Nieuws Archieven - Page 962 of 1249

Review: Call It Off en VANT @ Poppodium 013

Live Review: VANT @ Poppodium 013, Tilburg
09 december 2016
Tekst en Foto’s Sven Veldhuizen

Afgelopen zomer was het al raak: de mannen van VANT zijn met een muzikale opmars begonnen. Met een setlist die uit vier nummertjes bestond, wist frontman Mattie Vant en zijn vrinden memorabele showtjes neer te zetten. Maar vanavond is het Tilburgse 013 aan de beurt. Met de poppunkband Call It Off in het voorprogramma belooft dit een avond vol energie en party te worden!

“Selah Sue, andere ingang”, scandeerde de portier bij de ingang van de kleine zaal 013. Maar veel van de bezoekers wapperden met een ticket voor VANT. De Britse band heeft al op een aantal buitenlandse festivals gestaan. Glastonbury, Secret Garden Party en Reading and Leeds Festivals, bleven niet gespaard. Maar deze avond was de Jupiler Zaal van het Tilburgse poppodium aan de beurt.

De avond werd volle porrie afgetrapt door de Eindhovense mannen van Call It Off. Eerder dit jaar stonden zij te knallen in Extase, Tilburg en speelde de poppunkband in het voorprogramma van Destine in de Jupiler Zaal. Geen onbekend terrein dus. En dat was te merken!

De zaal is goed gevuld, net als het podium waar beide backlines in het zwakke podium licht staan te schitteren. Waar eerst de aandacht ergens aan de bar lag, wordt hij ineens naar het podium getrokken. Sommige bezoekers bestellen snel nog een biertje of ronden hun bestelling af. Call It Off staat op het punt om zijn muzikale trossen los te gooien.

Een bonk aan energie en explosie. Niet alleen in de muziek maar ook in de podiumperformance. Het is allesbehalve statisch. Het snelle gitaarwerk wordt ondersteund door een dikke polka beat en laat de zaal zachtjes aan in beweging komen. Het is een mooi schouwspel om zowel jong als oud met een vuist in de lucht ‘spelen!’ te horen roepen. Waar de een zich terug waant in de tijd dat de Free Record Shop nog 72 winkelvestigingen had, zie je de ander zijn muzikale avontuur starten.

De sound die Call It Off door de speakers prakt, is samengevat: punkrock! De mannen laten er geen gras over groeien en houden het tempo er lekker in. Zelfs wanneer er een snaar van frontman Maurice Bolier breekt. De gebroken snaar wordt tijdens het spelen doorgeknipt waardoor de band in een ruk door kan spelen. Het optreden eindigt met veel bombast waaruit een luid applaus voortvloeit. De spieren zijn warm!

Terwijl het publiek zichzelf voorziet van nog wat koek en zopie doet iemand van de crew nog een soort van line check. De klanken die hierbij vrijkomen laten al een paar fans naar voren doen stormen. Wanneer iedereen weer zijn plek heeft gevonden lijkt het zaaltje ineens nog een stuk voller te staan. De lichten doven en iedereen heeft zijn volledige focus op het podium.

Hitjesmachine
De mannen van VANT lopen het podium op en krijgen een luid onthaal. De vrouwen gillen als mannen en de mannen gillen als
meisjes. Wanneer de band het eerste nummer van de set eruit knalt zingt het grootste gedeelte van het publiek al luidkeels mee. VANT maakt waar wat iedereen van ze had verwacht. Bij elk nummer dat de band inzet lijkt het wel hun grootste hit te zijn. Iedereen kent de tekst en weet wanneer de mosh pit ingezet kan worden. Een ding is zeker, VANT is een hitjesmachine.

En ja, de muziek is misschien niet heel vernieuwend maar wel verdomde catchy. De garagerock klinkt nagenoeg hetzelfde als de Artic Monkeys die een kind hebben gekregen van Nirvana. Toch weten zij zich tekstueel te onderscheiden van deze twee. Het aankaarten van hedendaagse problemen zijn in verschillende nummers terug te vinden. Onderwerpen als immigratie (Birth Certificate), transparantie in de media (The Answer) en sociale verhoudingen (Parking Lot) maken het hun eigen ding.

