Category: Nieuws

Album van de Dag: Arcade Fire – Everything Now

arcade fireArcade Fire – Everything Now (Sony)

We turn the speakers up till they break. ‘Cause every time you smile it’s a fake! Stop pretending, you’ve got everything now. Zo dansbaar als de pest, de titeltrack van de nieuwe Arcade Fire: Everything Now. Met dank aan wat geleende elementen uit The Coca Cola Song van Francis Bebey. Ere wie ere toekomt. Gitzwarte tekst niettemin die Win Butler zingt, sterk contrasterend met die retevrolijke melodie en dat dito refrein. Het nummer doet onherroepelijk denken aan ABBA. Tijdens Everything Now is stilzitten onmogelijk. Het is de perfecte popsong.

Put Your Money On Me had bovendien geschreven kunnen zijn door het Zweedse superduo Björn Ulvaeus en Benny Andersson. Maar het is toch echt aan het brein van Butler en consorten ontsproten.

Van ABBA schakelt The Arcade Fire net zo makkelijk over naar reggae, met de eerste zwakke broeders op de plaat; achtereenvolgens Peter Pan en Chemistry, hoewel laatstgenoemde nog enigszins te pruimen is. Maar dat Arcade Fire zich in de toekomst nogmaals vergaloppeert aan reggae-achtige tracks lijkt uitgesloten. Je kunt je nauwelijks aan de gedachte onttrekken dat Butler een weekje Jamaica heeft gepakt en na een mojito of 9 een gitaar om z’n nek heeft gehangen. In een hangmat.

Terwijl we met het aansluitende Infinite Content alle ellende rap vergeten zijn. Een eendimensionale, gejaagde punksong van anderhalve minuut, die wel even nodig was om de aandacht er weer bij te hebben. Gekke Canadezen dat ze zijn volgt Infinite Content andermaal, maar nu in een wiegende countryversie.

Het reeds gememoreerde reggaeblokje wordt voorafgegaan door het verslavend lekkere Creature Comfort, de sterkste track op Everything Now. Handelend over met zichzelf worstelende jeugd. Creature Comfort behoort zelfs zonder discussie tot het allerbeste wat Arcade Fire op plaat heeft gezet tot nu toe. Knallende drums, elektronische bassen, Win Butler in topvorm en de licht hysterische zang van Régine Chassagne, opgeteld bij hypnotiserend syntesizergeweld, maken het nummer onweerstaanbaar. De tekst is confronterend, voor hen die het aangaat.

Some girls hate their bodies
Stand in the mirror and wait for the feedback
Assisted suicide
She dreams about dying all the time
She told me she came so close
Filled up the bathtub and put on our first record (ha, ook zelfspot!)
Saying god, make me famous
If you can’t just make it painless
Born in a diamond mine
It’s all around you but you can’t see it
The white lie of American prosperity
We wanna dance but we can’t feel the beat
Good God Damn zou Butler ook zomaar eens geschreven kunnen hebben in zijn hangmat. Het nummer leunt op een fijn basritme, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het is eentonig en uiteindelijk ook vervelend.
We Don’t Deserve Love heeft last van datzelfde euvel. Ook Chassagne weet de song niet te redden.
Na de herhalingsoefening in het midden van de plaat, Infinite Content, wordt Everything Now afgesloten met een vervolg op de 46 seconden die de titeltrack inluiden, dus andermaal Everything Now, maar nu in een slowmotionversie.
Al met al is het materiaal op het album, waar een hele batterij aan producers op los is gelaten, veel te mager om een voldoende te scoren. Een snelle revanche in 2018 stel ik voor. Tekst Pieter Visscher

 

 

BOO SEEKA op 2 augustus naar de Sugarfactory

Boo SeekaSynths, beats en vocalen: dat is BOO SEEKA in het kort. Melodieën worden opgepakt om ze daarna direct weer terug te kaatsen met door hiphop en r&b gedreven grooves en beats. Pak daar de invloeden van de gelaagde en experimentele beats van Major Lazer bij, voeg de coolness van J-Dilla toe en maak het af met de soulvolle zang a la Cody Chestnutt en voilá: daar is BOO SEEKA.

Dit hiphop-psych-soul-project uit Sydney begon als een uitlaatklep voor een paar muzikale experimenten, een soort testlab voor nieuw geluid. Ondertussen bleef de groep vermenigvuldigden en begonnen ze met het produceren van steeds meer verfijne, heerlijke sounds. Op dit moment werkt BOO SEEKA aan het eerste album, tijdens en tussen het touren door. Een voorproefje hierop krijg je door het luisteren van de meest recente single Does This Last, waarbij je op een zacht bed van spacey synths en gelaagde strijkers wordt gelegd.

