The Bots (niet te verwarren met de Brabantse band) kregen we een jaar geleden in het vizier met de wat rafelige maar veel belovende single 5:17. Afro punk was het etiket dat we op het debuut van de band plakten, want The Bots is een zwarte band die rock speelt. Afro-Amerikaanse bands die geen r&b of aanverwanten spelen verzamelen zich tegenwoordig onder de vlag Afro-punk. Het debuutalbum van The Bots is nu uit en zeker de moeite waard. De band, duo eigenlijk gevormd door de broers Anaiah en Mikaiah Lei komt uit L.A. Grunge en punk zijn de hoofdbestanddelen van hun sound, maar de blues is nooit ver weg. Het Pink Palm album van The Bots is niet officieel uit in Nederland, maar online makkelijk te vinden en in de betere zaken ook te koop in fysieke vorm.
Category: Nieuwe Muziek
Interview: July Talk
“Rock ‘n roll is spontaniteit, dat is het belangrijkste wat we hebben geleerd sinds we aan het touren zijn.” De Canadese band July Talk is al twee jaar op pad en komt weer naar Europa. Op het moment zijn ze nog in de Verenigde Staten en ligt frontvrouw Leah Fay op de grond van een waskamer te slapen als ik haar wakker bel voor een interview.
Tekst Martje Schoemaker
“Toen we ons eerste album opnamen hadden we nog maar vijf keer op een podium gestaan.” De ervaring die July Talk op doet zorgt voor een intense sfeer zowel op het podium als voor het publiek. Leah is een frontvrouw die overal is, kruipend, rollend en springend op het podium. Zelfs in het publiek, alleen als het nodig is zegt ze. “Soms moet je het publiek in om ze echt te kunnen grijpen.”
Wat de muziek voor July Talk is, merken ze vooral als ze zelf ergens in het publiek staan. De beleving van een optreden is zo persoonlijk en bij iedere artiest weer anders. Vorig jaar stonden ze in Toronto op het TURF Festival waar hun muzikale heldin Jenny Lewis (Rilo Kily red.) ook optrad. “Haar hele optreden hebben we in een soort totale aanbidding en met open mond staan bekijken.”
Maar hoe organisch rock ‘n roll is, en wat ermee mogelijk is, blijkt pas echt uit een optreden van Patti Smith uit 1968 in Berlijn, waar ze Gloria doet, vertelt Leah: “Dit optreden is voor mij alles wat rock ‘n roll behelst. Het begint met een prachtige voordracht van een gedicht en op een bepaald moment rolt ze over het podium.”Deze rauwe rock ‘n roll, die intensiteit zie je ook terug bij July Talk op het podium. De chemie tussen zanger/gitarist Peter en Leah hoor en zie je meteen, maar het is een vijfkoppige band. “Tijdens het touren zijn we tot iets verworden wat we zelf de ‘July Talk body’ noemen. We bewegen, spelen en functioneren als één geheel.” Wat het dan wel verrassend maakt om Leah in een waskamer te vinden om te slapen. Soms moet je jezelf toch losmaken van je lichaam.
“Wij zijn niet wat de rock ‘n roll maakt. Je kan wel wat bedenken, hoe het moet klinken, maar als je je mee laat slepen door de muziek, komt er iets veel mooiers uit. Die spontaniteit die er in rock ‘n roll zit, dat was de grootste verrassing.” Ze verheugt zich op het publiek in Nederland: “Jullie zijn zo eerlijk. Dat voelen we als we spelen, en als wij gaan, dan gaan jullie mee.” Anders dan in Amerika bijvoorbeeld, waar concerten vooral veel schreeuwen en bier is.
“Dat is leuk en opzwepend, maar niet perse wat we willen bereiken met onze muziek.” De chemie van de band op het podium, helemaal het samenspel tussen Peter en Leah fascineert en het schuurt ook een beetje, op een prettige manier. “Wij willen je laten voelen, wat het ook is wat je bij ons voelt.”
LIVEDATA 01/04 Metropool, Hengelo 02/04 V11, Rotterdam 03/04 Podium Asteriks, Leeuwarden 04/04 Pinguin in Paradiso, Amsterdam 05/04 De Oefenbunker, Landgraaf 05/04 Paaspop, Schijndel 14/04 Café Video, Gent
Pink Oculus – Overdue
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Pink Oculus is de artiestennaam van de Amsterdamse zangeres Esperanzah Denswil van RE:FRESHED Orchestra. Vorig jaar knalde ze met het nummer Sweat, nu is ze terug met Overdue.
