Category: Nieuws

Downhill Festival XII op 6 en 7 april in Poppodium Volt

Downhill Festival in Poppodium Volt te Sittard is inmiddels alweer toe aan haar twaalfde editie. Het evenement is uitgegroeid tot een belangrijk, welbekend en gerespecteerd evenement dat liefhebbers trekt tot ver over de Nederlandse grens.

Verwacht bands die een scherp randje hebben, innovatief zijn, een onderhoudende theatrale show meenemen en meestal niet in het zuiden van Nederland te zien zijn. Het belooft weer een divers weekend te worden!

LIVEDATUM 06/04 Downhill Festival XII [PT1] @ Poppodium Volt, Sittard
SHAÂRGHOT
GRAUSAME TÖCHTER
STAR INDUSTRY
FÏX8:SËD8
AFTERPARTY – DJ HAR

LIVEDATUM 07/04 Downhill Festival XII [PT2] @ Poppodium Volt, Sittard
DAS ICH
MERCIFUL NUNS
WULFBAND
DEVIL-M
AFTERPARTY – DJ Syl the Man!

–

WEEKENDTICKETS
LET OP! Je kunt voor 6 en 7 april losse tickets kopen, maar er zijn ook weekendtickets beschikbaar! Deze kosten €35 en zijn hier verkrijgbaar.

 

 

Editors, King Gizzard en Altin Gün in LiveGuide Radio #13

LiveGuideLiveGuide bestaat vier jaar en dat heeft voor een blad dat tien keer per jaar verschijnt één logisch gevolg: nummer veertig komt uit! Dit jubileum viert de concert- en festivalkrant met een extra dikke editie. De acts uit het liveblad hoor je maandagavond op Pinguin Radio!

Tussen 20:00 en 21:00 uur hoor je in de dertiende aflevering van LiveGuide Radio onder meer Bokoesam voorbijkomen. De rapper bracht onlangs een catchy EP uit met de licht gestoorde Jacin Trill, maar zit alweer vol nieuwe plannen. De Amsterdammer is een van de grotere spelers van de Nederlandstalige hiphop, een genre dat de laatste jaren compleet is geëxplodeerd. Als het aan Sam ligt is het einde zelfs nog niet in zicht. In LiveGuide filosofeert hij hardop over de vraag of NL-rap ook Amerika kan veroveren.

Buzz
In het krantje lees je verder interviews met de arty R&B-producer SOHN, legt Nathaniel Rateliff uit waarom hij karaokebars beter kan vermijden en tipt Tim Knol de beste albums van het moment. Verder genieten we mee met het nieuwe Britse indierockbandje ISLAND, dat in een roes verkeert nu om hun muziek een aardige buzz hangt.

Vlijmscherp
Met prachtfoto’s wordt verder teruggeblikt en op de shows van onder meer WAND in Vera, King Gizzard & The Lizard Wizard in Paradiso en Editors in het Nationaal Militair Museum. Er wordt ook stilgestaan bij alle slachtoffers van Noel Gallagher’s vlijmscherpe tong, Death Alley deelt de bizarre backstage-rider van de band en we duiken in Altin Gün en lange geschiedenis van de songs van deze zinderende nieuwe band, van welke de muziek nog het best te omschrijven valt als een combinatie van stokoude Turkse folk en Westerse funkrock uit de seventies.

Playlist LiveGuide Radio #13

  1. Bokoesam – Jij & Ik (feat. Idaly)
  2. SOHN – Artifice
  3. Nathaniel Rateliff & The Night Sweats – You Worry Me
  4. Tim Knol – Whispering Heart
  5. ISLAND – The Day I Die
  6. King Gizzard & The Lizard Wizard – Beginner’s Luck
  7. Altin Gün – Goca Dünya
  8. Death Alley – Black Magick Boogieland
  9. Noel Gallagher’s High Flying Birds – Holy Mountain
  10. Editors – Hallelujah (So Low)
  11. Johan – About Time
  12. WAND – Plum
  13. Tyler Childers – Universal Sound
  14. Car Seat Headrest – Cute Thing
  15. U.S. Girls – Pearly Gates

