Category: Nieuws

Indielight 18 januari 2026 19:00

Indielight bewandelt het muzikale pad tussen Indie en Pop. Muziek die eigenzinnig is, maar ook toegankelijk. En daar zit verrassend veel moois tussen :).

Dit is de playlist van 18 januari 2026, vooralsnog de laatste…

Artiest Titel
1 Ozark Henry Word up
2 Father John Misty The old law
3 The Crookes Maybe in the dark
4 Arlie Is it okay if I love you
5 Sultans of Ping F.C. Michiko
6 Tempesst True love’s in decline
7 Breeze Superheroes
8 Magnus ft. Tom Smith Singing man
9 Heavenly Excuse me
10 Embrace Come back to what you know
11 Morrissey Make-up is a lie
12 Oingo Boingo Just another day
13 Temples Strange or be forgotten
14 St. Lucia Into the sky
15 Protocol Where’s the pleasure
16 Gumshoes There’s no one out there
17 Marmaduke Duke Rubber lover

Tender #148 zondagmorgen van 10:00 tot 12:00 – met veel ESNS

Zondagochtend van 10 tot 12 ga je in chillmodus met Tender. Rick Hovens presenteert indiefolk, singer/songwriters, anderstalige indie en meer rustgevende muziek voor bij je croissant, cappuccino of brunch. Luisteren dus naar Tender! Reacties en suggesties voor het programma kunnen ook gemaild worden naar tender@rickhovens.nl

De derde Tender van 2026 staat in het teken van ESNS. Rick was een paar dagen in Groningen en neemt de nieuwste ontdekkingen mee.

Eurosonic 2026 de vrijdag: de hoogtepunten van dag 3

Basht. uit Ierland opent de avond zoals je dat het liefst ziet. De band staat met bakken bravoure op het podium en zanger Jack Leavy brengt de nummers met een urgentie waar je niet omheen kunt. Hij heeft een fantastische stem die goed past bij de alternatieve rock nummers die ze spelen. Niks vernieuwends maar daar zit ook niemand op te wachten bij nummers als Gone Girl en Dirty White die gedegen en meeslepend worden gespeeld. De band werd door HotPress geprezen als een van de meest opwindende jonge rockbands die in eeuwen is ontstaan. Een tikkeltje overdreven misschien maar maar na deze set was iedereen het erover eens: Basht. is een band om te checken.
Isak Benjamin heeft de wind mee. Als broertje van de zussen Johanna en Klara van First Aid Kit groeide hij op in een zeer muzikale familie en heeft hij al jong de kans gehad te touren door Amerika en zijn podiumpresentatie te verfijnen. Hij heeft muziekproductie gestudeerd en dat hoor je in zijn muziek die verzorgd en verfijnd klinkt maar live is het allemaal niet zo spannend. Never look down zingt hij positief gestemd maar als I’m on Fire van Bruce Springsteen voorbij komt wordt het allemaal wel erg veilig, om niet te zeggen saai.
Snuggle uit Kopenhagen is een alternatief duo dat met Goodbyehouse afgelopen jaar een fijne alternatieve gitaarplaat uitbracht. Prettig in het gehoor liggend en laid-back, deze jonge mensen laten zich niet gek maken. Het duo met de prachtige namen Vilhelm Tiburtz Strange en Andrea Thuesen Johansen staat dan ook ontspannen op het podium en de beleving zit hem dan ook niet in een dynamische podiumpresentatie maar wel in de sound en de liedjes. Op een klein gezellig podium is dit een bandje dat je als een warme denken om je heen kunt slaan.
Mustbejohn is iemand die je er ook goed bij kunt hebben. Zo’n typische Britse geezer die met zijn zware Engelse tongval zijn puntige liedjes voordraagt. Denk aan de perfecte blend tussen The Streets, Baxter Dury en die typische soulvolle UK Garage-vibe. Mooie verhalen op een altijd lekkere beat. Hij is gevat, snel en dankbaar dat hij hier voor ons mag staan en de connectie met het publiek was een 10.
Bij de volgende artiest valt het me meteen op; de eerste rij staat vol met 14 jarige jongeren, meiden vooral, die alles filmen en alles woordelijk meezingen. Eileen Alister schrijft haar liedjes alsof het uit haar dagboek gescheurde pagina’s zijn, zo zegt ze en ze weet hiermee een grote groep jongeren aan te spreken. Als een ware popprinses schrijdt ze in haar sprookjesjurk over het podium. De gitarist en drummer houden zich bescheiden op de achtergrond. Misschien minder theatraal dan bijvoorbeeld Melanie Martinez maar de cijfers liegen niet: haar tour voor 2025 was in 10 minuten uitverkocht. In 2026 staat ze gegarandeerd in de grote zalen.
Uit Zagreb komt de vrolijk discopop band Ki Klop. Ze staan met z’n drieën op het kleine podium in Huize Maas en ze weten in no time een gezellig disco feestje uit de grond te stampen. Deels live gespeeld en de teksten verstaan we niet maar daar maalt niemand om. Het is een gezellige vrijdagavond in Groningen en niemand houdt ze tegen.
In de grote zaal van Huize maas staat aansluitend Keo, een jonge band van de broers Finn en Conor Keogh uit Londen die samen op zoeken gingen naar geestverwanten om hun explosieve alternatieve rock vorm te geven. Debuutsingle “I lied, Amber” knalt er lekker in en de band heeft al de nodige live ervaring opgebouwd, ze geeft ook in Groningen een stevige en meeslepende show weg met de nodige diepgang. Distortion en feedback bepalen het geluid en de pose van zanger Finn is soms wat over de top maar Keo is een must-see voor de festivals van 2026.
De afsluiter in Simplon was voor de die-hards: The Null Club; hierbij vervaagden de grenzen van industriele techno, noise en post-punk. Het optreden van Alan Duggan Borges gitarist van Gilla Band, is super intens. Voorovergebogen over zijn computer op het donkere podium geeft hij het geluid vorm. Een vaste laag van noise die continu gemanipuleerd wordt door alle analoge apparatuur die hij om zich heen heeft, soms ontstaat er een pulserende beat, dan weer scheuren de vervormde gitaren door de ruimte. De flikkerende duistere graphics op het podium en aan het plafond geven dit loodzware en mechanische optreden nog meer diepgang. Comfortabel is het niet maar het publiek wordt volledig meegezogen in deze intense en hypnotiserende ervaring.
Tekst: Jan Berends

