Category: Nieuwe Muziek

Voor hun nieuwe single hebben The Black Keys de blues de blues gelaten en een track gekozen -het openingsnummer van hun Turn Blue album- die meer dan een beetje aan Pink Floyd doet denken. Ruim zes minuten duurt Weight Of Love culminerend in een prachtige dubbele gitaarsolo. Traditiegetrouw hebben Dan en Patrick weer een bijzondere videoclip laten maken bij hun nieuwe single met dit keer een prominente rol voor het half-Hollandse en half naakte topmodel Lara Stone. Ondanks hun wereldwijde succes zijn The Black Keys nog steeds huiverig om hun muziek op Spotify te zetten, Weight zal je daar dan ook niet vinden. Ook zal je de clip tevergeefs zoeken op Youtube, hij staat alleen maar op Vimeo, waarschijnlijk ook om financiële redenen. Dat is jammer, maar doet niets af aan de muziek.

THE BLACK KEYS: Weight of Love. from Utopia the Agency on Vimeo.

Een paar weken geleden liet Ben Howard (of liever zijn label) End Of The Affair lekken, niet officieel een single maar een zogenaamd ‘instant grat’ nummer. Instant gratification is een moderne marketing techniek bedoeld om ongeduldige fans tevreden te stellen, zo van hier heb je alvast iets. Zo’n nummer is dan te koop via iTunes. Wie niet op het album kan wachten betaalt in feite dus twee keer voor een liedje. Inmiddels is er ook een officiële single van Ben uit, bedoeld voor de fans en voor mensen die dit nummer wel tof vinden, maar een album misschien te veel. I Forget Where We Were is geen nieuw nummer, tenminste Ben speelt het al heel lang live. Het is wel een prachtsong en waarschijnlijk representatief voor het album, want tevens titelnummer. Het zijn spannende tijden voor Ben Howard. De 27 jarige Brit brak hard door met zijn debuutalbum Every Kingdom uit 2012. Consolidatie van succes is nooit zeker, maar gehoord de twee songs die Ben nu heeft vrijgegeven zit het wel snor. Album volgt op 20 oktober.

Girl’s Is Gonna Break is een topsong van The Sore Losers, een van de betere Belgische bands van deze tijdspanne. De ballade over een meisje dat de boel laat barsten heeft twee uitstaande elementen, de heavy twang gitaar van Cedric Maes en de wereldwijze stem van Jan Straetemans. De ritmesectie houdt zich wijselijk gedekt. Meer van dit moois vind je op Roselyn, het recente album van de mannen uit Hasselt, dat net als hun debuut uit is op Excelsior.

Tijuana is een stad in Noord Mexico net over de grens met Californië, waar jong Amerika graag naar de knoppen mag gaan, omdat daar is toegestaan wat God in de VS verboden heeft. Tijuana Panthers uit het nabij gelegen Longbeach maakt doorgaan muziek die prima past bij liederlijk gedrag, een mix van punk en surf en garage. Op Nobo treffen we de band echter op een meditatief moment. De nieuwe single van het derde album van het trio is een rock-noir ballad met licht Mexicaans arrangement, misschien niet representatief voor wat de mannen doorgaans doen, maar desalniettemin een sterk liedje.

Een wat je noemt wat ongelukkige naamkeuze, Kiev. Ter verdediging van de band, ze bestaan al een tijdje en waren al ver voor de (huidige) conflicten in Oekraïne actief. Sinds 2007 om precies te zijn. Kiev telt vijf muzikanten en is gevestigd in Orange Country in Californië. Niet alleen de band bestaat al een tijdje, Be Gone Dull Cage is ook niet echt vers van de pers. De track stamt zelfs van voor het debuutalbum, staat op een EP uit 2011. Waarom het nummer nu plots in de belangstelling staat, weten we niet precies. We hebben wel een vermoeden, Be Gone Dull Cage is een supertrack, plagend, atmosferisch en speels, het soort nummer dat onder je huid kruipt, zich in je geheugen nestelt en op onverwachte momenten opduikt. Maar hoe klinkt het dan? Als een jazzy Radiohead. Of zo.

Het heeft bijna een jaar geduurd voordat Riptide van Pinguinradio oversloeg naar de andere zenders, maar nu mag de Australische Vance Joy zich de trotse maker noemen van een echte hit. De vraag is dan, blijft het bij die ene hit of zit er meer in het vat voor James Keogh zoals Vance eigenlijk heet? Of Mess Is Mine de hitparade gaat beklimmen, durven we niet te beweren. Wel dat het een sterke track is waarmee meneer Joy bewijst meerdere noten op zijn ukelele te hebben. Volgende maand komt er ook een album, Dream Your Life Away.

En weer is-tie raak, de nieuw single van Catfish & The Bottlemen. Cocoon is single # 6 alweer van de band uit het in Noord Wales gelegen kustplaatsje Llandudno. Daar wonen ze echter allang niet meer, want niet bepaald de ideale uitvalshaven voor cultureel ondernemers. Tegenwoordig woont men in Sheffield. Het lijkt alweer een eeuw geleden dat Catfish & The Bottlemen hun Nederlandse podiumdebuut maakten op ons Pinguins In Paradiso festival, maar dat is nog maar net acht maanden geleden. In de tussentijd is heel veel gebeurd. Stond de band toen in de kleine zaal, nu zou de grote zaal van Paradiso uitpuilen. Cocoon staat net als de (meeste) voorgaande singles op The Balcony, het album debuut van Charlie & Co dat op 15 september eindelijk uitkomt.

Eigenlijk hanteren we een ban op platen waarin gefloten wordt, maar regels zijn er om te worden gebroken en voor de nieuwe single van Tangarine maken we graag een uitzondering. It’s Alright is een zeer sterk liedje dat bijzonder goed wordt gezongen door de broers en lekker close is opgenomen. Een hit zou loon naar werken zijn. De Brinks Brothers zijn best al lang bezig, hun debuut verscheen zo’n zes jaar geleden. Live hadden ze al vrij snel een succes, maar qua verkoop en airplay, bleef er nog wel wat te wensen over. Dit jaar mochten Sander en Arnoud aantreden als huisband van DWDD, een taak waarvan ze zich met verve hebben gekweten. Dat zal zeker invloed hebben op het verdere verloop van hun carriere. Met het op de Lowlands ten doop gehouden album, Move On begint het duo aan een nieuwe fase. It’s Alright is een prima startschot.