Category: Nieuwe Muziek

IJsbreker: Best Coast – California Nights

Betheny Cosentino is de mooie naam van de bevallige frontvrouw van het sterke Best Coast. Haar partner in crime heet Bobb Bruno. Uit Californië komt het duo, dat kan ook bijna niet anders met zo’n naam. Beth en Bobb zijn sinds 2009 bezig zich een plek te veroveren aan het popfront. Hun belangrijkste wapenfeiten tot dusver zijn de singles Boy Friend en The Only Place. Best Coast is Amerikaanse indie op zijn best, hun sound is een bundeling van sixties surf, seventies garagerock, eighties shoegaze en nineties grunge. Dit alles uiteraard met een psychedelisch randje. Op 5 mei krijgt de Best Coast story een nieuw hoofdstuk in de vorm van een derde album, California Nights. Het titelnummer van de nieuwe plaat is alvast vooruit gestuurd om het volk voor te bereiden op het nieuwe offensief. California Nights is Best Coast op zijn best, groots en meeslepend met galmende gitaren en een Beth die boven alles uit torrent met haar luie uithalen. California Nights zou wel eens de soundtrack van de Hollandse zomer kunnen worden, zeker als een van de wat avontuurlijkere festivals het lukt om de band te boeken.

Other Lives

In den beginne was er Kunek, een band uit Stillwater, Oklahoma die dacht de wereld te kunnen veroveren met instrumentale muziek. Niet dus, daarom wees de band een zanger aan en ging verder als Other Lives. Het eerste album kwam uit in 2009 en werd geproduceerd van de o.a. van REM bekende drummer Joey Waronker. In 2011 verscheen Tamer Animals, een album dat de band een heel eind in de goede richting bracht. Er volgden tours met o.a. Bon Iver en Radiohead en het titelnummer van het album en For 12 werden flinke indiehits. En nu ligt album 3 klaar om uitgebrachte worden. De plaat heet Rituals en wordt voorafgegaan door de single Reconfiguration, een atmosferische ballad, die precies doet wat hij moet doen interesse opwekken voor het album.

Alamo Race Track – Young Spruce And Wires

Als Alamo Race Track net zo populair zou zijn bij het publiek als bij de pers en de collega’s dan zou de band makkelijk de Ziggodome uitverkopen. Helaas is de realiteit ietsje anders, het grote publiek kent de Amsterdamse band van de internationale hit Black Cat John Brown en van weinig anders. Deels heeft de band dat aan zichzelf te danken. De stiltes tussen hun albums zijn nogal lang. Het meest recente album van Alamo Race Track stamt uit 2011, die daar voor uit 2006 en het debuut uit 2003. Deze lange adempauzes zijn misschien slecht voor de continuïteit van de carrière, maar hebben geen invloed op de muziek. Waarschijnlijk in tegendeel. De band rond zanger-gitarist Ralph Mulder zoekt het in kwaliteit boven kwantiteit. Young Spruce And Wires is een hoogwaardige op Americana leest geschoolde, broeierige rocksong, die zijn diepgang en emotionele gelaagdheid pas na een paar draaibeurten prijsgeeft. Het nieuwe album van Alamo Race Track gaat Hawks heten en komt op 23 maart tot ons.

MY BABY – Uprising

Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Hier de eerste single Uprising van MY BABY, afkomstig van het nieuwe album Shamanaid. Uprising is een hedendaagse gospel met indiaanse en oriëntaalse invloeden. Een opzwepend strijdlied tegen ongelijkheid.

Het Amsterdamse trio is net terug van een uitgebreide tour door Nieuw-Zeeland, trad daarnaast op met Henny Vrienten en keert in maart terug met eigen clubshows, waaronder de releaseparty op 12 maart in de Melkweg.

LIVEDATA 12/03 Melkweg, Amsterdam 13/03 ‘t Beest, Goes 14/03 Groundz, Rotterdam 19/03 De Spieghel, Groningen 20/03 Merleyn, Nijmegen 02/04 Atak, Enschede

Lucas Hamming

Lucas Hamming is fan van alles wat Brits is en muzikaal. Met name modfather Paul Weller is heilig in de oren van de rocker uit Blaricum en ook Arctic Monkeys en Oasis staan bij hem in hoog in het vaandel. Dat verklaart het typische Britpop karakter van Wood For The Trees, de opvolger van de hit Mojo Mischief. En het verklaart waarom Britpop fanaat Phil Tilly, ex Moke tot het Hamming kamp is toegetreden als manager. Van Lucas, die in de finale stond van ‘de beste singer-songwriter van Nederland’, de Mooie Noten competitie won in Amsterdam en het tot ‘Serious Talent’ schopte bij 3FM verschijnt in maart een EP met de veelbelovende titel The Perv In Perfection.

Cosmo Sheldrake

De muziek die Cosmo Sheldrake maakt is net zo bijzonder als zijn naam. Cosmo is een 25 jarige Brit die brood en beleg verdient als componist van filmmuziek en muziek voor toneel. Dat verklaart wellicht de bijna Disney-achtige vertelkwaliteiten van zijn solo werk. Zijn songs zijn rijk geïllustreerd met koortjes, exotische percussie en diverse snaarinstrumenten. Tardigrade Song bijvoorbeeld klinkt als een psychedelisch zeemanslied. Sheldrake heeft tot nu toe alleen nog maar losse tracks uitgebracht, die je kunt beluisteren op Soundcloud. Nog even over Tardigrade, dat is een microscopisch klein diertje, dat in het Nederlands beerdiertje of waterbeer wordt genoemd. Ze komen overal ter wereld voor in vochtige omgevingen. Ondanks hun geringe formaat 0,1 tot 1.5 millimeter is het beerdiertje een van de sterkste wezens op aarde. Ze kunnen kokend water overleven, langdurige droogtes en extreme koude. Zo weer iets geleerd.

