Author: Flip van der Enden

Gaetan Nonchalant – Plages Du Nord

Volgens de berichten wordt er in Frankrijk met blijde verwachting uitgekeken naar het debuutalbum van Gaetan Nonchalant, een besnorde rocker uit het departement Normandië.

Monsieur Nonchalant wekte de hoge verwachtingen met een inmiddels 3 jaar oude EP en een 2 jaar oude single. Hij heeft dus ruim te tijd genomen om aan zijn eerste langspeler* te sleutelen.

Eerste single Plages Du Nord is een appetijtelijk apératiefje. De ode aan de stranden van Noord-California is een zomers popliedje met gestoorde gitaren en een spacey synth die waarschijnlijk ouder is dan de persoon die er op speelt. Trefwoorden zijn retro en paddo. Op Radio Tour zal je Plages Du Nord niet snel horen, maar op Pinguin Indie is de zomer arrivé!

*Changement de Programme verschijnt op 29/9.

Pip Blom, Alex Kapranos – Is This Love?

Het lijkt een verstandshuwelijk, een leuk plannetje van de platenmaatschappij om de Pip Bloms op te stoten in de vaart der volkeren, maar het resultaat van de samenwerking van de Amsterdamse band met het kopstuk van Franz Ferdinand pakt verassend goed uit.

En mission accomplished: (positieve) reviews van Is This Love? zijn verschenen op invloedrijke Engelstalige muzieksites als Stereogum en Under The Radar. Pip gaat voort op de digitale weg die ze met vorige single Tiger is ingeslagen. Ook op Is This Love? domineert de elektronica, is de beat is dansbaar en de sfeer up om niet te zeggen vrolijk. Kortom de juiste plaat in het juiste jaargetij.

Pip Blom album II staat voor oktober en gaat Bobbie heten.

Mega Bog – End Of Everything

Erin Birgy is een Amerikaanse muzikante wier werk je bij je platenhandelaar moet zoeken in de bak experimenteel.

Als kind maakte Erin deel uit van een rondreizende rodeo. Ze geschoold in zo’n beetje alle cowboykunsten. Als tiener ontdekte ze de muziek en als twintiger mat ze zich het alias Mega Bog aan (super moeras?) en bracht ze een vijftal albums uit. Als ze niet op tournee is of in de studio te vinden, woont Erin ‘off the grid’ met haar partner Big Thief drummer James Krivchenia.

Erin’s jongste release als Mega Bog heet End Of Everything. Het is haar meest toegankelijke, of minst moeilijke album tot nu toe. Makkelijke muziek maakt ze echter nog steeds niet. De songs verschillen te veel van elkaar om een representatief nummer te kunnen aanwijzen. Wel hebben we een duidelijke favoriet, het titelnummer. Erin zingt deze duistere ballade met een aan fatalisme grenzende berusting, die doet denken aan de Duitse diva Marlene Dietrich die rond WWII furore maakte. Kitsch? Eigenlijk wel, maar edelkitsch.

Mega Bog staat op 25 november in de Bovenzaal van de Paradiso.

Blonde Redhead – Snowman

Het duurt nog even, maar eind september komt er een nieuw album uit van Blonde Redhead, het ongrijpbare trio uit New York dat al sinds 1993 weet te bloeien en boeien.

Het verslag van hun niet aflatende zoektocht naar nieuwe geluiden en muzikale partners is vastgelegd op een negental albums, diverse soundtracks en de nodige singles en EP’s. De muzikale experimenteerdrift van Blonde Redhead is te verklaren uit de jazzachtergrond van de oorspronkelijk uit Italië afkomstige broers Amedeo en Simone Pace. Voormalig kunststudent Kazu Makino bewaakt de conceptuele kant van de bandactiviteiten.

Snowman, single # 1 van Sit Down For Dinner, album 10 van het trio is een sfeervol, licht latin-esque lied dat wordt gezongen door of Amedeo of Simone.  

MICH – Souvenir

Simpel geformuleerd was MICH im anfang een sympathieke club muzikanten met een gedeelde liefde voor oude wave. Ze werden steeds beter in wat ze dedenen ontwikkelden zich van 80’s adepten tot een band met een eigen signatuur.  Een belangrijke stap was om het takenpakket van de bas spelende en koortjes zingende Sofie van Dijk uit te breiden met leadzang. 

