Allah-Las – The Stuff  

Altijd al willen weten hoe Lou Reed’s Velvet Underground zou hebben geklonken als de wieg van die band had gestaan in een zonovergoten garage in L.A. i.p.v. een kille kelder in New York? Dan hoef je niet verder te zoeken dan The Stuff, de nieuwe single van ons aller Allah-Las.

De band blijft zijn inspiratie dus in het verleden zoeken. Het subtiele gebruik van elektronica geeft The Stuff echter het hoognodige eigentijds tintje. Allah-Las heeft onlangs de sessies afgerond voor hun 5e album. Daar zullen we nog wel even op moeten wachten, want de release is pas in oktober. De titel is al bekend, Zuma 85. Het titelnummer is een surf-achtig instrumentaaltje dat tegelijk met The Stuff online is gekomen.

Op 11 september komt Allah-Las concerteren in de grote zaal van de Paradiso.

Marathon – Tired

Live zijn er momenteel weinig bands die meer opwinding veroorzaken dan Marathon.

Maar ook in de studio weten de Amsterdammers van wanten. Wie daar na Age en Mosquitoes & Flies nog niet van overtuigd is, stellen we in staat om naar Tired te luisteren, eveneens afkomstig van hun debuut EP.

Tired is weer een nieuwe variatie op het thema post-punk. Het nummer wordt aangezwengeld door een fraaie klatergitaar die associaties oproept met het vroege werk van The Cure en U2.  Hier is echter sprake van inspiratie en niet van imitatie. Marathon loopt vooral zijn eigen race.

Stella – Closer To Me

Stella is een band in beweging. De vier singles die nu van het Amsterdamse kwartet online staan, laten een ontwikkeling horen van poppy punk naar punky pop. Het verschil is subtiel, maar belangrijk.

Met zijn spannende opbouw, onontkoombare refrein en sprankelende gitaarsolo is nieuwe single Closer To Me zelfs niet gespeend van enige hitpotentie. De kern van Stella wordt gevormd door de zusjes Van Der Waals. Tosca zingt, speelt gitaar en tekent voor de teksten. Jasmine, die ook in Loupe zit, speelt gitaar en hoe! Zij kunnen bouwen en vertrouwen op een ritmesectie die bestaat uit Esly Vos op bas en keyboards en Sierra Bos op drums.

Stella werkt toe naar een debuut EP die in ze eind september ten doop zullen houden in de Paradiso.

Ratboys – It’s Alive

Hij is er, de opvolger van Graadmeter hit Black Earth, VI! Om maar meteen met de deur in huis te valen. It’s Alive is niet zo bijzonder als onze eerste kennismaking met Ratboys.

Wat hun #1 hit zo speciaal maakte, een minuten lange, hemelbestormende gitaarsolo ontbreekt hier. It’s Alive is wel een typisch gitaarplaatje, maar vergeleken bij zijn voorganger nogal kort en zakelijk. Ook aan de tekst zijn niet veel woorden vuil gemaakt. Julie Steiner herhaalt vooral de songtitel. Desondanks is It’s Alive een levenslustig liedje dat perfect past bij het in de titel geuite sentiment.

It’s Alive komt net als Black Earth, WI op het nieuwe, vierde album van de band uit Chicago te staan. Releasedatum is  25 augustus en de titel, The Window. Producer was Chris Walla, voormalig gitarist van Death Cab For Cutie.

Queens Of The Stone Age – Carnavoyeur

Queens Of The Stone Age is één van de weinige bands die zowel in de indie-wereld als in die van de metal de handen op elkaar krijgt.

Veroorzaakte de band met de eerste single van het In New Times Roman album (16/6) blijde gezichten in beide kampen. Carnavoyeur zal op wat minder enthousiasme kunnen rekenen in kringen die hun rock graag luid krijgen opgediend.

De opvolger van Emotion Sickness is een vrij gecompliceerde compositie met weliswaar veel en ook wel stevig gitaarwerk, maar relatief weinig decibellen. Daarnaast doet de manier waarop Josh Homme zijn kant van het verhaal over zijn vechtscheiding zingt eerder aan Bowie dan aan Ozzy denken.

De 17e staat QUOTSA op Pinkpop, maar dat wist je natuurlijk al. Een dag eerder komt In New Times Roman beschikbaar.

Foo Fighters – Hearing Voices

‘But Here We Are is misschien wel het beste album van Foo Fighters sinds hun eerste uit 1995′ lees je in bijna elke recensie.

