Leonard Cohen

Deze is speciaal voor de fans van de hitserie True Detective. De makers van de crime drama hebben duidelijk verstand van muziek. Vorig jaar was de muziek bij de opening credits van The Handsome Family met het prachtige Far From Any Road, die hebben we toen ook veel gedraaid. Voor het tweede seizoen is het oor gevallen op Nevermind van de 80-jarige muzikant Leonard Cohen uit Canada. Een opvallende keuze, maar niet als je naar het nummer luistert in combinatie met de beelden van True Detective en natuurlijk zijn diepe, herkenbare stem en zware compositie. De serie loopt nu ruim een maand, maar Nevermind is al wat ouder. Het nummer is vorig jaar in september uitgekomen op het dertiende album Popular Problems, maar is in 2005 zelfs al geplubiceerd als gedicht en een jaar later opgenomen in Leonard Cohen’s dichtbundel Book Of Longing. Via True Detective is Nevermind nieuw leven ingeblazen en een eigen leven gaan leiden. Mooi toch?

Interview: Anathema

De Britse progressieve rockband Anathema bestaat 25 jaar. Begonnen als een metal band ontwikkelde de Liverpoolse familieband (Cavanagh broers) zich in de loop der jaren tot een progressieve rockband van het hoogste muzikale niveau. De laatste drie albums, We’re Here Because We’re Here, Weather Systems en Distant Satellites (2014) kregen alle drie lovende kritieken en bezorgde de band veel nieuwe fans. Op de Bospopzondag geeft de band een superconcert en ik heb ook nog het genoegen om met Vince (Vincent) Cavanagh (gitaar en zang) te mogen praten.

Tekst Martien Koolen

Hi Vincent, leuk om met je te spreken, hoe gaat het het?
Vincent: “Ik ben kapot, we komen net rechtstreeks van een concert in Barcelona en ik ben echt uitgeput, maar ik heb wel zin om het Bospoppubliek straks met een fantastische show te verrassen.”

De muziek van Anathema is door de jaren heen nogal veranderd want jullie zijn eigenlijk als een echte metalband begonnen. Maar is dit een bewuste keuze geweest, of is het een “natuurlijk” muzikale ontwikkeling?
Als je naar onze albums in chronologische volgorde luistert, niet dat je dat moet doen hoor, waarom zou je, dan hoor je bij elk album een muzikale verandering; beter gezegd een muzikale verbetering. Bij elk album wordt onze muziek beter, wij groeien als een band, we willen steeds beter worden, elk nieuw album moet beter zijn dan het vorige; dat is ons idee in ieder geval. Je kunt die verandering niet forceren, dat moet vanzelf gaan. En als je het over metal hebt, alleen onze eerste twee albums zou je metal kunnen noemen, maar dat is echt lang geleden, man! Eternity was echt een ander album, maar het probleem met dat album was dat de gitaren te laag waren afgestemd; de grootste muzikale verandering vond echter plaats in het jaar 1997.”

Ben je al met een nieuw album, of met nieuwe tracks bezig?
“Jazeker, altijd, wij zijn altijd met nieuwe songs bezig, we hebben al een aantal nieuwe tracks op papier staan.”

Wie schrijft normaliter de songs voor de band?
“Dat is meestal Danny, hij heeft vaak goede ideeën voor songs, maar de nummers moeten altijd in dienst staan van het album, ondanks dat er eigenlijk geen regels zijn m.b.t. het componeren en schrijven van songs; alles moet kunnen! De muziek is er meestal als eerste en de teksten komen daarna pas. Onze teksten zijn trouwens wel erg belangrijk en ze moeten echt en eerlijk zijn. De teksten gaan namelijk over ons, ze zijn autobiografisch en gaan in ieder geval nooit over politiek of religie. We vertellen echter nooit waar de songs eigenlijk over gaan, dat houden we “lekker” voor ons zelf, dat moeten de fans zelf maar uitzoeken en interpreteren. Veel fans zien in onze teksten iets over hun eigen leven en daar krijgen we dan ook regelmatig feed back over en dat vind ik eigenlijk wel fascinerend. Dat we zoiets met onze muziek en onze teksten kunnen bereiken is toch wel apart.”

