Stationschef 166: Paceshifters, Seb Dokman

SC166_site_paceshifters-sebSeb Dokman gaat het druk krijgen komende weken. Hij mag zich de hele week Stationschef noemen van ons aller Pinguinradio. En. Hij is onze afgevaardigde op het Exit Festival in Servië! Dat laatste doet hij niet op persoonlijke titel, maar als lid van Paceshifters, het Overijsselse rocktrio dat zich het afgelopen jaar heeft opgewerkt van marginaal naar magistraal. Als Nederlandse inzending op Exit treedt Paceshifters in het spoor van De Staat, Go Back To The Zoo en Birth of Joy. Toen ons gevraagd werd een naam aan te dragen, hoefden we niet lang te twijfelen. Paceshifters is dik en verdiend doorgebroken met hun Breach album met daarop toptracks als Drone, Running en de ex-IJsbreker Cross Your Mind. Ook live bereikt de band nieuwe pieken. Ze schitterden o.a. op ons festival in Paradiso eerder dit jaar. Paceshifters rockt als de beste. Hun songs zijn nooit minder dan solide en hun sound onbeperkt houdbaar. Kortom een betere ambassadeur voor onze onafhankelijke muziekscene konden wij niet bedenken. Laat die Serviërs hun borst maar nat maken!

25 toplaten volgens Seb Dokman, zanger/gitarist van Paceshifers.

1. Dead Moon – Dead Moon Night
2. Blue Oyster Clut – (Don’t Fear) The Reaper
3. Black Rebel Motorcycle Club – Devil’s Waitin’
4. Iggy Pop – The Passenger
5. Black Sabbath – War Pigs
6. The Picturebooks – Your Kisses Burn Like Fire
7. New Bomb Turks – Born Toulouse-Lautrec
8. Ryan Adams – 1974
9. Pearl Jam – Nothingman
10. The Moody Blues – Nights In White Satin
11. Janis Joplin – Piece Of My Heart
12. Steve Earle – Someday
13. Thin Lizzy – Cowboy Song
14. Nirvana – Aneurysm
15. Screaming Trees – Nearly Lost You
16. Bruce Springsteen – Growin’ Up
17. Ramones – Endless Vacation
18. Drivin’ N Cryin’ – Fly Me Courageous
19. Kurt Vile –  KV Crimes
20. Smashing Pumpkins – Disarm
21. Tales That Are Not Supposed To Be Heard By People – Speed Up / Rewind
22. Whiskeytown – Turn Around
23. The Black Crowes – Sting Me
24. Earl Greyhound – Back And Forth
25. Therapy? – Die Laughing

Dungen

Het gaat om de sax. Mooi liedje, de langverwachte comeback-single van de Zweedse muzikale geestverruimers Dungen, maar zonder die saxsolo aan het eind zou het niet meer dan mooi geweest zijn. Nu is Åsk Dit een evergreen in wording. Dungen dus, is de naam waaronder multi-instrumentalist Gustav Ejstes sinds begin deze eeuw zijn muziek uitbrengt. Dungen was een van de eerste moderne bands die inspiratie putten uit de pyschedelica van de jaren 60 en 70. De zeven Dungen albums tot nu toe hebben allemaal een internationale release gekregen. Ook live was het succes van de Zweden grensoverschrijdend. Na 2010 werd het stil, een stilte die vorige maand onverwacht werd verbroken met de mededeling dat er op 25 september een nieuw Dungen album zal uitkomen. De inkt van het persbericht was nog niet droog toen de single Åsk Dit online kwam, een licht funky track, die op driekwart wordt gekaapt door een saxofonist die dus voor  een heerlijk happy end zorgt. Hopen dat hij/zij(?) ook op het nieuwe album volop speelruimte krijgt.

