Melkweg & IDFA presenteren muziekdocu’s en liveoptredens

Voor het zevende jaar op rij slaan IDFA en Melkweg tussen 15 en 26 november de handen ineen voor een spectaculair programma met de beste muziekdocumentaires en livemuziek, over onder andere Iggy Pop en Josh Homme, Betty Davis, Eric Clapton, Charles Bradley en Sleaford Mods.

De kaartverkoop voor de liveprogramma’s start 19 oktober via IDFA.nl, van de reguliere vertoningen op 6 november.

IDFA en Melkweg hebben dit jaar weer een gevarieerd aanbod nieuwe muziekdocumentaires geselecteerd, met films over muzikale iconen als Iggy Pop en Josh Homme, Eric Clapton, Betty Davis, Ryuichi Sakamoto, platenbons Clive Davis en Daptone Records met Charles Bradley en Sharon Jones, over de jaren 80-queerpunkscene met onder anderen Kathleen Hanna, Kim Gordon en Peaches, over undergroundartiesten als Sleaford Mods en Silvana Imam, over artiesten uit Ethiopië, Mexico, Iran en Tunesië met bijzondere verhalen, en een unieke geïmproviseerde performancefilm over Braziliaanse rituelen.

Tijdens de voorstellingen in de Rabozaal worden de films traditiegetrouw weer gecombineerd met bijzondere liveoptredens en Q&A’s. De precieze dagen en tijden van de films en bijbehorende optredens worden binnenkort bekendgemaakt. Tickets zijn te koop via de website van IDFA.

 

Nieuwe Vangst: 20 oktober met Kita Menari in De Kroepoekfabriek

We hebben weer beet! Vrijdag 20 oktober hebben we een verse Nieuwe Vangst! Dit keer staat indiepopband Kita Menari op het podium van de Kroepoekfabriek in Vlaardingen. Klinkt als Foals en Two Door Cinema Club. Support komt van Gorgeous Guerrilla Effect.

Kita Menari is het geesteskind van zanger Micha de Jonge.
De indiepopband is ontstaan nadat Micha tijdens een vakantie in Maleisië een bijnadoodervaring had tijdens een duiksessie, waarna hij besloot het roer om te gooien door zijn energie te focussen op het creëren van muziek die het leven viert. Kita Menari betekent in het Maleisisch ‘Wij Dansen’ en staat symbool voor die bewustwording. De eerste single van Kita Menari is 5 mei uitgebracht en erg goed ontvangen.

Support: Gorgeous Guerrilla Effect
Gorgeous Guerrilla Effect is een driekoppige indierockband bestaande uit Kubilay (zang, gitaar), Max (basgitaar) en Martine (drum, zang). De band is opgericht in de winter van 2015 en heeft Rotterdam als thuisbasis.
De band is bewapend met een setlist van ruim een uur aan eigen werk én met een professionele videoclip van hun hitsong Higher. Hun stijl laat zich net iets beter omschrijven als britpop dan als shoegaze, maar in ieder geval niet als nu-metal.

Nieuwe Vangst
Nieuwe Vangst is een KF-concept dat je voor een klein prijsje kennis laat maken met de nieuwe grote bands van morgen. Een kweekvijver van Nederlandse (en af en toe ook internationale) bands die zich al hebben hebben bewezen, maar nog niet zo bekend zijn bij het grote publiek. Maar dat gaat niet lang meer duren. Nu live van dichtbij te bewonderen in De Kroepoekfabriek, binnen niet al te lange tijd moet je in de rij voor een kaartje voor de grote zalen en festivals. Dus, grijp je kans en kom vissen bij Nieuwe Vangst.

