Eurosonic Noorderslag 2018 focust op Denemarken

noorderslagDenemarken is het focusland van Eurosonic Noorderslag 2018. Dit is bekendgemaakt tijdens het SPOT Festival in Aarhus. ESNS programmeur Robert Meijerink: “We waren ontzettend onder de indruk van de kwaliteit en diversiteit van de Deense acts op Eurosonic de afgelopen jaren. Veel Deense artiesten maken fantastische muziek en zijn wereldwijd succesvol. De scene is écht booming; de perfecte reden om te focussen op Denemarken.”

Op eerdere edities van ESNS stonden onder andere de volgende Deense acts: Agnes Obel, Alex Vargas, Alphabeat, Broken Twin, Communions, Efterklang, Iceage, Kashmir, LISS, Liima, Lowly, Lukas Graham, Mew, MØ en Whomadewho. Daarnaast hebben meerdere Denen een European Border Breakers Award (EBBA) mee naar huis genomen: Onder andere Agnes Obel, Lukas Graham en MØ hebben deze internationale erkenning als opstap weten te gebruiken voor hun internationale carrières.

Het Deense muziek exportkantoor MXD voelt zich vereerd, Thomas Rohde: “We hebben Eurosonic zien uitgroeien tot een van de meest belangrijke festivals voor nieuwe muziek in de wereld. Denemarken was er vanaf het begin af aan bij, dus het is een blijk van waardering om dit jaar de kans te krijgen om focusland te zijn. Het moment is ook ideaal: de Deense muziekscene is echt booming. We gaan het Nederlandse publiek én de internationale muziekprofessionals wat laten zien!”

Elk jaar licht Eurosonic Noorderslag een ander land uit om zo de muzikale diversiteit van Europa te benadrukken. De keuze voor Denemarken was dit jaar snel gemaakt. In de beginjaren heeft Eurosonic een goede relatie opgebouwd met Denemarken en de Deense muziekscene / partners (MXD Rosa, P6 Beat en P3 Radio).

Sarah Sølvesteen van Birds Eye Agency, het agentschap dat MØ representeert, geeft aan waarom Eurosonic Noorderslag zo belangrijk is voor haar werk: “Eurosonic is hét showcase festival waarbij je als artiest voor de grootste delegatie Europese promotors en festival mag spelen. Als de timing mee zit kan Eurosonic je als artiest helpen met het behalen van directe resultaten en deals. MØ speelde in 2013, in een premature fase van haar carrière, voor het eerst op Eurosonic. Op dit moment had ze nog niet getekend bij een internationale platenmaatschappij. Ze had echter al wel wat buzz weten te genereren op enkele Amerikaanse en Britse blogs waardoor de industrie geïnteresseerd werd en op kwam dagen tijdens haar showcase in Groningen. Vrij kort na haar show kwamen deals met Europese promotors binnen en werd ze geboekt op een handvol Europese festivals. In 2014 mocht ze terugkomen naar Groningen: een optreden dat er voor zorgde dat ze in de navolgende maanden volle zalen speelde door heel Europa zonder ook nog maar één radio-hit gehad te hebben.”

Naast enkel de muziek, doet Denemarken het ook goed op het gebied van muziekfestivals met onder andere Roskilde, Tinderbox en Northside die participeren in Eurosonic’s European Talent Exchange Programme (ETEP).

Trend: Enorme groei in Deense muziekexport
Voor het tweede jaar op rij zijn op internationaal vlak muziekopbrengsten gestegen. Volgens de IFPI (het handelsverbond van de muziekindustrie) groeide de industrie met 5,6%.

De Denen zijn verantwoordelijk voor een substantieel deel van de globale muziekverkoop. Koda, de Deense auteursrechtenorganisatie, substantieerde dat het afgelopen jaar (2015-2016) de internationale verkoop van Deense muziek met 32% is gestegen. Daarnaast maakten streaminginkomsten een groei van 49% mee in 2016. Met het Deense streaming fanatisme kan de Deense exportmarkt goed aangeboord worden. De grote hoeveelheid streams vergroten de kans dat Deense muziek wordt opgenomen in internationale charts en populaire playlists. Artiesten als Lukas Graham, MØ, Volbeat, Trentemøller, Thomas Troelsen, Kölsch en Martin Jensen hebben hier in de afgelopen jaren de meeste vruchten van geplukt.

