Author: Flip van der Enden

Mouth Ulcers – Closer To You

Zoals de ouden zongen, rocken de jongen.

In geval van Mouth Ulcers is dat á la bands als The Cure, Bauhaus, Joy Division en al die andere Britse doemrockers, die begin jaren 80 van zich lieten horen. Het was een tijd van economische malaise en internationale spanningen. Een beetje zoals nu dus. Ook muzikaal herhaalt de geschiedenis zich. Postpunk en neo new wave bands schieten als paddenstoelen uit de vervuilde bodem. Neem Mouth Ulcers, een band die klinkt alsof het 1984 is. De stijl van de jonge Londenaren werd toendertijd gothic genoemd. Nu spreken we van dark wave. Mouth Ulcers trekt een breed publiek aan, ouderen die de Eighties hebben meegemaakt, leeftijdgenoten die weinig reden tot optimisme voelen, maar ook mensen die wel houden van een beetje zombie of vampier-rock op zijn tijd.

Swapmeet – I Know!

Swapmeet is een nog vrij jonge band uit Adelaide, Australië met, wat vrij vaak voorkomt heden ten dage, aan vrouw aan het roer.

Die luistert naar de schone naam Venus O’Broin. I Know is de eerste single van het eerste album van Swapmeet. Zoals bijna alle gitaarbands van de generatie van Venus klinkt ook Swapmeet alsof ze zo’n 25 jaar geleden uit een ei zijn gekropen ergens in het Noord-Westen van de V.S. Behoorlijk grungy dus. De bonkige bas en gruizige gitaren contrasteren fraai met de stem van Venus, zeker als op een gegeven moment de bliksem inslaat. Al die neo 90’s bands moeten het dus niet van hun originaliteit hebben, maar van hun componeerkunst en persoonlijkheid. En wat dat betreft zit het wel snor bij Swapmeet.

Getdown Services – The Radiator

Het heeft even geduurd, maar inmiddels is Getdown Services geen beginnend bandje meer, maar een vrij groot succes.

Een bandje zijn ze eigenlijk nooit geweest, maar je begrijpt wat we bedoelen. Van de drie bekendste postpunkpraatzangacts: Sleaford Mods,  Big Special en Getdown Services is de laatste het grappigst. Feitelijk reppen ze maar wat uit hun nek, maar het klinkt altijd lekker en de sappige strofen zijn niet van de lucht. The Radiator gaat over ruzie zoeken, maar dan alleen als je zeker weet dat je kunt winnen. De eerste driekwart van The Radiator is redelijk recht toe recht aan, maar dan komt er een drop die garant staat voor knotsgekke taferelen in clubs en op festivalweides. Nieuwe EP Primeordeal Slot Machine is uit op 6 juni.

Grandmas House – DOG

Min of meer precies een jaar na hun Anything For You EP komt Grandmas House met het nieuwe en opwindende DOG aan zetten.

Ook DOG is een postpunksong, maar weer net even anders dan Graadmeter hits als Slaughter House en Haunt Me. Wat er anders is is dat de dames hier samen zingen in de refreinen, maar ook in de coupletten. Dat geeft DOG een licht country/folk smaakje en dat bevalt goed. Het thema van DOG zal velen bekend voorkomen, het worstelen met een chronische ziekte. De tekst is autobiografisch. Niet alleen de sound van Grandmas House heeft een upgrade gehad. In de opnamecontrole kamer heeft dit keer Alie Chant plaatsgenomen, een naam die we kennen via PJ Harvey, Yard Act en onze eigen Robin Kester.

Pynch – Revolve Around You

Als het goed is komt de naam Pynch je inmiddels wel enigszins bekend voor.

