Aan postpunk geen gebrek in Nederland, maar Nederlandstalige postpunk hoor je (nog) niet zoveel. Als het aan De Mis ligt komt daar verandering in.
Nu moeten we er wel bij zeggen dat de zang van frontvrouw Veerle Cornelissen niet heel goed verstaanbaar is, maar dit terzijde. Los van de voertaal is De Mis ook op andere fronten geen ‘gewone’ postpunkband. Daarom staat het woord post in hun bio ook tussen haakjes. Voor hetzelfde geld hadden ze ook het woord punk tussen haakjes kunnen zetten. Hun songs zijn namelijk wel wat complexer en diepgravender dan gebruikelijk in het genre. Het effect op het publiek is echter hetzelfde, mosh-pits en massahysterie.
In maart sleepte De Mis de 035 popprijs in de wacht en een maand later de Roos van Nijmegen. En nu is er dus een debuutsingle. Laatste Dag is de voorbode van een eerste EP die later dit jaar wordt verwacht. Dan volgt ook nog de Popronde en met een beetje geluk een plek op de affiche van ESNS in januari. Dat zou hun droomstart helemaal compleet maken.