Music Export Denmark
Music Export Denmark (MXD) voert in samenwerking met het Deense showcase festival SPOT Festival de focus op Denemarken uit. Naast verscheidene concerten en netwerkevents waar Deense en internationale partijen elkaar zullen treffen, zet het exportkantoor in op extensieve media-exposure in Deense, Britse, Duitse en Franse markt. MXD’s project en de promotie hiervan wordt ondersteund door The Danish Arts Foundation Committee for Music Funding en The Cooperation Agreement between the Danish Ministry of Foreign Affairs and Ministry of Culture for Denmark’s international cultural exchange.

LIVEDATA 17+18+19+20/01/2018 ESNS, Groningen

Album van de Dag: Nick Cave & The Bad Seeds – Lovely Creatures

Nick CaveNick Cave & The Bad Seeds – Lovely Creatures (Mute)
Dertig jaar Nick Cave. Samen met ‘zijn’ Bad Seeds. Dertig jaar weggezet in vijfenveertig nummers, waarvan het gros geen inleiding nodig heeft. De keuze voor juist deze tracks is vrij divers, gekozen vanuit het oogpunt van de band zelf én haar fans. Ze zijn het meest blijven hangen. Nemen een verhaal mee. Zijn het populairst onder liefhebbers van de band. Of symbolisch.

Zoals opener From Her To Eternity, waar het in 1984 allemaal mee begon. De verzamelaar doorkruist een van het meest eigenzinnige en inventieve oeuvre in het hedendaagse muzieklandschap. De klassiekers Stagger Lee, The Mercy Seat en Where The Wild Roses Grow worden afgewisseld met recente fan-favorieten als Jubilee Street en We No Who U R, moeiteloos aangevuld met nieuwelingen als O Children en Red Right Hand. Samen met de bandleden én founding father Mick Harvey is Cave in de archieven gedoken. Fraaie foto’s zijn aan het geheel toegevoegd. Lovely Creatures is een must have! Tekst Mania | Jelle Teitsma

LIVEDATA 06/10 Ziggo Dome, Amsterdam (Sold Out) 13/10 Sportpaleis, Antwerpen (B) (Sold Out)

Black Rebel Motorcycle Club op 20 november in Paradiso

Black Rebel Motorcycle ClubOp 20 november komt de Amerikaanse rockband Black Rebel Motorcycle Club voor een exclusieve show naar Paradiso. Het drietal, dat momenteel aan een nieuw album werkt, geeft dan voor het eerst sinds 2015 weer een show in ons land. De officiële kaartverkoop start op vrijdag 12 mei om 10:00 uur. Kaarten zijn te bestellen via de website van Paradiso.

Momenteel werkt de band aan nieuwe songs die in het najaar op een nieuw album moeten verschijnen. Wanneer dit album uitkomt of hoe het heet, is nu nog niet bekend.

Al jaren is de groep uit San Francisco, die bestaat uit zanger/gitarist Peter Hayes, zanger/bassist Robert Levon Been en drumster Leah Shapiro, met hun vuige garage rock en neo-psychedelica een vaste waarde in het internationale rock circuit.

Hayes en Been staan in 1995 aan de wieg van wat drie jaar later officieel Black Rebel Motorcycle Club wordt. Debuteren doen ze in 2001 met het album B.R.M.C.. In totaal verschijnen er nog zes albums waarvan Specter At The Feast uit 2013 de laatste is. Ook brachten ze in 2015 nog de live registratie Live in Paris uit.

Op het podium staat Black Rebel Motorcycle Club bekend om hun broeierige en energieke optredens, die strak en vaak meedogenloos hard zijn. De band heeft Nederland al veel bezocht. Ze waren te zien op Pinkpop en Lowlands, en hebben een groot aantal clubshows gedaan waaronder (razendsnel) uitverkochte concerten in Paradiso.