Live Review: The Garden @ Bitterzoet, Amsterdam

Live Review: The Garden @ Bitterzoet, Amsterdam
22 maart 2018
Tekst Nadieh Bindels Foto’s Joyce Goverde

The Garden beukt lekker in Bitterzoet

Keihard beuken, een loop met blaffende honden, koprollend over het podium, niets is de tweeling uit Californië te gek. Zanger en bassist Wyatt en drummer Fletcher, samen de band The Garden, zijn op tour in Europa en sloegen Amsterdam daarbij niet over. Afgelopen donderdag stonden de twee op het podium in Bitterzoet.

Wie deze avond geen oordoppen bij zich heeft, is flink de lul, want het gaat er hard aan toe bij The Garden. Het duo maakt punk en garage met tussendoor elektronische, drum ’n bass en hiphopinvloeden. Om het benoemen van de sound makkelijker te maken, hebben ze het omgedoopt tot hun eigen genre VadaVada. Een vreemde combinatie wellicht? Niet voor deze eeneiige tweeling. Hun vader speelde in verschillende punkbands als Final Conflict en Shattered Faith, maar speelde ook voor onder andere The Prodigy. De combinatie van punk en harde genres met elektronische sound werd ze dus met de paplepel ingegoten en is ook waar ze de avond mee beginnen. Het duo start met het enige nummer waarin echt gerapt word deze avond. Beiden bespelen hun instrument niet. Vooraf opgenomen muziek begeleidt de twee, wat ruimte biedt voor Fletcher om tussen het rappen door koprollend het podium over te gaan.

Het volgende nummer is er één uit de categorie punk. Beide mannen gaan vanaf nu wel verder op hun instrument. Het veelal hip uitziende en jonge publiek stampt en beukt inmiddels door de zaal van Bitterzoet, terwijl Wyatt van het podium afvliegt om vervolgens liggend naast de bar zijn basspel voort te zetten. Iets wat hij trouwens strak doet, dat spelen op de bas.

De band combineert vanavond nummers van de eerste twee albums HaHa en Cloak met een aantal nummers van het nieuwe album Mirror Might Steal Your Charm, dat 30 maart uitkomt. Het zijn veelal korte songs van een minuut of twee, drie. Vooraan staan een hoop fans die de teksten kennen. Wyatt maakt daar regelmatig gebruik van door zijn microfoon het publiek in te steken en de fans te laten zingen. De twee broers beuken flink door de set heen, waardoor er weinig tijd is voor aankondigingen of gepraat tussendoor. Wat ook niet echt bij hun stijl zou passen: ze hebben een zeer nonchalante uitstraling, maar weten duidelijk goed wat ze doen op het podium.

Het eerste deel van de set is de afwisseling tussen de punk en de meer elektronische nummers goed en houdt het de aandacht er lekker bij. Al hadden ze de nummers met een elektronische sound misschien beter meer over de set kunnen verspreiden, want in het tweede deel wordt het wat veel van hetzelfde geluid. Gelukkig trakteert Fletcher regelmatig op lekkere, strakke drumsolo’s, die de aandacht er dan weer wel bij halen. Even als de rare geluidssamples die hij tussendoor aanslaat op zijn elektronische drumpads.

Het publiek lijkt het goed naar zijn zin te hebben en host de hele set lang door de zaal. Hier en daar vallen mensen over het podium en wordt er gecrowdsurft. In de laatste paar nummers geven de broers nog even wat diverser geluid weg. Wyatt brengt in één van de laatste nummers een zware, bijna ruisende, sound de zaal in. Ondertussen blaffen de gesamplede honden er doorheen. In het laatste nummer haalt hij met zijn geluid blues-rock sferen aan, voor hij er volop de beuk inzet. Ook Fletcher trakteert nog even op wat strakke drumsolo’s waarbij hij zijn ride bekken met ongelooflijke snelheid bespeelt. Na 24 nummers is het tijd om het podium te verlaten. Terwijl de tweeling van het podium verdwijnt, galmen de gesamplede space geluiden nog even door.

