Blanket is een medium succesvolle shoegazeband uit Noord-Engeland, die op nieuwe single Leaning To You een stukje richting dreampop is opgeschoven.
De loden gitaarmuren zijn iets doorzichtiger geworden. De zang is vrij goed verstaanbaar en de verleiding zit hem in de herhaling meer dan in een climax. Leaning On You, afkomstig van een nieuwe, gelijknamige met kerst verschenen EP is dan ook een song die je wat vaker moet horen. En daar gaan we dus voor zorgen.
Mocht het songfestival doorgaan dit jaar dan zou Hongarije er goed aan doen om NANANA af te vaardigen met Before I Leave.
Niet alleen omdat de band een songfestivalfähige naam heeft, maar vooral omdat NANANA met boegbeeld Lotti Timari een talent in huis heeft van internationale allure. De nieuwe Breekijzer is dus best wel poppy. Net zo als Måneskin dat is. NANANA deelt zich zelf in bij de postpunk stroming, maar feitelijk het is klassieke hardrock wat ze produceren. Europe, die richting of beter Eastern Europe. Er zit namelijk iets in Lotti’s stem dat doet denken aan poesta’s en paprika’s. Before I Leave is een sterk liedje dat ijzersterk wordt vormgegeven. Vooral tegen het einde als Lotti haar heftige emoties kracht bijzet met een serie welgemikte gilletje slaan de pleziermeters ver uit. En, niet onbelangrijk Before I Leave is ook niet hun enige goede liedje.
Een nieuw jaar, een nieuwe naam. MOULD* is een twee jaar en twee EP’s oude band uit Bristol. Ze komen dus nog maar net lijken.
Maar dat zou je niet zeggen als je nieuwe single Float hoort. De debuutsingle van wat het eerste album van het trio moet gaan worden is een donker getinte rocksong met meerstemmige zang en mooi samenspel van bas en gitaar. Oudere releases leverden dat MOULD het noise-punk etiket op. Float is anders, minder opgewonden, minder schreeuwerig, maar niet minder energiek of indringend. De MOULD mannen zijn gewoon gegroeid, beter geworden in wat ze doen, een kwestie van instrumentbeheersing ook. Dat MOULD op het podium kan waarmaken wat ze op plaat beloven laat de live in de studio versie van Float horen die ook onlangs is uitgekomen. Kortom een band om in de smiezen te houden.
*niet te verwarren met Bob Mould ex Hüsker Dü.
Nu de release-spoeling wat dun is komen er plaatjes in ons vangnet die we op andere momenten misschien zouden teruggooien. Zoals Girth van Sex Mask.
Op zich is het een prima nummer, zeker als je van de wat darkere wave houdt. Maar over eerder releases waren we minder te spreken dus wellicht geeft het een verkeerd beeld door Girth wel op te pakken. Of we vergissen ons en zijn eerdere singles zijn wel de moeite. Dat kan natuurlijk ook. De bandnaam, Sex Mask is ook niet erg aantrekkelijk, maar ook dat is een kwestie van smaak. Dit gezegd hebbende kunnen we niet ontkennen dat het Australisch trio wel degelijk muzikaal is en een bij tijd en wijle een interessante en werkende mix produceert van synthipop, hip hop en indie-rock, zij het een beetje S&M-rig van sfeer. Maar dat is Depeche Mode ook en dus bevindt Sex Mask zich in goed gezelschap.
Market is een project van Nate Mendelsohn, een multi-instrumentalist uit Brooklyn.
Vooralsnog heeft Nate meer succes als producer voor o.a. Frankie Cosmos en als begeleider van Sam Evian, maar met songs als CHURCH laat hij horen dat hij zelf ook tot bijzondere dingen in staat is. Het wordt ook wel tijd voor enige erkenning, want Nate is alweer toe aan het 5e Market album. Mede door de gastvocalen van Rose Doll heeft CHURCH wel iets weg van een hoorspel. Het nummer bestaat ook uit diverse delen. De basis is akoestisch met naast gitaar ook cello’s plus en percussie. Ook horen we samples en iets dat klinkt als een kruising tussen een elektrische gitaar en saxofoon. Wat we niet horen is een refrein. Al met al een intrigerend plaatje van een man die dus veel meer aandacht verdient dan hij tot dusver heeft gekregen.