LIVEDATUM 20/11 Paradiso, Amsterdam

Interview WHITE: “Alsof je door een trein geraakt wordt…”

WHITEEen naam verzinnen bleek nog het lastigst voor de heren en dame van WHITE. De band die alles tot in de puntjes perfect wilde hebben voor ze – letterlijk – het podium beklommen. Ze kwamen pas na geruime tijd samen muziek schrijven, oefenen en opnemen, met een volledige set ten tonele tijdens het Reeperbahn festival in 2014. Daarna heeft het nog drie jaar geduurd voordat het langverwachte debuutalbum eindelijk verkrijgbaar is.

Tekst Martje Schoemaker

“Geen covers!” Roepen Leo Condi (zanger) en Lewis Andrew (bassist) als antwoord op waarom ze niet meteen zijn gaan spelen met het materiaal wat ze wel al hadden. “We wilde gewoon echt uit het niets verschijnen met een complete set om te spelen, met onze eigen liedjes. Niet covers spelen om een set op te vullen.” Het wordt ze wel gevraagd, of ze een cover willen spelen en wat dat dan zou zijn. “Het is voor ons makkelijker een liedje te schrijven dan een cover te leren!” Stelt Leo lachend.

Hun debuutalbum One Night Stand Forever is volledig geschreven en opgenomen in hun eigen studio. Het is een huis, maar omgebouwd tot studio. Leo: “We hebben verbeteringen aangebracht! Beneden is nu een oefenruimte en studio. We kunnen er zelfs T-shirts printen! Maar boven kun je fatsoenlijk wonen, slapen. En zelfs douchen en naar het toilet!” De jongens zijn blij, het album is af, nu moeten ze het loslaten, maar ook er ook weer volledig in opgaan.

WHITE“Het ruimt op, nu het eindelijk af is. Een raar soort spanning is weggevallen nu alle liedjes de wereld ingezonden worden. Nu kunnen we ons weer gaan focussen op het volgende album…” Dat klinkt al een contradictie, aangezien ze nu echt gaan touren mét dit album en wij er pas echt van kunnen gaan genieten. “Het is van beide een beetje, waar we naar uitkijken. Geen zorgen! We willen niets liever dan nu helemaal vrij- en voluit te gaan spelen. We hebben niets meer te verbergen.”

De hype en druk rond de band stegen vorig jaar rap tot grote hoogte, ze worden de grootste belofte uit Schotland genoemd sinds Franz Ferdinand en iedereen bleef maar aan ze duwen en trekken om met materiaal te komen. “Het is misschien niet helemaal eerlijk, we hadden namelijk een groot deel van de liedjes al af vanaf het begin van de band. Een paar zijn er later bijgekomen. We wilden gewoon alles helemaal perfect hebben, zeker voor onszelf. En daar hoort het wachten op de juiste tijd om het uit te brengen ook bij.” In de tussentijd hebben ze wel een EP, Cuts That Don´t Bleed, uitgebracht en van niet op het podium verschijnen, hebben ze vorig jaar een stijgend aantal optredens gedaan, zo ook in Nederland; Eurosonic, London Calling, Metropolis en Where the Wild Things Are.

Als band hebben ze veel geleerd van de afgelopen drie jaar, zeker als het gaat om waar er nog meer energie (en agressie) in een liedje gestopt kan worden, zodat je ook thuis erop kan dansen. “Get it now, we’ll dance later” is dan ook niet voor niets hun slogan om het album aan de man te brengen. De muziek van WHITE klinkt bekend, maar is tegelijkertijd helemaal niet bekend. Er zitten overal kleine verrassingen in. “Als je na gaat denken over die kleine verrassingen, dan krijg je ze niet. Dat maakt het soms heel lastig om toch bij elkaar te krijgen. Het begint met een idee, goed of slecht en vanuit daar ga je alles eraan koppelen om er een liedje van te maken. Als je dat van te voren helemaal bedenkt, dan werkt het niet, dan ga je die kleine puntjes waarschijnlijk oppoetsen of zelfs verwijderen om het perfect te maken.” Al die kleine puntjes, verrassingen, zorgen voor een soort frictie die het heel aanstekelijk maakt om naar te luisteren.