IJsbreker: Raury

Helemaal gitaarloos is onze nieuwe IJsbreker niet, maar de rock is ver te zoeken. Wat Devil’s Whisper van Raury dan wel is? Zestig jaar zwarte muziekhistorie in drie en halve minuut. Het nummer begint als gospel en eindigt als rap. Tussendoor bewijst de auteur dat hij tot grote dingen in staat is. Een nadere kennismaking is dus op zijn plaats. Raury is de 19 jarige Alexander Tullis uit Atlanta. Hij is zo’n niet voor één gat te vangen artiest, net als Prince en Beck en André 3000. En Typhoon. Raury is zanger, maar rapt ook en speelt behoorlijk goed gitaar. Tot nu toe waren zijn releases meer interessant dan goed, maar met Devil’s Whisper (een vervolg op zijn debuutsingle God’s Whisper) heeft hij zijn eerste meesterwerk afgeleverd. Opvallend ook voor een eigentijdse hip hop (achtige) plaat is dat er geen onvertogen fuck valt. Voor simpele liefdeliedjes moet je dus niet bij hem zijn, maar als je net als wij op zoek bent naar muzikaal avontuur en tekstuele diepgang dan ben je bij Raury aan het goede adres.

Mariachi El Bronx

Om 9 uur ‘s ochtends gewoon een lekker video! Mariachi El Bronx is het alter ego van de band The Bronx. Dit alter ego maakt swingende Mexicaanse folkmuziek. Het nummer Wildfires komt van het vorig jaar verschenen album III en daar hebben ze de oude sequencers en synths afgestoft en deze zorgen voor een mooie combinatie van traditionele melodieën en moderne ambiances.

Interview: Jamie xx

Jamie xx - 3 - Foto Laura CoulsonEven lekker ouwehoeren? Bel dan niet met Jamie Smith, beter bekend als Jamie xx. Maar neem het hem niet kwalijk. De 26-jarige Londenaar laat liever zijn muziek spreken, van zowel zijn band The xx als zijn soloplaten. Na Were New Here, het succesvolle met Gil-Scott Heron opgenomen solodebuut, is er de opvolger In Colour. Stevig doorzagen over de fijne luisterhouse laat Jamie zich niet, helemaal niet door de telefoon. “Goed dat je het een luisterplaat vindt”, begint Jamie als Mania zijn tong probeert los te weken over In Colour. “Maar ik maak niet echt muziek door na te denken over wat anderen er van vinden. Ik doe wat ik doe op dit moment.”

Tekst Mania | Ruben Eg Foto Flavien Prioreau & Laura Coulson

Het is druk geweest met zowel The xx als nu dit soloalbum. Wanneer heb je In Colour afgerond?
“Eind vorig jaar al. Het was lastig om te wachten tot de release van het album in juni, maar dat gaat nu eenmaal zo. Vorig jaar had ik thuis veel muziek liggen waar ik al lang aan werkte, maar die nog niet af was. Ik had een reden nodig om het te voltooien. En dat was een album.”

Was er echt een reden nodig?
“Een deadline helpt wel. Mijn manier van werken hangt af van wat er in mijn leven gebeurt. Het verandert dus steeds. Soms werk ik weken achter elkaar. Soms helemaal niet. Ik zie altijd wel wat er kan, of niet.”

Werk je tijdens pauzes met The xx direct aan solomateriaal?
“Er waren de afgelopen jaren niet echt pauzes met The xx. Het succes was even overweldigend, maar het voelt wel als een langzaam en stabiel leven voor ons. Natuurlijk heb je altijd meer en meer tijd nodig om je te kunnen richten op iets anders. Maar het gaat goed zoals het nu gaat.”

Hoe werk je dan specifiek?
“Dat hangt af waar ik ben. Op tournee doe ik vooral veel op mijn laptop. Thuis werk ik in mijn kleine studio. Daar staan niet zo gek veel spullen. Een piano, een paar synthesizers en een computer.”

