Author: Flip van der Enden

Pinguin Radio presenteert Volkskrant Radio – juli 2022

Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.

de Volkskrant

Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!

Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.

Met aandacht voor deze albums:

  1. Working Men’s Club – Fear Fear
  2. black midi – Welcome To Hell
  3. John Moreland – Birds In The Ceiling
  4. The Deslondes – Ways & Means
  5. Naima Bock – Giant Palms
  6. Gwenno – Tresor
  7. Ben Harper – Bloodline Maintenance
  8. Beyoncé – REANAISSANCE
  9. Lizzo – Special
  10. Maggie Rodgers – That’s Where I Am
  11. La Silva – Yesterday Is Heavy
  12. Caterina Barbieri – Spirit Exit

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 31 2022

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Titus Andronicus – (I’m) Screwed IJSBREKER!

    2. Enumclaw – Cowboy Bebop

    3. Nikki Lane – Black Widow

    4. Blondshell – Kiss City

    5. Alex The Astronaut – Ride My Bike

    6. The Interrupters – As We Live (feat. Tim Armstrong, Rhoda Dakar)

    7. Jack White – A Tip From You To Me

    8. The Bug Club – It’s Art

    9. Afghan Whigs – A Line Of Shots

Alex The Astronaut – Ride My Bike

Sinds we Alex The Astronaut een paar jaar geleden in het vizier kregen is er wel het een en ander veranderd in haar leven. Ze identificeert zich nu als gay, is gediagnosticeerd als autistisch en is -niet op de laatste plaats- best beroemd geworden!

Alex ‘The Astronaut’ Lynn staat nu te boek als een van de succesvollere Australische singer-songwriters van dit tijdsbestek, dankzij songs Lost, Happy Song en oud IJsbreker I Think You’re Great.

Vorige week is haar nieuwe album verschenen, How To Grow A Sunflower Under Water dat haar waarschijnlijk ook roem zal brengen op het noordelijk halfrond. Wij hopen een handje te helpen door Ride My Bike op te pikken, een spannende folkrocksong over hoop en twijfel, en fietsen in de wind.

Blondshell – Kiss City

Kiss City is pas de tweede single van Sabrina Teitelbaum alias Blondshell. De eerste, Olympus vonden we zo sterk dat we hem uitriepen tot IJsbreker. Dat was geen succes. Hij bleef halverwege de Graadmeter steken.

Kiss City is misschien nog wel beter, maar in plaats va hem door de strot te duwen, mag je het dit keer zelf ontdekken. Kiss City begint vals plat. Je denkt een droevige ballad voorgeschoteld te krijgen, maar halverwege verwijdert Sabrina het blad voor haar mond en schreeuwt ze het uit.

Droevig blijft het wel, want ze voelt zich bedrogen, beschimpt en verlaten. Tenminste zo lezen wij de enigszins cryptische tekst. Wat wel duidelijk is is dat je Blondshell beter te vriend kunt houden. 

bdrmm – Three

We hebben een nieuwe -1! Het is de tweede keer dat het Britse bdrmm de lijst aan voert, eerder deden ze dan met Hush.

Three van bdrmm  heeft de zomerse loomheid van mid jaren zeventig Pink Floyd en met zijn speelduur van ruim zes minuten ook de lengte. Maar waar Gilmour en Waters nog wel eens breed wilden uitpakken met ellenlange solo’s houdt bdrmm het relatief bescheiden. Niks geen solo’s of virtuoze uitspattingen, wel een sterk instrumentaal motief dat als een bij door het nummer zoemt.

Three reflecteert de gemoedstoestand van zanger Ryan Smith tijdens de lockdown. Hij zocht zijn heil in drugs, maar vond nog meer ellende. Gelukkig is hij weer bovenjan. bdrmm gaat deze zomer op tournee als supportact van Mogwai. Data volgen.

bdrmm – Three

 

We hebben een nieuwe -1! Het is de tweede keer dat het Britse bdrmm de lijst aan voert, eerder deden ze dan met Hush.