Ze brengen allemaal weer wat anders aan muzikale ervaring en geluid mee de studio in. Zo zit Lewis weer meer in de hiphop, Kristin (drummer) is meer van het elektronische genre en “the hardest hitter” (and pretty amazing allround!), waar Leo meer van van het “singery bit” is, zoals hij het zelf zo poëtisch verwoord. “Het mooie is dat we alles kunnen doen wat we willen, want als we het samen gooien, dan klinkt het als ons, als WHITE. En dat singery bit… als je alle losse onderdelen zou horen, zonder de zang, dan zijn we niet WHITE. Hij (Leo) is de ‘icing on the cake that makes us us’.” De meeste van de teksten schrijft Leo zelf, maar bij de refreinen wil hij graag bij de band al polsen of het aanslaat, of het mee te zingen is, want een refrein moet niet té slim zijn, om echt lekker mee te zingen.

“Het eerste echte moment dat ik het gevoel had in een band te zitten, was toen we onze eerste headliner optreden hadden in Glasgow en we Living Fiction speelde. Dat is er eentje die zo goed aanslaat bij het publiek, omdat er een ‘call and response’ in zit, iets waar ik eigenlijk helemaal niet over had nagedacht! Het leek me gewoon leuk om zo het eerste refrein te eindigen. Maar toen we dat daar speelde en de hele zaal het terugriep had ik zoiets van; oooeeeh, dat is lekker!” Andere favoriet voor op de festivals, als anthem is Future Pleasures; “Alsof je door een trein geraakt wordt (maar dan lekker). De perfecte set-afsluiter, zelfs als je publiek het hele optreden niet hebben bewogen, zodra je deze inzet staat niemand meer stil”

Pinguin Radio presents WHITE

LIVEDATA 25/05 Cafe Cafe, Hasselt 26/05 Merleyn, Nijmegen 27/05 London Calling @ Paradiso, Amsterdam 28/05 Rotown, Rotterdam 03/06 VESTROCK, Hulst

Pinguin Radio presenteert The Daily Indie Radio Podcast #64

The Daily IndiePinguin Radio presenteert The Daily Indie Radio Podcast #64. Vanaf nu, elke dinsdag van 20:00 tot 21:00 uur, één uur lang, het allernieuwste en allerbeste tracks volgens de redactie The Daily Indie, hèt magazine en platform voor eigenzinnige en nieuwe alternatieve muziek.

The Daily Indie is een fysiek tijdschrift dat zich richt op nieuwe en alternatieve muziek. Vol interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken. Daarnaast schrijven ze over nieuwe releases op hun website en zijn ze actief op social media.

The Daily Indie Radio #64 – playlist 2 mei 2017

  1. Ulrika Spacek – Full of Men
  2. Yasmine – Tiny Bubbles
  3. The Japanese House – Saw You In A Dream
  4. Sløtface – Magazine
  5. Superorganism – It’s All Good
  6. Rips – Malibu Entropy
  7. Phoenix – J-Boy
  8. Mazes – West Coast Revolution
  9. Mac DeMarco – One More Love Song
  10. Lucy Rose – Is This Called Home
  11. Jaws – Fruit
  12. J. Bernardt – On Fire
  13. Future Islands – North Star
  14. Earth Mk. II – I Don’t Feel So Bad
  15. Doug Tuttle – Can It Be
  16. Childhood – California Light
  17. Benjamin Booker – Right On You

 

Spasmodique en Stöma op 27 mei naar Duycker te Hoofddorp

SpasmodiqueHet wordt een avond met hard rock en underground rock op 27 mei in podium Duycker met Spasmodique (foto) en Stöma.

Spasmodique
De jaren tachtig zijn gekenmerkt door o.a. de koude oorlog, economische crisis, dichtgetimmerde panden en drugscriminaliteit. In de ondergrondse wereld zocht een generatie afleiding en organiseerde feesten en concerten. In 1981 begon de band Spasmodique met het vertolken van deze tijdsgeest. Dit deden ze met verpletterende, donkere, agressieve muziek. Nu, 36 jaar later, doet Spasmodique dit nog steeds. Ze brachten in 2016 hun zesde album Six uit en vertolken hiermee de tijdsgeest alsof er geen tijd gepasseerd is. De bandleden van Spasmodique zijn dan misschien wat ouder en getekend door tijd, maar je kan nog steeds een explosieve presentatie op het podium verwachten met ragfijne gitaarlijnen en een onheilspellend en onmiskenbaar karakter.