LIVEDATUM 20/10 De Kroepoekfabriek, Vlaardingen

Gary Numan – Savage (Songs From A Broken World)

Gary NumanGary Numan – Savage (Songs From A Broken World) (BMG)

Voor wie de beste man al een tijd niet meer volgt: dit is het 22ste studioalbum van Gary Numan. Dat is met de twee Tubeway Army-albums en zijn samenwerkingen met Michael R. Smith en Bill Sharpe meegeteld, maar zonder zijn soundtrack voor de animatiefilm From Inside uit 2014.

Savage (Songs From A Broken World) is qua geluid de opvolger van Splinter (Songs From A Broken Mind) uit 2014. Maar waar Splinter een kijkje was in zijn eigen ziel, is Savage vooral zijn kijk op de wereld. Het concept is een wereld waar water schaars is, waardoor een groot deel van de bevolking is uitgestorven en degenen die overgebleven zijn het moeten zien te redden met wat ze hebben.

Dingen als herkomst, religie en politieke voorkeuren spelen geen enkele rol en er ontstaat daardoor een ras mensen dat er samen het beste van moet zien te maken. Alle culturen die er waren zijn verwaterd tot een conglomeraat. Vandaar ook de Engelse titels in iets dat lijkt op Arabisch schrift. Hiermee is hij terug bij de science fiction, wat de voornaamste inspiratie was voor zijn eerste paar albums en in het bijzonder voor nummers als Are Friends Electric? en Down In The Park. Het laat tevens enige politieke voorkeur doorschemeren van de onlangs naar Amerika verhuisde Brit. Het terugtrekken van Trump uit het Parijs Akkoord was de directe aanleiding om dit idee, dat oorspronkelijk bedoeld was als boek, uit te werken tot een album.

Muzikaal, zoals gezegd wordt de lijn van Splinter doorgetrokken en het beste te omschrijven valt als een vrij subtiele, donkere versie van industrial. Vanwege het thema en de typografie van het album zitten er hier en daar invloeden uit het Midden-Oosten in, zoals de Arabische zang in de kraker van single My Name Is Ruin en de extra melodielijn in Bed Of Thorns. Uiteraard spelen de synths nog steeds een grote rol, maar vaak meer als sfeerelement en niet meer als het instrument waar de voornaamste melodie op gespeeld wordt. De gitaar, zoals het industrial betaamt, is dik, gruizig en vol distortion met veel powerakkoorden en grote gebaren. De refreinen zijn groots en zo ontiegelijk catchy dat ze de tweede luisterbeurt al klinken of je ze al jaren kent. Maar dat was wel te verwachten van een liedjessmid die op zijn 21ste al twee monsterhits had geschreven en inmiddels al 40 jaar liedjes schrijft.
Natuurlijk wordt er hier en daar leentjebuur gespeeld bij Nine Inch Nails, zoals wel duidelijk te horen is aan de melodielijn van Pray For The Pain You Serve. Trent Reznor is sowieso een inspiratie voor Numan en waarschijnlijk ook verantwoordelijk voor zijn overstap van synthpop naar industrial ten tijde van het zeer goed ontvangen Pure uit 2000. En dan te bedenken dat Nine Inch Nails op hun beurt weer geïnspireerd is door Numan, zoals te horen was op Things Falling Apart waarop ze Metal coverden. De rustige nummers zijn vol van sfeer en klinken soms zelfs als een soundtrack. Zo had afsluiter Broken zo gebruikt kunnen worden in zowel de originele als de nieuwe versie van Blade Runner.

 Savage (Songs From A Broken World) is een sterk conceptalbum dat goed in elkaar steekt en tegelijkertijd een paar dijken van singles bevat. Het laat een ervaren songschrijver horen die zich in de studio en als producer blijft ontwikkelen. Hij klampt zich niet krampachtig vast aan zijn oude geluid of succesformules, maar probeert ook niet geforceerd hip te doen en heel erg met de trends mee te gaan. Zijn geluid blijft geleidelijk aan evolueren en toont een stijlvol ouder wordende meneer Numan wiens uiterste houdbaarheidsdatum nog lang niet verstreken is. Tekst Muzine Fabian Hofland

LIVEDATA 19/10 Het Depot, Leuven (sold out) 21/10 Paradiso, Amsterdam (sold out)

Voorverkoop Zwarte Cross 2018 start 18 november

Wil je meedoen aan de cross op de Zwarte Cross? Zorg dan dat je 4 november als een hondsdolle hyena met een mank zebrajong in het vizier klaar staat voor de inschrijving.

