Nieuw album Nick Mulvey verschijnt 8 september

Nick Mulvey is pleased to announce details of his second album, Wake Up Now. It is released on the 8th September 2017 through Fiction Records/Caroline International. In conjunction with its announcement, a second track from the record, Myela, is streaming now.

Nick MulveyAt a time of great uncertainty, it helps to surround yourself with those things you trust, and so marks the timely return of the reliably brilliant Nick Mulvey. His standout debut album, First Mind, in 2015 was the introduction of an artist who shirked the conventional and side-stepped the expected. It was a record of opposing shades, all leftfield rhythms, and harnessing an exquisitely natural guitarist doing extraordinary things, painting unique colours across a very moreish collection of songs. It was quite peerless, and translated to the stage alongside a fine collection of talented players that formed his band.

Nick’s return with the first fruits of his new album sessions has brought with it his own outlook on a world that can’t decide which direction it’s going, or quite what to do with itself. We’re all hastily trying to find our spot within these times, and Nick is no exception, but if clarity is part-resolved by a call to arms, perhaps it’s time to make that call. Unconditional, the first new music from Mulvey in over two years, is a multi-layered, groove-based tune that doesn’t stray too far from First Mind, but far enough to sound fresh, unique and exciting.

Unconditional is one of a number of standout songs from the sprawling Wake Up Now, an album rooted in the conscience and all that it stands for. It’s also a record that harbours great community, welcoming a host of new and multi-talented musicians with a flourishing skillset. That sense of community was drilled home by Brian Eno in a few pre-recording meet-ups between the two, who implored Nick to open himself up more and consider sharing the weight-load. The idea of opening himself up more has filtered into Nick’s lyrics too, once swathed in metaphor upon metaphor, they’re now at the heart of this record’s identity. Clarity. Humanity.

Production duties here are handed to Ethan Johns at Real World Studios who recorded Nick and his band live and at their most raw to reinforce that key community spirit, and whose eventual finished tapes Nick then took up to London and presented to First Mind producer Dan Carey who meticulously sewed in the electronic elements. Standout tracks are almost as crucial as the sum of Wake Up Now’s parts, and the seismic Mountain To Move (with the album title at the heart of the song’s refrain) and We Are Never Apart implore repeat plays.

it’s a much more relaxed Nick Mulvey that delivers Wake Up Now. Comfortable within his own skin, for want of a less travelled term. The community he’s built around himself all sit on the same page together, letting the music and conversation at the heart of this record flow naturally and at ease with the world around them.

It’s the work of a special British talent ready for the next phase, whatever that phase will be. Join him.

Tracklisting Wake Up Now

  1. Unconditional
  2. Transform Your Game
  3. It Ain’t Over
  4. Myela
  5. We Are Never Apart
  6. Remembering
  7. Mountains To Move
  8. When The Body Is Gone
  9. Lullaby
  10. In Your Hands
  11. Infinite Trees.

LIVEDATA 23/06 Down The Rabbit Hole Festival, Beuningen 31/08 Paradiso Noord, Amsterdam (sold out) 01/09 Hedon, Zwolle 02/09 Into The Great Wide Open

 

Derde uitzending Club Caroline vanavond om 20:00 uur

Pinguin Radio en indielabel Caroline Benelux slaan de handen in elkaar en lanceren gezamenlijk Club Caroline! Elke dinsdag van 20.00 – 21.00 uur hoor je de nieuwste indie tracks en de grootste alternatieve hits van muzieklabel Caroline Benelux.

We nemen je een uur lang mee langs onze nieuwste releases, onze artiesten vertellen zelf over hun muziek en je hoort onze eigen favoriete tracks. Van Tame Impala tot Childish Gambino en van Bear’s Den tot Glass Animals. Je hoort het op Club Caroline.

Club Caroline

Major Music, Indiependent Spirit!

Caroline Benelux is een muzieklabel dat zich grotendeels richt op indie en alternatieve muziek. Het jonge enthousiaste Benelux team is onderdeel van Caroline International dat kantoren heeft over de hele wereld. Caroline is een revival van het in 1973 opgerichte Caroline Label, dat oorspronkelijk door Richard Branson werd opgericht om platen uit te brengen binnen zijn eigen muzikale passie: alternatieve prog-rock. Het huidige label richt zich op alles wat goed en credible is in de wereld van de indie muziek: St. Vincent, Bear’s Den, Tame Impala, Childish Gambino, Nick Mulvey, Thurston Moore, The Amazons en Nederlandse bands als Orange Skyline, PAUW, De Staat, Chef’Special & many more.

