Category: Nieuwe Muziek

Kendrick Lamar

Hip hop is geen hoofdbestandsdeel van het Pinguinradio menu, maar soms komt er een plaat uit waar je als serieuze muziekliefhebber gewoon niet omheen kunt. Zoals To Pimp A Butterfly, het nieuwe album van Kendrick Lamar. De 27 jarige Kendrick Lamar Duckworth komt uit Compton, Californië (bekend van N.W.A.) en rapt nu zo’n jaar of tien. In die periode heeft hij zo’n beetje elke award gewonnen, die er te winnen valt en samengewerkt met alle grote namen uit de recente hip hop historie. Lamar staat in hoog aanzien bij collega’s, pers en publiek. Ondanks zijn status als ‘platinum selling artist’ is hij bepaald niet behaagziek. He’s black and he’s proud en uiterst muzikaal. i is de eerste single van Lamar’s nieuwe album. De track is opgehangen aan een sample van That Lady van The Isley Brothers inclusief de Hendrixiaanse scheurgitaar. Kendrick Lamar deed het nummer een tijdje geleden live met band in Saturday Night Live en het dak ging er af. Niet alleen op plaat toont de rapper zich een meester ook op de bühne laat hij de concurrentie ver achter. Nog een keertje Lowlands? Hij is in de buurt rond die tij

Stationschef: Blood Red Shoes

SC151_site_bloodredshoesCheck onderstaande lijst en constateer zelf dat Laura-Mary en Steven van Blood Red Shoes beslist niet eenkennig zijn wat hun muzieksmaak betreft. Hun voorkeur gaat van hard core punk tot disco floor fillers. Het duo houdt van The Beatles en The Stones, van obscuur en experimenteel tot vette hits. En ze kennen hun klassiekers. Toch altijk leuk zo’n platenlijstje van een favoriete band. Je komt er achter wat er in de tourbus wordt gedraaid, maar zo’n voorkeurslijst biedt ook een kijkje in de keuken van de band. Het zou leuk zijn als Blood Red Shoes een van deze songs zou coveren tijdens hun optreden op Pinguins in Paradiso op 4 april, maar als ze gewoon hun eigen nummers spelen zijn wij ook dik tevreden. Nog geen kaarten? Klik dan links boven.

Je kunt de keuze van Blood Red Shoes horen netjes op een rij op zaterdagavond tussen 7 en 9 en/of op donderdagavond om 10 uur. En natuurlijk staat de songs de hele week op onze playlist

De top 25 van Blood Red Shoes.

1. Fugazi – Do you like me?
2. Bikini Kill – Rah! Rah! Replica
3. Radiohead – All I Need
4. PJ Harvey – Missed
5. Bruce Springsteen – Dancing In The Dark
6. The Rolling Stones – Gimme Shelter
7. Kate Bush – Runnin Up The Hill
8. Beck – Asshole
9. Blur – Strange News From Another Star
10. Led Zeppelin – Out On The Tiles
11. Michael Jackson – Billie Jean
12. Hot Snakes – Let It Come
13 Roots Manuva – Witness (1 Hope)
14. Hudson Mohawke – Cbat
15. The Clash – London Calling
16. The Strokes – Reptilia
17. The Who – Baba O’Riley
18. Huggy Bear – Her Jazz
19. The Beach Boys – Good vibrations
20. Hood – Useless
21. The Beatles – Strawberry Fields Forever
22. Refused – Liberation Frequency
23. ZZ Top – Precious and Grace
24. Four Tet – Glasshead
25. Aphex Twin – Flim

