Category: Nieuwe Muziek

Het Zesde Metaal, de naam klinkt als de titel van een SF film is een band uit West Vlaanderen geformeerd rond Wannes Capelle. Wannes zingt in zijn moerstaal, een voor ons noorderlingen vrij onverstaanbaar dialect. Maar in plaats van een handicap is dat juist een pré, want Capelles’ zuidelijke tongval is vloeiender en muzikaler dan het noord Nederlands en al kan je misschien niet alles letterlijk volgen, de emoties komen prima binnen. Gie, Den Otto en Ik komt van het derde album van Het Zesde Metaal, Nie Voer Kinders, dat de band opnam onder toeziend oog(oor?) van producer Jo Francken (Triggerfinger/Admiral Freebee).

Nieuw, Nederlands en meer dan veelbelovend is Echo Movis een club jonge, rockers uit de omgeving van Soest en Baarn. De namen van die dorpen kom je opvallend vaak tegen de laatste tijd, want ook Jett Rebel, IX en Aestrid komen uit het bosrijke deel van de provincie Utrecht. Echo Movis heeft vorig jaar veel vrienden gemaakt met hun Popronde optredens en viel op in de strijd om de Grote Prijs van NL. De vijf muzikanten met Adura Sulaiman als vocaal en visueel middelpunt debuteren met de single Mehico, een track met zware gitaren en zonnige koortjes en hypnotiserende keyboards. Producer van deze sterke eerste klap is JJJ Sielcken, wiens naam je inmiddels zou moeten kennen, want behalve gitarist van Aestrid ook producer van o.a. Jett Rebel, IX, Lucas Hamming en Herman van Veen.

Busy Earning is een evergreen. Wat er verder ook met Jungle gaat gebeuren, Busy Earning zal gedraaid worden zolang de mensheid naar muziek luistert. De popwereld en dan met name de dansafdeling telt talloze eendagsvliegen en niemand zou verbaasd zijn geweest als de electro soulband uit Londen weer net zo snel onder de horizon zou zijn gezakt als ze was opgekomen. Maar toen kwam Time en nu is er Julia en kunnen we gerust zeggen dat het gevaar dat Jungle de geschiedenis in zou gaan als one hit wonder definitief is geweken. De Britten maken dus dance, maar geen anonieme pillenpop en ook geen behaagzieke radiodisco, maar fantasievolle tracks met invloeden zo uiteenlopend als Ennio Morricone, Prince en The xx. En wat ze op plaat doen, kunnen ze ook prima live.

De nieuwe single van Jacco Gardner, s’ Neerlands belangrijkste exporteur van psychedelica kan er goed bij. Liet de Gardner zich voor zijn debuutalbum, Clear The Air inspireren door Syd Barrett en zijn tijdgenoten, Hypnophobia heeft als inspiratiebron de zogenaamde library music uit de jaren zeventig. Muziekuitgeverijen produceerden toen albums vol romantische, spannende, enge, boze etc muziek voor gebruik in film en op tv. De componisten bleven veelal anoniem, hun werk was puur functioneel en mocht niet afleiden van de beelden. Achteraf is veel van die library muziek langer houdbaar gebleken dan toen gedacht en ontdekt als inspiratiebron door eigentijdse muzikanten. Zoals Jacco dus.  Album nummer twee van de minstreel uit Hoorn ligt op 4 mei in de winkels.

In den beginne was er Kunek, een band uit Stillwater, Oklahoma die dacht de wereld te kunnen veroveren met instrumentale muziek. Niet dus, daarom wees de band een zanger aan en ging verder als Other Lives. Het eerste album kwam uit in 2009 en werd geproduceerd van de o.a. van REM bekende drummer Joey Waronker. In 2011 verscheen Tamer Animals, een album dat de band een heel eind in de goede richting bracht. Er volgden tours met o.a. Bon Iver en Radiohead en het titelnummer van het album en For 12 werden flinke indiehits. En nu ligt album 3 klaar om uitgebrachte worden. De plaat heet Rituals en wordt voorafgegaan door de single Reconfiguration, een atmosferische ballad, die precies doet wat hij moet doen interesse opwekken voor het album.

Als Alamo Race Track net zo populair zou zijn bij het publiek als bij de pers en de collega’s dan zou de band makkelijk de Ziggodome uitverkopen. Helaas is de realiteit ietsje anders, het grote publiek kent de Amsterdamse band van de internationale hit Black Cat John Brown en van weinig anders. Deels heeft de band dat aan zichzelf te danken. De stiltes tussen hun albums zijn nogal lang. Het meest recente album van Alamo Race Track stamt uit 2011, die daar voor uit 2006 en het debuut uit 2003. Deze lange adempauzes zijn misschien slecht voor de continuïteit van de carrière, maar hebben geen invloed op de muziek. Waarschijnlijk in tegendeel. De band rond zanger-gitarist Ralph Mulder zoekt het in kwaliteit boven kwantiteit. Young Spruce And Wires is een hoogwaardige op Americana leest geschoolde, broeierige rocksong, die zijn diepgang en emotionele gelaagdheid pas na een paar draaibeurten prijsgeeft. Het nieuwe album van Alamo Race Track gaat Hawks heten en komt op 23 maart tot ons.