Thundercat

Thundercat is Stephan Bruner, een bassist die uit de voeten kan in alle genres, maar hij is vooral bekend uit de hiphop. De man uit LA is bekend van zijn werk met de meesterproducer Flying Lotus en van bijdrages aan metal/punk band Suicidal Tendencies en soul-diva Erykah Badu. In 2011 en 2013 bracht hij solo albums uit, maar vooral in 2015 staat Thundercat in de picture. Hij werkte namelijk mee (wordt zelfs het creatieve epicentrum genoemd) aan hét hiphopalbum van het jaar; To Pimp a Butterfly van Kendrick Lamar en ook aan het zéér goed ontvangen debuutalbum The Epic van de jazz saxofonist Kamasi Washington. Stephan Bruner heeft dus een behoorlijk volle agenda, maar hij vond toch weer tijd voor een eigen plaat, vrij onverwacht voor velen. De naam is The Beyond / Where The Giants Room en Them Changes is daarvan de single, geproduceerd door vriend Flying Lotus. Hoor die bass van Thundercat! Prachtig, wat een geluid. De videoclip is vrij bizar, waarin Thundercat een sumarai is.

Interview: Sturgill Simpson

Sturgill Simpson houdt zich prima staande in het land van de cowboys en outlaws. Er is namelijk geen vertakking in het countrygenre die enig vat op de songwriter heeft. Met zijn album Metamodern Sounds in Country Music treedt hij buiten de bekende prairies en galoppeert hij op volle snelheid naar grote hoogtes.

Tekst LiveGuideNL | Thomas van Waardenburg Foto Trask Bedortha

Nog geen jaar geleden zag je jezelf niet als professioneel muzikant. Hebben een Grammy-nominatie en een platendeal bij een major label dat veranderd?
“Er zijn wat meer surreële dagen per jaar bij gekomen, maar verder niet echt. Ik geniet meer van dat ik net vader ben geworden dan van dat ik bijna iets heb gewonnen. Mijn vrouw overtuigde me vijf jaar geleden om muziek serieus een kans te geven en toen was ik al in de dertig. Waarschijnlijk ben ik door de jaren ervoor net genoeg afgemat om het nu niet te serieus te nemen.”

Voor dit succesverhaal begon, was je immers conducteur.
“Haha! Ik heb een heleboel flutbaantjes gehad die daaraan hebben bijgedragen. Maar het succesverhaal, zoals je het noemt, speelt zich vooral af in Amerika. Al zie ik het ook als een succes dat ik vorig jaar solo met gitaar optrad in Nederland en dat er nu genoeg budget is om mijn band mee te nemen.”

Goed moment ook om door Europa te touren, want de Amerikanen zijn van streek omdat je gnostiek (mystieke kennis) verkondigt en ‘goddamn’ op televisie zegt…
“Je maakt tegenwoordig sowieso wel iemand pissig, ongeacht wat je doet. Misschien dat het ligt aan een traditionele en conservatieve groep mensen die naar country luistert. Mij maakt het niets uit. De vrouw die zei dat ik gnostiek verkondigde, ben ik zelfs dankbaar. Ik ging me er gelijk in verdiepen.”

Had ze gelijk?
“Nee, niet bepaald. Hoewel ik wel begrijp hoe ze bepaalde dingen heeft geïnterpreteerd.”

Je schrijft dan ook over metafysica, filosofie en hoe de aarde omhoog wordt gehouden door een schildpad.
“En drugs. Vergeet de drugs niet. Mensen hebben een bepaald beeld bij countryzangers, maar ik weet niet eens of ik dat wel ben. Voor mij is het veel belangrijker om de muziek te produceren die ik graag maak en dat die gebaseerd is op wat ik meemaak en lees. Zingen neem ik nog niet zo lang heel serieus, maar hey: zolang het mijn rekeningen betaalt, mogen ze me noemen hoe ze willen!”

Maar het is een leuk compliment als er wordt gezegd dat je het genre naar een hoger niveau tilt, toch?
“Natuurlijk, maar weet je: country is voor het grootste gedeelte altijd cheesy geweest. Er kan zoveel nieuws mee gedaan worden omdat er nog amper wat mee gedaan is. Waarom niet, dacht ik gewoon, en ik probeerde het te maken met een mellotron en psychedelische invloeden. Het grootste compliment vind ik als mensen zeggen dat ze een hekel hebben aan country, maar mijn muziek geweldig vinden.”

