Author: Flip van der Enden

Rolling Blackouts Coastal Fever – Sunburned In London 

Rolling Blackouts Coastal Fever is weer terug en dat vinden we zulk goed  nieuws dat we Sunburned In London maar meteen hebben uitgeroepen tot IJsbreker!

Dit dus in de hoop dat jullie net zo opgetogen zijn over de lekker lange – 6min. + comebacksingle als wij. Nou is comeback misschien een tikkeltje overdreven. Een absentie van vier jaar is nou ook weer niet zo lang. Maar goed. Sunburned In London is zoals we de Australische gitaarband het liefst horen; zakelijk en melodieus met veel ruimte voor de drie gitaristen. Nieuw is het dameskoor dat de mannenzang versterkt. Je ziet en hoort ze ook aan het werk in de live-clip (zie elders) die tegelijk met de single is uitgekomen. Of er ook een nieuw album in het vat zit, wordt niet expliciet vermeld, maar het zou vreemd zijn als dat niet zo is. Resteert de hamvraag: is de nieuwe single van RBCF net zo goed als French Press? Bijna!

overpass – Union Station

Je kunt best wel wat kritiek hebben op overpass. De band uit Birmingham is wel erg serieus en modelleert zijn sound schaamteloos op de vroege U2.

Luister maar naar nieuwe single Union Station. Maar het valt niet te ontkennen dat ze sterke songs schrijven, die ze gedegen uitvoeren met een oprechtheid waar je moeilijk bezwaar tegen kunt maken. Luister wederom maar naar Union Station. Als niet originaliteit je criterium is maar authenticiteit, dan is overpass je band. In juni verschijnt het debuutalbum van de begin twintigers. Daaraan ging een dozijn singles vooraf. Ongeveer de helft daarvan is meer dan een miljoen keer gestreamd. Je hoeft dus geen glazen bol te raadplegen om te voorspellen dat overpass wel een een hele grote band kan gaan worden. Is het niet dit jaar, dan wel het volgende.

Arctic Monkeys – Opening Night

Het lijkt langer geleden dan het feitelijk is dat Arctic Monkeys nieuwe muziek heeft uitgebracht. The Car is uit 2022, 4 jaar geleden nog maar.

Dat maakt Opening Night niet minder welkom. De nieuwe single is een ‘Bowie meets Steely Dan’ ballad, die niet had misstaan op het laatste album van Arctic Monkeys. Opening Night is eind vorig jaar opgenomen in de Abbey Road studios met vaste producer Jim Ford. Het nummer komt op het album HELP (2). Dat is een vervolg op een gelijknamige release uit 1995. De opbrengst is bestemd voor War Child. Toen werkten o.a. Radiohead, Massive Attack en Blur mee. Op de 2026 release staan bijdragen van o.m. The Last Dinner Party, Fontaines DC en Wet Leg. Alle songs zijn nieuw of niet eerder uitgegeven. De releasedatum van HELP2 is 6 maart.

L.A. Sagne – Rampage

Misschien dat Tara Wilts in de toekomst haar Jackell en Hyde personages ooit nog eens verenigt in één band, maar voorlopig uit ze haar gevoelige kant in Cloud Café en de assertieve/agressieve kant van haar karakter in L.A. Sagne.

Rond Cloud Cafe is het even stil, mogelijk omdat Tara eerst haar hoofd wil leeg maken. Dat doet ze in het doldrieste Rampage dat rockt als een kudde geschrokken paarden. De tekst gaat over zoooo verliefd zijn dat je de boel wil verbouwen. Dat komt blijkbaar voor. Bassist Joost van Eck draait overuren terwijl de drummer Martin Brummelkamp en gitarist Lazlo Rogier nog eens extra olie op het vuur gooien. Met de release van Rampage is er ook een eerste album aangekondigd van L.A. Sagne. Good Company verschijnt op 27 maart op het Geertruida label. Tour begint in april.

Bettie Serveert – Evil Side

We kunnen kort zijn over de nieuwe single van Bettie Serveert; Evil Side is een geweldig nummer.

Een zeer sterk liedje dat niet veel, zeg maar niets onderdoet voor de klassieke songs waarmee de Betties internationaal furore maakten en onlangs nog de eerste plaats van de Snob 2000 wisten te bereiken. Of het liedje al een tijd rondzingt weten we niet. De opname is in ieder geval nieuw en net als Ta! een co-productie van de band met Jesse Beuker. Nu maar duimen dat Ta! en Evil Side voorbodes zijn van een nieuw album. En dat dat dan snel uitkomt. En dat ze dan ook weer gaan toeren.

