Category: Nieuwe Muziek

Hoe belangrijk een video kan zijn, bewijst de Staat maar weer eens met de spectaculaire clip van Witch Doctor. Hoe de clip is ontstaan en gemaakt mocht Torre uitgebreid op TV komen vertellen. Wat ons boeit is hoe een albumtrack waar niemand veel ophef overmaakte met ondersteunende beelden plots zo’n indruk maken kan. De Staat is volgens vriend en vijand een van de beste bands die ons land heeft voortgebracht, maar ook een band met een barokke en onvoorspelbare loopbaan.

De Staat had vorig jaar een onverwachte klapper met een op Beastie Boys leest geschoeide remake van Input Source Select, een nummer van het I_Con album uit 2013. En net nu er een nieuw album op uitkomen staat, ontploft Witch Doctor van het zelfde album, dankzij die spectaculaire clip dus. Bij De Staat gaat alles altijd anders, maar zolang het gaat, gaat het goed.

Jagwar ma is een psychedelische band uit Australië. Ze zijn niet zo poppy als (de nieuwe) Tame Impala en minder trippy dan King Gizzard & The Lizard Wizzard, maar weird genoeg om door de douane uit de rij te worden gepikt. De band uit Sydney heeft een aantal beroemde fans, Noel Gallagher bijv. en Foals en Jamie xx. Veel Jagwar Ma songs hebben een dansbare beat, Another Day In The Sun niet echt, maar er bestaat dan wel weer een dub-versie van. De track is geen voorbode van een tweede album, maar een one off single met vriend, collega en landgenoot Dreems.

Misschien is het je ontgaan, maar Strokes baas, Julian Cassablancas heeft een eigen labeltje. Cult Records heet het bedrijfje dat naast Cassablancas zelf o.a. collega Hammond Jr en Karen O onder contract heeft staan. De nieuwste Cult signing is INHEAVEN, een jonge band uit zuid London. Bitter Town is een lekker losse pols rock ‘n’ roll plaatje met meerstemmige zang en een galm die aan the Jesus & Mary Chain doet denken. Rijk zal Julian er niet mee worden, maar Bitter Town van INHEAVEN is hippe shit en precies het soort muziek, dat je verwacht op een door een Stokes man gedreven labeltje

Daughter heeft iets gedaan wat maar zelden voorkomt, beroemd worden met droevige muziek. Elbow is het gelukt en The National, maar doorgaans is mega-succes voorbehouden aan happy go lucky acts, die gaan voor de chart en niet voor het hart. Doing The Right Thing is de eerste nieuwe track van het Londense Daughter sinds hun debuutalbum uit 2013. Veel is er niet veranderd, wellicht is de fi wat meer hi. Elena Tonra zingt nog steeds als een engel met liefdesverdriet respect en fantasievol begeleid door haar twee devote muzikanten.

De opvolger van het ongemeen funky Snakeskin klinkt ….heel anders. En zo kennen we Deerhunter weer, als een band die voor geen enkel gat te vangen is. Was Snakeskin een dansnummer, bedoeld voor lijf en leden, met Breaker mikt de band van Bradford Cox op het hoofd. De tweede single, die aan de release van het nieuwe album vooraf gaat is een, ja wat is het eigenlijk, softpop ballad met een psychedelisch intermezzo. Horen we daar een mellotron? Hoe verschillend de twee tracks mogen zijn, duidelijk is wel dat Deerhunter zijn postpunkveren heeft afgeschud. Anno 2015 laat Deerhunter zich nog moeilijker rubriceren dan al het geval was. Wat dat betreft spreekt de titel van het nieuwe, 7e album boekdelen. Fading Frontiers heet de plaat, die zo rond 16 okt uit moet komen.

Vijf albums lang volgde Julia Holter de kunstroute. Dat leverde haar de waardering op van de schrijvende pers, die haar vergeleek met acts als Joanna Newsom, Kate Bush en Laurie Anderson, maar het grote publiek hield afstand. Niets in haar verleden wees er op dat Julia niet happy was met die situatie of dat ze heimelijk hunkerde naar erkenning. De verwachting was dan ook dat ze op de oude artistieke verantwoorde voet verder zou gaan. Nu willen we niet beweren dat Julia haar ziel aan de duivel heeft verkocht in ruil voor wereldlijk succes, maar het valt wel op dat haar nieuwe songs een veel groter publiek trekken dan haar oude. Feel You zou je zelfs een echte hit kunnen noemen en haar nieuwe, Sea Calls me Home kan zich ook makkelijk staande houden in een 3FM-achtige omgeving. De oude Julia is niet helemaal verdwenen. Gelukkig. Haar teksten behandelen onderwerpen waar Katie Perry zich het mooie hoofdje over zou breken en de sax solo in Sea Calls Me Home nijgt naar de avant-garde. Het is een spel van vorm en inhoud, dat Julia Holter uitstekend blijkt te beheersen.