“This is a fucking dream!”, schreeuwt Mattie over het podium. Hij bedankt alvast het publiek voor ze het laatste nummer inzetten. “Alright you guys, this isn’t the last one and you know it”, is het antwoord op het ‘boe’ geroep vanuit de zaal. Hoe de Britse band met het publiek omgaat, laat zien dat ze de afgelopen tijd al veel ervaring op hebben gedaan.

Henry Eastham (lead gitarist) slaat nog een keer als een bezetenen zijn Fender Jaguar aan. Een moddervet geluid raast door de Jupiler Zaal. Parking Lot it is! ‘I’m a vampireee’. De laatste pilsjes vliegen door de lucht, rakelings langs de oren van een paar opgetilde fans. Het optreden van VANT is er een voor in de boeken.

Live Foto Review: Trixie Whitley @ Poppodium Volt

Live Foto Review: Trixie Whitley @ Poppodium Volt, Sittard
Support: Aïcha Cherif
10 december 2016
Foto’s Hub Dautzenberg

De dochter van singer-songwriter Chris Whitley – Trixie Whitley – verhuisde op jonge leeftijd naar New York, waar ze op driejarige leeftijd haar debuut op het podium maakte naast haar vader. Ze leerde de daaropvolgende jaren piano en drums spelen, en begon ook op te treden met eigen liedjes. In 2008 nam ze een EP op in New York, geproduceerd door Meshell Ndegeocello. Een paar jaar later kwam haar debuutalbum Fourth Corner uit. Binnen een week kreeg ze een gouden plaat in België, waarna ze door Europa ging touren en onder meer op Pinkpop stond!

In 2015 kwam haar laatste studioalbum uit, genaamd Porta Bohemica, waar onder andere de prachtige hits Soft Spoken Words en Closer op staan. Trixie laat op dit album horen dat ze de veelzijdigheid van haar stem een thuis geeft in liedjes die ook haar veelzijdige schrijven en muzikale achtergrond herbergen. Whitley zegt zelf: “I wanted to make people think and feel something honest and emotionally complex in my music–that comes from being fully present in the creative moment.” Sway is de nieuwste cd van Trixie Whitley. Deze cd bevat exclusieve en nooit eerder vrijgegeven live tracks en outtakes.

LIVEDATA Trixie Whitley 12/12 De Spil, Roelelare 13/12 Het Depot, Leuven 15/12 Vooruit, Gent 16/12 Cultureel Centrum, Hasselt 17/12 De Kapel, Eindhoven 18/12 Vooruit, Gent 20/12 Koninklijk Circus, Brussel 21+22/12 De Roma, Antwerpen

Aïcha Cherif

Trixie Whitley

LUCA MADU presenteert eerste live clip

Op 10 december stond de band LUCA MADU nog in de finale van de provinciale popwedstrijd Nu of Nooit waar ze de tweede plek wisten binnen te halen. Hiermee greep deze 7 koppige band net naast een speelplek op Pinkpop. Precies een dag later brengt deze uit Tilburg afkomstige band hun eerste pareltje uit. De live clip ‘Dreams’.

De band LUCA MADU is ontstaan op de Rockacademie in Tilburg begin dit jaar. De band is gevormd rondom zangeres/songwriter Lotte Slangen en bestaat uit Stephan van Staveren op bas, Ivo Rouschop op drums, Don Niekamp op toetsen, Thomas Beekwilder op gitaar, aangevuld met Mirthe de Jonge op cello en Anne Eding op viool. Hun muziek is zowel intiem als donker en kent invloeden van Lana del Rey en Ane Brun.

The Ten Bells: Winnaar Nu Of Nooit 2016

Tijdens de finale van Nu of Nooit 2016 op 10 december maakte festivaldirecteur Jan Smeets van Pinkpop bekend dat The Ten Bells de provinciale popwedstrijd Nu of Nooit hebben gewonnen. The Ten Bells mogen zich een jaar lang “de meest talentvolle en veelbelovende Limburgse act van 2017” noemen. Op zaterdag 3 juni 2017 zal The Ten Bells het Pinkpop festival in Landgraaf openen. Daarnaast ontvangt de band o.a. studiotijd ter waarde van €1.000,-, professionele coaching en wordt er een documentaire gemaakt van het grote Pinkpop avontuur.