LIVEDATA 28/03 Gebr. de Nobel, Leiden 29/03 Bird, Rotterdam
Shaking Godspeed
Shaking Godspeed – She’s Young
Rock met de R van Roll, dat is de specialiteit van Shaking Godspeed. Actief sinds 2009. Het trio uit Nijmegen en omstreken is van nature een live-band, maar inmiddels uitstekend in staat om hun energie en fantasie op de gevoelige schijf vast te leggen. Vier langspelers hebben Wout, Paul en Maarten nu op hun kerfstok. Het meest recente album heet Welcome Back Wolf, daarvan is She’s Young de nieuwste single.
Pond
Nu we een beetje uitgeluisterd raken op Sitting Up Your Crane staat de opvolger alweer in de startblokken. Zond is weer zo’n typisch Pond nummer, experimenteel en toegankelijk tegelijk, psychedelisch maar ook te volgen door nuchtere types. Voor wie nieuw is hier. Pond is een Australische band, gelieerd aan de huidige koningen van het psychedelische rock genre, Tame Impala. Pond heeft in de zes jaar van hun bestaan evenzoveel albums uitgebracht, de nieuwste heet Man, It Feels Like We’re In Space Again. Optreden doen ze ook, alleen voorlopig niet bij ons in de buurt. Helaas.
Stationschef: Sven Hammond
Sven Hammond een laatbloeier noemen is hem te kort doen, feit is wel dat hij nu met zo’n twintig dienstjaren op de teller beter in zijn muzikale vel lijkt te zitten dan ooit tevoren. En dat wordt gewaardeerd. Niet alleen maakt Sven nu de mooiste muziek uit zijn carrière, hij is ook nog eens succesvoller dan ooit. Seven ‘Hammond’ Figee was jaren lang de ideale side-man. Hammond nodig? Bel Sven. Anouk deed dat en Di-Rect en Boudewijn de Groot en Keith Caputo en vele anderen. Het laatste decennium concentreert de oorspronkelijke orgelvreter zich steeds meer op zijn eigen loopbaan, eerst met een wisselende band, tegenwoordig met een vaste groep muzikanten: zanger Ivan Peroti, drummer Joost Kroon, gitarist Tim Eijmaal en op bas Glenn Gaddum. In de week dat de band het nieuwe album, IV ten doop houdt, hebben wij Sven The Man gevraagd om plaats te nemen op de Stationschef’s zetel en zijn verhaal te doen. Het resultaat hoor je zaterdagavond om 19.00 uur bij Bazz op de Buzz, of in de herhaling op donderdagavond vanaf 10.00 uur.
Sven’s 25 favoriete songs (in willekeurige volgorde)
1. Brown Sugar (D’Angelo)
2. Crosstown traffic (Jimi Hendrix)
3. New kid in town (Eagles)
4. Mr Blue Sky (ELO)
5. Nefertiti (Miles Davis)
6. Köln Concert (Keith Jarret)
7. Monty Alexander live in Montreux ’76
8. Chameleon (Herbie Hancock)
9. Let love rule (Lenny Kravitz)
10. I build this garden for us (Lenny Kravitz)
11. Bridge over trouble water (Simon and Garfunkel)
12. 1999 (Prince)
13. Purple Rain (Prince)
14. Is dit alles (Doe Maar)
15. Bloedend Hart (De Dijk)
16. Thunderstruck (AC/DC)
17. Enter Sandman (Metallica)
18. Requiem (Mozart)
19. Alles van Bach
20. The getto (Donny Hathaway)
21. Jealous Guy (John Lennon)
22. Helter Skelter (Beatles)
23. Happier (Bill Withers
24. Grandma’s Hands (Bill Withers)
25. Open The door (otis redding)
Hozier
Als je wilt weten hoe succesvol Hozier op dit moment is, kan je naar de hitlijsten kijken, maar ook naar zijn nieuwe clip. Daarin heeft Natalie Dormer een glansrol. Natalie speelt Margaery Tyrell in Game Of Thrones en Cressida in The Hunger Game films. Veel succesvoller dan dat kan je als actrice moeilijk worden (tenzij je de hoofdrol hebt natuurlijk). Kortom iemand als Miss Dormer heeft het voor het uitkiezen en het feit dat ze voor een Ierse bard gaat waar een jaar geleden alleen nog maar de pinguin-luisteraars van hadden gehoord zegt dus wel wat. Mocht je nog twijfels hebben of Andrew Hozier-Byrne meer noten op zijn zang heeft dan Take Me To Church, check dan Someone New.