Magische ode van The Kik aan Boudewijn de Groot in PHIL. Haarlem

The Kik in het theater met een 22-koppig orkest. Alle seinen staan dan op groen voor een paar uur topentertainment. Dat krijgen we dan ook voorgeschoteld in de schitterende PHIL. in Haarlem. Boudewijn de Groot wordt geëerd in een toepasselijk genaamde show: Boudewijn de Grootste.

Gezien: The Kik + orkest in PHIL. Haarlem, 16 januari 2026

Tekst & foto: Pieter Visscher

Het is zo’n avond waarop alles op zijn plek lijkt te vallen. Mooie, volle zaal, een band en een orkest in topvorm en vocaal ook nog eens alles spatzuiver. Van Dave von Raven, de als Dave Mellaart geboren 44-jarige Rotterdammer weten we dat wel, maar zo kraakhelder en gearticuleerd klinkt zijn vriend op gitaar (en vaste tweede stem) Arjan Spies ook, wanneer we hem Wat Geweest Is, Is Geweest horen zingen. Een nummer dat Boudewijn de Groot in 1973 schreef. Afkomstig van het schitterende album Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser. Bloedmooie tekst, prachtige melodie. ‘Iedere nieuwe lente is alles nieuw voor mij, want de winter is dood, het oudjaar is voorbij.’

