Category: Nieuwe Muziek

Voordat Cameron Boucher en Adam Ackerman Sorority Noise begonnen zaten ze samen in een jazzband. Ackerman speelde staande bas, Boucher saxofoon. Niets maar dan ook helemaal niets van dat jazzverleden is terug te horen in de muziek van Sorority Noise. Het geeft wel aan dat de band niet voor één gat te vangen is. Die antihokjesgeest blijkt ook uit de favoriete artiesten die de heren citeren. Boucher noemt Regina Spektor als favoriet, Ackerman zweert bij Jimmy Page. De band uit Connecticut maakt rock met sporen van punk, emo en grunge. Sorority Noise is nog maar twee jaar actief. In die periode is een debuutalbum uitgekomen en de ritmesectie vervangen. Sorority Noise mark II komt binnenkort met een nieuw album, dat -als ons water ons niet bedriegt- in zal slaan als een bom.

Love You All The Time is het eerste nummer van de eerste EP van La Lenguas uit L.A. Tears In My Milkshake is de schone titel van die EP, die helaas maar drie korte songs bevat. Die drie liedjes geven evenwel voldoende indruk van het willen en kunnen van de band. Muzikale invloeden lopen van 50’s rock ‘n’ roll tot de (Amerikaanse) punk van twee decennia later. Alles wat daarna is gebeurd laat de band welbewust links liggen. Deze zelfbeperking staat waarschijnlijk een commerciële doorbraak in de weg, maar juist het prettige purisme van La Lenguas maakt hun muziek tijdloos. La Lenguas is brought to us by Burger Records.

Guantanamo Baywatch is een trio uit Portland, Oregon dat rock maakt voor de lol. De band is zo retro als de neten, bij hen vergeleken is Jacco Gardner een avant-gardist. De gouden eeuw van de popmuziek liep wat de leden van Guantanamo Baywatch betreft van 1955 tot 1966, rockabilly, surf en garagerock zijn de drie belangrijkste bestanddelen van de sound van de dame en de twee heren. Too Late met een gastrol van soulzanger Curtis Harding is een van de 10 pareltjes die van Darling It’s Too Late, het nieuwe (2e) album van de rockers een must maken voor iedereen die zijn rock graag wat van viezig, vettig en vunzig heeft.

Daughn Gibson is het alias van Josh Martin. De voormalige drummer van een stonerrock band uit Pennsylvania is toe aan zijn derde solo-album. Gibson is een artiest in ontwikkeling. Zijn debuut, All Hell uit 2012 was een relatief conservatief singer-songwriteralbum. De opvolger, Me Moan (2013) was experimenteler en ook duisterder. Die lijn zet de zanger voort op album nummer 3, Carnation. Het is een beetje een spooky plaat geworden, een stijl die je American Gothic zou kunnen noemen. Namen waar bijv. de single Shatter You Through aan doet denken zijn Chris Isaak, Tom Waits en Bryan Ferry. Opvallend binnen de context van de rootsy muziek is het smaakvolle gebruik van electronica. Carnation is uit op Sub Pop.

Rock van het rammelende soort is wat Boner Petit te bieden heeft. Party klinkt als een Iggy Pop song, maar dan gezongen door zijn vier jarige nichtje. Garage rock noemen ze het zelf, wij denken dat kelderboxrock een betere term is. De band zetelt in Utrecht. Opvallend, tenminste met een naam als Boner Petit (wat inderdaad betekent wat je denkt) is dat de band wordt aangevoerd door een muzikant van het vrouwelijke geslacht, Annelotte heet ze. Party is niet de eerste single van Boner Petit, die verscheen in januari onder de titel Space. Als die single ons toen ten ore was gekomen hadden we hem zeker opgepikt, want dit van soort losse pols pop worden we erg vrolijk.