11 november start de voorverkoop voor Fanclub Harder! Mooi met een volle week voorrang op de rest van de aardkloot. Dan heb je toch fijn de grootste kans op die ultragewilde camper/caravantickets of kaarten voor Kampeerhotel Grasnapolsky.

Voor de rest van de wereldbevolking is het volle pinne door naar 18 november voor de wereldwijde voorverkoop. Voor alle drie data geldt: om 11:00 uur worden digitaal de poorten geopend naar de kassa’s/inschrijfloketten. Dus uitslapen mag, maar maak het nou voor een keer dit jaar eens niet te gek en zorg dat je op 11:00 uur met je bordje lauwe brinta op schoot klaar zit.

LIVEDATA Zwarte Cross 2018 12-13-14-15/07 2018

The Van Jets met nieuw materiaal naar Muziekgieterij

The Van Jets kondigen hun grote terugkeer aan. Een nieuwe langspeler ligt met Future Primitives 27 oktober in de rekken bij de platenzaak en de band komt naar de Muziekgieterij in Maastricht.

De nieuwe plaat, die ze zelf produceerden, met hulp van soundengineer Jeff Claeys (The Jon Spencer Blues Explosion, Millionaire) en gemixt werd door Tchad Blake (Black Keys, Arctic Monkeys), belooft hun meest verfijnde en persoonlijke tot nog toe te worden. In afwachting van nieuw materiaal, en in de nasleep van hun unaniem geprezen set op de afgelopen editie van Pukkelpop, bevestigen The Van Jets alvast een blij weerzien met hun vele fans. Donderdag 14 december dus, in de Muziekgieterij.

LIVEDATA 14/12 Muziekgieterij, Maastricht 21/12 Ancienne Belgique, Brussel

Najaarstournee en nieuwe single internationaal doorgebroken Gitta de Ridder

In a world where there’s no shortage of fine female singer-songwriters, make no mistake, de Ridder’s up there with the best of them” – Acoustic 

De nieuwe single My Dear, Oh Boy, Oh Man is de eerste van het nieuwe album van Gitta de Ridder. Het album draagt de titel For Everything A Season. Gitta de Ridder presenteert de nieuwe single van dit album 26 oktober in de Bierverteller in Utrecht waarmee ze het Nederlandse deel van haar najaarstournee opent.

For Everything A Season komt uit in maart 2018 en is samengesteld uit een reeks seizoensgebonden EP’s die samen een boxset vormen (beschikbaar via www.gittaderidder.com/foreverythingaseason).

De liedjes op For Everything A Season beschrijven de ervaringen en lotgevallen in leven en relaties. De nieuwe single My Dear, Oh Boy, Oh Man, over liefde en verlies, is niet alleen de eerste single maar ook de opener van het album. Het verhaalt over het vinden van de kracht om door te gaan en om het verleden achter je te laten.

Opgenomen in de mooie landelijke omgeving van Suffolk, UK, heeft Gitta de Ridder met vriend en medesongwriter Stephen Hodd (Passenger, Lou Rhodes) een persoonlijk album gecreëerd. De thema’s van de songs zijn universeel maar Gitta de Ridder reflecteert hierin vooral op haar eigen recente persoonlijke ervaringen. For Everything A Season is het onmiskenbare vervolg van haar eerste album Feathers, dat in 2016 uitkwam en met lovende kritieken werd ontvangen. Tracks van dit album werden onder meer gedraaid op BBC 6 en BBC London. De Ridder is inmiddels internationaal doorgebroken.