The Ten Bells is vernoemt naar een oud café in Londen, het favoriete café van de band. Ze hebben de bar inmiddels verlaten maar ze dragen het altijd met zich mee. In de muziek van The Ten Bells (Garage Blues-Rock) zul je invloeden van ‘Arctic Monkeys’, ‘De Staat’ en ‘Eagles of Death Metal’ snel herkennen. Vuige dansbare rock met catchy riffs maar vooral een liveband pur sang.

The Ten Bells is tevens woensdag 8 maart 2017 tijdens de Pinkpop Perspresentatie op het podium van Paradiso te zien.

Win hét definitieve en beste portret van Lou Reed

Op de vraag waarom Lou Reed zelf geen autobiografie schreef, zei hij: “Waarom zou ik? Om zaken recht te zetten? Er zijn geen zaken recht te zetten. Ik ben wie ik ben. Het is wat het is, en fuck you.” Hij is een van de meest innovatieve en intelligente Amerikaanse songwriters van de moderne tijd. Maar ondanks zijn enorme succes bleef Lou Reed een gekwelde buitenstaander.

Altijd gekleed in zwart staat hij bekend als de nukkige New Yorker die geen moeite deed om geliefd te zijn. In dit diepgaande boek onderzoekt de bekende biograaf Howard Sounes het fascinerende leven van Reed zorgvuldig en geeft ons heel veel onbekende feiten die voor de meeste fans echt nieuw zijn.

Lou Reed is een verhaal over elektroshocks, drugs, alcohol, New York, vechtpartijen, seks, hits, flops, conflicten, jaloezie, zelfhaat en liefde. Over zijn relaties met Andy Warhol, David Bowie, Nico en vele anderen. Over de Velvet Underground, over de dood… en last but not least, over muziek.

Dit levensverhaal verbaast en verwart, neemt je mee naar de ups en vooral downs van het onberekenbare rock-‘n-roll animal.

WINNEN?

We hebben 3 boeken om weg te geven. Mail ons in welke wereldberoemde en invloedrijke band Lou Reed zat. Doe dit naar prijsvraag@pinguinradio.com en vergeet je adresgegevens niet te vermelden!!!

Breekijzer: Lower Than Atlantis

De nieuwe Breekijzer van deze week is Had Enough van Lower Than Atlantis. Deze kneiter is de nieuwste hit van alweer het vijfde album van de Engelse band. De nieuwe plaat genaamd Safe and sound kan op 3 februari 2017 bij jou op het matje liggen. Want als je van lekker duwen en trekken houdt, moet je zeker deze plaat proberen te bemachtigen.

Lower Than Atlantis kunnen we misschien wel naast DON BROCCO of Deaf havana plaatsen, toch maken de eilandbewoners elk nummer toch weer eigen. Vette rock gemixt met een vleugje electro.

Voor wie de mannen live wil aanschouwen moet toch echt even een tripje met de boot maken. Ze hebben namelijk alleen maar optredens in Engeland in het verschiet.

Live Foto Review: SKIP&DIE @ Paradiso

Live Foto Review: SKIP&DIE @ Paradiso, Amsterdam
09 december 2016
Foto’s Willem Schalekamp

De Nederlands/Zuid Afrikaanse band SKIP&DIE keert na een periode van een half jaar afwezigheid weer terug op het podium. De ‘futuristic tropical bass’-band SKIP&DIE bestaat uit vocaliste/beeldend kunstenaar Cata.Pirata, producer Jori Collignon, percussionist Gino Bombrini en gitarist Daniel Rose. Na de release van hun eerste single in 2012, Love Jihad, maakte SKIP&DIE indruk op het Europese publiek met hun explosieve live optredens. Mede door de onuitputtelijke energie en vernieuwende muziek wordt SKIP&DIE door het publiek en pers omarmt.

Admiral Freebee op 18 december naar Paard van Troje

Koning, keizer, Admiral Freebee! De excentrieke Belg komt op zondag 18 december naar het Paard en neemt zijn relaxte rootsrock – in de lijn van Neil Young / Dire Straits – mee voor een bijzonder middagconcert.

