Het wordt saai maar ook liedje nummer 5 van Honey, I’m Home is weer raak.
Zoals eerder gezegd heeft de Amsterdamse band zo zijn eigen opvatting van het shoegaze/dreampop idioom. In Hyperspace Mountain torenenen de gitaren weliswaar boven de zang uit, maar de drummer is hyperactief en de song zelf kaatst alle kanten op. De zangpartijen zijn dit keer verdeeld tussen Sofie Ooteman (Marathon) en Tom Schotanus (Jagd). In de energieke zang hoor je de (post)punk achtergrond van beide vocalisten. Na slechts 5 nummers is wel duidelijk dat Honey, I’m Home in geen enkel hokje past. Een groter compliment kunnen we de band niet maken.