Support: The Ultraverse
The Ultraverse is een nieuwe electronica-act uit Nederland. Producer Huub van Loon vindt inspiratie in grensverleggende artiesten als Trentemøller, Moderat en Bob Moses en houdt van donkere, atmosferische en elektronische muziek. Wel blijft zijn voorliefde voor popliedjes altijd voel- en hoorbaar. Deze combinatie vormt de fundatie voor The Ultraverse, een driemansformatie met Pim Mulders op gitaar, Jos van Loon als live-producer en frontman Huub die voor synths en vocalen zorgt. De eerste single Silent Call verscheen via VEVO US, dat het liedje wereldwijde promotie schonk. Benieuwd?

LIVEDATUM 02/08 Sugarfactory, Amsterdam

Hiphoplegende KRS-One naar Nederland

The Teacher a.k.a. The Blastmaster a.k.a. The Philosopher a.k.a. Big Joe Krash a.k.a. KRS-One is een levende hiphoplegende. Natuurlijk kent iedereen Sound Of The Police, maar de kenners weten dat Lawrence Krishna Parker nog wel meer klassiekers op zijn naam heeft staan, waaronder MC’s Act Like They Know, Mortal Thought en Step Into A World (Rapture’s Delight).

KRS-One is in de loop van de jaren blijven toeren en albums uitbrengen. Hij blijft ook trouw aan de inhoud van zijn lyrics en beats en doet zijn eigen ding. Politieke statements spitten over old-school boom-bapbeats. Live stelt KRS door zijn jarenlange ervaring en enorme energie tijdens zijn shows nooit teleur.

Donderdag 5 oktober komt KRS-One naar de Q-Factory in Amsterdam.

Club Caroline #9 vanavond om 20:00 uur

Pinguin Radio en indielabel Caroline Benelux slaan de handen in elkaar en lanceren gezamenlijk Club Caroline! Elke dinsdag van 20.00 – 21.00 uur hoor je de nieuwste indie tracks en de grootste alternatieve hits van muzieklabel Caroline Benelux.

We nemen je een uur lang mee langs onze nieuwste releases, onze artiesten vertellen zelf over hun muziek en je hoort onze eigen favoriete tracks. Van Tame Impala tot Childish Gambino en van Bear’s Den tot Glass Animals. Je hoort het op Club Caroline.

Major Music, Indiependent Spirit!

 

Caroline Benelux is een muzieklabel dat zich grotendeels richt op indie en alternatieve muziek. Het jonge enthousiaste Benelux team is onderdeel van Caroline International dat kantoren heeft over de hele wereld. Caroline is een revival van het in 1973 opgerichte Caroline Label, dat oorspronkelijk door Richard Branson werd opgericht om platen uit te brengen binnen zijn eigen muzikale passie: alternatieve prog-rock. Het huidige label richt zich op alles wat goed en credible is in de wereld van de indie muziek: St. Vincent, Bear’s Den, Tame Impala, Childish Gambino, Nick Mulvey, Thurston Moore, The Amazons en Nederlandse bands als Orange Skyline, PAUW, De Staat, Chef’Special & many more.

Elke dinsdagavond tussen 20:00 en 21:00 uur presenteert het team van Caroline een uur van de beste nieuwe muziek uit haar roster op Pinguin Radio. De presentatie van de uitzending is in bekwame handen van de meesterlijke DJ Philo Boss.

CLUB CAROLINE #9

UITZENDING 1 augustus

  1. Beck – Dreams
  2. Sven Hammond – Lazarus
  3. Orange Skyline – Hotel Rooms
  4. Mavis Staples – Slippery People
  5. Bear’s Den – Clouds Of Pompei
  6. Lucy Rose – No Good At All
  7. St Vincent – NY
  8. Chef’Special – Because I Love You
  9. Rhye – Please
  10. Glass Animals – Agnes
  11. Nine Inch Nails – Less Than
  12. Nick Mulvey – Mountains To Move
  13. Jelani Blackman – One More Time
  14. Iggy Pop – Gardenia

 Een uitgebreidere versie van Club Caroline kun je ook terugvinden op Spotify

Epica en Metropole Orkest slaan handen ineen

Epica kan een nieuw wapenfeit op zijn toch al omvangrijke palmares bijschrijven. Zojuist is deze Nederlandse symfonische metalband uit meer dan 650 deelnemers uitgeroepen tot winnaar van de muzikale wedstrijd Metropole Orkest met…, die door het Metropole Orkest zelf eerder dit jaar werd geïnitieerd. Het doel: bewijzen dat dit internationaal gerenommeerde orkest (o.a. winnaar van drie Grammy Awards) alle muziekstijlen kan spelen én met veel plezier samenwerkt met nieuw en gevestigd talent uit Nederland.

Het is overigens niet voor het eerst dat Epica met een symfonieorkest gaat samenwerken. In maart 2013 gaf de band ter viering van zijn tienjarig jubileum voor 5000 bezoekers een spectaculair en uniek drie uur durend concert met een 70-koppig Hongaars koor en orkest in een uitverkocht Klokgebouw in Eindhoven.