posterpip2metprijs

Ezra Furman

Ezra Furman is een buitenbeentje. Zo ziet hij zichzelf ook, “I will always be too queer or too Jewish or too vagrant or too messed up”. Gelukkig is Ezra geen politicus of politieagent geworden, maar muzikant en muzikanten mogen zo gek zijn als een deur als ze maar mooie muziek maken. En dat doet Furman. Vijf albums heeft de in Chicago getogen zanger op zijn naam staan. De eerste drie maakte hij met zijn band The Harpoons, de laatste twee onder eigen titel. Zijn grootste succes tot nu toe is het nummer Zero van zijn meest recente langspeler, Day Of The Dog uit 2013. Furman mag dan als persoon onalledaags zijn, zijn muziek is vrij conventioneel en het best te omschrijven als rock ‘n’ roll. Restless Year zal waarschijnlijk geen evergreen blijken, maar is met zijn huppelende tempo, sixties orgeltje en Bombita koortje de perfecte soundtrack voor rokjesdag. Nog geen clip.

Wolf Alice

Wolf Alice is geen onbekende naam voor de Pinguinluisteraars, maar om nou te zeggen dat de band beroemd is, nee. Maar dat verdienen ze wel, dus scoort het Britse kwartet voor de tweede keer een IJsbreker. Giant Peach is geen song die je in een keer behapt, het is een ruim vier minuten durende mini opera met glansrollen voor de gitaar van Joff Odie en de stem van Ellie Rowsell. We volgen Wolf Alice al vanaf het prille begin en hebben de band zien veranderen van een sympathieke softrock groep dat The xx achterna leek te willen gaan tot het huidige rockmonster, dat deze zomer festivalland onveilig zal gaan maken. Op 20 juni verschijnt het debuutalbum van de Noord Londenaren, My Love Is Cool. In Nederlands staat Wolf Alice deze zomer op Best Kept Secret.

Interview: Sven Hammond

Juist nu de hernieuwde kennismaking en opmars van het Hammond-orgel een hoogtepunt lijken te hebben bereikt, blijkt het dat Sven Hammond ervoor gekozen heeft om IV, het nieuwe album dat 6 maart zal worden uitgebracht, van een meer gitaargeoriënteerd geluid te voorzien. Wanneer ook nog de Soul uit de bandnaam is geschrapt roept dat vragen op. Oprichter/toetsenist Sven Figee en zanger/songwriter Ivan Peroti waren bereid om een en ander toe te lichten.

Tekst Jeroen Bakker

“Je hoeft die jongens niets wijs te maken”, aldus Sven Figee die het woord bandleider liever niet in de mond neemt maar maar zichzelf wel eens gekscherend ‘Voorzitter van de Stichting’, noemt. “Ik houd niet van beperkingen wanneer het om creativiteit gaat. Dat werkt ook niet in deze band. Het lijkt voor deze muzikanten bijna zelfs een noodzaak te zijn om maar niet binnen kadertjes te hoeven werken. Ze zijn gek op improviseren en jammen en ik laat het graag een beetje los. Iedereen kan bij ons ongeremd zijn eigen dingen doen. Sven Hammond staat bekend als een band die het avontuur nu eenmaal graag opzoekt. Van daaruit ontstaan niet alleen op het podium maar ook in de studio de meeste ideeën. Geen enkele show is hetzelfde. Ik wist ergens wel waar ik naartoe wilde maar hoe het eindresultaat er uit komt te zien weet je nooit. Ik wilde een nieuw album maken met festivalmuziek en daarom moest het geluid stevig klinken om daarmee vervolgens op het podium enorm te kunnen knallen.”

De timing voor het uitbrengen van IV lijkt ideaal aangezien veel festivalprogrammeurs nog druk bezig zijn om de ideale line-up te formeren. De kans is heel groot dat je Sven Hammond wel eens op een festival bent tegen gekomen. Zo waren de shows op het North Sea Jazz Festival, maar ook Bospop, Paaspop en Zwarte Cross memorabel. Tijdens het recente Eurosonic/Noorderslag Festival werd eveneens een ijzersterke indruk gemaakt, maar toch blijken er nog enkele op de ‘bucketlist’ te staan. Volgens Ivan Peroti ontbreken Pinkpop en Lowlands nog. “Het hangt van diverse factoren af, waaronder bijvoorbeeld de steun van 3FM, of je daar kunt spelen. Alles moet kloppen op het juiste moment. Wij hebben besloten ons daarover niet al te druk te maken. Het belangrijkste is dat we ons nu kunnen focussen op de muziek. Daarnaast maakt het ons niet zoveel uit of wij nu voor 100 man of een paar duizend spelen. We rocken toch wel.” Sven vult hem aan: “Je merkt dat de interesse wel steeds breder wordt. Meer mensen blijken ons te zien zitten. Wel zo prettig want met een plaat vol piano-ballads sta je niet zo snel op Paaspop.”