Only You

Deze hebben we gratis van het net geplukt. Let Me Burn is eigenlijk een b-kantje, maar wij vinden de Chris Isaak meets Sharon van Etten ballad nog mooier dan de up tempo a-kant. Achter Only You gaat een dame schuil uit L.A. die door haar vriendinnen Rachel Fannan wordt genoemd. Rachel komt oorspronkelijk uit San Francisco. Daar debuteerde ze in 2007 als lid van Sleepy Sun, een band die helaas nooit verder is gekomen dan het stadium veelbelovend. Rachel is erg in trek als sessie-zangeres en muzikant. Ze werkte o.a. samen met UNKLE, Mike Watt van Minutemen en Cedric met de moeilijke achternaam van Mars Volta. Ook toerde ze als backing-zangeres/toetsenist met The One & Only’s. Let Me Burn/The Pressure is de twee single van Only You. Hopelijk laat een album niet al te lang op zich wachten.

Interview: Mister and Mississippi

Mister and Mississippi wordt vaak omschreven als folkband, maar dan kom je al gauw in het rijtje ‘brave, mooie muziek’ terecht. Gitarist Danny van Tiggele kan zich niet vinden in zo’n opgeplakt etiket. “We werden af en toe vergeleken met Mumford & Sons, terwijl we dat totaal niet zijn. Ik zou onze muziek ook eerder folkrock dan folkpop noemen.” Met tweede plaat We Only Part To Meet Again verwacht het viertal nooit meer met iets anders dan zichzelf te worden vergeleken. Wij merkten opeens iets anders op.

Tekst LiveGuideNL / Tim Arets Foto Sanja Marusic

Het stigma ‘lieve folkband’ heeft de band nooit willen hebben. “Toen we net begonnen, deden we mee aan de Amsterdamse Popprijs”, herinnert gitarist Tom Broshuis zich. “De jury beschreef ons in het juryverslag als ‘zoetsappig folkbandje’. Daar waren we dus niet blij mee. Bij de finale hebben we toen een dikke middelvinger naar dat rapport gemaakt door op het eind alles kapot te gooien. Dat werkte…”
Zangeres Maxime Barlag: “Het was het enige moment dat we echt agressie in een nummer hadden verwerkt.”
Danny vult aan: “Dat was volgens mij ook de reden dat we wonnen. Doordat we alles omgooiden, ontstond er een boze ontlading van energie. We werkten ook echt naar die climax toe.”

Ook op We Only Part To Meet Again is spanning en ontlading te horen. Drummer en zanger Samgar Lemuël Jacobs vertelt: “We hebben twee nummers met een best wel groots einde. Niet per se agressie, maar wel met een energie die er op dat moment gewoon uit moest. Toen we hier aan het jammen waren, kregen we allemaal kippenvel van hoe dat zich had opgebouwd.”

Samenwonen
Tussen de middelvingers naar meningen van critici door, heeft deze groep stiekem wel iets weg van een stel Amerikaanse serievrienden met een bijzonder hechte band. Naast het vele toeren en repeteren, wonen de drie heren van de band namelijk ook nog eens samen. Wordt het nooit te veel, dat continu bij elkaar zijn?
Tom: “Eerst zaten we ook nog bij elkaar op school. We zijn inderdaad veel samen, maar eigenlijk werkt dat prima.”
Danny: “Ik denk dat het zelfs goed is. Als je zoveel gaat touren, moet je een basis hebben die altijd werkt. Ons huis vormde ook meteen het hoofdkwartier voor onze band.”
Maxime grapt: “Ze hebben vaker discussies over de afwas dan over de muziek.”
Tom: “Maar soms gaat het ook wel over muziek hoor.”
Danny: “Als ik een idee heb voor een nummer, wil ik dat graag snel delen. Het werkt voor mijzelf erg fijn dat ik er gelijk over kan praten en er niet alleen mee hoef rond te lopen.”
Maxime: “Je leert elkaar niet alleen muzikaal kennen, maar ook ‘in het echt’. Er heerst een goede onderlinge sfeer, wat ik ook belangrijk vind om naar buiten uit te stralen. Ik voel me ook een halve kerel onder hen.”
Danny lacht: “Ze tilt zo een versterker de bus in! Met elkaar toeren is zwaar, maar er zijn geen man/vrouw-irritaties.”
Maxime: “Zij staan langer voor de spiegel dan ik, haha!”

LIVEDATA 05/03 Effenaar, Eindhoven 06/03 Paard van Troje, Den Haag 07/03 Metropool, Hengel 08/03 Where The Wild Things Are, Zeewolde 12/03 Plato // Instore, Groningen 12/03 Oosterpoort, Groningen 13/03 Doornroosje, Nijmegen 14/03 Muziekgieterij, Maastricht 15/03 Velvet // Instore, Amsterdam 15/03 Paradiso Noord, Amsterdam 02/04 Cafe Café, Hasselt (BE) 03/04 N9, Eeklo (BE) 08/04 De Roma, Antwerpen (BE) 10/04 Motel Mozaïque, Rotterdam 20/04 Het Depot, Leuven (BE)
Check for updates/more shows: http://misterandmississippi.nl/shows/

Klinkt als: de melodieuze soundtrack van meeslepende tv-series waar je nooit genoeg van krijgt.

Het februari-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.