De komende tijd kiezen het Metropole Orkest en Epica samen de perfecte track uit, om het nummer te arrangeren voor orkest om vervolgens over een paar maanden de studio in Hilversum in te duiken om het nummer te vereeuwigen.

Denk je aan een orkest, dan denk je aan klassiek. Maar dat speelt het Metropole Orkest (MO) niet. Wel jazz, pop, soul, funk, cabaret, musicals, filmmuziek en wereldmuziek. Van nu en van langer geleden. Het grootste professionele pop- en jazzorkest ter wereld deelde het podium met grootheden als Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie, Pat Metheny, Brian Eno, Herbie Hancock, Basement Jaxx en Bono.

De geschiedenis en carrière van Epica laten zich het best omschrijven als een spannend jongensboek. De symfonische metalband rondom mezzosopraan Simone Simons groeide in vijftien jaar tijd uit tot een even populaire als gerespecteerde act van internationaal formaat met wereldwijd honderdduizenden trouwe fans (op Facebook 2.2 miljoen fans). 1 september brengt Epica zijn gloednieuwe 6-track-EP The Solace System uit, waarvan de gelijknamige titelsong sinds vorige maand op YouTube staat.

LIVEDATA 20/10 Hedon, Zwolle 21/10 Patronaat Haarlem 22/10 Doornroosje, Nijmegen

 

 

The Black Seeds – Freakin’

The Black SeedsHet Nieuw-Zeelandse reggae/soulgezelschap The Black Seeds heeft een video gelanceerd voor hun nieuwe single Freakin’. De door disco geïnspireerde floorfiller is met zijn 808-drums, bouncy synths en onweerstaanbare beat waarschijnlijk de meest funky track van de band ooit!

Frontman Barnaby Weir omschrijft het als volgt: “Freakin is one for the end of the week, end of the line, letting loose. Shaking it off. It is the party pick me up track on the album with lyrics to match.”

De track is afkomstig van het nieuwe album Fabric dat 8 september verschijnt.

The Black Seeds versieren hun solide basis van dub & reggae al bijna 20 jaar met elementen uit funk, soul, afrobeat en andere swingende bestanddelen. Clash Magazine omschreef de band al eens als “one of the best live reggae acts on the planet”. Het achttal weet rauwe energie te combineren met good vibes en heeft daardoor wereldwijd een flinke achterban opgebouwd die nog steeds aan het groeien is.

Habitat onconventioneel vervolg op eerder werk Beliefs

Het nieuwe album Habitat van Beliefs verschijnt 22 september. Het derde studioalbum van de Canadese noisepopband rondom Jesse Crowe en Josh Korody is een onconventioneel vervolg op het eerdere werk waarin snoeihard met het verleden afgerekend wordt.

Elke band komt vroeg of laat met dat ene album dat je compleet van je sokken blaast. Dat ene album dat al je eerdere meningen en verwachtingen compleet teniet doet en het verleden overstijgt. Voor Beliefs is Habitat dat ene album.
“Absoluut, Habitat is een donkere plaat geworden”, zo stelt Crowe. “Dat is ook wel logisch, denk ik. Als tiener was ik een gothic die alleen maar naar Portishead wilde luisteren, terwijl Josh eigenlijk altijd Aphex Twin op had staan. Ik denk dat we nu een goede mix hebben gevonden tussen het willen zijn van een wall-of-sound-band en weten wanneer je stil moet zijn. Met drie gitaren is dat nagenoeg onmogelijk. Er is geen ruimte. Het is vooral gasgeven, zonder rem.”

Habitat werd in zestien dagen opgenomen en geproduceerd door Josh Korody, die behalve bandlid van Beliefs ook bekendstaat als producer van onder meer Dilly Dally en Weaves. De drums werden ingespeeld door studiomultitasker Leon Taheny, die eerder al werkte met onder meer Arcade Fire, Death From Above en Austra, terwijl Holy Fuck’s Graham Walsh de mix van het album voor zijn rekening nam.

De gedeelde liefde voor 80’s- en 90’s-noisepop bracht Jesse Crowe en Josh Korody in 2013 samen, waarna datzelfde jaar nog het zelfgetitelde debuutalbum uitkwam. Gevolgd door Leaper in 2015 groeide de band uit tot een van de meest gerespecteerde bands in haar genre. De nieuwe single 1994 ging op 17 juli in première via Billboard Magazine en is de voorloper van het nieuwe album Habitat, dat 22 september verschijnt via Outside Music/Hand Drawn Dracula.