The Garden The Garden

The Garden The Garden The GardenThe Garden

 

 

De dampende southern soul van Nathaniel Rateliff & The Night Sweats

Regelmatig hoor je de laatste maand op diverse radiostations het prachtig ingetogen gezongen You Worry Me voorbij komen van Nathaniel Rateliff & The Night Sweats. De dampende southern soul, pittige countryfolk en broeierige rhythm & blues van de acht muzikanten onder leiding van Rateliff kunnen op grote waardering rekenen in de Amerikaanse media maar lijken nu ook in Europa toch echt tot de verbeelding te gaan spreken.

Tekst Jeroen Bakker

Bijna dreigde drie jaar geleden het opzwepende S.O.B. zelfs een kleine hit te worden. Aanstaande 4 en 5 april zal het gezelschap twee avonden in een uitverkocht Paradiso te zien zijn en in juli zullen de bezoekers van het North Sea Jazz Festival in Rotterdam en Zwarte Cross te Lichtenvoorde vereerd worden met een bezoek van de gepassioneerde muzikanten uit Denver. Vooruitlopend op het deze week verschenen tweede studio-album Tearing At The Seams hadden wij onlangs een gesprek met frontman Rateliff en bassist Joseph Pope III.

Er is niet veel tijd over om deze dagen nog iets van de stad te zien. De twee zijn zojuist uit Parijs gekomen en vertrekken nog dezelfde avond met de trein naar Brussel. “Het is totaal geen probleem voor ons om zoveel tijd samen door te brengen. We zijn al ruim twintig jaar bevriend met elkaar moet je weten”, reageert Rateliff op de vraag of de vriendschap tegenwoordig goed te combineren valt met de zakelijke kant van de muziek. “We zijn al zakelijk vanaf het moment dat we elkaar voor het eerst ontmoetten. Financieel zijn we er nooit op vooruit gegaan.” Pope vult hem lachend aan: “Eigenlijk kost het ons nog steeds meer geld dan dat het oplevert. Het maken van muziek is nog steeds niet winstgevend maar we kunnen gerust stellen dat er werkelijk niets is wat onze vriendschap in gevaar zou kunnen brengen. Daarnaast worden wij er goed bij geholpen door enkele ervaren mensen.” Wat de inkomsten betreft bood de tijd dat Rateliff als tuinman werkte iets meer zekerheid. Ook Pope leek zijn zaak als huisschilder aardig op de rit te hebben. “Ondanks dat hebben wij beiden nooit, zelfs niet één moment spijt gehad toen gekozen werd om dit nieuwe en toch ook wat onzekere avontuur met elkaar aan te gaan. Het is inmiddels een fulltime job geworden maar het wel een baan waar je graag iedere dag je bed voor uitkomt”.

Voor het opnemen van Tearing At The Seams, dat is uitgebracht op het beroemde Stax-label, is gekozen voor een andere werkwijze dan tijdens het opnemen van het debuutalbum. Rateliff: “Alles werd deze keer gelijktijdig opgenomen in één ruimte waarbij nauw werd samengewerkt met de producer. De basis, voornamelijk ‘snippets’ hadden wij al klaar voordat we de studio in New Mexico binnenliepen, het arrangement ontwikkelde zich op het moment dat we met elkaar gingen jammen maar het waren slechts kleine aanwijzingen die werden toegepast. Het ging steeds beter en juist toen we dachten dat we klaar waren werd ons gevraagd om nog één keer met wat laatste, ongebruikte ideetjes aan de slag te gaan. De sfeer was te gek en die live-sessie verliep vlekkeloos. De schrik sloeg ons om het hart toen hij vanachter het mengpaneel plotseling riep dat we zojuist een hit hadden opgenomen. We dachten dat het niet goed was, veel te commercieel of zoiets hahaha.”