Stöma
Met Stöma kan je rekenen op een potje technische muziek. Ze vullen de zalen met rare maatsoorten, crossovers naar verschillende genres, loopstations en effecten. Het wordt een (te) gekke boel met deze tweekoppige band. De band bestaat uit bassist/vocalist Bruno en drummer Wouter. Ze hebben al drie albums op hun naam staan en tourden o.a. door Turkije, België, Rusland en Oekraine.

LIVEDATUM 27/05 Duycker, Hoofddorp

Nieuwe single Kita Menari – Young Lovers

Kita MenariNog een laatste duik, dan heb ik mijn duikbrevet in de pocket. De final test is een prachtige tocht van één uur lang op 16 meter diepte. Alles lijkt dan ook goed te gaan en 10 minuten voor het opstijgen doen we nog een laatste zuurstoffles-check (take that, Scrabble). “Genoeg voor nog een half uur”.

Om bolletjes in je bloed te voorkomen, maak je eerst een tussenstop onder water. Alles lijkt goed te gaan, totdat ik op driekwart van het stijgen aankom. De lucht uit mijn fles stokt. Ik schrik mij kapot, maar probeer zo kalm mogelijk te blijven. Als onervaren duiker lukt dat maar mondjesmaat. De groep zwemt te ver uit elkaar en in een split second besluit ik er in een keer voor te gaan en zo snel mogelijk het laatste stuk naar boven te zwemmen. Alles gaat snel op dat moment… zo ook mijn gedachtes. Het zal toch niet?

Met mijn laatste restje adem, haal ik het oppervlak. Flink duizelig en tamelijk in de war. De gedachte “zou iemand misschien als een soort grap of test mijn fles uitgedraaid hebben”, spookt even door mijn hoofd. Op dat moment word ik de boot ingetild. Ik staar stilletjes voor me uit terwijl ze mijn fles checken. Ik herinner me nu nog de instructeur die uren aan de telefoon hing met de fabrikant en andere instructeurs. Dit hadden ze nog nooit meegemaakt. Het enige wat ik dacht: wat als dit een paar minuten eerder was gebeurd, of een half uur eerder, toen ik nog dieper in zee zat?

Die zelfde avond besloot ik dubbel zo hard te vieren dat ik er nog was. Er werd gedanst, gedronken en ik dacht even nergens anders meer aan. De volgende ochtend vind ik een briefje in mijn broekzak. Van alle woorden die ik de avond ervoor beschonken had opgeschreven in mijn zoektocht naar een nieuwe bandnaam, vielen twee mij meteen op: Kita Menari. Na wat rondvragen, vertelt een lokale eilandbewoner mij dat het “Wij dansen” betekent. Het is een soort ode aan het leven. Wij vieren dat we bestaan. Met nieuwe muziek en een passende nieuwe naam, ben ik er klaar voor en ontzettend blij om jullie nieuwe muziek te laten horen en echt van start te kunnen gaan. Daarnaast ben ik jou dankbaar voor het feit dat je nog steeds bent blijven hangen en ben ik vooral benieuwd wat wij de komende jaren met elkaar mogen gaan beleven.

Op het leven!
Kita Menari

LIVEDATUM 12/05 De Flux, Zaandam (samen met Cynbel, Logue)

Pinguin Radio presenteert podcast Muzine.nl Radio #14

MuzineMuzine.nl is verplichte kost voor music minded mensen zoals wij. De site volgt de nationale en internationale indie-scene op de voet, toont respect voor de oudjes, maar verslaat vooral het hier en nu. Muzine.nl biedt een constante stroom kwaliteitsposts; album en concertrecensies, interviews, overzichtsartikelen, columns, you name it they’ve got it.

Daarom hebben Pinguin Radio en Muzine.nl de handen ineen geslagen. Elke dinsdagavond van 19:00 tot 20:00 uur hoor je een uur lang pop, rock, indie & aanverwanten samengesteld door de redactie van Muzine.nl, de site voor mensen die van muziek houden.