Live: 24-08 Noorderzon, Groningen / 25-08 Paradiso, Amsterdam

Klinkt als: een psychedelische treinreis door de gedachtegolven van een countryconducteur

Het juli/augustus-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.

OIJ

OIJ kwam bij ons via een goede bekende van Pinguin Radio. Deze fervente concertbezoeker tipte de act en bleek zelfs de manager van OIJ, oftewel Only In Japan. Klinkt allemaal erg spannend en dat is ook de bedoeling. De identiteit van OIJ is lang geheim gebleven, totdat hij langs kwam in de studio bij 3voor12. Een enerverende show waarbij een lichtinstallatie interacteert met de dance producties van OIJ, oogverblindend. En Blinded is dan weer het eerste wapenfeit van de Amsterdamse producer. Het is zelfs één van de meest gedeelde tracks op Spotify wereldwijd. Heeft Nederland na Thomas Azier weer zo’n bijzonder elektrokind te pakken? De muziek en de act zijn in ieder geval erg goed en boeiend. En OIJ is zelfs al aangesloten bij boekingskantoor Friendly Fire (van BKS). Wordt vervolgd.

Say Yes Dog

Say Yes Dog is voor ons geen onbekende. Het nummer A Friend is veel voorbij gekomen op Pinguin Radio. Toen was Say Yes Dog gezeteld in Den Haag, nu is de hometown Berlijn. En dat is eigenlijk dichterbij huis want Say Yes Dog bestaat uit twee Duitsers en een Luxemburger. De muziek is behoorlijk elektronisch met veel synths en beats (denk Hot Chip), dat zal je niet verrassen voor een band die uit Berlijn komt. Maar genoeg rock, bass en indie voor de Pinguinliefhebber. Say Yes Dog noemde zich een aantal jaar geleden al “Europa’s best bewaarde elektropop geheim”, nu is de tijd aangebroken om dat bestkeptsecret los te laten. Dat moest vast lukken met een song als Stronger en een behoorlijke podiumervaring op festivals, waaronder Eurosonic. De band speelde dit weekend op de Zwarte Cross en er staat nog een hele tour op het programma waaronder op het Making Waves Festival in Bloemendaal aan Zee, Bruis in Maastricht, Mañana Mañana, Paradiso en meer! Say Yes Dog wordt alleen maar stronger.

Stationschef 169: Lowlands

SC169_site_lowlandsEens per jaar verrijst er een stad midden in de polder bij Biddinghuizen. Deze stad, genaamd ‘A Campingflight to Lowlands Paradise’ is uniek in zijn soort. Een metropool met diverse poppodia, een eigen café, een bioscoop, een theaterzaal en niet te vergeten een eigen krant, de Daily Paradise!

Speciaal in de week dat de Lowlands Programmakrant uitkomt – donderdag 30 juli als bijlage bij NRC•Next – is A Campingflight To Lowlands Paradise onze Stationschef, als steuntje in de rug. Want afgelopen week kwam Lowlands met het nieuws dat 72% van de in totaal 55.000 kaarten zijn verkocht. Dat zijn we niet gewend van het festival dat de laatste jaren in no time was van zijn kaarten af was. We kennen het allemaal nog wel; zaterdagochtend voor de computer zitten en de ticketpagina maar blijven refreshen.

Ook in 2015 ziet de line-up er wederom goed uit en kunnen we IJsbrekers spotten met bands als Tame Impala, Courtney Barnett, Django Django, The Maccabees, The Bohicas, Balthazar, Interpol en PAUW. De boekers tippen 25 acts uit de veelzijdige line-up; dat gaat van FFS naar Shamir en van The Mysterons naar Viet Cong.

Vanavond om 19:00 uur serveert Lowlands 2 uur lang hun menu, het toetje is donderdagavond nog eens om 22:00 uur. Wij hebben gewoon weer zin in #ll15, en we zullen ook verslag doen. Er zijn dus nog kaarten, we zien elkaar daar!

De 25 platen van Lowlands!

