Author: Flip van der Enden

Demob Happy – Power Games

Het Noord Britse Demob Happy ziet er geen been in om vuile handen te maken op Power Games, het openingssalvo van hun nieuwste album, The Grown Ups Are Talking.

Het ‘shut up’ moet je er blijkbaar zelf bij denken. Power Games is een lekker lompe rocker waarvan alle gaten zijn gedicht met een kleverige kit van elektrische gitaren. De zang lijkt via een rioolpijp te zijn opgenomen. Het geheel is zo zompig als een moeras. Heerlijk dus. En het is bij lange na niet het enige goede nummer op de vierde langspeler van de band mister Matthew Marcantonio.

Anna Calvi, Iggy Pop – God’s Lonely Man

Iggy is goed bij stem op zijn duet met de Britse singer-songwriter Anna Calvi.

We horen de punkgodfather de laatste jaren vooral als crooner, maar Anna laat hem ouderwets rocken. Nou ja een beetje dan, de goed man is ook bijna 80.  God’s Lonely Man is het enige door miss Calvi zelf geschreven nummer op haar nieuwe EP. De andere songs op Is That All There Is zijn dus covers. Behalve Iggy Pop zijn ook Laurie ‘ Oh Superman’ Anderson, Matt ‘The National’ Berninger en Perfume Genius te gast op Anna’s nieuwste. 20 maart komt hij uit.

A.A. Williams – Wolves

De geleerden kunnen het er maar niet over eens worden in welk hokje ze A.A. Williams moeten proppen.

Dat de Britse zangeres zich ophoudt aan The Dark Side daar is men het wel over eens, maar is ze nou gothic, gewoon metal of toch iets anders? Wij opteren voor het laatste. A.A. Williams is ‘non of the above’. Haar muziek is absoluut niet hard maar bij tijd en wijle flink heftig. Plaats haar ergens tussen Nine Inch Nails en Radiohead in, bands die net als A.A. bij machte zijn een eigen universum te creëren. Alexandra Williams heeft drie albums gemaakt. De meest recente As The Moon Rests is uit 2023 en herbergt de nummer -1 Graadmeter hit Evaporate. Helaas fans, Wolves is weliswaar helemaal nieuw, maar geen aanjager van een nieuw album. De smeulende gitaarballade is uitgebracht om aandacht te generen voor de Europese tournee van La Williams. Die brengt haar op vrijdag 27 februari naar de Effenaar in Eindhoven en zaterdag de 28e naar TivoliVredenburg.

The Pale White – Absolute Cinema

We hebben het even opgezocht, maar 9 jaar geleden hebben we ook al iets gedraaid van The Pale White.

Daarna zijn we de band uit het oog verloren. Misschien wel omdat hun songs nogal onderling inwisselbaar zijn; redelijk heavy bluesrock met een 60’s signatuur. Met Absolute Cinema wijkt The Pale White enigzins af van dat patroon. Het nummer is nog steeds vrij stevig, maar minder bluesy, minder voorspelbaar en behoorlijk opwindend. Absolute Cinema is de voorloper van het derde album van het rockduo uit Newcastle. De nieuwe plaat verschijnt over anderhalve maand onder de titel ‘Inanimate Objects of The 21st Century’. De ambitie van de albumtitel boor je terug in de nieuwe single en dat is een goede ontwikkeling.

Rosa Damask – The Sun

Misschien herinner je je Rosa Damask nog wel. Het titelnummer van haar debuutalbum, Adore You was een Graadmeterhit een jaar of zo geleden.

Miss Damask is een naar Berlijn uitgeweken Russin. Ze maakt doemrock annex gotische postpunk met een elektrische bas als hoofdinstrument. Dat debuutalbum is een eigen leven gaan leiden met wekelijks nieuwe bekeerlingen. Reden voor ons om eens een tweede nummer van Rosa Damask in de groep te gooien. The Sun, het sluitstuk van Rosa’s langspeler is een in new wave galm gedrenkt duet voor bas en percussie. Met fluisterzang van de componiste. Denk vroege Cure en oude Siouxie, maar dan Oost Europees. Klinkt goed toch?

LIGHTSPEED – All Fine For Me

LIGHTSPEED is -kort door de bocht- het Vlaamse antwoord op Queen’s Pleasure.

