Category: Nieuwe Muziek

Niks nieuws onder de zon bij Ceremony. Überhaupt weinig zon. Wie zijn muziek liever niet al te duister en serieus heeft, kan beter doorlopen. Fans van klassieke Britse (post)punk en new wave doen er verstandig aan om even stil te staan bij Ceremony. De band komt uit zonnig Californië, maar als je ze hoort zou je zweren dat hun standplaats het sombere Manchester is of het winderige Birmingham. Gang of Four, Wire en Joy Division, dat zijn de bands waar naar Ceremony zijn sound heeft gemodelleerd. De band maakt dus geen muziek voor de miljoenen, maar fijnproevers kunnen hun lol op. The Seperation komt van het nieuwe album van Ceremony, The L-Shaped Man dat half mei zal verschijnen op Matador.

Hoe een corpulente chef kok een van de heetste rappers werd. Arian Arslani was een succesvolle chef in New York, die op een dag besloot van zijn hobby zijn beroep te maken. Die hobby was dus rappen. De verandering van stiel vond een kleine vijf jaar geleden plaats. Arian herdoopte zich tot Action Bronson. Onder die naam bracht hij een aantal mixtapes uit die opvielen in de hip hop scene. Een platendeal werd zijn deel en nu met Mr Wonderful, een uitstekend nieuw album in de etalage voegt Action Bronson zich bij de grote jongens. Baby Blue, een productie van Mark Ronson met een gastrol van Chance The Rapper is de tweede track die we van Bronson’s nieuwe album draaien. Eerder pikten we Easy Rider op, misschien wel de enig hip hop track met een gitaarsolo. De half Joodse, half Albanese maar heel erg Amerikaanse rapper is relatief easy on the hoes en bitches. Dat maakt hem ook interessant voor muziekfans die niet direct van de straat zijn. Comme nous.

Wat weten we van de Japanse popscene? Niet veel toch? Je zou gehoord kunnen hebben van J-pop, een vederlicht genre dat wordt gedomineerd door Lolita’s met helium stemmetjes. Baby Metal is hier niet geheel onbekend. Drie minderjarige manga meisjes die hard rocken vallen wel op, maar meer dan een novelty act is het niet. De prog-rock band Bo Ningen heeft enige aanhang in Europa, maar daar houdt het wel mee op. Dat is jammer want er wordt best bijzondere muziek gemaakt in het land van de rijzende zon, muziek die ook voor westerse oren geschikt is. Enter The Fin. (met .). The Fin. maakt dromerige popmuziek met gelijke delen melodie en vernuft. De voertaal is Engels wat niet wil zeggen dat de teksten verstaanbaar zijn. Ons Japans is wat roestig dus veel meer vertellen dan dat de vier muzikanten nog vrij jong lijken, dat ze uit de stad Kobe-Shi komen en dat Night Time op hun tweede album staat, kunnen we niet. Hoeft ook niet, de muziek zegt genoeg.

Bejamin Booker heeft een indrukwekkende clip gemaakt bij Wicked Waters. Hij heeft er zelfs een nieuwe muzikale inleiding bij geschreven, The Future Is Slow Coming, een slow blues die helaas niet op iTunes en Spotify staat. Bij elkaar duurt de clip acht minuten. In die tijd zie je de aanhouding door twee blanke politieagenten van een zwarte man enorm uit de hand lopen. Er word geschoten waarbij een meisje om het leven komt. De film speelt zich af in het verleden, maar is natuurlijk zo actueel als de pest. Racisme en politiegeweld zijn geen dingen die je in een videoclip oplost, zelfs niet een van acht minuten, maar Booker en zijn regisseur zijn er heel goed in geslaagd om de wanhoop -ook bij de agenten- en de willekeur en het onrecht en de angst in beeld te brengen. Veel (blanke) Amerikanen voeren het feit dat er een zwarte president is aan als bewijs dat racisme tot het verleden behoort. Gebeurtenissen als in Ferguson laten zien dat er nog een lange weg te gaan is. Dat is de boodschap van Benjamin Booker’s indrukwekkende clip. The Future Is Slow Coming indeed.

In den beginnen was er Tvvins, maar blijkbaar was er al een band met die naam actief. Toevoeging van het woordje All bleek voldoende om de advocaten op afstand te houden en nu hopen Conor Adams en Lar Kaye, twee veteranen uit de Ierse muziekscene furore te maken als All Tvvins. Begin dit jaar stond het duo op Eurosonic, waar ze niet echt zijn opgevallen. Dat is jammer want als ze meer songs hebben van het kaliber van Thank You en ze zijn ook nog eens in staat om die op een geloofwaardige manier live over te brengen, dan denken wij dat het wel goed komt met All Tvvins

De opvolger van oud IJsbreker 10.000 Emerald Pools heet Electric Love. Beide songs staan op Candy, de debuut EP van de man die grote indruk maakte op SXSW. Dat zegt wel wat als je op een industriebeurs met 2000 ambitieuze acts weet op te vallen. Nou moet gezegd worden dat Garrett Borns zijn uiterlijk niet tegen heeft. Maar het is zijn muziek die de handen op elkaar bracht. Het succes van Børns in Austin bevestigde een vermoeden dat wij al koesteren sinds we zijn debuutsingle tot IJsbreker uitriepen. Toen wisten we nog niet dat Garrret zijn vrij gecompliceerde songs live nog extra flair zou meegeven. Hopelijk bevonden zich in zijn Texaanse publiek ook Nederlanders met smaak en voldoende macht om de man zsm hiernaar toe te halen.