Elke dinsdagavond tussen 20:00 en 21:00 uur presenteert het team van Caroline een uur van de beste nieuwe muziek uit haar roster op Pinguin Radio. De presentatie van de uitzending is in bekwame handen van de meesterlijke DJ Philo Boss.

Playlist 20 juni:

  1. Childish Gambino – Rebone
  2. The Amazons – In  My  Mind
  3. Dan Croll – One Of Us
  4. Flo Morrisey – Look At What The Light Did Now
  5. Nathaniel Rateliff – S.O.B.
  6. Equal Idiots – Put My Head In The Ground
  7. Oh Wonder – Ultralife
  8. Valerie June – Got Soul
  9. Chef’Special – Amigo
  10. Orange Skyline – Sound & Fury
  11. Sylan Esso – Die Young
  12. Nick Mulvey – Unconditional
  13. Marika Hackman – My Lover Cindy

Een uitgebreidere versie van Club Caroline kun je ook terugvinden op Spotify

Indringende muziekdocu The Naked Sweat Drips

The Naked Sweat DripsDe documentaire Kristians Prelude gaat 27 juni in première in EYE Amsterdam. Deze muziekdocumentaire
over gitarist Kristian Strik van The Naked Sweat Drips werd gemaakt door de andere gitarist
van dezelfde formatie, Winand Derks van de Ven. “Vorig jaar werd bij Kristian voor de tweede keer een hersentumor
geconstateerd”, vertelt Stefan Kollee van The Naked Sweat Drips. “Over het gevecht en de rol van muziek en vriendschap daarin, maakte Winand Kristians Prelude.”

De film is een coproductie van de Nederlandse Filmacademie en AVRO/TROS.

The Naked Sweat Drips combineert sinds 2010 intense psychedelische klanken met psychopathische teksten, gebracht met een dubbele gitaarattack, schreeuwend Hammondorgel en aangrijpende zang. De oorspronkelijk Boxmeerse band bestaat uit Winand Derks van de Ven (gitaar), Luc Jeuken (toetsen), Stefan Kollee (zang), Kristian Strik (gitaar), Rick Veldkamp (bas) en Jimmi Vos (drums).

Dit zestal maakt psychogrunge die doet denken aan het maniakale van Nick Cave, de groove van Queens of the Stone Age en het schizofrene van Pink Floyd, gespeeld met branie en tomeloze energie.

In januari bracht The Naked Sweat Drips debuutalbum Psycho Sister uit via Butler Records

 

Pinguin Radio presenteert Muzine.nl Radio #20

MuzineMuzine.nl is verplichte kost voor music minded mensen zoals wij. De site volgt de nationale en internationale indie-scene op de voet, toont respect voor de oudjes, maar verslaat vooral het hier en nu. Muzine.nl biedt een constante stroom kwaliteitsposts; album en concertrecensies, interviews, overzichtsartikelen, columns, you name it they’ve got it.

Daarom hebben Pinguin Radio en Muzine.nl de handen ineen geslagen. Elke dinsdagavond van 19:00 tot 20:00 uur hoor je een uur lang pop, rock, indie & aanverwanten samengesteld door de redactie van Muzine.nl, de site voor mensen die van muziek houden.

Playlist Muzine.nl Radio #20 – 20 juni 2017

  1. WHITE – Fight The Feeling
  2. Soulwax – Any Minute Now
  3. Royal Blood – I Only Lie When I Love You
  4. Ride – Lannoy Point
  5. Warpaint – New Song
  6. The Cure – Love Song
  7. Muse – Dig Down
  8. Raglans – Who Knows
  9. Morrissey & Marshall – Cold November Sunrise
  10. Queens of the Stone Age – The Way You Used to Do
  11. Oscar and the Wolf – Breathing
  12. Lorde – Green Light
  13. Manchester Orchestra – The Gold
  14. Arcade Fire – Everything Now
  15. Foo Fighters – Run
  16. Hey Violet – Brand New Moves

Album van de Dag: Jason Isbell and the 400 Unit – The Nashville Sound

jason isbellJason Isbell and the 400 Unit – The Nashville Sound (Southeastern)

