Category: Nieuwe Muziek

The Fire Alarm van The Wave Pictures heeft een zelfde charme als het vroege werk van Jonathan Richman & The Modern Lovers. Dat is geen toeval, want ons kent onze klassiekers. The Wave Pictures is een trio uit het Engelse Wymeswold. De band is niet erg bekend, ondanks een catalogus van 14 albums en nog meer singles. Sinds 1998 trekken ze over de wereld met hun cynische popsongs die behalve aan Richman ook aan Morrissey doen denken. Waarom de band met zo’n staat van dienst niet veel bekender is? Wie het weet mag het zeggen. Charmante songs als The Fire Alarm verdienen een beter lot dan stilte.

Als de zanger van Title Fight er voor had gekozen om Rose Of Sharon op de klassieke Amerikaanse rock (rawk) manier te zingen had de band een joekel van een hit in handen gehad. Gelukkig is Jamie Rosen zijn punkverleden trouw gebleven en heeft hij zijn band behoed voor de uitverkoop. Title Fight komt uit Kingston, een stadje in de staat Pennsylvania. Actief zijn ze sinds 2003. De opstelling bestaat naast Rosen, die zingt en gitaar speelt uit de tweeling Ned en Ben Russin, die de ritmesectie vormen en Shane Moran op tweede gitaar. Rose Of Sharon komt van het derde album van Title Fight, dat net uit is op Anti-Records, een kwaliteitslabel dat je zou kunnen kennen van o.a. Nick Cave, Wilco en Tom Waits.

Oddisee is een rapper die we al een tijdje volgen. Hij heeft zelfs een IJsbreker op zijn naam staan. Dat was met Ready To Rock. That’s Love is ook weer bingo, wat ons betreft. De titel dekt de inhoud, Amir Mohammed el Khaliffa -zoals er in zijn paspoort staat- legt aan de hand van praktijkvoorbeelden uit wat dat nou is liefde. Wie rap een beetje volgt weet dat dat geen gebruikelijk onderwerp is voor hip hop tracks. Sex ja. Liefde voor geld ook, maar liefde voor je moeder je broeder, je zuster en je buurman. Not so much. Oddisee is wat dat betreft een rare rapper. Ons soort rapper.

Het heeft er alle schijn van dat Death Cab For Cutie elke week een nieuw nummer uitbrengt. Dat is leuk voor de fans, maar voor ons radiomakers wel wat verwarrend. Zo moesten we deze week kiezen uit drie nieuwe tracks. En dat viel niet mee, want allemaal goed. Maar het best vonden we toch No Room In Frame. Alle nieuwe nummers van Death Cab For Cutie inclusief ex IJsbreker, Black Sun staan op het nieuwe album van de band, Kintsugi en dat is nu ongeveer uit.

First Light, de eerste single van het nieuwe album van Django Django viel op met zijn uitgewerkte samenzang, die herinneringen opriep aan The Beach Boys. Het werkte wonderwel de combinatie van computerklanken en close harmony vocalen. Reflections is zo mogelijk een nog geslaagdere fusie van mid sixties baroque pop met moderne Britse electronica. Verschil tussen Django Django en een act als bijvoorbeeld Jacco Gardner, die zich ook laat inspireren door baroque pop is dat Django Django alles behalve retro is. Kan ook moeilijk want toen bands als The Zombies, The Left Banke en The Association voor het eerst experimenteerden met pop, kamermuziek (en lsd) was de synthesizer nog toekomstmuziek.

Waarschijnlijk doet Frances Quinlan -de zangeres van Hop Along- dingen met haar stem die in strijd zijn met alle regels van de zangkunst, maar wat komt er een goed geluid uit haar strot. Hop Along is een band uit Philadelphia voortgekomen uit een akoestische soloproject van Frances. Ze komt uit de folk. Haar band met o.a. broer Mark op drums levert het punky deel van de bandsound. Na een niet representatief eerste album in 2006 volgde in 2012 een langspeler die de lading wel dekte. En nu is er een nieuw album waarmee Hop Along een grote sprong voorwaarts hoopt te maken. Dat moet geen probleem zijn. Allereerst is daar de stem van Frances, maar de songs waar zij haar stem overbuigt zijn ook niet mis. Wat eveneens zal helpen is de steun van hun nieuwe platenmaatschappij, Saddle Creek Records. Je weet wel van o.a. Bright Eyes, Monsters Of Folk en The Termals.