Wat inspireert je?
“Mijn ideeën komen overal vandaan. Soms probeer ik iets te maken dat in mijn hoofd zit. De ene keer lukt dat precies, maar een andere keer kan er uiteindelijk iets totaal anders uit komen. Soms zit ik weer lang met een sample te klooien. Het komt voor dat ik die sample uiteindelijk niet eens meer nodig heb. Een andere keer schrijf ik een melodie op de piano en ga ik daar mee verder.”

Obvs vind ik een erg mooi nummer op In Colour. De steeldrum klinkt heel bijzonder.
“Ik ben altijd gek geweest op het geluid van dat instrument. De steeldrum die ik heb gebruikt heb ik gekocht toen ik 17 of 18 jaar was. Ik heb het sindsdien altijd gebruikt. Het geluid klinkt zo paradijselijk.”

Vertel eens iets over het nummer SeeSaw?
“Het was eigenlijk een demo voor The xx. Ik ging er mee verder, maakte er een soort dancetrack van en stuurde uiteindelijk een tape naar Romy. Hij stuurde de tape ingezongen terug.”

Is het soms raar om solo op te treden in plaats van met een band?
“Ik neem op tour bevriende muzikanten mee. Het hangt er wel van af waar ik speel. Soms treed ik ook alleen op. Deze week speel ik in een kerk in Londen. Daar worden nog missen gehouden, maar worden ook concerten georganiseerd. De akoestiek in die kerk is echt perfect voor dancemuziek.”

“Er is een kleine club in Londen waar het perfect is. Maar de mooiste plek was absoluut tijdens een optreden met The xx aan het water in New York. We keken uit op de skyline van de stad. Dus dat was om een andere reden helemaal te gek.”

LIVEDATA 04/07 Pitch, Amsterdam 21/08 Pukkelpop, Hasselt 22/10 Paradiso, Amsterdam (uitverkocht) 23/10 AB, Brussel (uitverkocht)

The Forest Rangers

Alison Mosshart kennen we als rockchick extra ordinaire, aanvoerder van The Kills en zuster in het kwaad van Jack White in The Dead Weather. Hier treffen we de zangeres in de relatief rustige omgeving van The Forest Rangers, een raadselachtige band die in het leven geroepen lijkt om de Amerikaanse tv-serie Sons of Anarchie muzikaal te omlijsten. Het broeierige Trying To Believe You’re Mine is te horen in één van de afleveringen van seizoen zeven.

Editors

Hun heerlijke tussendoortje, No Harm haalde zonder moeite de -1 positie van onze Graadmeter. Toen de track verscheen hadden we geen idee hoe lang we op echt nieuw werk van Editors moesten wachten. Niet zo lang dus. Marching Orders is helemaal vers. Het is echter niet duidelijk of de track ook op het nieuwe Editors album komen zal, de opvolger van The Weight Of Love uit 2013. Vooralsnog is Marching Orders uitgebracht als benefiettrack voor Oxfarm. Er zijn 300 12” ‘s geperst, die exclusief te koop worden aangeboden in Oxfam winkels in Engeland, Duitsland en België. Gelukkig is het nummer ook digitaal gereleased. Zodat iedereen er van kan genieten, en genieten doen we van Marching Orders, de volle zeven en halve minuut lang.

Mastodon

Eigenlijk hou ik niet van metal, zei Mastodon zanger Brent Hinds pas in een interview. Metal leek hem wel even stoer, maar om nou je hele leven als metalhead te slijten is ook weer zo wat. Dus probeert Hinds stilletjes zijn bandmaten van het metalpad af te leiden. Dat is redelijk gelukt op de nieuwe single van Mastodon. De gitaren zijn onveranderd  zwaar en de drummer laat de boel niet verslappen, maar de riff is vriendelijk en de zang heel goed te doen. Geen gruntje aan de lucht! Dat maakt dat we Asleep In The Deep niet alleen op ons metal kanaal, Aardschok en op ons harde rockkanaal Pinguin On The Rocks draaien, maar ook op het moederschip. Meestal gaat metal ons net een streepje te ver, maar een beetje stevigheid op zijn slaan we niet af.