Wie bepaalt de nummers van de set list en wordt het niet steeds moeilijker om een set list samen te stellen, aangezien jullie toch ook al flink wat albums hebben om van te kiezen?
“Danny bepaalt de set list en hij heeft daar blijkbaar helemaal geen moeite mee, ha ha.. Maar ook daar geldt: geen regels, alles kan en mag. Wij zijn geen zelf toegeeflijke band, we schrijven nummers voor ons zelf en wij spelen muziek voor onszelf! Maar op het podium tijdens een gig zijn we er voor het publiek, man; dat is het meest belangrijke voor ons, we willen het publiek los zien gaan.”

Ziet de setlist er anders uit als jullie in Duitsland spelen, of bijvoorbeeld Turkije?
“Het publiek is wel anders, zeker weten. In Duitsland is het publiek toch veel meer op metal gericht, terwijl Nederland een echte progressieve rockcultuur kent en in Turkije bestaat het publiek meestal alleen maar uit metalheads! Het is vooral belangrijk hoe de muzikale pers in een land werkt en de muziek scène beschrijft en waardeert. In Nederland wordt er veel geschreven over progressieve muziek en het leeft echt in jullie land.”

Hoe belangrijk is een hit single voor Anathema?
“Eigenlijk niet, in Engeland worden we helemaal niet op de radio gespeeld, maar in Nederland wel, hoe ironisch…. Maar ik ben ervan overtuigd als we ooit een hit zouden willen schrijven, dan zou ons dat ook lukken. Maar hoe belangrijk is de radio eigenlijk nog? Denk aan streaming, dat is voor de meeste mensen tegenwoordig veel interessanter en ook veel makkelijker.”

Ben jij een LP of een CD man?
“LP, zonder twijfel; ik houd van vinyl, ik houd van het ritueel om naar een platenzaak te gaan en daar rond te neuzen en van alles te kopen, om dat dan thuis uitvoerig te gaan beluisteren.”

Wat is het beste/mooiste wat je tot nu toe in je muzikale carrière hebt meegemaakt?
“Toen ik aan het nummer Universal echt mee mocht werken, ik heb dat nummer afgemaakt en toen heb ik ook leren produceren en componeren. Dat was echt een openbaring voor mij!”

En het slechtste?
“Dat moet dan toch echt iets persoonlijks zijn, maar wat…. Wij zijn een band met broers, twee families eigenlijk, en dat is niet altijd even makkelijk en misschien is dat wel een understatement, maar we blijven gewoon bij elkaar en maken betere muziek.”

Wat is je grootste ambitie?
“Progressief blijven, eerlijk blijven en steeds betere platen maken. Dat is moeilijk, maar je moet jezelf uitdagen, go for it!”

Heb je nog dromen?
“Zeker weten, altijd, waarschijnlijk te veel, man! Onze volgende stap moet eigenlijk een carrière in Amerika en Japan worden! In november spelen we een akoestische show in Utrecht en dat zal ook heel speciaal worden.”

Anathema komt uit Liverpool, hebben jullie iets met de Beatles erfenis?
“Jazeker, man. De Beatles zijn onze grootste inspiratiebron, want zij waren namelijk ook progressief. Wij hebben allemaal grote affiniteit met bands zoals Pink Floyd, Radiohead en de Beatles. Wij hebben iets met songs, niet met deuntjes, wij zijn opgegroeid met songs en schrijvers van songs, zoals Bob Dylan en Bruce Springsteen.”

Hoe is de prog rock scene in Engeland?
“Nou, mede dankzij het magazine Prog vrij goed. Maar progressieve muziek is geen genre, het is een ethos, laat dat duidelijk zijn!”