Rateliff en The Night Sweats worden dikwijls geroemd vanwege hun grote diversiteit. Alles heeft volgens Pope te maken met de invloeden die ieder bandlid met zich meebrengt. Pope: “We luisteren naar echt van alles en komen via elkaar steeds weer nieuwe dingen tegen die ons beïnvloeden en die terugkomen in onze muziek. Het gaat bijvoorbeeld van Joe Cocker naar James Tayor en van Sam Cooke naar Leonard Cohen.” Volgens Rateliff is het allemaal de schuld van Chuck Berry. Rateliff: “Het is volgens Cohen Chuck Berry die dit allemaal heeft mogelijk gemaakt. Hij zei ooit: All of us are footnotes to the words of Chuck Berry. If Beethoven hadn’t rolled over, there’d been no room for any of us.”

In Amerika wordt heel veel gespeeld. Met de naamsbekendheid gaat het daar echt de goede kant op. “We spelen in prachtige theaters met een capaciteit van bijna tweeduizend toeschouwers waar iedereen speciaal een kaartje koopt om ons te zien spelen maar ook grote sporthallen waar soms zelfs meer dan tienduizend mensen onze muziek te gek vonden. Alleen kwam daarna nog wel The Kings Of Leon een show doen. Zolang wij dat kunnen doen wat we zo graag willen vinden we het prima. De sfeer en de interactie met het publiek is voor ons uitermate belangrijk en dan is zo’n mega-hal natuurlijk niet ideaal. Kijk, een zaal als Paradiso blijft altijd te gek om in te spelen en het Olympia Theater in Dublin is ook een plaats waar we heel graag optreden. We spelen dan ook liever twee avonden in zo’n zaal dan één keer een sporthal voor even zo veel mensen.”

Veel fans in Nederland zullen er voor kiezen om voor beide avonden een ticket te kopen. In grote lijnen zal de setlist hetzelfde zijn maar volgens Pope zal het desondanks ook voor hen interessant genoeg zijn om er een tweede avond bij zijn: “We hebben vaker twee avonden achtereen in dezelfde zaal gespeeld maar we hebben nu de luxe dat er meer materiaal beschikbaar is om uit te kiezen en dus ook de mogelijkheid om tijdens deze tournee meer variatie in de shows aan te brengen Het biedt daarnaast de mogelijkheid voor ons om iets meer te weten te komen over de stad, de mensen en de gewoonten.” Rateliff valt hem lachend in de rede: “Het eerstvolgende optreden is altijd beter dan die van daarvoor dus de tweede avond wordt de beste!”

LIVEDATA 04/04 Paradiso, Amsterdam (Sold Out) 05/04 Paradiso, Amsterdam (Sold Out) 07/04 De Roma, Antwerpen (BE) (Sold Out) 13/07 Zwarte Cross, Lichtenvoorde 15/07 North Sea Jazz Festival, Rotterdam

Rock ‘n Rollercoaster Indoor Festival op 14 april in de Kroepoekfabriek

Veertien april, gitaar aan je bil. Oftewel tijd voor een nieuwe editie van Rock ‘n Rollercoaster Indoor Festival! Deze zaterdag brengen 285 Bookings en De Kroepoekfabriek te Vlaardingen je niemand minder Paceshifters, The K., Dieselburner, Gewoon Fucking Raggen en G.O.D. Knijterverse, vette gitaarmuziek. Het lekkerste wat de rock ‘n roll anno 2018 te bieden heeft.

Rock ‘n Rollerocaster heeft twee podia: de zaal en rockruimte worden beiden ingezet. Op het podium vind je deze keer Paceshifters, The K. en meer, in de rockruimte lijkt het net een oldksool garageparty met DieselBurner, Gewoon Fucking Raggen en G.O.D.