De sympathieke liedjessmid Admiral Freebee heeft een heerlijke stunt uitgehaald voor zijn zesde en tevens nieuwste album Wake Up And Dream. Hij wist zijn band wijs te maken dat ze nog de demo’s aan het opnemen waren. Zo maak je dus een album waarop iedereen speelt en zingt met de overtuiging en schwung van iemand die iets heeft los gelaten, zonder na te denken, of een rol te willen spelen. Het bleek een meesterzet, want een album heeft zelden zo ontspannen en spontaan geklonken.

In 2000 brak hij door met zijn tweede plaats in de Humo’s Rock Rally. Zijn eerste plaat Admiral Freebee verscheen in 2003. Freebee bracht daarna nog vier andere albums uit waarvoor hij telkens naar Amerika trok, maar deze keer is het anders. Hij neemt het heft in eigen handen. Voor het eerst neemt hij ook de productie voor zijn rekening naast het liedjes schrijven. Kortom een album en een tour waarin de Admiraal meer dan ooit Tom Van Laere zal laten zien. “En dat geeft ons goesting!”

LIVEDATUM 18/12 Paard van Troje, Den Haag

Nieuw album The Black Marble Selection verschijnt 24 februari 2017

Op 24 februari 2017 verschijnt het nieuwe album van The Black Marble Selection getiteld Greener Than The Other Side. Het album is volledig analoog en met vintage apparatuur opgenomen in de nieuwe PAF! Studio onder productionele leiding van Dave von Raven (The Kik) en Marcel Fakkers (The Madd). Déjà Entendu is de eerste single van het nieuwe album.

De psychedelische melodieën en gitaarlijnen voeren je terug naar de jaren zestig en doen denken aan bands als The Kinks, The Zombies en The Beach Boys. The Black Marble Selection gaat vanaf maart 2017 op tournee door Nederland, België en Duitsland.

Na het plotselinge vertrek van haar voorman besluit The Black Marble Selection begin 2016 een nieuwe creatieve richting in te slaan en duikt de studio in om elf nieuwe nummers op te nemen. De ruige underground rythm & blues sound wordt getransformeerd naar een volwassen en meer gevarieerd geluid waarin instrumenten als theremin en blokfluit samenvloeien met gitaar en orgel. Greener Than The Other Side staat vol uptempo liedjes waar de voorliefde voor de jaren ’60 vanaf spat.

Sinds de release van het debuutalbum Under Her Spell in 2015 heeft de band in heel Nederland opgetreden. Als openingsact voor The Kik, tijdens de Popronde en diverse festivals waaronder Mundial en Paaspop. The Black Marble Selection geeft enkele try-out shows. De albumreleaseshow vindt op vrijdag 3 maart plaats in de Melkweg in Amsterdam.

LIVEDATA 16/12 Mezz, Breda (Try Out) 06/01 Altstadt, Einhoven (Try Out) 02/03 V11, Rotterdam 03/03 Melkweg, Amsterdam (Album Releaseshow) 10/03 Hedon, Zwolle 11/03 Paradox, Tilburg

De ex-IJsbreker Miss Me van Harlea op -1 in de Graadmeter!

Harlea – Miss Me

Normaal gesproken zouden we nu op de proppen komen met wat persoonlijke en professionele info over de dame in kwestie, maar de maakster van Miss Me hult zich in een mantel van mysterie. We weten haar naam, Harlea, haar leeftijd, 22, haar woonplaats Noord-Londen en dat Miss Me haar debuut is, maar dat is dan ook alles.

Zelfs haar persfoto, een met de schaar gemaakte collage, verhult meer dan hij prijsgeeft. Mogelijk wil Harlea puur op de merites van haar muziek worden beoordeeld en niet op haar uiterlijk of afkomst. Dat zullen we dan maar doen. Harlea’s eersteling is stoer, stevig en sensueel. In een bad van warme gitaren zingt ze over de vage grens tussen liefde en obsessie.

Muzikaal volgt Harlea het chique, feministische rockpad dat geëffend is door bands als Garbage en The Kills. En hoewel haar sound wat meer nineties is, maakt Halrea toch deel uit van de nieuwe wave female fronted bands net als Black Honey en Wolf Alice. Tenminste als deze single een voorbode is van wat gaat volgen. In ieder geval is Harlea’s Miss Me een prima binnenkomer. Nog een paar van dit soort plaatjes en het zal Harlea een stuk lastiger vallen om anoniem te blijven.