Mike Oldfields Tubular Bells 50 jaar: geen studiobedrog

Het ronduit legendarische, alsook tijdloze Tubular Bells van Mike Oldfield is heruitgegeven in dubbel vinyl/ en cd-formaten, evenals een Blu Ray en een Super Deluxe Edition, om de 50ste verjaardag van de plaat te vieren. Deze speciale collectie bevat een nog niet uitgebrachte demo die vijf jaar geleden is gemaakt en destijds bedoeld was als het begin van een nieuwe 50-jarige jubileumversie van het werk.

Maar toen ging Mike Oldfield met pensioen en werd de introductie van acht minuten opgeschort. Tubular Bells 4 Intro, dat nu het levenslicht ziet, is de afsluiting van het ongelooflijke leven van dit historische album en is misschien wel het laatste dat ooit door Oldfield is opgenomen. Het hele project onder toezicht van de man bevat de vinylversie van Tubular Bells – 50th Anniversary Edition in een gloednieuwe Abbey Road-master op halve snelheid van de originele mix uit 1973 van het album van Miles Showell en een tweede plaat die verschillende verleidelijke versies van Oldfield verenigt.

Voor het eerst uitgebracht op vinyl is Tubular X, Oldfields versie van Mark Snows iconische X-Files-thema, opgenomen in 1998. Er is de Tubular Beats-remix-samenwerking met YORK en de originele Mike Oldfield/single Theme From Tubular Bells die werd gemaakt naar aanleiding van een ongeautoriseerde Amerikaanse single met een fragment uit Tubular Bells. En, voor het eerst sinds een zeer beperkte oplage in 2012, is ook Oldfields verbluffende Tubular Bells/In Dulci Jubilo (muziek voor de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 2012 in Londen) opgenomen.

Tubular Bells kunnen we zien als hoeksteen van de populaire cultuur. Maar vóór zijn wereldfaam, de ongeveer 16 miljoen verkopen, de Royal Mail-postzegel, zijn selectie voor de openingsceremonie van de Olympische Zomerspelen 2012, was er oorspronkelijk de muziek. In 1973 bracht een jonge, grotendeels onbekende 20-jarige Mike Oldfield zijn debuutalbum uit – twee lange muzieksuites, waarbij vrijwel elk instrument door Oldfield zelf werd bespeeld. Het was toevallig ook de debuutrelease van een gloednieuw label – Richard Bransons Virgin Records. Tubular Bells werd een fenomeen, stond boven aan de Britse hitlijsten en won een Grammy. Zijn populariteit en bekendheid werd verzekerd door het hoofdthema dat te zien was in The Exorcist, de film uit 1973 die een wereldwijde sensatie werd.

Oldfield zegt… “Als ik weer luister naar de muzikale ontboezemingen van een door angst geteisterde tiener, is het moeilijk te geloven dat ik dat was, 50 jaar geleden. De muziek klinkt niet zo angstaanjagend, maar alleen ik ken de jaren van werk en stress die Tubular Bells hebben voortgebracht. Dit was allemaal live, first take optredens zonder tweede kansen of studiobedrog zoals we tegenwoordig zo gewend zijn geraakt. Toen ik Tubular Bells aan het maken was, had ik niet gedacht dat iemand het ooit zou horen, laat staan dat het vijf decennia later zou worden gevierd! Bedankt aan iedereen die de afgelopen jaren heeft geluisterd.”

 

 

The Last Dinner Party – Sinner

Damesorkest The Last Dinner Party boerde bijzonder goed met hun debuutsingle, Nothing Matters, een nummer dat wij IJsbreker waardig vonden.

Daar was niet iedereen het mee eens. Sommige luisteraars vonden de track een te hoog ABBA gehalte hebben. Waarschijnlijk vinden ze dat ook van Sinner. Ons doet de nieuwe single van TLDP vooral aan Sparks denken. Je weet wel de band van de excentrieke gebroeders Mael bekend van o.a. This World Ain’t Big Enough For Both Of Us. En okay ook een beetje op ABBA, maar wat is er mis met ABBA? Minder dan we eerst dachten toch? Toch heeft The Last Dinner Party niet de makkelijkste weg gekozen. Sinner is een slim, meerstemmig gezongen best wel stevig gitaarliedje. En weer een hit.

The Sunset Society – I Wanna Be Near You

The Sunset Society is niet de naam van een bejaardensoos of nudistenvereniging, maar het alias van een bevlogen muzikant uit Noord Holland. Ja dat lees je goed Noord-Holland.

Als je het abnormaal authentiek klinkende I Wanna Be Near You hoort zou je namelijk zweren dat het een nummer is van een 60’s sunshine-popartiest uit zonnig California, iemand uit de scene rond geniale gekkies als Beach Boy Brian Wilson of Curt Boettcher, de producer van o.a. The Association.

Maar de producer/arrangeur/componist/vocalist/multi-instrumentalist achter The Sunset Society is dus een nuchtere Noord-Hollandse jongen, die luistert naar de naam Joost van Eck. Nou ja nuchter, hij heeft op zijn minst de zomer in zijn hoofd. En dus ook heel wat in zijn mars. Songs Of Love, EP 2 van The Sunset Society volgt in juli.

Oh Hazar – Ivory

Oh Hazar maakt een uitstekende eerste indruk met Ivory. De eerste single van het trio uit Nijmegen is een spannend om niet te zeggen spooky nummer met een plagende om niet te zeggen beheksende zangpartij van blikvangende en oorstrelende frontvrouw Imke Loeffen.

Ivory is de voorbode van een langspeler waarvan we nog geen releasedatum weten, maar al wel de titel, Clair Obscur. Ook weten we dat producer Simon Akkermans (Binkbeats/Bombay) in het complot zit.