Na de twee bijzonder succesvolle soloalbums Southeastern (2013) en Something More Than Free (2015) krijgt zijn begeleidingsband The 400 Unit nu weer de volle credits: The Nashville Sound is een product van Jason Isbell and the 400 Unit. En dat hoor je, Isbells zesde album nadat hij tien jaar geleden Drive-By Truckers verliet, is gevarieerder en steviger dan de voorganger. Wederom opgenomen in Nashville, Tennessee, is The Nashville Sound het zoveelste geslaagde hoofdstuk in de carrière van de zanger en gitarist uit Greenhill, Alabama, dicht bij Muscle Shoals. Want Jason Isbell weet momenteel als geen ander de meer introspectieve sound van Ryan Adams te combineren met die van de grote singer-songwriters uit de seventies. Opener Last Of My Kind – inderdaad – is direct al zo’n weemoedig toplied dat is opgetrokken uit akoestische gitaar en fraaie accenten op elektrische piano en pedalsteel. De variatie zit hem erin dat Isbell getuige Cumberland Gap en Anxiety ook weer stevig kan rootsrocken. De warme sound van vaste producer Dave Cobb maakt echter vooral van de royaal aanwezige ballads en countrysoulnummers ware juweeltjes, zodat Jason Isbell met The Nashville Sound een volgende parel aan zijn snoer rijgt. Isbell heeft zich zolangzamerhand ontegenzeggelijk ontwikkeld tot de singer-songwriter van het huidige tijdsgewricht; nobody tops Jason Isbell. Tekst Mania | Wiebren Rijkeboer

 

 

Alle metalfans verbroederen op Graspop 2017

Graspop Northlane

Live Review: Graspop Metal Meeting 2017 @ Dessel (B)
16+17+ 18 juni 2017
Tekst Milo Lambers

Stel: alle metalfans op de wereld besluiten om samen op een onbewoond eiland te gaan wonen om het ultieme metalparadijs te stichten. Grote kans dat het eindresultaat er precies zo is als op Graspop. Of je nou een vijftiger bent met dikke bierbuik die meebrult met The Final Countdown, een vol getatoeëerde death metal-diehard of in een gotische jurk geschoten Epica-fan; zodra je op het terrein van Graspop bent, voel je je er thuis.

 

Graspop

Vrijdagavond bij de Main Stage: de androgyne Dee Snider, bekend als frontman van Twisted Sister, staat in zijn knalroze leren broek te grijzen van oor tot oor. Vorig jaar stond hij met die groep op de weide van het Belgische Dessel en toen hij werd gevraagd om met zijn soloproject terug te keren zei hij naar eigen zeggen meteen ‘fuck yeah!’. Dat is natuurlijk makkelijk gezegd, maar we geloven Dee op zijn woord. De al 62-jarige Amerikaan zingt nog steeds vrij aardig (dat hij de hoge tonen niet meer haalt is hem vergeven), geniet zichtbaar en weet de hit We’re Not Gonna Take It ook voor de 143.030e keer vol vuur te brengen. Je gelooft dat ‘ie het meent. Iedereen zingt mee. En dan ook echt iedereen. Ouwe rockers die weigeren om hun treurige ogende grijze manen af te knippen slaan de vuisten de lucht in. Sommige hebben hun kinderen meegenomen. Geschiedenisles hebben ze niet nodig, de kids schreeuwen elk woord mee. Een paar stoer ogende ‘rockchicks’ slaan de armen over elkaar. Een groepje jongens sluit lachend aan. Metal is universeel, metal is van iedereen.

Graspop Dee Snider

Epica Epica

Dat is het gevoel dat overheerst op het festival dat over het hele weekend wordt door bezocht in totaal 155.000 bezoekers. Iedereen kan hier zichzelf zijn. Kom je voor een lekkere pot death metal van Decapitated of The Black Dahlia Murder? Gezellig! Kom je voor Epica en Evanescene? Ook prima! Bij bepaalde festivals heb je toch het gevoel dat er een groot verschil is tussen bijvoorbeeld rockfans en danceliefhebbers. Niet dat dat per se negatief is, maar op Graspop voel je een enorme verbroedering tussen aanhangers van alle metalsubgenres.

En de bands werken daar ook aan mee. Neem een talentvolle Australische band als Northlane. Die staan vol bewijsdrang op het podium. De band bracht al drie albums uit, maar op de vierde plaat Mesmer lijken ze echt hun sound te hebben gevonden. Hun energieke en bij vlagen zelfs hitgevoelige djent-progmix gaat er net zo makkelijk als de Iron Bacon Burger bij de snacktent aan de overkant.