Gitta woont in Londen maar groeide op in Nederland. Op jonge leeftijd leerde zij zichzelf gitaar spelen. Haar werk ligt in de lijn van moderne folkartiesten zoals Iron & Wine, Ane Brun en Sufjan Stevens. Gitta’s prachtig poëtische folkpopliedjes gaan recht naar het hart.

 

LIVEDATA 26/10 De Bierverteller, Utrecht 27/10 Stadscafé de Pastorie, Winschoten 29/10 De Nieuwe Anita, Amsterdam 01/11 De Bblthk, Wageningen 03/11 Hijman Ongerijmd, Arnhem

 

 

 

 

 

Live Foto Review: Declan McKenna @ Melkweg, Amsterdam

Live Foto Review: Declan McKenna @ Melkweg, Amsterdam

11 oktober 2017

Foto’s Sharon & Maureen Photography

Declan MecKenna was op Eurosonic 2017 een absolute favoriet en in februari verraste hij het publiek van Blossoms als supportact in de Melkweg. De songwriter schrijft politiek beladen nummers, die hij omvormt tot lichtvoetige indiepopliedjes. 11 oktober stond hij in de Melkweg. Bekijk de foto’s hieronder. Ook die van het voorprogramma Beaux, de prima indiepopband uit Utrecht (foto 1).

Declan McKenna

 

 

Declan McKenna

Declan McKenna

Declan McKenna

Declan McKenna

Declan McKenna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ruben Hoeke: “Ik ben bandleider en bandlijder, net als mijn vader”

Zestig jaar Hoeke-muziek krijgt dit jaar een waardige herdenking. Bluesrockgitarist Ruben Hoeke en zijn drummende broer Eric komen met een familiealbum met in de hoofdrol hun vader. Blues- en jazzpianist Rob Hoeke overleed in 1999. Hij zat sinds 1957 in de muziekwereld. Ruben Hoeke debuteerde in 1992. Hij viert zijn kwarteeuw met een uitgebreide tournee van zijn Ruben Hoeke Band.

Tekst Popmagazine Heaven | Marcel Haerkens

Maar eerst dat familiealbum, met teruggevonden songs in plaats van foto’s. Als aankomend gitarist speelde tiener Ruben Hoeke live met de band van zijn vader. “Tussen 1992 en 1999, het jaar dat hij overleed, nam mijn vader thuis altijd op met een floppy diskrecorder. Liedjes, melodietjes, losse flarden van ideeën. Die floppy’s lagen tot voor kort bij mijn moeder Lucie thuis op de piano. Mijn vader zei wel eens dat het misschien leuk zou zijn als Eric en ik er iets mee zouden doen. Maar toen hij overleed, heeft het zo’n slordige tien jaar geduurd voor ik überhaupt naar zijn muziek kon luisteren zonder geëmotioneerd te raken. Dat was soms best vervelend. Speel je met je band ergens in een feesttent, vindt zo’n diskjockey het leuk in de pauze een plaatje van je vader te draaien. Allemaal goed bedoeld hoor, maar ik vond dat vreselijk.”

Het moment kwam dat de broers de floppy’s met hun vaders erfenis beluisterden, zo’n 130 tracks. “Ik heb met veel boogiewoogie-  en bluespianisten gespeeld, en ik ben bevooroordeeld, maar dit is qua techniek en swing van zo’n uitzonderlijke klasse, met niets te vergelijken.”

Ze besloten hun vaders ideetjes en probeersels uit te werken. “Eric is er overheen gaan drummen, ik speelde bas en heb nog wat gitaarpartijen toegevoegd. Het is echt een familieding geworden. Op de openingstrack Cruising With My Kids hoor je alle kinderen en kleinkinderen meeklappen. Het klinkt echt alsof we met z’n allen in de studio samen staan te spelen – met onze vader. Wonderlijk.” De familieplaat Hoeke Legacy komt uit in december, op cd en elpee. “De officiële nieuwe plaat van Rob Hoeke waarop hij nog een keer laat horen waarom hij toch echt de beste was. Ik ben er trots op.”