Lilly Hiatt eert haar muze David Bowie

“De nacht dat David Bowie overleed, was ik vol van ongeloof. Ik wilde met iemand praten, maar het was te laat om een ​​telefoontje te plegen. Ik huilde stilletjes en ging naar bed.” Was getekend, Lilly Hiatt.

De alternatieve countryzangeres uit Nashville, Tennessee pakte de volgende ochtend haar gitaar op en schreef een song over Bowie; The Night David Bowie Died. Een ode aan haar muze.

“Ik begon te zingen en de eerste woorden die er kwamen, gingen over Bowie. Ik kreeg het gevoel dat David mij een klein cadeautje gaf.”

Lilly Hiatt is momenteel druk doende met een succesvolle tournee door de Verenigde Staten.

Patronaat presenteert in Caprera: Ásgeir + ELLA

Een mix van ijzige elektronische pop, soul en een vleugje r&b in Caprera! Ásgeir Trausti Einarsson, kortweg Ásgeir, is terug. Niet alleen met een langverwacht tweede album Afterglow, dat op 5 mei wereldwijd wordt uitgebracht, maar ook live. Omdat zijn concert in Paradiso Amsterdam snel uitverkocht, voegt hij nu een exclusieve zomershow toe aan zijn tour: 10 augustus presenteert Patronaat de IJslandse muzikant op het podium van openluchttheater Caprera in Bloemendaal. 

Hoe volg je de perfecte debuutplaat op? Het is een vraag die veel bands wordt gesteld en het gevreesde ‘tweede-album-syndroom’ heeft menig act de das om gedaan. Fans van Ásgeir hoeven daar niet voor te vrezen: toen de timide jongeman in 2013 internationaal doorbrak met de Engelstalige re-release In The Silence, die alleen in Nederland al meer dan 10.000 exemplaren verkocht, hoorden muziekliefhebbers een muzikant die barst van de ideeën en nog veel noten op zijn zang heeft. De eerste singles van Afterglow zijn daar alvast een goed voorbeeld. Met Unbound en Stardust weet de fan inmiddels dat het in Bloemendaal een mooie zomeravond belooft te worden.

De inmiddels 24-jarige IJslander stapte voor zijn tweede album uit de comfortzone van zijn eigen slaapkamer en reisde de hele wereld rond.

Het is die wereldwijde ervaring die goed te horen is op Afterglow. Gebleven zijn de tegenstelling tussen de ijzige elektronica en Ásgeirs warme stem. Nieuw zijn de invloeden van soul, r&b en zelfs gospel van over de hele wereld.

Maar daar hoeft de IJslander zich geen zorgen over te maken: singles Unbound en de nieuwe single Stardust hebben de muziekliefhebber hongerig gemaakt naar meer. Na eerdere Nederlandse optredens (o.a. 18 mei a.s. in Paradiso Amsterdam, Best Kept Secret 2016, Live at Amsterdamse bos 2015, Into The Great Wide Open en Paradiso 2014) weet Caprera dat het de borst maar beter nat kan maken.

ELLA is het nieuwe project van Ella van der Woude, de Nederlands-Zwitserse muzikante met een veelzijdig talent: Vooral bekend als voormalige zangeres en gitariste van de band Houses, heeft Van der Woude ook enkele filmcomposities op haar naam staan. Daarnaast speelt Ella sinds kort in de indiepopband Amber Arcades. Met ELLA wil Van der Woude voor het eerst muziek maken vanuit een persoonlijke invalshoek.

LIVEDATA 10/08 Patronaat presenteert in Caprera, Bloemendaal 14/10 De Oosterpoort, Groningen 19/10 TivoliVredenburg, Utrecht

Album van de Dag: Manchester Orchestra – A Black Mile To The Surface

manchester orchestraManchester Orchestra – A Black Mile To The Surface (Caroline)

Manchester Orchestra heeft zich nooit aan één formule vastgehouden. Na het stevigere en grungy Cope uit 2014 hebben frontman Andy Hull en toetsenist/gitarist Robert McDowell de soundtrack voor de film Swiss Army Man gemaakt.

Dit schemert absoluut door in A Black Mile To The Surface waarop de band veel meer de diepte in duikt. Het album is enorm gelaagd met folky invloeden, maar flirt ook met elektronica. De arrangementen zijn groots, complex en orkestraal met de drums wat verder naar de achtergrond. Het doel was volgens Andy dan ook om de plaat net zo intens te maken als zijn voorganger, maar zonder daarvoor de volumeknop open te draaien.

Daarin zijn ze absoluut geslaagd. De subtiele opbouw leidt tot intense en prachtige breaks waarbij de nummers heerlijk wegluisteren als één geheel. De kracht van dit album zit hem dan ook in zijn gelaagdheid; elke luisterbeurt blijf je weer nieuwe dingen ontdekken en genieten. Tekst Mania | Tim Jansen

LIVEDATA 01/11 VK, Brussel 02/11 Melkweg, Amsterdam