Het is een aaneenrijging van briljante liedjes die we voorbij horen komen in de geboortestad van trouwe compagnon, wijlen Lennaert Nijgh en de stad waar Boudewijn een groot gedeelte van zijn leven doorbrengt. “Het mooiste liedje dat ooit in Nederland geschreven is”, horen we Von Raven het iconische Testament aankondigen. Het is een zitconcert in de PHIL. en het is prettig dat er niet tot nauwelijks wordt meegezongen door het publiek, hetgeen de kracht van het optreden behoorlijk versterkt. Van Raven beschikt over een mooie stem en je proeft aan alles dat het werk van De Groot hem zeer nauw aan het hart ligt. We horen fijne anekdotes tussen de nummers door en zijn getuige van een los, speels optreden, met The Kik én het enorme orkest in bloedvorm. Vooral die strijkerssectie komt goed uit de verf in het repertoire van De Groot, die opnieuw zijn goedkeuring had gegeven aan The Kik, dat al eerder met het oeuvre van De Groot langs theaters is getrokken.

“Von Raven, meteen na de pauze: “Normaalgesproken zouden we meteen beginnen, maar we missen nog twee debielen in deze band. De toetsenist en de drummer. Waarschijnlijk staan ze buiten te roken. Laten we ze effe roepen!” Niet veel later sluit het duo weer aan. “Iedereen heeft wel een liedje van Boudewijn waarmee hij of zij zich kan identificeren”, vervolgt Von Raven. “Zo heb ik er ook eentje en dat heet Beneden Alle Peil.” Het staat op De Groots tweede album, uit 1966, Voor De Overlevenden. ‘Je ogen hoeven niet zo hard te staan, ontspan die harde lijnen om je kaken. Je lichaam, lief, is zacht om aan te raken.’
We horen klassieke songs als Avond en Een Meisje Van 16 voorbijkomen en het onovertroffen Verdronken Vlinder, dat voor kippenvel zorgt. Werk van de allergrootste chansonnier die we in Nederland hebben gehad en nog altijd hebben. Boudewijn de Groot is 81 en springlevend. We hoorden hem weer geregeld voorbijkomen in de al jarenlang door Pinguin Radio uitgezonden Snob 2000.
Von Raven: “Omdat we in de stad van Boudewijn en Lennart zijn, gaan we het proberen met Strand. We spelen ‘m voor het eerst, deze tournee. Het nummer is gewoon te snel. De meester zelf heeft er ook moeite mee gehad.” Het gaat om de debuutsingle van De Groot, die de muziek in 1964 schreef. De tekst is van Nijgh. Het razendsnelle liedje met koddige tekst wordt foutloos gezongen door Von Raven, die daarna wel bijna aan de beademing moet. Hij krijgt een glas water aangereikt van een collega. Het is een prachtavond, die afgesloten wordt met Welterusten, Mijnheer De President uit 1966 (!), met een tekst die in het huidige tijdperk nog zó verdomde urgent is, dat de tranen bij menigeen in de ogen springen. Wat een heerlijke avond.

Zaterdag om 20:00 uur muziek uit de Pinguin Pool!

Musisum is een muziekplatform voor nationale en internationale muzikanten, artiesten, acts, singer/songwriters, producers en andere muzikale gezelschappen. Kijk vooral even rond, meld je aan, “clap” voor acts en volg je favoriete artiesten via pinguinradio.com.

Luister al deze artiesten non-stop, 24/7 op onze stream Pinguin Showcase.

Elke zaterdagavond draaien we een greep pinguins uit deze pool. Vandaag tussen 20:00 en 21:00 uur hoor je de volgende artiesten van het platform Musisum:

Playlist 17 januari 2026:

  1. Hiqpy – Youman
  2. Simon Joan – What If I
  3. Crybabies – Dizzy
  4. Daisy Bellis – Etna
  5. Wijf – Liar
  6. Killer Wives – Black Panda
  7. Irelle Ramires – Beide Ogen Dicht
  8. Lilywhite – Future
  9. Sabine – Kunstenaar
  10. REZA – The Willow Lake
  11. TAXITAXI – WERKEN MET JE HANDEN
  12. NÆL – Ruby
  13. The Awkward – Takes Two To Tango
  14. Sneurf – Mastah
  15. Death Sells – Salty Birthday Cake
  16. KinKobra – Artificial Sun
  17. The Cradles – Novruz

Nieuwe singles week 4 Indie, On The Rocks, Pop en Pluche

Dagelijks houdt de muziekredactie van Pinguin Radio nieuwe releases in de gaten. Die komen terecht in onze playlists op Spotify en op onze streams. Hieronder een overzicht van de nieuwe toevoegingen op Pinguin Indie, Pinguin On The Rocks, Pinguin Pop en Pinguin Pluche.