PACESHIFTERS
Het trio, bestaande uit drie broers, heeft een stronteigenwijze Do-It-Yourself-mentaliteit. Dat heeft ze al ver gebracht. Van charmante, gretige jonge-hondenband tot een volwassen, ‘in your face’ topact in de vaderlandse rock ‘n roll. Hoewel catchy, is de band ook heerlijk rauw. Met een dikke passie voor 90’s alternative rock kan je er zeker van zijn dat deze tempowisselaars een waardige headliner zijn van de derde Rock ‘n Rollercoaster.

THE K.
Laat je niet leiden door de zachte g van deze Vlamingen; ze zijn een stuk bruter dan het lieve Vlaams doet vermoeden. 100% pis en punk, ‘pur et dur’. Uit het hart van Gent en Luik komen Sigfried, Geoffrey en Sebastien je verblijden met noise punk. Hipsters worden niet geduld, dus laat je streepjestrui, skinny jeans en bril-met-zwarte-rand vooral thuis. Extra interessant voor liefhebbers van en bands als Pissed Jeans, The Jesus Lizard en US Maple.

MIND RAYS
Deze gasten uit Gent blazen al sinds 2013 hun “punk acid fury” de wereld in. Ze brachten op 24 maart het nieuwe album Nerve Endings uit. Punk acid verpakt in melodieuze nummers waar je helemaal in op gaat.

FUNGO BAT
Fungo Bat trekt inspiratie uit obscure beat en psychedelica en begon als een thuisproject. Inmiddels bestaat de formatie uit vier zwoele raggers. De debuut-EP is vrij vers en staat natuurlijk op alle streaming services.

DIESELBURNER
Deze Rotterdamse tweemansformatie brengt je precies de muzikale vertaling van een diesel: het ronkt diep en laag, meurt een uur in de wind en heeft een ongekende trekkracht. Barry en Balthazar ademen vuur en staan voor je klaar.

G.O.D
Geen idee wat de rock heeft met trio’s, maar dat het zowel van toepassing is op ‘de daad’ en groupies alsmede de bandbezetting is wel duidelijk. Ook deze band bestaat namelijk uit drie mannen. Ian, Lennart en Dion putten voor de inspiratie vooral uit bijvoorbeeld Motörhead, zoals we merkten bij een voorgaande Tokoloko. Dat beviel zo goed dat we ze graag weer uitnodigden om dat kunstje nogmaals te flikken. Het rockt en dondert als een tiet. Mis ‘m niet!

GEWOON FUCKING RAGGEN
Deze singer-songwriters vormen een pittoresk trio. Zoals de naam wellicht doet vermoeden zijn ze dol op harmonie en melodie. Lemmy, XIII en Sally zoeken altijd naar de balans tussen deze twee en het ritme. Hun warme sound doet je denken aan knapperend haardvuur, een snuggie en een warme beker ambachtelijke chocomel. Kort gezegd: alsof je er een engeltje in je oor piest. Mocht je daadwerkelijk wat warms in je oor voelen klateren, dan is het waarschijnlijk de frontman zelf.

LIVEDATUM 14/04 Rock ‘n Rollercoaster Indoor Festival @ De Kroepoekfabriek, Vlaardingen

Jack White – Boarding House Reach

Jack WhiteHoewel goedbeschouwd pas zijn derde solo album sinds 2012, kan niemand zeggen dat Jack White geen drukbezet baasje is. Zijn label Third Man, inclusief bijbehorende platenzaak, floreert, en is inmiddels uitgebreid met een uitgeverij. Maar uiteindelijk willen we gewoon muziek van de man, en onze honger wordt zeker gestild met Boarding House Reach.

Qua sound en aanpak kan er geen twijfel over bestaan dat dit dezelfde jack White is als die van Blunderbuss en Lazaretto, maar muzikaal is de ontwikkeling groot. De keiharde rock ’n roll, gedrenkt in de oude gospel blues, wordt nu gelardeerd met waanzinnig strakke electro funk en hip hop. In de line up zien we dan ook roots muzikanten als C.W. Stoneking, met een zeer fraaie spoken word performance, en de McCrary Sisters gebroederlijk naast bijdragen van mensen als NeonPheonix, die we kennen van Kanye West en Jay-Z, en Anthony Brewster (Fishbone).