Het debuutalbum van de band van Dave Grohl is in essentie een solo-album dat hij maakte mede om het verlies van Kurt Cobain te verwerken. FF album 11 kwam onder vergelijkbare omstandigheden tot stand, het onverwachte overlijden van drummer Taylor Hawkins. Ook het overlijden van Dave’s moeder speelde op de achtergrond. Dit keer stond Dave er echter niet alleen voor, maar had hij een band om op terug te vallen.

Woede, verdriet en onmacht zijn vertaald naar en verwerkt in een tiental tracks die harder, steviger en energieker zijn dan je zou verwachten van een band met de blues. Van een album zonder zwakke plekken is het moeilijk om een favoriet aan te wijzen. De keus is dan ook onder voorbehoud en voorlopig, maar op dit moment kunnen we even geen genoeg krijgen van Hearing Voices.

Bloc Party & Kenny Hoopla – Keep It Rolling

Het record van Graadmeter hit met de langste titel staat waarschijnlijk op naam van Kenny Hoopla. Die scoorde in 2020 een IJsbreker met ‘ how will i rest in peace if i’m burried by a highway// .

Die Kenny of Kenneth La’ron zoals hij in het echt heet blijkt dus fan van Bloc Party. De liefde is wederzijds, want op zijn beurt heeft Kele Kenny hoog zitten. Na het uitwisselen van complimentjes zijn de heren de studio ingedoken om te werken aan wat we met een gerust hart de beste Bloc Party single sinds tijden mogen noemen. Waarom? Omdat het van ouderwetse Bloc Party kwaliteit is.

Keep It Rolling is een poespasloze rocktrack, een zeer geslaagde fusie van Britse post en Amerikaanse pop punk’. Vaak vallen samenwerkingen een beetje tegen maar Kele en Kenny halen het beste in elkaar boven. Dit muisje mag dan ook wel een staartje krijgen, ofwel Keep It Rolling heren!

The Mysterines – Begin Again

Lia Metcalfe schreef Begin Again tijdens volle maan in een schuur in ‘the west country. Ruwweg is dat Cornwall en aanpalende graafschappen, dat deel van Engeland waar de Keltische cultuur de meeste sporen heeft nagelaten, o.a. in de vorm van menhirs en diverse henges.

Zoiets prikkelt de fantasie en Begin Again heeft zeker ook iets mysterieus om niet te zeggen magisch. Het nummer is wat subtieler dan de in your face rock waarmee The Mysterines zich in onze kijker speelden. Naast het aparte timbre van Miss Metcalfe is en blijft de gitaar echter het belangrijkste wapen van de band. Daar laat de gitarist ook in dit nummer geen twijfel over bestaan.

The Mysterines trekken deze zomer door de U.K. als support act van Arctic Monkeys.

Dope Lemon – Kimosabè

De sololoopbaan van Julia wil maar niet echt van de grond komen. Die van haar broer Angus Stone, alias Dope Lemon gaat daarentegen als een speer.

Kimosabè, steenkolen Irokees voor vriend is weer zo’n prettig verknipt zomerliedje van het soort waar Angus patent op heeft. Het ritme is dat van een dobberend luchtbed in een privézwembad, de backing niet veel meer dan een stoonde ritmesectie en een riedeltje op gitaar. Sluit je ogen en je waant je in een tropisch paradijs.

Dit stukje muzikale wellness is het eerste lokkertje voor een compleet nieuw album dat Dope voor ons in petto heef, en net als de single Kimosabè heet. ‘Het is mijn meest persoonlijke album to nu toe’ vertelde Angus aan Rolling Stone. Om dit te illustreren gaat zijn gezicht op de hoesfoto van zijn 4e album voor het eerst niet schuil achter een dope citroen.

1 sept komt Dope Lemon’s Kimosabè album uit.

Gaetan Nonchalant – Plages Du Nord

Volgens de berichten wordt er in Frankrijk met blijde verwachting uitgekeken naar het debuutalbum van Gaetan Nonchalant, een besnorde rocker uit het departement Normandië.

Monsieur Nonchalant wekte de hoge verwachtingen met een inmiddels 3 jaar oude EP en een 2 jaar oude single. Hij heeft dus ruim te tijd genomen om aan zijn eerste langspeler* te sleutelen.

Eerste single Plages Du Nord is een appetijtelijk apératiefje. De ode aan de stranden van Noord-California is een zomers popliedje met gestoorde gitaren en een spacey synth die waarschijnlijk ouder is dan de persoon die er op speelt. Trefwoorden zijn retro en paddo. Op Radio Tour zal je Plages Du Nord niet snel horen, maar op Pinguin Indie is de zomer arrivé!

*Changement de Programme verschijnt op 29/9.