IJsbreker: Meg Myers – Sorry
Gaat dit hem worden? Wordt Sorry de dikverdiende doorbraak van Meg Myers? Zou zo maar kunnen. Sorry laat Meg horen zoals we haar kennen, gedreven, bevlogen, urgent. Muzikaal maakt Meg geen grote stappen, Sorry is een logisch vervolg op Desire en Go, maar beslist geen herhaling van zetten. Meg zingt weer alsof haar leven er van af hangt. Je hoort dat muziek meer voor haar betekent dan een mogelijke manier van geld verdienen. We zouden hier een psychologische verhandeling kunnen houden over de rol van muziek in het verwerkingsproces van Meg’s zwaar christelijke jeugd (ze komt uit een Jehova gezin), de ontdekking van haar seksualiteit en haar verlatingsangst, maar dat zullen we over laten aan professionals. Wij houden ons bij onze leest en hopen dat Meg met Sorry net zo beroemd wordt als de dames die haar voorgingen en hebben geïnspireerd Sinead en Alanis. Het zou terecht zijn.
Drenge – We Can Do What We Want
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. De track We Can Do What We Want komt van het album Undertow welke op 6 april het levenslicht zal zien. Levenslicht? Ja want het is tenslotte tweede Paasdag dan… Hou verder je bingokaart of je patatje maar stevig vast, want de boys van Drenge komen weer langs. En check ze anders tijdens London Calling in Paradiso op 25 april.
Interview: Raketkanon
Raketkanon. Raketkanon. Raketkanon. Hoe vaker je het zegt, hoe vreemder het wordt. Toch sluit de naam wel goed aan bij de furieuze liveshows van de band uit Gent. LiveGuideNL sprak met zanger Pieter-Paul Devos.
Tekst LiveGuideNL / Mathieu Mannaerts Foto Anton Coene
Jullie tweede album RKTKN2 is opgenomen in Chicago met producer Steve Albini, de man achter de knoppen bij onder meer Nirvana’s In Utero. Waarom kozen jullie voor hem?
“Bij Albini wordt alles live opgenomen, bij ons zelfs de vocalen. Wanneer je bijvoorbeeld naar The Jesus Lizard of PJ Harvey luistert, hoor je dat het ontzettend live en krachtig klinkt. Alsof je in dezelfde ruimte staat. Dat is wat we wilden en bij ons heeft hij dat ook met verve gedaan.”
Net als op de eerste plaat zijn de songtitels naar mensen vernoemd en ook jullie geluidsman heeft zijn eigen track gekregen. Waar heeft hij dat aan te danken?
“Onze mixer Nico van der Eeken is een toffe gast, maar ook heel ijdel. Hij wil al sinds de opnames van de eerste plaat dat we een track naar hem vernoemen. Dat hebben we altijd geweigerd, maar toen hij ons geld gaf hebben we maar toegegeven. Het nummer past ook wel bij hem. Nico heeft het wonderlijke talent om tegelijkertijd lief en agressief te kunnen zijn.”
Dankzij jullie dodelijke live-reputatie komt er een grote Europese tour aan. Zijn jullie verrast door het succes?
“Onze booker heeft zeker een goede job gedaan, maar een verrassing? Nee, het komt niet compleet uit de lucht vallen. Het is wel zo dat we met de band redelijk consequent zijn blijven groeien, maar ik heb niet de indruk dat het is gekomen omdat we toevallig de juiste contacten hebben.”
De tour brengt jullie regelmatig naar Nederland. Worden jullie ons al zat?
“Veel van onze coolste shows zijn in Nederland geweest. Jullie verschillen niet zoveel van de Belgen, buiten de alom bekende leuze die tussen de nummers door wordt geroepen. Ik denk dat je aan elke Vlaamse band kan vragen welk woord ze het vaakst horen als ze in Nederland zijn en dat het antwoord steeds hetzelfde is.”
Welk woord is dat dan?
“SPEEEELUH!!”
LIVEDATA 05/03 EKKO, Utrecht (Show verplaatst ivm ziekte bandleden) 13/03 Merleyn, Nijmegen 14/03 Xinix, Nieuwendijk 16/03 Paradiso, Amsterdam 19/03 Vera, Groningen 20/03 Asteriks, Leeuwarden 16/04 Gebr. De Nobel, Leiden 17/04 Hedon, Zwolle 24/04 Ik Zie U Graag, Breda 14/05 Klomppop, Ovezande 15/05 Gigant, Apeldoorn
Klinkt als: krachtige karaktertrekjes gekanonneerd in muzikaal kabaalTop 9 Bewapende Bands
Ooit een raket uit een kanon gelanceerd zien worden? Wij ook niet, maar als het maar een beetje als de Belgische band klinkt, rekenen we op een oorverdovend geluid dat alle ramen in de nabije omgeving doet springen. Er zijn natuurlijk genoeg andere artiesten die zich met de kracht van buskruit hebben gemeten. LiveGuideNL plaatst zich vrijwillig in de vuurlinie om daar een lijstje van te maken.
- Sex Pistols
- Cannonball Adderley
- Smif-n-Wessun
- Guns N’ Roses
- The Rifles
- The Gun Club
- Fatal Bazooka
- Velvet Revolver
- Machine Gun Fellatio