Revolve Around You is de derde single die we oppikken van de Britse band, na How You Love Somebody en Postpunk/New Wave. Beiden ex-IJsbreker, maar desondanks geen grote hits in de GM. Een normaal radiostation zou daar lering uit trekken en de band voortaan lekker links laten liggen. Maar wij zijn Pinguin Radio en zo eigenwijs als maar kan. Dus pikken we doodleuk een derde single op van Pynch. Met zijn afwisseling van ballad-achtige delen, stille breaks en tegen drums’ ‘n’ bass aanleunende versnellingen valt Revolve Around You op, op een positieve manier dus. Pynch is ook hier weer even ongrijpbaar als bijzonder en zo lang ze dat zijn, blijven wij ze draaien.

Snarls – No Lock, No Prayer

Een nieuwe lente, een nieuwe naam. Voor ons dan. Thuis in de VS geniet Snarls al enig aanzien dankzij hun potente mix van stoere gitaren en sexy zang.

Die gitaarsound is in geval van No Lock No Prayer een mix van oude grunge en nog oudere new wave. Toch klinkt de fusie jong en fris, net als stem van frontvrouw Chlo White. De band komt uit Columbus, Ohio bestaat voor driekwart uit vrouwen en heeft twee albums, twee EP’s en een aantal singles uit. De meeste songs zijn wat lichter dan No Lock, No Prayer. Wellicht zit er een verandering van stijl in de lucht. Een die we van harte toejuichen. No Lock No Prayer is een voorloper van een nieuwe EP. In Heaven There’s Rainbows volgt eind juni.

Pigeon – Black James Dean

Het is een bont gezelschap dat Pigeon. De band bestaat uit sessiemuzikanten die hun o.a. te horen zijn op albums van Sault, Michael Kiwanuka en Little Simz. Hun muziek is net zo bont en divers als hun cv’s doet vermoeden. We horen soul, blues, funk, rock en afro dit alles overgoten meteen pittig psychedelisch sausje. Op deze basis zingt/roept frontman Falle Nioke dat hij de Black James Dean is, een mooiboy die net zo woest aantrekkelijk is als de muziek van zijn band. En wie zijn wij om daaraan te twijfelen?

Widowspeak – No Driver

De opvolger van Graadmeter hit If You Change van Widowspeak is een door een Neil Young beat voortgedreven countryrocksong. Met feminiene zang van Molly Hamilton en begeesterd gitaarspel van Robert Earl Thomas. Een soort King Hannah maar dan net even anders. Roses, zo gaat het nieuwe album heten van Widowspeak. De release laat nog even op zich wachten. De plaat komt pas in juni uit, maar voor die tijd zal het duo ons vast nog wel trakteren op nog een paar pareltjes als No Driver.

Alabama Shakes – American Dream

Je kunt aan alles horen dat American Dream van Alabama Shakes een protestsong is. Aan de onheilspellende sfeer, de intense zang, de donkere instrumentatie, de dubby/bluesy break en natuurlijk niet op de laatste plaats de tekst over wapengeweld, klimaatverandering, het recht op abortus, de loonkloof en al die andere zaken die spelen in het Amerika van Donald J Trump. Geen lekker tussendoortje dus, maar een statement van formaat. Of het helpt? Waarschijnlijk niet op korte termijn, maar niets doen is ook geen optie.

Lime Garden – Cross My Heart

Het is altijd een dilemma voor een band, brengen we onze beste songs uit op single of bewaren we ze voor het album?

De dames van Lime Garden hebben voor het laatste gekozen. Niet dat ze onzin vooruit hebben gestuurd. We hebben 23 niet zomaar tot IJsbreker uitgeroepen, maar zo speels, funky en zeg maar ongewoon goed als op Cross My Heart hoorden we Annabel, Chloe, Leila en Tippy zelden eerder. Het bas-intro hebben we daarentegen wel eens eerder gehoord, maar dat maakt Cross My Heart alleen maar leuker. Van wie de dames dat basloopje hebben ‘geleend’ wil ook maar niet te binnen schieten. Het nieuwe album van de band uit Brighton is nu uit. Maybe Not Tonight is hun 2e.

Op 19 september staat Lime Garden in het Amsterdamse Bitterzoet en op 20 september in het Nijmeegse Doornroosje. Maar eerder al kun je ze gaan zien op Best Kept Secret.