Veel mensen weten niet wat Anathema betekent, kun jij dat eens duidelijk uitleggen? En wie heeft trouwens de naam bedacht?
“Anathema betekent iets dat je eigenlijk niet moet doen; zo simpel is het eigenlijk. Onze oude zanger bedacht de naam ongeveer 15 jaar geleden en omdat Steven Wilson het een coole naam vindt, gaan we hem dus niet veranderen, ha ha…”

Dank voor het interview, Vince
“Jij bedankt en enjoy the show.”

LIVEDATUM 09/11 TivoliVredenburg, Utrecht

Wavves

Its so obnoxious to work tirelessly and then have ppl who see me as a money sign go and fuck it all up”, was gesigneerd Nathan Williams van Wavves (en ook de band Spirit Club) op Twitter. Het ging over zijn eigen rol als melkkoe bij zijn platenmaatschappij Warner Bros. Van die indie-houding houden wij wel en zouden we eigenlijk vaker willen horen. Even politiek / maatschappelijk gearrangeerd is de nieuwe single van Wavves – Way Too Much waarin Williams meerdere malen schreeuwt: “This conversation is getting boring”. Laten we maar zeggen dat die soap nog niet voorbij is. Hopelijk zijn tracks en muziek ook niet want deze stevige indie punk plaat mag er zeker zijn. Way Too Much verschijnt op het aankomende vijfde album, getiteld V, van Wavves. Daarvan kennen we nu deze single en ook de recent verschenen track Flamezesz. Bovendien hoor je Wavves in de soundtrack van GTA en is er een album samen met de rockers van Cloud Nothings. Warner mag niet klagen..

Jessica Hernandez & The Deltas

Elke ochtend om 9 uur een leuk clipje! Jessica en haar Deltas maken een mix van Rockabilly en Surf Pop, Cabaret Jazz met funky Reggae en Latin Psych met Gypsy Punk, gespeeld door een groep muzikanten met die onuitputtende Rock n’ Soul energie waar Detroit bekend om staat. Haar nieuwe plaat Secret Evil komt 14 augustus uit, maar je kunt nu eerst genieten van Don’t Take My Man to Idaho.

Unknown Mortal Orchestra

Onlangs kwam het creatieve brein van UMO Ruban Nielson uit de kast in de lage landen. Niet als homo op de Gay Pride in Amsterdam, maar als fervent speciaalbier liefhebber op het Valkhof Festival tijdens de Nijmeegse zomerfeesten! Nu was al bekend dat de man niet vies was van drugs en alcohol, zeker niet ten tijden van het vorige album II. Nu met de plaat Multi-Love op zak voelt hij zich een stuk beter. En dat is te horen. De plaat is doordrenkt met meer disco en funk want zoals Ruban Nielson zelf zei: “we willen niet op onze vrienden Tame Impala, Temples of Foxygen lijken”. Dat is volgens ons aardig gelukt. En die frisheid hoor je duidelijk in de nieuwste single Ur Life One Night.

Na het Valkhof Festival komt Unknown Mortal Orchestra in september terug naar Nederland. Op 19 september is de Amerikaanse/Nieuw-Zeelandse band headliner op Incubate in Tilburg, een dag later staan ze in de Utrechtse TivoliVredenburg.

Mini Mansions

De LA indieband Mini Mansions, rondom Queens of The Stone Age-bassist Michael Schuman, staat bekend om hun samenzweringen voor hun tracks. Op de ex-IJsbreker Any Emotions horen we in de verte de legendarische Brian Wilson van The Beach Boys en op hitsingle Vertigo is Alex Turner (Arctic Monkeys) prominent aanwezig. Met het uitbrengen van die single kwam ook het b-kantje Cheap Leather en die is te bijzonder om te laten liggen. Deze nieuwe aanwinst op de playlist is namelijk een samenwerking met Fred Schneider, bekend van de nog steeds actieve new-wave band The B-52’s. Deze track heeft overigens het album The Great Pretenders (de tweede van Mini Mansions) niet gehaald. Maar wij vinden hem maar al te goed, jullie ook? En wie weet horen we ’em wel in de set op Lowlands, zaterdag 22 augustus om 16:00 uur in de Charlie. Tegenover FFS (Franz Ferdinand & Sparks)….

