Met pijn in hun muzikale harten nemen The Analogues in 2024 afscheid van hun publiek om zich op andere zaken te gaan storten. En toch schuurt dat een beetje en zo ontstaat het idee om met een nieuwe lichting topmuzikanten The Beatles voort te laten leven onder de naam The Young Analogues. Vrijdagavond zien we het vijftal acte de présence geven in Het Park in Hoorn. Dartelend, sensationeel.
Tekst en foto’s: Pieter Visscher
We zien een Fab Five, want ze zijn met z’n vijven, gesoigneerd voor de dag komen. Allemaal strak in het blauwe pak. Een sobere podiumaankleding is meer dan genoeg, want het kwintet laat de muziek spreken. We hebben geen afleiding nodig. We horen en zien het beste van The Beatles voorbijkomen in de periode 1962 – 1965. McCartney cum suis schrijven dan nog niet hun allerbeste materiaal, maar wát een lading hits horen we. Verbluffend en razendknap gezongen en gespeeld. “We zijn geadopteerd door The Analogues”, grappen ze, “de beste Beatles-coverband aller tijden.” Daar is geen speld tussen te krijgen.
Onder begeleiding van voormalig Analogues-leden Bart van Poppel en Felix Maginn is The Young Analogues ontstaan. Een met zorg geselecteerde groep jonge muzikanten, die zich heeft ontwikkeld volgens de Analogues-methode: geen verkleedpartijen, maar volledige toewijding aan de authentieke sound.
“Toen ik klein was, was ik in de winkelstraten van Alkmaar te vinden, om daar als Beatle te spelen”, vertelt een van hen. “Mama zit nu in de zaal. All My Loving is voor jou, mam!” Het regent fraaie anekdotes tussen de nummers door. “Ik hou van alle Beatles-albums evenveel als van de kinderen die ik nog niet heb”, krijgt een andere bandlid de lachers op zijn hand. Het is een verdomd vermakelijke avond, met muziek van hoge kwaliteit en de zorgvuldigheid waarmee het vocaal op poten is gezet is bovendien erg goed te horen. Complimenten voor Van Poppel en Maginn, De twee zijn niet over één nacht ijs gegaan.
Mooi om te zien dat zowel jong als oud zich heeft verzameld in de theaterzaal van Het Park, de schouwburg die zo schitterend ligt aan het Markermeer. Een spervuur aan hits vliegt ons om de oren. Een greep daaruit: She Loves You, Please Please Me, From Me To You, I Want To Hold Your Hand, A Hard Day’s Night, Can’t Buy Me Love, Drive My Car, Day Tripper, Norwegian Wood en Eight Days A Week om er een paar te noemen. Na de pauze een minimetamorfose qua kleding. Van pakken naar quasi casual. We zijn aanbeland in 1965.
We spotten Van Poppel aan het eind van de show vlak bij het PA-systeem aan de rand van het podium, waar hij ook moet hebben genoten van zijn protegés, die een avond boordevol klasse op de planken hebben gelegd. In de toegift horen we een sprankelende versie van Yesterday en blijven in de foyer nog even hangen om een deejay te horen die feilloos aanvoelt wat muzikaal additioneel is op een heerlijke avond in het prachtige Hoorn.
Kijk voor meer tourdata op de website van The Young Analogues