, maar door het drukke toerschema, onze studio in het oosten van het land en om dichterbij onze vrienden en familie te zijn, hebben we onze studentenkamers hier opgegeven. Dan maar af en toe een keertje heen en weer met de trein.”
PAUW wil internationaal doorbreken. Caroline kan daarvoor zorgen?
“Zij hebben een groot internationaal netwerk. Macrocosm Microcosm gaat naast de Benelux ook in andere Europese landen uitkomen.”
Moeten jullie nu ook al over de grenzen voor shows?
“We zijn al in Portugal geweest, en onlangs op de Reeperbahn in Hamburg en op het Liverpool Psych Fest in één week. Daarvoor gingen we met de boot naar Engeland, dan heb je echt wel even het bandgevoel! Dit najaar hebben we ook een aantal optredens in België op het programma staan.”
Caroline heeft ook Tame Impala in hun bestand. Er is nog geen voorprogramma bevestigd voor de show in de HMH op 29 januari..
“Dat zou écht héél vet zijn! Ons nieuwe label zegt een aantal verrassingen te hebben, we hopen natuurlijk dat dit er een van is.” (Red: inmiddels is duidelijk geworden dat Jagwar Ma het voorprogramma verzorgd, de show is ook uitverkocht.)
Misschien kan PAUW dan ook bevriend worden met Kevin Parker & Co, net zoals dat met stijlgenoot Temples is gebeurd?
“Haha, wie weet. Alhoewel Tame Impala nu met het laatste album veel elektronischer is dan PAUW, maar wel erg interessant. Temples hebben we al een aantal voorprogramma’s van gedaan. Ze waren ook in Liverpool.”
Hebben jullie op Macrocosm Microcosm ook meer geëxperimenteerd met elektronica en nieuwe instrumenten?
“We hebben geen nieuwe instrumenten aangeschaft, maar we proberen wel steeds nieuwe geluiden te ontwikkelen!”
Het artwork doet erg jaren 60/70 aan, als een psychedelisch conceptalbum over de kosmos en space?
“Het is een verwijzing naar dat de kleinste dingen de grootste uitwerkingen kunnen hebben. Daar zochten we een mooie titel bij. De hoes past erg bij onze muziek, maar het is geen conceptalbum geworden en we wilden ook geen tweede Dark Side Of The Moon maken ofzoiets.”
Jullie maken psychedelische muziek en zien er psychedelisch uit met lang haar en hippiekleren. Komt er dan ook een beetje psychedelische drugs om de hoek kijken?
“Dat zou je denken als je ons hoort en ziet, maar nee. We zijn eigenlijk super braaf!”
De Popronde toert nu door het land. Vorig jaar waren jullie de meest geboekte band, hoe kijken jullie daar nu op terug?
“Voelt nog maar als heel kort geleden. Moet je kijken wat er in de tussentijd is gebeurd! Noorderslag, Lowlands, DWDD en nog veel meer.”
De releaseshow is op 7 november in Metropool in Hengelo. Dat is een thuiswedstrijd?
“Dat kan je wel zeggen, ja! We hebben er heel veel zin in, sowieso in de hele tournee. Het is een geweldig gevoel om in zoveel verschillende zalen te mogen spelen. En 20 december spelen we samen met Birth Of Joy in Paradiso.”
En Rens… de drummer van Birth Of Joy (Bob Hogenelst) is afgestudeerd met een 10 op het Conservatorium. Wil je dat succes van je collega en studiegenoot evenaren…?!
“Haha, ja dat is zo. Geweldig voor hem, maar voor mij is een gewone voldoende ook prima hoor. Als ik binnenkort maar netjes ben afgestudeerd.”
Succes daarmee dan! En met het avontuur van PAUW, natuurlijk!
“Dankjewel!!”
LIVEDATA 30/10 Vera, Groningen 06/11 Grenswerk, Venlo 07/11 Metropool, Hengelo (albumrelease) 10/11 L’eden, Charleroi 14/11Tivoli De Helling, Utrecht 27/11 Muziekgieterij, Maastricht 29/11 AB, Brussel 03/12 Rotown, Rotterdam 04/12 Effenaar, Eindhoven 10/12Glimps, Gent 17/12 Doornroosje, Nijmegen 20/12 Paradiso, Amsterdam (w/Birth of Joy)
The Indien
Rianne Walther van The Indien heeft niet alleen een bijzonder mooie stem, ze kan ook nog eens prachtig zingen, een combinatie die minder vaak voorkomt dan je zou denken. The One is de derde single van de Haagse en haar compagnons. Met een stem en een uiterlijk als het hare zal het verleidelijk zijn om achter het grote succes aan te jagen. The One ademt echter kwaliteit uit, lange adem en ontdekkingsdrift, niet bepaald eigenschappen voor een hitparadeact. Rianne heeft dus duidelijk heeft niet de ambitie om de nieuwe Miss Montreal te worden en ook niet de nieuwe Anouk, maar gewoon de eerste, enige en echte The Indien.
The Strypes
Elke ochtend om 8 uur een fijne clip! Scumbag City is de nieuwste clip van The Strypes en staat al een eeuwigheid bij ons op de playlist. Gewoon lekker ongecompliceerd rock ‘n’ rol en staat op het album Little Victories.
Faith No More
Elke ochtend om 8 uur een lekkere track! Volgens Faith No More is de Sunny Side up. Op Pinkpop afgelopen jaar nog te bewonderen met een hele vette show en het nummer is afkomstig van de laatste plaat Sol Invictus.
The Maccabees
The Maccabees is meer dan een superstrak spelende uiterst energieke Britse rockband. Het is ook een band met een boodschap. Spit It Out is de derde single van het vierde album van de band uit Londen. Tezamen vormen de singles een drieluik met als thema de ‘gentrification’ van hun geliefde stad. In grote steden in Nederland zien we een zelfde ontwikkeling, de oude binnenstad wordt overgenomen door een kapitaalkrachtige elite. Woningen worden onbetaalbaar, buurtwinkels verdreven door koffieketens en biologische supermarkten. Londen liep voorop in de gentrificatie en is nu is het domein van rijke Russen en Arabieren, makelaars en bankpersoneel. Voor gewone mensen is Londen onbetaalbaar geworden, dus ook voor beginnende muzikanten. Er is dus sprake van culturele kaalslag. En daar heeft The Maccabees een liedje over gemaakt. Zal hun protest invloed hebben, waarschijnlijk niet. Maar zwijgen is geen alternatief.
Grimes
Elke dag om 8 uur een vette clip! De nieuwe video van Grimes is het wonderschone Flesh without Blood/Life in the Vivid Dream. Dit staat op het nieuwe album Art Angels welke 6 november zal verschijnen.
LIVEDATA 28/02/2016 Paradiso, Amsterdam 29/02/2016 Tivoli, Utrecht 03/03/2016 AB, Brussels