Ook in het buitenland blijft de band niet onopgemerkt. “Dat is het mooie van dit digitale tijdperk waarin alles meteen ook wereldwijd kan worden uitgebracht. We krijgen reacties uit landen als Argentinië, Brazilië en Chili maar ook uit Amerika, Canada, Korea en Japan. Onlangs zijn we in Spanje opgepikt en meteen ook uitgenodigd om in juni te komen spelen op een festival in Bilbao. Staan we gewoon tussen acts als ZZ Top en Eagles of Death Metal.”Op dit moment is het vizier duidelijk gericht op de uitgebreide clubtour die afgelopen 5 maart van start is gegaan in het Paard van Troje. Enkele nieuwe tracks zijn al losgelaten op het publiek in Groningen tijdens Eurosonic/Noorderslag. “Het beviel van beide kanten erg goed. Ondanks dat het nieuwe, en dus onbekende nummers zijn zag je het publiek er in meegaan”, aldus Ivan die naast Sven Hammond ook andere interesses heeft. Zo schreef hij al eens materiaal voor Voice of Holland-ster Shary-An. Zijn collega, drummer Joost Kroon bezet regelmatig de drumkit in The New Cool Collective. “Joost heeft het dikwijls over zijn andere vrouw als hij het over die andere band heeft. Hij kiest niet maar combineert het.” Momenteel staan de neuzen in dezelfde richting en draait alles om de release van nieuwe album en de daaropvolgende optredens. Sven die graag nieuw talent ontwikkelt en zich vaak met producerswerk bezighoudt, vindt het een goede zaak dat de bandleden afzonderlijk hun eigen dingen buiten de band om doen. “Het inspireert en verrijkt soms enorm.”

Over het ontbreken van Soul in de bandnaam is al veel gezegd. “We zijn met het vorige album The Usual Suspects een bepaalde weg ingeslagen en nu denderen we door. We zijn in een rocktrip beland. Het is nu meer gitaargeoriënteerd. Mijn toetsen hebben daarom een andere rol gekregen. De Hammondliefhebbers zullen het met minder solo’s moeten doen. Het is een risico dat je neemt maar wanneer je vijf keer een zelfde soort album opneemt zullen er ook mensen afhaken. Progressie maken is voor ons heel belangrijk. We zijn nu een stapje verder gegaan ten opzichte van het nieuwe album en we zijn nog meer dan ooit een echte band geworden. De track Fly is daar een goed voorbeeld van. Kijk, ik ben dan wel Voorzitter van de Stichting maar soms zijn we vijf kapiteins op één schip, vijf gelijken die proberen tot één ding te komen. Het is een groot verschil met de tijd dat het eerste album nog moest uitkomen. De ambities zijn steeds groter geworden. Ik droomde er altijd van om lekker tekeer te kunnen gaan op een orgel en kijk nu eens wat daarvan is terechtgekomen. Het is volledig uit de hand gelopen.”