Facelift
Ruben Hoek gaf zijn eerste concert op 10 december 1992. Hij was zestien. Een kwart eeuw later geeft hij met zijn band ruim dertig jubileumconcerten. Hij maakt ook nog deel uit van de band waarmee Jan Akkerman ter ere van zijn 70e verjaardag het land doorkruist. Genoeg te doen.

Die Ruben Hoeke Band is stevig gefacelift. Tien jaar lang was zanger Frank van Pardo Ruben Hoeke’s artistieke sparringpartner. Drie jaar geleden leidde creatieve impasse tot een breuk. Geen sprake van animositeit, verzekert Hoeke, maar: “De koek was op, tot de laatste kruimel.” Zijn troupe telt nu broer Eric, drums, Mike Kamp, bas, en zanger/tekstschrijver Lucas Pruim. Diens komst is van invloed geweest op de muzikale koerswijziging. “Frank zat voornamelijk in de blueshoek en daarom zijn we lang geafficheerd als pure bluesgroep. Maar in mijn platencollectie staat veel meer dan blues en ik houd van stijlen mixen. Lucas is een enorm goede zanger, kan alle genres aan en komt steeds met nieuwe ideeën. Zelfs als ik aanvoel dat een liedje van mezelf niks wordt, kan hij het zo’n draai geven dat het aan alle kanten klopt. Bovendien schrijft hij heel spitsvondige teksten. Het werkt als een speer.”

Sonic Revolver klinkt inderdaad anders en gevarieerder dan de drie voorgaande albums. Hammondspeler Niels Schutten en saxofonist Wiek Vermeulen vervullen een bescheiden rol binnen de verzameling songs met naast de vertrouwde bluesy seventiesrock en Hoeke’s indrukwekkende soli ruimte voor voorzichtige progrockinvloeden en experimentele invalshoeken, soul, jazzy loopjes, stevige boogie en vooral veel gretig spelplezier.

Dat was precies wat Hoeke zocht. “In teamverband werken en me laten verrassen door de andere bandleden. Dat ik met de muziek die ik in mijn hoofd heb alle kanten uitkan zonder alleen de kar te moeten trekken. En we hebben onderweg naar optredens weer veel plezier. Dat is ook wel eens anders geweest. Ik ben bandleider en bandlijder, net als mijn vader.”

LIVEDATA 22/10 Podium Gigant, Apeldoorn 27/10 Podium Victorie, Alkmaar 28/10 The Bounty, Breskens 05/11 Muziekcentrum De Bosuil, Weert 17/11 Poppodium de Peppel, Zeist 25/11 Podium de Vorstin, Hilversum 01/12 Groene Engel, Oss 03/12 Neushoorn, Leeuwarden 08/12 ’t Beest, Goes 09/12 Café De Gevangenpoort, Edam 10/12 Zaantheater, Zaandam 16/12 Het Podium, Hoogeveen 17/12 Muziekgieterij, Maastricht

HeavenIn Heaven #6 van 2017 interviews met onder meer Ane Brun, The Cactus Blossoms, Henk Hofstede, JW Roy, Jonny Lang, Ibeyi, Ruben Hoeke en Amadou & Mariam.

In de rubriek ‘Onder de loep’ aandacht voor The Velvet Underground & Nico. Vaderlandse muzikanten onder wie Carol van Dyk (Bettie Serveert) en Henk Koorn (Hallo Venray) vieren de 50e verjaardag van ‘de plaat met de banaan’ met een heuse tribute-tour.