PINGUIN INDIE

    1. Voka Gentle – Battle Sequence (I’m Atomic) (IJsbreker)
    2. Archive – City Walls
    3. Matt Berninger – Blue Monday
    4. Father John Misty – The Old Law
    5. DEADLETTER – It Comes Creeping (foto)
    6. Buck Meek – Gasoline
    7. Anne Paceo & Piers Faccini – Once Upon a Time Today
    8. Gladie – Future Spring
    9. Hiqpy – Youman (NL)
    10. Crybabies – Dizzy (NL)
    11. Rover Onslow – Sweet Sound (NL)

PINGUIN ON THE ROCKS

  1. DEADLETTER – It Comes Creeping (Breekijzer)

PINGUIN POP

  1. Florence Road – Storm Warnings (Popwarmer)
  2. AGGi – Hey Boy
  3. Arlo Parks – 2SIDED
  4. De Nachtwacht – Huis van Zwart en Rood (NL)
  5. Gorillaz – Orange County
  6. JEN – Sunset Blvd. (BE)
  7. Lala Lala – Even Mountains Erode
  8. Les Imprimés – You & I
  9. Mitski – Where’s My Phone
  10. PinkPantheress – Stateside Feat. Zara Larsson
  11. Son Little – Be Better
  12. Sports – Drama King
  13. Tessa Rose Jackson – Built To Collide (NL)
  14. The Boxer Rebellion – Flowers In The Water

PINGUIN PLUCHE

  1. Foy Vance – Hi, I’m the preacher’s son
  2. Maaike Ouboter – Onder je huid
  3. Asgeir – Against the current
  4. Charlotte Cornfield – Hurts like hell
  5. De Wachtkamer – Verleiding
  6. José González – Against the dying of the light
  7. Leif Vollebek – Surfer’s journal
  8. Martyn Joseph – Last night I heard America