Three van bdrmm  heeft de zomerse loomheid van mid jaren zeventig Pink Floyd en met zijn speelduur van ruim zes minuten ook de lengte. Maar waar Gilmour en Waters nog wel eens breed wilden uitpakken met ellenlange solo’s houdt bdrmm het relatief bescheiden. Niks geen solo’s of virtuoze uitspattingen, wel een sterk instrumentaal motief dat als een bij door het nummer zoemt.

Three reflecteert de gemoedstoestand van zanger Ryan Smith tijdens de lockdown. Hij zocht zijn heil in drugs, maar vond nog meer ellende. Gelukkig is hij weer bovenjan. bdrmm gaat deze zomer op tournee als supportact van Mogwai. Data volgen.

Nikki Lane – Black Widow

Black Widow is de tweede wegbereider van het na de zomer te verschijnen nieuwe album van neo Americana zangeres, Nikki Lane. Producer Josh Homme heeft dit keer een koppel slide-gitaristen laten aanrukken als decor voor Nikki’s  immer wat weemoedige stem.   

Nikki zingt dit keer over Full Metal Woman In A Thrift Store Jacket met moorddadige plannen. De vraag is hoe autobiografisch is Black Widow?

Starcrawler – Stranded

Na zich een paar jaar warm te hebben gelopen in eigen beheer heeft Starcrawler nu de overstap gemaakt naar wat in vaktermen een ‘major label’ heet. Die stap lijkt nu al te lonen, want nieuwe single Stranded heeft in korte tijd al heel veel wat in het zelfde vakjargon ‘views en plays’ heet opgeleverd. Dat heeft niet alleen met de power van de nieuwe platenmaatschappij te maken, maar ook met de kwaliteit van de nieuwe single.

Stranded begint als bitterzoet popliedje, maar eindigt als rocker van stadionformaat met in de prijs inbegrepen een gitaarduet waar Keith en Ronnie  zich niet voor zouden schamen. Frontvrouw Arrow De Wilde oogt en klinkt als een dochter van Mick J. en Debbie H. Personality is het woord.

Je hoeft geen waarzegger te zijn of veel verstand van muziek te hebben om te horen en zien dat we nog veel plezier gaan hebben van Starcrawler. En hun nieuwe platenbazen ook. 

Enumclaw – Cowboy Bebop

Wees niet verbaasd als Enumclaw over een jaar, misschien twee Paradiso uitverkoopt. De ambitie is er, ‘The Best Band Since Oasis’ staat er boven al hun social media kanalen, en het het talent ook durven we na negen nummers wel te zeggen.

Enumclaw is een multiraciaal kwartet uit Tacoma, een havenstad in de staat Washington. Zoals veel Generatie Z muzikanten laaft Enumclaw zich aan de alternatieve rock van de jaren negentig. Cowboy Bebop klinkt alsof het 1997 is; stevige, edoch gevoelige gruisrock met spreekstemzang en spontane gitaarsolo’s.

De band zelf noemt dus Oasis, maar Cowboy Bebop doet nog het meest aan Dinosaur Jr denken. Zie je in de Paradiso.

Titus Andronicus – (I’m) Screwed

Titus Andronicus is een no nonsense gitaarband die afwisselend in het hokje garage, punk, indie en/of heartland rock wordt gestopt. Heartland rock is de muziek die o.a. Tom Petty en The Bo$$ maken. Aan dit rijtje kan nu ook southern rock worden toegevoegd, gitaarmuziek van beneden de Mason Dixie lijn. 

Titus, genoemd naar een toneelstuk van Shakespeare bestrijkt dus een breed gebied, maar voor vernieuwing ben je bij hen aan het verkeerde adres. Wat totaal geen probleem is zolang ze maar met van die lekkere opgewonden standjes als (I’m) Screwed komen aanzetten.

Met de nieuwe single drukt Titus Andronicus onze neus weer eens op het feit dat er maar één ding mooier is dan een gitaar. Twee gitaren! Van de Kansas achtige samenzang moet je houden, maar nemen wij graag op de koop toe.