In de recensierubriek met meer dan 100 recensies, nieuwe albums van o.a. Algiers, The War On Drugs, Lunatic Soul, Jen Cloher, Motorpsycho, Living Colour, Tricky, Hiss Golden Messenger, Son Little en véél meer.

Dit nummer niet missen? Neem een abonnement en profiteer van de aanbieding: 1 jaar Heaven van € 33,40,- voor slechts € 22,50,-! Een abonnement neem je hier: www.popmagazineheaven.nl/actie-abonnement.

Sven Hammond naar Paard, Metropool en Tolhuistuin

Al ruim 10 jaar een begrip in het (internationale) live-circuit, Sven Hammond is een band die zich blijft vernieuwen en ontwikkelen. Die ene constante factor is er al een dik decennium lang; de stomende, ronkende, spugende, piepende, krakende en vooral altijd bedwelmend lekkere Hammond orgel-sound van opperbaas Sven Figee.

Lees hier ons interview met Sven Figee van Sven Hammond!

Anno 2017 presenteert Sven Hammond zich als oerdegelijke popband, wars van trends en conventies. Rock, soul, blues, het klinkt altijd vertrouwd maar verveelt nooit.

Ze noemen zich ‘a band of brothers’, Ivan Peroti (vocals), Tim Eijmaal (gitaar), Joost Kroon (drums) en Glenn Gaddum Jr (bass) completeren Sven Hammond, zowel op plaat als op het podium maar schrik niet van af en toe een extra gezicht of nieuwe invalshoek. Mensen entertainen staat centraal en met intussen enkele honderden live-shows op hun naam is dat aan Sven Hammond wel toevertrouwd. Ook dit jaar staan er tal van shows in de planning en wordt de horizon verbreed met optredens in onder meer Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, Spanje, Italië, tot in Slovenië aan toe.

Maar dus ook ‘gewoon’ in een fijne concertzaal bij jou om de hoek; zo was het, zo is het en zo zal het altijd zijn want Sven Hammond speelt overal en is van iedereen.

LIVEDATUM 19/10 De Helling, Utrecht 20/10 Paard, Den Haag 21/10 Metropool, Hengelo 26/10 Nieuwe Nor, Heerlen 27/10 Tolhuistuin / Paradiso-Noord, Amsterdam

Courtney Barnett & Kurt Vile – Lotta Sea Lice

courtney barnettCourtney Barnett & Kurt Vile – Lotta Sea Lice (Marathon)

Natuurlijk kennen we Courtney Barnett van haar fenomenale debuutplaat Sometimes I Sit And Think, And Sometimes I Just Sit uit 2015. En ook Kurt Vile is als songwriter (en als voormalig gitarist van The War On Drugs) geen muzikale vreemdeling. Maar anno 2017 blijken deze twee onbetwiste fans van elkaars werk ook samen een gouden muziekcombinatie te vormen.

De nummers op hun album Lotta Sea Lice zijn stuk voor stuk van een zeer hoge kwaliteit. Oké, het zijn soms covers (bijvoorbeeld van Jen Cloher en Belly) of interpretaties van elkanders nummers, maar zijn wel altijd erg mooi. De liedjes die ze samen schreven, zijn eveneens meer dan geslaagd. Over Everything bijvoorbeeld is de eerste song die ze samen maakten. Die legt de lat meteen al hoog. Let It Go (gebaseerd op een samengeraapte reeks appjes die de twee naar elkaar stuurden) is tevens fraai en Continental Breakfast blijkt een heerlijk ongedwongen folksong.

Andere pareltjes? Barnetts intieme soloversie van Viles song Peepin’ Tom(boy) en de nieuwe versie van Barnetts nummer Out Of The Woodwork (nu Outta The Woodwork gedoopt) die eigenwijs afwijkt van het origineel. Stemmen passen prachtig bij elkaar, gitaarpartijen grijpen geweldig ineen: dit duo werkt kortom als een dolle. Tekst Mania | Dennis Dekker