Eurosonic 2026 de donderdag: de hoogtepunten van dag 2

Samen met een vriend duik ik de Eurosonic avond weer in en terugkijkend begint de avond sterk met een aantal jonge zangeressen die ieder op hun eigen manier indruk maken.
We beginnen de avond bij Amanda Mur. De jonge Spaanse muzikante met de opvallende witte opgeplakte wimpers, betovert samen met muzikant Adrian Faulkes zo vroeg op de avond het publiek met haar mysterieuze en emotionele muziek. Complexe elektronische ritmes, soundscapes uit de computer maar ook piano bepalen het geluid. Haar stem stem zweeft prachtig door de zaal en de kalme, soms onderkoelde, begeleiding ondersteunt haar optimaal. Heel rustgevend en een heerlijk begin van deze avond.
In de prachtige middeleeuws aandoende Nieuwe Kerk neemt de Amsterdamse songwriter Pitou ons even later mee in haar rijke muzikale wereld. Ook hier voelt de locatie in combinatie met de muziek aan als een warm bad waarin het heerlijk vertoeven is. Haar krachtige stem draagt prachtig door de kerk en de muzikanten staan ontzettend geconcentreerd te spelen. Ze brengt een mix van folk, klassiek en experimentele pop, fijne luistermuziek voor in de huiskamer maar vanwege de intensiteit vooral iets om live te beleven.
Even verderop in de Luthersekerk, staat de Brits-Indonesische Nadia Kadek, De jonge vrouw is zelf nog wat verbaasd dat ze zo vanuit de slaapkamer thuis, waar ze haar toegankelijke liedjes schrijft, nu in het buitenland op het podium mag staan. De BBC heeft haar voorgedragen en daar is ze erg blij mee, ze herhaalt het meerdere malen. Met haar licht hese stem, een akoestische gitaar en haar aandoenlijke charme weet ze het publiek in korte tijd voor zich te winnen. Liedjes als Lemonade en Green Car van haar nieuwe EP zijn hitgevoelig, licht en aangenaam. Mooi om ze zo in deze intieme setting live te mogen zien, als ze op een ander moment nog eens terugkomt met band ga ik zeker kijken.
Kaat van Stralen zet even later Vera op zijn kop, of zoals ze het zelf zegt; we helpen het huis naar de kloten! Met haar eerlijke activistische houding heeft ze de tijd mee, punk van nu. Net als Sophie Straat weer ze de vinger op de zere plek te leggen. Als ik eerlijk ben vind ik je slap, zielig, zwak en fel apathisch zingt ze in Stop met Wenen. Tekstueel en muzikaal zitten haar nummers ontzettend goed in elkaar. Goeie hooks, spoken word, alternatieve rock, elektronica en punk, alles komt voorbij. Ze hoeft niks meer te bewijzen, het publiek is volledig op haar hand, haar optreden is een explosie van creativiteit en de festivals voor de zomer zijn al geboekt!
De Ierse band Child of Prague maakt meeslepende rock met een goed gevoel voor traditionele invloeden uit hun thuisland. De jonge mensen staan met zes man op het podium, inclusief saxofoon en viool, en dat bied de mogelijkheid voor een dynamisch en afwisselend geluid. Met voornamelijk nummers van hun EP Clothed in the Sun zetten ze een gedegen en prettig optreden neer.
Dat laatste kun je van The Family Men uit Zweden niet zeggen. De experimentele band klinkt hard en meedogenloos in alles wat ze doen. De gitaren scheuren, de drums beuken en de elektronica knettert en suist compromisloos. Live een zeer intense belevenis, ik sprak mensen die de zaal uitgelopen zijn omdat het te hard vonden maar ik kon het optreden zeer waarderen. Kapotte elektronica, overstuurde gitaren en een intens schreeuwende voordracht. Muzikaal doet het me soms denken aan Black Midi maar dan rauwer en meer punk. Kom maar snel terug naar Groningen zou ik zeggen.
In het Forum zien we daarna Heidi Curtis uit Newcastle upon-Tyne. Ze is een zeer professionele zangeres die al voorprogramma’s verzorgde voor Sam Fender, Paul Weller en Paolo Nutini. En dat zie je; zelfverzekerd en strak speelt ze met haar band een mooie set. Ze heeft tot nu toen één single uit, het uitbundige Undone. Je voelt aan alles dat dit een zangeres is die de kleine podia gaat overslaan. Als ze rustig doorbouwt aan haar carrière komt het grote succes vanzelf.
Calva Louise is een Engelse metalband met leden uit Venezuela, Nieuw Zeeland en Frankrijk. Ze bestaan al bijna 10 jaar en hebben vier platen en verschillende singles uit. Voor de verandering barstte Vera nou eens niet uit zijn voegen maar de zaal was goed gevuld. We zagen een optreden waarbij de metal afgewisseld werd met punk en art-rock. Zangeres Jess Allanic zag er prachtige uit in haar rode jurk en opvallende make-up. Voor de pianostukken maakte ze gebruik van een uitschuifpiano die ze desgewenst naar zich toetrok en weer weg duwde, niet eerder gezien. Veel lachende gezichten in het publiek, vermakelijk optreden!
Maar de knaller van de avond was toch de afsluiter, het optreden van de EV, een Engels dichter/rapper in de stijl van The Streets die de zelfkant van de Engels samenleving in alle vormen voorbij laat komen. Niet alleen in zijn teksten en muziek maar in zijn hele persoonlijkheid. De Engelse straatjongen slaat graag een biertje achterover en dat is de rode draad door zijn optreden. Blikje bier aan de mond en in één keer achterover. Hij deelt ze uit aan het publiek en doet een wedstrijdje met iemand. Iedereen is zijn vriend. Een feestje moet het worden en een feest is het. Hij zweept het publiek op te dansen en te springen en iedereen doet mee. De beats zijn fresh; trap, jungle, Drum&Bass, Big Beat en ‘90s rave. Alles uit zijn jeugd komt voorbij maar dan anno 2026. Een titel als Sunset Behind the Towerblocks zegt het en bij Cuppa Tea ging het dak eraf.. Deze jongen is authentiek. Ik weet niet hoe lang hij dit gaat volhouden maar als je hem ergens live kunt zien, sla hem dan niet over!
Tekst: Jan Berends

Radiogids vrijdagavond 16 januari met opnames Pinguin Radio Showcases

Release nieuws uit het hol van de leeuw!  De connaisseurs van het Amsterdamse platenpaleis Concerto presenteren elke vrijdag van 19:00 tot 20:00 uur de verste (re)releases uit binnen- en buitenland. Uw presentator is Ruben Eg.