Slaves

Slaves is één van de hardste bands van het moment die we je kunnen serveren. Sockets is alweer de vierde single (of zijn we de tel kwijt?) die we draaien van het debuutalbum Are You Satisfied? van de knotsgekke Britten. De cd belandde in de eerste week al meteen in de top-10 van de Britse albumchart. Het gaat het doldwaze duo uit Kent dit jaar dus voor de wind, Slaves stond dan ook op de lijst van de BBC Sound of 2015. Sockets gaat over een vaag liefdesverhaal en heeft ook een lekkere vage clip. En klinkt en voelt alsof je je vinger in het stopcontact steekt. Goede combi dus bij de kale koppen, tattoos, agressie en pints van Slaves. De band moet je vooral live meemaken. Op London Calling in april ging het helemaal los en was hét de show van het festival. En binnenkort gaan ze de boel op Lowlands even helemaal op z’n kop zetten. Vrijdag rond half vijf in de Charlie. Vergeet je oordoppen niet. En een pint.

Fuzz

De muziekstroming #fuzz is in. Vorig jaar had LeGuessWho? zelfs een eigen festival binnen het festival onder de noemer Fuzzland. Er is ook een band met de naam Fuzz. En die ken je misschien wel, want de groep bracht in 2013 hun debuutalbum uit. En misschien weet je dan ook wel dat de frontman noiseheld Ty Segall is. Fuzz bestaat verder uit Charles Moothart en Chad Ubovich (van Meatbodies). In oktober verschijnt het tweede album met de doodgewone titel II. Daar hebben we zin in, want de eerste twee uitgebrachte nummers zijn niet mis. Daarvan staat de track Rat Race nieuw op de playlist. Een lekkere rechttoe-rechtaan garagerock nummer met een vleugje psychedelica en stoner. Fuzz speelt vrijdag 21 augustus rond 18:00 uur in de Charlie op Lowlands. Zien we je daar?

Ty Segall brengt trouwens een re-issue uit van het album Ty-Rex, met daarop covers van T-Rex. Nu ook met bonusmateriaal. Energieke vent die Ty.

IJsbreker: Foals

Foals is één van de grootste bands van het moment en wat ons betreft een geweldige IJsbreker. Mountain At My Gates is na de huidige -1 in de Graadmeter What Went Down de tweede single van het aankomende, vierde album met ook de titel What Went Down. De release is over een paar weekjes op 28 augustus en we hebben er zin in. Want zanger Yannis Philippakis heeft aangegeven dat de plaat de stevigste tot dusver van Foals wordt. Kom maar op! Mountain At My Gates is wat minder hard dan voorganger What Went Down, maar misschien in dynamiek nog wel beter. Met zo’n single is het binnen no time 28 augustus. Helaas geen show van Foals op Lowlands, maar het vijftal uit Oxford staat wel op 7 september in de Amsterdamse Melkweg. Dat concert is wel al lang uitverkocht, uiteraard. Nog even over de clip dan. Een bijzondere, interactieve zwart-wit 360 graden video geregisseerd door Nabil die ook de baas was over de clips Late Night en Bad Habit van het vorige album Holy Fire. De beelden zijn geschoten met de nieuwe Spherical Virtual Reality-technologie van GoPro, je kan dus zelf de camera besturen! Kortom, alles klopt aan Foals.

Beau

Beau kennen we inmiddels van het lied One Wing, afkomstig van dezelfde EP is de nieuwe single Karma. Ook weer zo’n smaakvolle folky song van het indiesoul gezelschap uit New York. Beau draait om de dames Heather Golden en Emma Jenney, bijgestaan door een trio mannelijke muzikanten. Net zoals First Aid Kit kan Beau geweldig goede opbouwende liedjes schrijven met een sterk gevoel voor dynamiek. Opvallend zijn de jazzy stemmen van het damesduo en de lo-fi gitaren. Kunnen ze net zo succesvol worden als de Zweedse meisjes? Wij denken van wel.