Playlist Muzine.nl Radio #14 – 2 mei 2017

  1. Close Talker – Okay Hollywood
  2. Future Islands – Seasons (Waiting On You)
  3. Holy Holy – Darwinism
  4. Kasabian – You’re In Love With a Psycho
  5. Orange Skyline – High
  6. Royal Blood – Lights Out
  7. Sonic Youth – Silver Rocket
  8. The War On Drugs – Thinking Of A Place
  9. WHITE – One Night Stand Forever
  10. Bear’s Den – Red Earth & Pouring Rain
  11. Mew – The Wake Of Your Life
  12. The Afghan Whigs – Oriole
  13. The Black Angels – Currency
  14. Tom Hickox – The Fanfare

Win Tickets voor St. Solaire en Luka op 13 mei in De Kroepoekfabriek

LukaOp zaterdag 13 mei gaan we voor de meeslepende, melancholische indiepop van St. Solaire en de intieme nummers van Luka (foto). De grote gemeenschappelijke invloed? Bon Iver!

ST. SOLAIRE
Ondanks het korte bestaan heeft St. Solaire al op een aantal mooie plekken mogen spelen. Hoogtepunten waren Songbird Festival, Where The Wild Things Are festival en Motel Mozaique Festival. Op Where The Wild Things Are werden ze gescout door de band HEAVN en mochten ze mee op hun uitverkochte tour als voorprogramma in de zalen Tivoli, Doornroosje en Paradiso.

Afgelopen september bracht de band haar eerste single Morning Sun uit. Groots, melodisch en integer wat hangt tussen pop, alternatieve rock en folk.

LUKA
Rotterdamse singer-songwriter Lisa Lukaszczyk schrijft onder het pseudoniem Luka haar eigen liedjes. Met haar kleurrijke stem en eerlijke liedjes schetst ze beelden uit haar belevingswereld. Geïnspireerd door Bon Iver, Fink en Daughter zet ze een intieme liveshow neer met een grote dynamiek.

LIVEDATUM 13/05 De Kroepoekfabriek, Vlaardingen

TICKETS WINNEN?

Mail ons de naam (band of titel) van onze IJsbreker. Doe dit naar prijsvraag@pinguinradio.com en jij maakt kans op 2 tickets!

Interview Tm Knol – Doug Sahm Tribute

Doug Sahm

Zondag 7 mei zal de Q-Factory in Amsterdam geheel in het teken staan van Doug Sahm, de ‘Texas Tornado’ die nog altijd tot de verbeelding spreekt van iedereen die de Tex-Mex-muziek een warm hart toedraagt. Een bijzondere gelegenheidsband onder leiding van Tim Knol zal de muziek van deze veelzijdige, en helaas veel te vroeg overleden Amerikaanse held op een waardige wijze onder de aandacht brengen. Met Knol blikken we vast vooruit op deze speciale middag en praten we met hem over zijn liefde voor deze geweldige muzikant en zijn prachtige muzikale nalatenschap.

Tekst Jeroen Bakker

Hij zit er ontspannen bij wanneer we hem aantreffen in een hoofdstedelijk café. Toch staat er op korte termijn veel te gebeuren rondom zijn persoon. Naast het fotograferen voor een vervolg op het boek ‘Passion for Vinyl’ wordt er gewerkt aan een nieuw solo-album en nee, The Miseries zijn niet gestopt. “Die staan even op een lager pitje”, aldus Tim Knol.

Tussen alle bedrijven door neemt hij maar wat graag de tijd om te praten over het optreden van aanstaande zondag en over de muziek van Doug Sahm, de muzikant die voor hem altijd een grote bron van inspiratie is gebleken. “In mijn jeugd werd thuis altijd muziek van Doug Sahm gedraaid. Als mijn vader thuis een feest gaf dan draaide het altijd uit op dansen met de muziek van de Texas Tornados, de band, overigens vernoemd naar een song van Sahm, waarmee hij groot succes had. Dat waren de eerste momenten dat ik met zijn muziek in aanraking kwam. Prachtig vond ik dat. Echt een geweldig stel muzikanten. Flaco Jiménez op accordeon, heeft ooit nog eens in Hoorn in het Huis Verloren gespeeld maar hij komt tegenwoordig helaas het land niet meer uit vanwege allerlei problemen, Freddy Fender, Augie Meyers en dan ook nog Doug Sahm. Daarnaast werd regelmatig materiaal van Sir Douglas Quintet gedraaid, bijvoorbeeld Dynamite Woman, ook Who Were You Thinkin’ Of van The Texas Tornados en uiteraard ook solo-werk zoals Groover’s Paradise of Is Anybody Going To San Antone waarop hij samenwerkt met Bob Dylan en Dr. John.”