Om 20.00 komen de Snobs aan hun trekken met een uurtje muziek die je waarschijnlijk nooit eerder hebt gehoord, maar zeker de moeite waard is. Gepresenteerd door Ronny Borgsteede!

Om 21:00 uur is het tijd voor de Vinyl33 met de best verkopende platen in heel Nederland van afgelopen week.

Om 00.00 uur grijpt Metal ‘AARDSCHOK‘ Mike de macht. Tot 02.00 neemt hij je mee op een reis door de wondere wereld van de heavy metal. oordoppen optioneel.

Playlist Concerto Radio: 19:00 – 20:00

Sleaford Mods, No Touch: The Demise of Planet X
DeWolff, Fire And Water: Fuego!
Whiskey Myers, I Got To Move: Whomp Whack Thunder
The Cradles, Pinguin Radio Showcase: ESNS 2026
Melody’s Echo Chamber, Eyes Closed: Unclouded
Jenny Jeanine, Pinguin Radio Showcase: ESNS 2026
Robert Finley, Can’t Take My Joy: Hallelujah! Don’t Let The Devil Fool Ya
Tom Smith, Deep Dive: There Is Nothing In The Dark That Isn’t There In The Light
Memorials, Cut Glass Hammer: All Clouds Bring Not Rain
Tommy Gazer, Pinguin Radio Showcase: ESNS 2026
Midlake, The Ghouls: A Bridge To Far

Playlist Snobuur – 20:00 – 21:00 – bubbling under

2044 Del Shannon – Runaway (1960)
2073 Peter Pan Speedrock – Resurrection (2001)
2099 Fischer-Z – Pretty Paracetamol (First Impressions) (1979)
2070 All Them Witches – Diamond (2018)
2006 Björk – All Is Full Of Love (1997)
2026 The Highwaymen – Highwayman (1985)
2041 Elvis Costello – Watching The Detectives (1977)
2061 Paul & Linda McCartney – Uncle Albert-Admiral Halsey (1971)
2051 Ruud Houweling – Heavy Rain (2023)
2100 The Comet Is Coming – Summon The Fire (2019)
2068 Emma Ruth Rundle – Shadows Of My Name (2014)
2037 Bee Gees – I’ve Got To Get A Message To You (1968)
2025 Billie Eilish – L’amour De Ma Vie (Tiny Desk Concert version) (2024)
2029 Uriah Heep – Gypsy (1970)

Vanavond om 20:00 XL90 #15 met Melson Zwerver

In XL90 vliegt Melson Zwerver elke week in sneltreinvaart door de muziekgeschiedenis. Van de jaren 50 tot vandaag draait hij de muziek op chronologische volgorde, en doet daarbij zoveel mogelijk genres en landen aan. Reacties en verzoekjes zijn altijd welkom via radio@melson.nl

Deze week in XL90: Braziliaanse rock, Amerikaanse soul, Spaanse post-rock en reggae uit Manchester. Verder vieren we de verjaardag van David Bowies legendarische album ‘Low’.

TRACKLIST:
Chico Leverett – Solid Sender
Caleb – Baby Your Phrasing Is Bad
The Apollas – Mr Creator
Os Mutantes – It’s Very Nice Pra Xuxu
The Stylistics – Pieces
David Bowie – Warszawa
Big in Japan – Suicide a Go Go
X-O-Dus – Take It From Me
The Soup Dragons – Great Empty Space
Louise Attaque – Justement
Monique Klemann – What in the World
[X]-RX – Stage 2
Max Lorentz – Be My Wife
Toundra – La larga marcha
Looser – Sound and Vision