The Charm The Fury The Charm The Fury

Naast veel jonge bands, waaronder het Nederlandse The Charm The Fury dat zondag vanaf de Main Stage de bezoekers het vuur aan de schenen legt, staan er tal van iconen op het hoofdpodium. Sepultura bijvoorbeeld. De Brazilianen plus Amerikaanse zanger trekken fel van leer, maar na een aantal nummers begint het toch veel van hetzelfde te worden. Dat ligt toch vooral een beetje aan vocalist Derrick Green. Hij legt wel heel weinig nuance in zijn zangpartijen. Op een volume buldert hij zijn teksten eruit. De band weet het met de klassieker Roots Bloody Roots weer helemaal goed te maken. Zoiets geldt dan weer niet voor DevilDriver. Een strakke metalmachine, maar juist weer zonder hits.

Emperor is ook zo’n grote naam. Nou ja, in de black metalscene dan. Des te knapper is het dat de Noren het hele veld – met voornamelijk Rammstein-fans die alvast een goed plekje willen veroveren – weten te boeien. De band weet hun black metal met een helder geluid over te brengen zonder dat het glad of ongeloofwaardig wordt. Zanger Ihsahn is bovendien goed bij stem en overtuigt zowel clean als gruntend. Hij is de man van de band. De spotlights zijn op hem gericht en daar weet hij mee om te gaan.

Rammstein is de gedroomde afsluiter van elk metalfestival. We kunnen natuurlijk vertellen over de ladingen vuurwerk die weer de lucht in werden geschoten of over de bizarre toneelstukjes, maar dat heeft eigenlijk geen zin. Rammstein moet je zelf aanschouwen om te begrijpen hoe intens zo’n show is. Geen metalband ter wereld – nee, zelfs Metallica niet – is live zowel qua geluid als performance zo overweldigend als de Duitsers.

Graspop Rammstein

Graspop Baroness

Progressieve rock en metal zijn ook goed vertegenwoordigd. Grote namen als Opeth, Mastodon, Queensrÿche, Anathema zijn zondag de smaakmakers op dit gebied. Baroness maakt de dag ervoor een ijzersterke indruk. Het heeft in Gina Gleason een nieuwe gitariste gevonden. Zij voegt met haar tweede stem echt iets toe aan het toch al zo diepe geluid van de neanderthalerrockers. Over diep geluid gesproken: Devin Townsend. Tjonge jonge die sound…. De Canadezen zijn met zijn vijven, maar het bandgeluid klinkt als een orkest. Het is alsof je 60 gitaren hoort in plaats van slechts twee. Townsend is zoals altijd de gangmaker: hij geniet van het festivalpubliek, is nog een stukje losser dan in de club. Zo rent hij tijdens het zingen door even naar het publiek toe om een ballon terug te kunnen slaan, om vervolgens weer doodserieus door te gaan.

Anathema Anathema

De show van Deep Purple is weer zo’n mooi voorbeeld van ultieme verbroedering. De Britse bejaarden – zanger Ian Gillan is inmiddels 71) beschikken natuurlijk ook over een oeuvre vol hardrock klassiekers. En Smoke On The Water heeft misschien wel de meest beroemde riff uit de muziekgeschiedenis. Jong en oud zingt met Gillan mee: ‘Smoke on the water…. Fire in the sky!’

Ook bij het afsluitende The Scorpions worden de armen weer over elkaar heen geslagen. Graspop is een compleet metalfestival met vooral een heerlijk saamhorige sfeer. En zo hoort het.

Graspop 2017

Humorvolle video bij Mantra’s Passive State

MantraMantra brengt 23 juni debuut-EP Merdeka uit op Suburban Records. De jonge Haarlemmers veroorzaken al een kleine anderhalf jaar opwinding onder tieners en twintigers in het land en komen nu tot de voorlopige climax van hun bestaan met een releaseshow in de Cinétol in Amsterdam.

Mantra laat zich in twee woorden samenvatten als psychedelische grunge. Begonnen in obscure kroegjes in Haarlem, werkten ze langzamerhand toe naar optredens in Paradiso, de Melkweg, Mainstage Bevrijdingspop en een uitverkochte Palmtra-show in het Patronaat. In 2016 won de band de Rob Acda Award. In 2017 werd Mantra zelfs voor het tweede jaar op rij uitgenodigd voor het Haarlemse Bevrijdingspop.