Tijdens zijn bezoek op het South by Southwest Festival 2015 met The Miseries zag hij Sir Doug & The Genuine Texas Cosmic Groove, de documentaire van Doug Sahm in première gaan. “Daar werd ook een tribute gedaan maar het was niet bepaald goed te noemen. Het was een genante vertoning. Steve Earle was echter een positieve uitzondering. De zonen van Doug Sahm waren er en ook Augie Meyers kwam opdraven. Charlie Sexton, de gitarist van Dylan, had zich verkleed als Doug Sahm. Het was een beetje teveel show. Het zijn juist de liedjes die het moeten doen maar het was meer een incrowdfeestje van de familie van Doug en veel interessant-doenerij. Ik vond het maar deprimerend. Je hebt de liedjes en je hebt de muzikanten in huis. Daar mag het dus niet aan liggen denk je dan. Wij hebben toen we terugkwamen in Nederland daarna in het Huis Verloren een tribute gedaan en in september 2015 speelden wij, dat zijn Jan The Lazyman, Jur Scherpenzeel, Kees Schaper, Jeroen Tenty, Rikkie van Doorn en Melle Boersma, tijdens het Sugar Mountain Festival in Paradiso onder de naam The Special Twenties. Het bleek enorm aan te slaan bij het publiek. Het is geen imitatie, het gaat er om hoe je het brengt en de soul, het gevoel, dat je er in legt. Sahm deed het heel losjes en hij maakte ook foutjes maar dat mag. Hij kende 3000 liedjes en speelde altijd zonder setlijst. Hij liet zich, zeg maar door de whiskey ‘sturen. Wat ik zo bijzonder vind is dat hij je kan raken met zijn muziek maar het is ook feestmuziek, geschikt voor een polonaise om vervolgens weer te schuifelen zoals bij She Never Spoke Spanish To Me. In Amerika gebeurt dat dus en trouwens ook in Paradiso op die avond. Het is een vibe die de muziek in zich heeft, vaak feestelijke muziek maar dan wel met een donker randje. Hij had veel soul in zijn stem, een mystieke stem ook. Een veelzijdige artiest, blues, soul, country, folk. Kijk hij werd al als zes- jarig jongetje door de grote Hank Williams het podium opgetrokken. Dan doet dat natuurlijk wel iets met je…”

“Ik hoop dat de mensen geraakt worden door zijn muziek en dat ik ‘de soul’ van die muziek kan overbrengen. En of er nu 50 of 300 bezoekers zijn, het moet een feest worden. Wij vinden het ook ontzettend leuk om die muziek te spelen. Veel medestanders in de muziek zijn er niet te vinden in Nederland. Uiteraard is Rowwen Hèze schatplichtig aan de muziek van de Texas Tornados. Verder is er nog een accordeonist uit Limburg. Zijn naam is Dwayne Verheyden, een ontzettend goeie muzikant. Hij speelt Tex-Mex en is voor een jaar naar Amerika en Mexico gegaan om daar te spelen. Hij is heel populair in Mexico en kreeg een paar jaar geleden zelfs een Tejano Music Award in San Antonio.Verder zijn er hier maar weinig die er iets mee doen en dat maakt ons denk ik wel redelijk uniek.”

Dough Sahm overleed op 58-jarige leeftijd aan een hartaanval. Deze middag is de muziek van hem echter springlevend. Een mooie ode van een groep bevriende en bevlogen muzikanten die met hart en ziel de Tex-Mex van Doug Sahm spelen.

LIVEDATUM 07/05 Q-Factory, Amsterdam