Het resultaat is een soort ultra-Americana, waarbij een nummer als Corporation zowel de erfenis van Son House en Hank Williams meedraagt, als vol de woede en angst van de 21e eeuw belichaamt. White’s eigen gitaarwerk is zoals altijd meedogenloos, getuige gejaagde solo’s in Over And Over And Over en het harde Respect Commander.

Door gebruik te maken van zeer simpele methoden, het hele album is vastgelegd op een 4-Track recorder, heeft de plaat een prachtige vintage sound, slechts vergelijkbaar met de sound die Dan Auerbach weet neer te zetten, hoewel White die vergelijking waarschijnlijk niet kan waarderen. White heeft het grote talent om bestaande liefhebbers volledig aan hun trekken te laten komen, terwijl hij tegelijkertijd compleet nieuwe doelgroepen weet aan te boren. Het derde meesterwerk op rij. Tekst Mania | Jurgen Vreugdenhil

LIVEDATA 02/07 AFAS Live, Amsterdam (Sold Out) 07/07 Rock Werchter, Werchter (BE)

Kodaline is terug met een nieuwe single, album volgt in de zomer

Kodaline brengt hun nieuwe single Follow Your Fire uit. De band schreef de single samen met Steve Mac die verantwoordelijk is voor Ed Sheeran’s Shape of You en P!nk’s What About Us. Johnny McDaid, die al vanaf debuutalbum In A Perfect World samenwerkt met de band, produceerde de track en ook het aankomende album wat in de zomer moet uitkomen.

Kodaline borduurt op Follow Your Fire verder op de sound van de single Raging die de Ierse band in 2016 uitbracht in samenwerking met de Noorse DJ en producer Kygo.

Kodaline brak in 2013 door met het gevoelige All I Want en bracht sindsdien twee studioalbums uit. De band is een graag geziene gast op festivals en was in Nederland al meerdere keren te zien op festivals als Pinkpop en Lowlands. Het nieuwe album staat gepland voor de zomer.

Liefhebbers luisteren ongetwijfeld naar Pinguin Pop!

LIVEDATUM 18/08 Pukkelpop, Hasselt (BE)

Causes met nieuwe songs naar o.a. TivoliVredenburg, Paradiso en Paard

Causes, de band die doorbrak met de debuutsingle Teach Me How To Dance With You, brengt een nieuwe single uit en kondigt direct een tour aan. De band zal dit jaar met een nieuw album komen met daarop de huidige single Let it Rain.
Bij de single Let it Rain maakte Causes een zeer speciale video over de totstandkoming van de band die hier te bekijken is.

Vanaf vrijdag 18 mei zal Causes een aantal shows in Nederland spelen, waarbij zij veel nieuwe muziek van het aanstaande album live zullen brengen.
Dit is de eerste keer dat de band weer op tour zal gaan sinds hun volledig uitverkochte akoestische tour. Tijdens deze tour speelde de band enkel in kerken.

Causes:
De Engelse singer-songwriter Rupert Blackman verhuisde van London naar Utrecht. Op zoek naar bandleden, hing hij in 2014 een bericht op het prikbord van het conservatorium. Zo kwam hij in contact met gitarist Jan Schröder, drummer Simon Boeing-Messing en bassist Robert Pronk. Causes was geboren en daarna ging het razendsnel voor de band.Met de singe Teach Me How To Dance With You scoorde zij een enorme hit, sindsdien speelde de band op festivals als Pinkpop, Lowlands en Concert At Sea. Daarnaast tourde Causes veelvuldig langs uitverkochte zalen in binnen- en buitenland. Het tweede album van Causes wordt later dit jaar verwacht.