MICH album drie ligt nog vers in het geheugen, maar men denkt alweer aan een opvolger. Hoewel dat ook wishful thinking onzerzijds kan zijn. Souvenir is in ieder geval helemaal nieuw en wederom zeer geslaagd.

MICH heeft rond de jaarwisseling een kort tourtje gedaan. Dat is blijkbaar zo goed bevallen dat ze nu weer de baan op zijn. Je kunt de band gaan zien op onderstaande data.

  • 08 jun. MICH. Merleyn – Nijmegen.
  • 09 – 11 jun. Best Kept Secret. Hilvarenbeek.
  • 30 jun.MICH. Vera – Groningen.
  • 07 – 09 jul. Wildeburg. Kraggenburg.
  • 08 jul. Werfpop. …
  • 31 juli – 03 aug. Into The Great Wide Open.
  • 1-3 sept. Bruis – Maastricht.
  • 15 sept. De Helling Utrecht
  • 16 sept. Bitterzoet-Amsterdam

 

Arlo Parks – Devotion

Als je kwaadwillend bent, zou je kunnen zeggen dat Arlo Parks een beetje de weg kwijt is op haar nieuwe album. Bijna elk nummer is een andere genre. Je kunt haar ook uiterst veelzijdig noemen, niet voor één gat te vangen.

Op Devotion komt de Brits-Nigeriaanse zangeres lekker rockend uit de hoek. De song begint redelijk rustig, maar dat blijkt stilte voor een stormpje dat anderhalve minuut later uitbreekt. De decibelletjes staan Arlo goed en vormen een mooi contrast met haar zachte stem.  

Representatief is Devotion dus niet, niet voor Arlo’s tweede album en niet voor haar als artieste, maar dus wel voor haar veelzijdigheid.

Popwarmer: Roosevelt – Ordinary Love

Ordinary Love opent met een geluid dat doet denken aan het proefalarm dat elke eerste maandag van de maand om precies 12.00 door het land schalt.

Het is de weerhaak van alweer een topsong op synthesizer basis met verhoogde hitpotentie uit de creatieve koker van mister Roosevelt, Marius Lauber. 

De gemiddelde aanloop van een acts naar succes is zo’n zeven jaar. Die heeft Roosevelt er nu opzitten. Het moment van doorbraak naar een heel groot publiek zal dan ook niet ver meer weg zijn.

Pacifica – Anita

Onze Argentijnse vriendinnen zijn terug met een tweede zelfgeschreven single. Net als With Or Without You is Anita een pittig en poppy indie-liedje op gitaarbasis.

Het nummer lijkt een smeekbede aan ene Anita om bij de band te komen. Anita plays keytar in an indieband. De tekst is leunt op een woordspeling die alleen maar werkt als je Anita uitspreekt op zijn Amerikaans, met een D i.p.v. een T klank dus. I Need Anida. Beetje humor dus vrolijk vormgegeven door Inés en Martina ofwel Pacific.

The Voidz – Prophecy Of The Dragon

De nieuwe single van  The Voidz begint met een paar powerchords, zoals die door menig Amerikaans stadion schalden zo’n 40 jaar geleden. 

Het is slechts één van de ingrediënten van het vijf minuten klokkende  Prophecy Of The Dragon, een nummer waarin zo veel gebeurt dat het nog het meest wegheeft van een potpourri, of een medley. Het is knap hoe de band zo’n waterval aan ideeën heeft weten te kanaliseren tot een coherente productie. 

Je begrijpt ook waarom Julian Casablancas behoefte heeft aan een band naast The Strokes. Met een nummer als Prophecy Of The Dragon hoeft hij bij zijn oude maten echt niet aan te komen. Maar bij ons dus wel!

The Voidz staat volgende week op Best Kept Secret. 

Junip – Line Of Fire (feat’ Sharon van Etten)

Line Of Fire was tien jaar geleden een hit formaatje joekel voor het Zweedse Junip.

Op verzoek van Disney maakten José González, Tobias Winterkorn en Elia Araya een nieuwe versie. Daarvoor riepen ze de hulp in van Sharon van Etten die de vierde stem voor haar rekening neemt. Verder is men trouw gebleven aan het origineel.

De nieuwe versie van Line Of Fire is te horen in Wild Life, een door Disney geproduceerde docu van National Geografic over leven en werk van Kris Tompkins die zich al decennia inzet voor het behoud van de natuurpracht  Patagonië.