LIVEDATA 20/03 Burgerweeshuis, Deventer 21/03 Atak, Enschede 26/03 Patronaat, Haarlem 27/03 Simplon, Groningen 28/03 Hedon, Zwolle 02/04 Rotown, Rotterdam 09/04 Effenaar, Eindhoven 10/04 Tivoli de Helling, Utrecht 14/04 Melkweg, Amsterdam 16/04 W2, ’s Hertogenbosch 17/04 Nieuwe Nor, Heerlen 24/04 De Kelder, Amersfoort 01/05 Grenswerk, Venlo

The Jon Spencer Blues Explosion – Betty vs the NYPD

Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Al bijna een kwart eeuw zijn de heren van The Jon Spencer Blues Explosion actief binnen New York’s Rock ’n Roll circuit. Het nieuwe album Freedom Tower (release 23 maart), vindt zijn oorsprong in deze jaren van zwoegen, vechten, eten, drinken, winnen en verliezen in de ‘Big Apple’.  Het is een blauwdruk van New York City: een kroniek van gruis, terreur en liefde.
Jon Spencer, Judah Bauer en Russell Simins rocken, stompen en knallen als vanouds met hun mix van blues, punk, garagerock, soul, noise en rap. De plaat is grotendeels ontstaan tijdens geheime en/of onaangekondigde shows in  New York City en is een in your face portret van de ‘Big Apple’, compleet met dodelijke gitaar riffs. En volgens de band: “Freedom Tower is more than a high-octane dance party record, it is a document of New York City, a chronicle of grit and terror and love!”

Freedom Tower werd opgenomen in de legendarische Daptone House of Soul in Bushwick en gemixt door de hip-hop cult legend Alap Momin in de Cutting Edge in Harlem.

Only Real

Can’t Get happy is de vijfde of misschien wel de zesde track die we draaien van de sympathieke Brit Niall Galvin aka Only Real. Iedere keer als we een nieuw nummer horen van Niall denken we dit is hem, dit wordt zijn doorbraak. Tot nu toe hebben we steeds te vroeg gejuicht. Flops waren het niet songs als Cadillac Girl, Yesterday en de oud IJsbreker Backseat Kisses, maar om nou te zeggen dat Niall er een dikke boterham aan over heeft gehouden, nee. Je zou denken die Pinguins zullen voortaan wat voorzichtiger zijn met hun voorspellingen. Wederom nee. Can’t Get Happy is een toptrack en zou best wel eens de doorbraak kunnen..dus dat.

Gengahr

She’s A Witch lijkt een oppervlakkig plaatje met zo’n hoge stem zanger zoals die tegenwoordig iets te vaak voorkomen, maar als je de volledige speelduur uitluistert dan ontdek je dat het nummer aan gewicht wint en  flink wat venijn in de staart heeft. Gengahr is een jong kwartet uit Londen. She’s A Witch is hun derde single, een album is er nog niet. De band maakt dromerige vaak meerstemmige pop, die zoals gezegd dieper graaft dan je op het eerste gehoor zou denken. Of ze hun subtiele barokpop ook live weten over te brengen gaan we op 1 mei zien als Gengahr in de Melkweg staat.

San Fermin

San Fermin is een Spaanse heilige die jaarlijks wordt geëerd met een groot feest in Pamplona. Het hoogtepunt van dat feest is de stierenrace door de straten van de stad. San Fermin is ook de naam van een achtkoppige band uit Brooklyn NY. In 2013 debuteerde het collectief met een album vol vernuftige indie popsongs met wisselende leadzangers. ‘Onze’ hit van dat album was Sonsick, dat werd gezongen door een van de dames van de band. Het spiksplinternieuwe Emily wordt gezongen door een man, maar de song gaat net als die op het debuutalbum weer diep en breed.  De Amerikaanse pers vergelijkt de muziek van San Fernin graag mag met die van Sufjan Stevens. Het is niet moeilijk te horen waarom. San Fernin o.l.v. van de klassiek geschoolde Ellis Ludwig Leone probeert deze week op te vallen op SXSW, wat niet makkelijk gezien het omvangrijke programma. Aan de andere kant moet dat niet al te moeilijk zijn,  want zoals San Fermin oogt en klinkt zijn er maar weinig. De band staat op 1 mei in het Amsterdamse Bitterzoet.