Archive – City Walls

Archive begon ooit al trip-hopband, maar dat station is inmiddels al lang gepasseerd.

Archive is zelfs geen band meer in de zin van een vaste groep muzikanten. Er is een vaste kern, maar verder wordt er per project hulp ingevlogen. Of niet. De krachten achter City Walls zijn Darius Keeler en Lisa Mottram. Zij schreven de breekbare electroballad. De vocale honneurs worden waargenomen door Pollard Berrier. Dit trio is alom aanwezig op Glass Minds, het nieuwe, 13e album van Archive En waarschijnlijk ook aanwezig zijn tijdens het concert van de band in Paradiso op 30 maart.

Horse Vision – You Could Have It

De recensent van de site Nina Protocol heeft een treffende vergelijking. You Could Have It van Horse Vision klinkt als een mix van Pixies (met Kim Deal) en Trevor Horn.

Van Pixies hebben ze de zang en songopbouw, van Trevor Horn de injecties van de Fairlight, een van de eerste sample machines. Trevor Horn – voor wie het niet (meer) weet- was de producer van o.a. Frankie Goes To Hollywood, ABC en Owner of a Lonely Heart van Yes. Horse Vision is een emo-electro artpop-duo uit Zweden dat voor single You Could Have It lijkt te zijn uitgebreid met drummer en een zangeres. De heren heten Johan Nilsson en Gabriel von Essen. Haar naam moeten we even schuldig blijven totdat You Could Have It wat meer plays heeft vergaard. Dat zal niet lang meer duren, want het is een zeer sterke song. We weten overigens niet helemaal zeker of de zangeres wel van vlees en bloed is. In de credits worden behalve de leden van Horse Vision alleen nog die drummer genoemd. En in deze tijden van AI zou de stem best wel eens van een robot kunnen zijn. Een sexy robot, dat dan weer wel.

 

 

Madra Salach – I Was Just A Boy

De Ierse muziek zit in de lift de laatste tijd en niet alleen de postpunk van Fontaines DC en trawanten maar ook de Ierse muziek die is geworteld in de Keltische traditie.

Zoals Madra Salach dat zich in de picture speelde op Eurosonic. Eerder vielen de al op tijdens Left Of The Dial. Madra Salach, wat Gaelic is voor vuile hond, maakt geen mannen met baarden en bierbuiken folk, maar zoekt juist naar de grenzen van het idioom. Op I Just A Boy rekken ze die ook nog eens flik op. Het nummer duurt ruim 7 minuten! De eerste helft is min of meer bekend terrein, zang met akoestische begeleiding van traditionele instrumenten. Deel twee bestaat vooral uit  herhaling van een muzikaal motief. I.p.v. saai is het effect echter hypnotisch. Als het op plaat zal zo meeslepend is, zal het live wel helemaal voor vervoering zorgen. Jammer dus dat er voorlopig geen bezoek aan ons land op het programma staat. Hopelijk is dat omdat de heren druk zijn met de opnamen van een eerste album.

Courtney Barnett – Site Unseen feat. Waxahatchee

Site Unseen van de Australische slacker-queen Courtney Barnett is een duet met de Amerikaanse alt-country zangeres Waxahatchee.

Katie Crutchfeld -zoals Wax in het eggie heet- haalt de countrychick in Courtney naar boven. En verrek denk je dan; ‘eigenlijk heeft ze altijd al iets landelijks gehad’! Naast dat landerige. Het nieuwe album van Courtney Barnett, haar 4e heet Creature Of Habit en is geproduceerd door John Congleton (Angel Olsen, St. Vincent e.v.a). De plaat verschijnt op 27 maart.

The Scratch – Pulling Teeth feat. Kevin Rheault

The Scratch kun je zien (of horen) als de wettige erfgenamen van Thin Lizzy.

De band komt dus uit Ierland en net als hun landgenoten mengen ze metal met traditionele Ierse muziek en in geval van Pulling Teeth ook met een beetje rap. De mannen schreven het nummer toen ze op tournee waren in de V.S. als support act van The Dropkick Murphys. Kevin Rheault, de zanger van die club bleek maar al te beried om een moppie mee te brullen. The Dropkicks waren pas zelf nog in het nieuws vanwege hun nieuwe anti-ICE song, ‘Too Scared To Join The Military, Too Dumb To Be A Cop’. Het nieuwe album van The Scratch gaat Pull Like A Dog heten en mag je medio maart verwachten.