Dus zin in een zweterig avondje in een blokkendoos van 30 vierkante meter? Er is plek voor een man of 150, dus snelheid in de aanschaf van kaarten is geboden.

LIVEDATA  23/06 Releaseshow Cinétol, Amsterdam (tickets)

Hieronder de humorvolle video bij Mantra’s Passive State.

Bob Wayne op 22 juni naar Duycker te Hoofddorp

Bob WayneWeet je nog? Singer-songwriter, verhalenverteller en reizende muzikant Bob Wayne verloor een weddenschap en moest een cover opnemen van een nummer wat zijn beste vriend uitgekozen had. Terwijl Bob van mening was dat zijn cover van All About That Bass zijn imago zou schaden, dacht zijn platenmaatschappij daar anders over. Zij boden hem een zak geld voor een album met alleen maar covers en Bob ging akkoord. Na zes albums met onvervalste outlaw country, gaat hij buiten zijn kader en maakt hij een full on biggest hits album met een aantal van de grootste hits: Hits The Hits. Op 22 juni komt hij naar Duycker te Hoofddorp.

Bob Wayne
“When I had the idea to record a cover album my first thoughts were Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson, so my biggest influences in this kind of music”, says BOB WAYNE. “However, in the end, you cannot top Johnny Cash. Until now I had never really played any cover versions, not even live, simply because you cannot hit the mark of Johnny Cash. Whenever I play his songs it is never as good as the original.” Maar het waren Cash zijn succesvolle ‘American Recordings’ die Bob het idee gaven voor een cover album. Hij covert nummers van o.a. Soundgarden, Nine Inch Nails en Nick Cave.

Als je al een Bob Wayne believer was is zijn nieuwe album een fijne afwisseling. Mocht je Bob nog niet kennen, laat je dan meenemen op Bob’s biggest hit avontuur!

Crimson Inc
Het support van Bob Wayne wordt verzorgd door Crimson Inc. Een eerlijke americana band die muziek maken over tijdloze onderwerpen als liefde en vriendschap. Aan het roer staat Dikkie De Rooij. Door zijn achterover gekamde haar en schippersjasje leek hij als twee druppels water op de schurk van Suske en Wiske en kreeg daardoor de bijnaam Crimson. Verwacht vurige americana, country en bluesgrass geinspireerde muziek die je meenemen naar de vlaktes van Amerika.

LIVEDATUM 22/06 Duycker, Hoofddorp

Nederland en ODESZA slechts even gescheiden

ODESZAIn 2015 stonden Harrison Mills en Clayton Knight, die samen het duo ODESZA vormen, voor het laatst in Paradiso tijdens een uitverkochte ADE-show. Na een korte afwezigheid zijn ze terug met een nieuw album getiteld A Moment Apart.

Het album staat vol met uitgebalanceerde nummers waarbij je atmosferische en filmische klanken hoort, maar ook de zomerse synths en drums waarmee ze bekend zijn geworden. Onlangs brachten ze het langverwachte nummer Line Of Sight uit, samen met met Wynne en Mansionair.

Als onderdeel van de A Moment Apart Tour, treedt ODESZA 5 oktober op in Paradiso. Voor deze speciale gelegenheid is producer Hayden James uitgenodigd als special guest. De ticketverkoop is inmiddels van start gegaan.

LIVEDATA 03/05 AB, Brussel, 05/10 Paradiso, Amsterdam

 

The Killers flirt met disco met The Man

the killersThe Man is het eerste nieuwe albummateriaal van The Killers sinds Battle Born in 2012. Er wordt overduidelijk geflirt met disco en dat pakt verdomd goed uit. Opgenomen met producer Jacknife Lee tijdens albumsessies in Las Vegas en Los Angeles is The Man de eerste single van het snel te voltooien nieuwe album.

“I got gas in the tank, I got money in the bank”, zingt Brandon Flowers. “I got news for you baby, you’re looking at the man.”

The Man is een van de meest aanstekelijke liedjes die The Killers op plaat hebben gezet. Flowers verstaat de kunst aantrekkelijke beelden van het kleine stadse Amerikaanse leven te schilderen. In The Man betrekt hij een en ander op zichzelf. In het nummer kijkt Flowers terug op zijn jongere zelf.

The Killers, opgericht in 2001, hebben nogal wat succes gehad. Zo is hun monsterhit Mr. Brightside sinds 2004 nooit uit de top 100 van de toonaangevende Engelse singlelijst verdwenen. Dat is nogal wat.