Waiting Room komt uit Boedapest. Het is voor het eerst dat we een band uit Hongarije oppikken.
De frontvrouw van Waiting Room heet Maya Gustafson Anna wat meer Scandinavisch dan Hongaars klinkt. Misschien dat zij studeert in de Hongaarse hoofdstad, maar de overige bandleden hebben namen met als Majoros, Orlik, Paulikovics en Pétervári dus die lijken wel uit de regio te komen. Waiting Room is een gitaarband met een sound die eerder Amerikaans dan Brits klinkt. Don’t Hate Yourself amateuristisch noemen, is de band tekort doen, maar het nummer heeft iets kwetsbaars, een naïeve charme dat we niet op eerdere songs horen. De band brengt sinds 2022 regelmatig singles en EP’s uit, sommigen in het Engels, anderen in het Hongaars. Don’t You Hate Yourself is de eerste die op onze radar is verschenen, maar waarschijnlijk niet de laatste.
Puscifer is de derde band van Maynard Keenan naast Tool en A Perfect Circle.
Net als met zijn andere bands maakt Keenan ook met Puscifer donkere, duistere en zwaarmoedige muziek, maar anders dan bij eerder genoemden staat bij Puscifer de synthesizer centraal. Puscifer maakt geen geheim van hun schatplichtigheid aan Depeche Mode. Ook Pendulum klinkt als een echo uit de roemruchte jaren tachtig. Toch is Puscifer meer dan een ‘DM Tribute Band’ of een hobbyproject. De zang van Carina Round geeft Pendulum een subtiele ‘female touch’ en de spannende opbouw van de song zorgt ervoor dat je aan je speakers gekluisterd zit. Van het binnenkort te verschijnen ‘Normal Isn’t’ album.
Maar de zelfopgelegde pauze van vijf jaar heeft Remember Sports (v/h Sports) hoorbaar goed gedaan.
Het is moeilijk je vinger precies te leggen op wat er nou precies is veranderd, maar het zal een gevalletje zijn van oefening die kunst baart De sound ansich is niet echt anders. Remember Sports rockt naar voorbeeld van Pixies en Dinosaur Jr. Grofkorrelig en vol vuur. Middelpunt van de band is Carmen Perry, zij zingt en schrijft de songs en kan heerlijk schreeuwen zoals ze doet aan het slot van Cut Fruit. De single is afkomstig van het nieuwe album van de band uit Philadelphia, dat The Refrigerator heet en eind deze maand uitkomt.
Het wemelt in Salland van de bands, lokale helden die ook nationale bekendheid genieten. We noemen namen: The Grand East, Paceshifters, Bökers, Money & The Men en The Magnetic Spaceman e.a.o.a.
‘Hoe leuk zou het zijn’, dachten Bastian Pen (ex Tricklebolt nu Baba Pen &The Bim Bam Band) en Hedon programmeur Yvonne Kuiper om die bands eens bij elkaar te zetten in een blokhut nabij Hellendoorn met opnameapparatuur en een paar kratjes bier. Dat laatste weten we niet zeker, maar vermoeden we. Het eerste vrij gegeven resultaat van het Salland Sound Collective, de single Sweet Little Baby mag er zijn. De gezelligheid en het spelplezier spatten er vanaf. Als je niet beter zou weten zou je zweren dat Salland in de V.S. ligt ipv in Overijssel. Sweet Little Baby klinkt namelijk zo Amerikaans als Jack Daniels On The Rocks. Of om het in muziektermen uit te drukken als Bob Dylan die Dr Hook doet. Of vice versa. Naar verluidt blijft het niet bij dit ene liedje maar zit er een heel album aan te komen wat goed nieuws is en dus niet alleen voor Sallanders.
Honey To The Barflies van The Nude Party is een lekker ongecompliceerd countryrocksong met een grappige tekst, een lekker retro Farfisa orgeltje en een paar mooie solo’s.
De tekst is geïnspireerd door een vriendin van co-componist Patton Magee. Zij werk in een kroeg en moet avond aan avond de vaste clientèle van haar lijf houden. ‘I feel like honey for barflies’ verzuchtte ze. The Nude Party die we nog kennen we nog van Shine Your Light en IJsbreker Rides On is een 7 koppige rootsrockband uit NYC. De band heeft inmiddels vier albums op hun kerfstok, een vijfde is in aantocht.