Albert Hammond Jr – Thoughtful Distress (feat. Matt Helders & Steve Stevens)

Julian Casablancas hoeft zich hier vanwege zijn wangedrag op BKS voorlopig niet meer te vertonen. Zijn partner Albert Hammond Jr. is daarentegen meer dan welkom om zijn nieuwe album in levende lijve te komen presenteren, liefst met hulp van Arctic Monkeys drummer Matt Helders Billy Idol gitarist Steve Stevens.

Dit drietal tekent voor een meer dan uitstekende single waarmee Hammond Jr maar weer eens bewijst dat Casablancas niet het enige muzikale licht binnen The Strokes is. Thoughtful Distress laat horen dat Junior van zijn vader een uitstekend oor voor melodie en songstructuur heeft geërfd, een gespannen gitaarsolo zorgt voor het juiste kartelige randje. Dat Albert momenteel in een goede flow zit mogen we ook opmaken uit het feit dat op zijn nieuwe album maar liefst 19 nieuwe songs staan, (bijna) alle 19 goed ook!

Woods – Between The Past

In het intro herkennen we het melotron geluid waarmee The Beatles Strawberry Fields aftrapten. Het zet de toon voor alweer een geslaagd licht trippy liedje van de band uit Brooklyn.

Woods neemt weer alle de tijd om de song zijn gang te laten gaan, bijna vijf minuten, maar het nummer blijft boeien tot het eind dat net zo Beatle-esque is als het begin. Between The Past is de eerste aanloop naar een nieuw album. Perenila dat de annalen in zal gaan als de 12e langspeler van de band die in 2007 debuteerde.

Ariel Days – Through The Riverbeds

Het hebben van een bijband of een side-project is inmiddels zo gewoon geworden dat we er niet meer van opkijken. Ook Alfie Templeman blijkt een alter-ego te hebben. De doorgaans aan de poppy kant van de indie opererende Britse alleskunner heeft om zijn psychedelische eieren kwijt te kunnen Ariel Days in het even geroepen.

Ook onder invloed blijkt Alfie melodieuze en vrij toegankelijk muziek te maken. De inspiratie voor Ariel Days lijkt van mid periode Beach Boys en de latere Zombies te komen met een vleugje Beatles. Veel koortjes dus, hoge stemmetjes, een barokke songopbouw en mysterieuze geluidjes. Fans van Alfie hoeven niet al te veel moeite te doen om een song als Through The Riverbeds te kunnen volgen, maar ook liefhebbers van vriendelijke psychedelica zullen Alfie’s bijband weten te waarderen.

Florry – Drunk and High

In het universum van Florry is Neil Young god. De oude Young staat niet bepaald bekend als strakke bandleider of gedisciplineerd solist, maar vergeleken bij Florry opereert hij met een militaire precisie.

Ze beginnen een stoppen tegelijkertijd, maar daarmee is alles wel gezegd. Zoals de titel al aangeeft waren ze Drunk and High, niet alleen tijdens de opnamen, maar ook tijdens het schrijven en mixen van hun nieuwe single. Desondanks of misschien wel juist daarom rockte een countryrockband zelden eerder zo rammelend charmant.

Florry komt uit het diepste zuiden van de V.S. zou je denken, maar de band werd 5 jaar geleden in het leven geroepen in Philadelphia. Aanstichter is Francine Medosch. Zij schrijft de liedjes en zingt. Ze zijn nu met zijn vijven, bas, drums, gitaar, steel en fiddle. Francine zingt en schrijft de liedjes. Dat Drunk and High  representatief voor de kunst en het kunnen van Florry maken de liveclips op Youtube duidelijk of anders wel het eerder uitgebrachte live-album. Je moet er dus van houden, of Drunk and High.

Pinguin Radio presenteert Volkskrant Radio – juni 2023

Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.

de Volkskrant

Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!

Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.

Met aandacht voor deze albums:

  1. Esther Rose – Safe to Run
  2. Foo Fighters – But Here We Are
  3. Godflesh – PURGE
  4. Greg Foat & Gigi Masin – Dolphin
  5. Grian Chatten – Chaos For The Fly
  6. Loupe – Do You Ever Wonder What Comes Next?
  7. Meshell Ndegeocello – The Omnichord Real Book
  8. Queens of the Stone Age – In Times New Roman…
  9. Squid – O Monolith
  10. Swans – The Beggar

Water From Your Eyes – Buy My Product

Misschien herinner je je nog het nummer Track Five van Water From Your Eyes? We waren er erg door gecharmeerd een jaar of twee geleden.

Onze eerste kennismaking met het duo uit Brooklyn was een roboteske rocktrack in een stijl die je indrustrial zou kunnen noemen. Het nummer was/is niet echt representatief voor wat Nate Amos en Rachel Brown doorgaans doen, maar eigenlijk is dat geen enkel nummer. Het is wel altijd grootstedelijk wat ze doen, maar binnen de city limits dus uiterst gevarieerd. Het in 2021 verschenen cover album van Water From Your Eyes, Somebody Elses Songs geeft een goed inkijkje in de belevingswereld van het duo. Daarop staan nummers van o.a. Tears For Fears, Nico, de Peppers, No Doubt, Joe Jackson en Carly Rae Jepsen. Niet voor één gat te vangen dus dat Water From Your Eyes, maar nooit saai en heel vaak gewoon erg goed.

Buy My Product is het laatste en meest rocky nummer van het nieuwe album van de New Yorkers, Every One’s Crushed. Het nummer schiet alle kant op, maar mist zijn doel niet. Ga ze zien op de Lowlands later dit jaar of haak in bij een van hun clubshows in november, maar bereid je voor op een zeer gevarieerde trip.

15/11 ‘t Paard/Den Haag

16/11 Bitterzoet/Amsterdam