  1. DMA’s – Your Low
  2. Courtney Barnett – Pedestrian At Best
  3. The Mysterons – Thunderbird 1
  4. Tame Impala – Let It Happen
  5. Viet Cong – Silhouettes
  6. Father John Misty – Chateau Lobby #4 (in C for Two Virgins)
  7. Balthazar – Wait Any Longer
  8. The Bohicas – Swarm
  9. The Districts – 4th and Roebling
  10. FFS – Collaborations Dont Work
  11. The Maccabees – Something Like Happiness
  12. Ought – Beautiful Blue Sky
  13. Ben Kahn – 1000
  14. Howling – X Machina
  15. Caribou – Our Love
  16. Romare – Motherless Child
  17. Shamir – On the regular
  18. Hot Chip – Huarache Lights
  19. What So Not – Gemini
  20. Lapsley – Station
  21. Django Django – First Light
  22. Lianne La Havas – Unstoppable
  23. Kendrick Lamar – King Kunta
  24. Joey Bada$$ – Paper Trail$
  25. Skepta – Shutdown

 

Magnavox Radio

Deze week veel nieuwe nummers uit Nederland op de playlist, waaronder van Magnavox Radio. Die band ken je waarschijnlijk nog niet, dus tijd voor een introductie. Het Zuid-Hollandse vijftal bestaat al sinds 2010 en maakt progressieve waverock met veel aandacht voor sfeer. In 2013 brachten ze een EP uit en daarmee zijn ze ook op de radio gekomen. Driftwood is de tweede single in 2015, samen met de eerste single Horizon vormt het de basis van de tweede EP waar ze nu mee bezig zijn en dit najaar verschijnt. Precies op tijd voor een herfsttour. Popronde zou ook leuk zijn.

IJsbreker: Kurt Vile

De nieuwe IJsbreker Pretty Pimpin is een splinternieuwe, donkere, bluesy en intrigerende track. Gemaakt door de slackerrocker Kurt Vile uit Philadelphia. De nieuwste single van de langharige muzikant is niet zo zonnig als Wakin’ on a Pretty Day van zijn vorige plaat, maar het groovende element zorgt voor een heerlijke zomerse vibe. Pretty Pimpin is de openingstrack van het aanstaande zesde soloalbum “b’lieve I’m going down” dat op 25 september verschijnt en maar liefst 17 nummers gaat bevatten. Kurt Vile was tussen 2005 en 2008 de gitarist van The War on Drugs. Zou het hem nu ook lukken, zo’n megasucces? We hopen het van harte voor Kurt. Daarom levert hij de nieuwe IJsbreker. En omdat de track gewoon ontzettend “pretty pimpin” is. Voor de liefhebber: op zaterdag 31 oktober geeft Kurt Vile een volwaardig concert tijdens London Calling in Paradiso.

Seafret

Seafret is een lokale term in het noordoosten van Engeland voor rollende misten die ontstaan op de Noordzee in de zomer. De jonge muzikanten Jack Sadman en Harry Draper komen uit die streek, uit het dorpje Bridlington. In combinatie met seafret en het fretboard van een gitaar hebben ze een eigenzinnige en persoonlijke bandnaam verzonnen. Seafret maakt persoonlijke folky singer/songwriter liedjes zie soms wat bombastisch worden. Een beetje in het straatje Amber Run, Kodaline, Rhodes, The Mispers, etc. Een album is er nog niet, maar het akoestische (zeggen ze zelf) duo heeft wel al 2 EP’s uit, waarvan Oceans (weer die zee) de laatste is. Met single Oceans hebben ze al behoorlijk al wat aandacht gekregen. De clip is al bijna 1,3 miljoen keer bekeken op YouTube. Maar dat komt natuurlijk ook omdat Game Of Thrones-actrice Maisie Williams meespeelt in de videoclip. Via een andere single van de EP, Be There, stellen we je voor aan Seafret. Pinkpop, lees je mee?

DMA’S

Elke ochtend om negen uur een verse clip! De jaren ’90 is voor de uit Sydney afkomstige band DMA’s een grote bron van inspiratie. Je kunt de band het best beschrijven als oldschool Oasis met een twist. Hier de nieuwe single Your Low van hun onlangs verschenen EP.

LIVEDATUM 21-23/08 Lowlands, Biddinghuizen