LIVEDATA 18/05 TivoliVredenburg, Utrecht 24/05 Doornroosje, Nijmegen 25/05 Paradiso Noord, Amsterdam 31/05 Paard, Den Haag

Nieuwe album Leon Bridges ‘Good Thing’ verschijnt 4 mei

Leon BridgesLeon Bridges heeft zijn langverwachte tweede album aangekondigd. De plaat met de titel Good Thing komt uit op 4 mei via Columbia Records. Good Thing is de opvolger van het in 2015 verschenen debuutalbum Coming Home waarmee de R&B artiest een Grammy Award nominatie in de wacht sleepte en die wereldwijd mocht rekenen op lovende recensies.

Het album is geproduceerd door Niles City Sound en Ricky Reed. Het doel was om de muziek van Leon in een modernere R&B richting te brengen terwijl hij zijn kenmerkende stijl trouw bleef.

Leon over het album: “I loved my experience with Coming Home. Good Thing however allows me to showcase more of my influences and artistry. I’m excited for the world to hear it and perform this diverse group of songs live.”

De nummers Bet Ain’t Worth the Hand en Bad Bad News zijn al naar buiten.

LIVEDATA 29/06 Down The Rabbit Hole, Beuningen 30/06 Couleur Cafe, Brussel (BE) 14/07 North Sea Jazz, Rotterdam

Jera On Air 2018: Elf nieuwe namen o.a. Jaya The Cat en No Fun At All

Nadat eerder onder andere NOFX, Billy Talent, Enter Shikari, Stick To Your Guns en ook Sick Of It All aangekondigd waren voor Jera On Air, worden daar nu niemand minder dan No Fun At All en Jaya The Cat aan toegevoegd. En ook Our Hollow Our Home, Alazka, Blood Youth, Jesus Piece, A Traitor Like Judas, Templeton Pek, Slander, Prospect en March komen naar het grootste outdoor punk- en hardcore festival van Nederland. Jera On Air vindt in 2018 plaats op 28, 29 en 30 juni in het Noord-Limburgse Ysselsteyn. Combi-kaarten voor het festival kosten € 80 (excl. servicekosten) en zijn reeds te koop via www.jeraonair.nl.

Jaya the Cat is een internationaal gezelschap dat ska, reggae en punk weet samen te smelten tot een eigen, pakkende sound. De band is vrijwel constant op tour door Europa en anders te vinden in één van hun twee woonplaatsen;  Amsterdam of het Amerikaanse Boston. In 2017 kwam het nieuwe album A Good Day For The Damned uit en deze werd andermaal uitstekend ontvangen. Jaya The Cat is allesbehalve een onbekende in het festival-circuit, maar de muziek van deze oude rotten gaat nooit vervelen.

Ook de Zweedse skatepunkers van No Fun At All gaan al een tijdje mee. Sinds 1991 timmert deze energieke band al verdienstelijk aan de weg. Vaak worden ze in één adem genoemd met mede grootheden uit de scene als Millencolin en Satanic Surfers. Met een album op komst deze lente en vele zeer goed ontvangen shows in het afgelopen jaar, toont de band nog geen enkele vorm van slijtage en lijken de mannen zelfs elk jaar nóg beter te worden.

Verder zien we onder de nieuwe toevoegingen onder meer de Engelse metalcore van Our Hollow Our Home, keiharde hardcore van onze Oosterburen Alazka (voorheen Burning Down Alaska) en de Britten achter Blood Youth. Ook aan de andere kant van de Atlantische Oceaan maken ze steengoede hardcore, zo gaat Jesus Piece uit Philadelphia tijdens de editie van 2018 bewijzen.

Dat en nog veel meer zien we terug tijdens het laatste weekend van juni op de festivalweide in Ysselsteyn. Voor alle bandnamen tot nu toe en tickets kun je terecht op www.jeraonair.nl, alwaar je ook alle info over de camping en overige faciliteiten kunt vinden.