Net als de Amsterdammers bieden de rockers uit Sint Niklaas een geüpdate versie van de Britpop. Verschil is misschien dat LIGHTSPEED daar een mespuntje grunge aan heeft toegevoegd. All Fine For Me is de eerste release van LIGHTSPEED sinds hun debuut EP uit 2024 en laat een band horen die pittiger en compacter is geworden. Als de band live net zo goed is als op plaat, gaan ze zeker hoge ogen gooien op de festivals en clubpodia van de lage landen. En mocht het allemaal niet lukken dan kan zanger Rik Bontinck altijd nog emplooi vinden een en Oasis Tribute band.

SOFIA ISELLA – Numbers 31:17-18

SOFIA ISELLA heeft nog geen album uit, maar weet al wel maandelijks meer dan een miljoen luisteraars aan zich te binden.

Dat doet ze met duistere songs; galmende, gotische spookhuis-ballades met titels als ‘Us and Pigs’, ‘Cacao and Cocaine’ en ‘All Of Human Knowledge Made Us Dumb’. De dame maakt dus geen muziek die je even lekker opzet terwijl je met iets anders bezig bent. Ook nieuwe single Numbers 31:17-18 klinkt alsof hij bij nacht en ontij is opgenomen in een verlaten landhuis waar het al eeuwenlang spookt. Maar goed is het wel, spannend ook en smaakvol.

Miss Sofia Isabella Miranda is een 21 jarige, klassiek geschoolde zangeres, multi-instrumentalist, dichter en componist uit L.A. Haar vader is een Chileense cineast, haar moeder auteur. Soof heeft weliswaar nog geen album uit, maar al wel een klein dertig songs online staan. Haar doorbraak dankt ze aan TikTok, haar bekendheid aan shows in het voorprogramma van o.a. Glass Animals, Florence+Machine en Taylor Swift. Sofia noemt Taylor ook als inspiratiebron, maar dat is gelukkig niet te horen. De invloed van een ander voorbeeld, Trent Reznor is dat wel.

Op 25 staat Sofia Isella in de Melkweg voor een inmiddels als stijf uitverkochte zaal.

Bruce Springsteen – Streets Of Minneapolis

Natuurlijk gaan we de nieuwe single van Bruce Springsteen draaien. Niet omdat hij nou zo goed is, maar omdat hij belangrijk is!

Met Streets of Minneapolis voegt The Boss zich bij het snel groeiende koor dat in verzet komt tegen ICE, Trumps vreemdelingenpolitie dat steeds meer trekken begint te vertonen van een privémilitie. Muzikaal biedt Streets weinig verassingen. Maar de tekst komt uit het hart en de boodschap kan niet luid genoeg worden verkondigd. Hopelijk komen nog veel meer sterren in opstand en verschijnen er nog veel meer protestsongs – looking at you Bob Dylan –  want dit wrede en zinloze geweld en sluimerende fascisme moet een halt worden toegeroepen.

Annabelle Chairlegs – Patty Get Your Gun

Annabelle Chairlegs is zo’n artiest die waarschijnlijk niet heel erg beroemd gaat worden, maar het wel verdiend om een groter publiek te bereiken dan nu het geval is.

Annabelle Chairlegs is de artiestennaam van Lindsay Mackin uit Austin TX. Of de naam van haar band dat kan ook. Miss Chairlegs maakt garagepunk met grappige teksten. Ty Segall zag haar trio op een psychrockfestival en herkende gelijkgestemde geesten in de professioneel rammelende band. Hij bood zich aan als producer, en daar kon de band natuurlijk geen nee tegen zeggen. Het resultaat is goed en grappig gitaaralbum geworden met spitsvondige teksten die door Annabelle net niet binnen de lijntjes worden gezongen. Hopelijk bereikt het ‘Waking Up’ album dus een groter publiek dan zijn twee voorgangers. En komt Annabelle Chairlegs snel een keer onze kant op voor een festivalletje of twee.

RIP Magic – 5words

Als je het weet kun je het horen: 5words van RIP Magic is een productie van James Murphy van LCD Soundsystem.

Het nummer is ook uitgekomen op Murphy’s DFA Records. De nieuwe single van RIP Magic, een kwartet uit Londen o.l.v. Marco Pini, die we ook kennen van de band Sorry, is een punky electro-song. Het nummer lijkt geïnspireerd door de ‘no wave’ beweging, die rond 1980 New York in de ban hield. 5words is de opvolger van een vorig jaar in eigen beheer uitgebrachte debuutsingle. In maart gaat RIP Magic, dat vorig jaar al op Left Of The Dial stond op tournee in de UK en VS. Gevreesd moet worden dat Pini’s nieuwe band zijn oude naar de kroon zal steken. Zie de live-versie van 5words die is opgenomen op het Reeperbahn Festival in Hamburg.