Author: Flip van der Enden

Lime Garden – 23 

Een topteam van Charlie Andrew# en Dan Carey* heeft zich ontfermd over het nieuwe, tweede album van Lime Garden. Dan weet je dat het wel snor zit.

En inderdaad nieuwe single 23 is een nummer dat wel tegen een paar stootjes kan. De muzikale inspiratie kwam volgens gitarist Chloe Howard van Happy Mondays. Dat is te horen, met die aantekening dat het dameskwartet uit Brighton wel wat gedisciplineerder speelt dan de pillenrockers uit Manchester. Maar de beat van 23 is onweerstaanbaar dansbaar en de mix van synths en gitaren doet inderdaad denken aan de befaamde Madchester sound van ook alweer 35 jaar geleden. Volgens Chloe gaat het album over een avondje stappen van het eerste tot en met het 38ste drankje. Wie wel eens foto’s heeft gezien van het Britse nachtleven of zelf wel eens een poging heeft gedaan om zijn/haar Britse vrienden bij te houden, weet dat het een bijzondere plaat gaat worden. De release van Maybe Not Tonight staat voor 10 april.

# producer van Wolf Alice, Alt-J e.a.

* producer van Wet Leg, Fontaines DC e.v.a.

Master Peace, Declan McKenna – Fuck It Up

Misschien een onverwachte combinatie; poprocker Master Peace en indie singer-songwriter Declan McKenna, maar wel een die werkt.

Ze wisselen wat coupletten en zingen het refrein samen, maar Fuck It Up is vooral een Master Peace nummer. Hij schreef het samen met producer Dan Carey. Fuck It Up is een pittig popliedje met een autobiografische tekst van Peace over zijn talent om af en toe de boel eens goed te verkloten. Maar wie doet dat niet? Declan in iedere geval wel en dat geeft troost. Fuck It Up komt een dezer dagen op een nieuwe EP van Mister Peace. Info volgt a.s.a.p.

Daughter – Not Enough

Ja, Daughter is terug, maar ook weer niet helemaal.

De band van Elena Tonra nam 10 jaar geleden al een demo op van Not Enough, maar zag vorig jaar pas kans om de song te voltooien. Nu komt Not Enough alsnog uit, ter ere van de 10e verjaardag van het Not To Disappear album.  Daarvoor was het oorspronkelijk bedoeld. Not Enough is een klassetrack in de gewaardeerde stijl van het trio uit Londen: melancholieke zang, sfeervol gitaarwerk en een tikkeltje mysterieus. Het is nog niet bekend is of er ook een luxe rerelease van Not To Disappear op stapel staat. Ook is niet duidelijk of er nog meer onuitgebrachte pareltjes zijn opgedoken en opgepoetst. Over een echt nieuwe album is ook nog niks bekend. Dat zou wel weer eens tijd worden.

Surfbort – Jessica’s Changed

Jessica’s Changed van Surfbort is een lekker pesterig punkliedje over de vergankelijkheid van vriendschap.

Surfbort is een garage schuine streep slacker punkband uit L.A. die danst op het koord tussen luim en ernst. Ze zien er uit alsof het altijd Halloween is en hun optredens zijn een dolle boel, maar wie er voor open staat vindt in hun teksten genoeg stof tot nadenken. Jessica’s Changed is afkomstig van het op 6 maart te verschijnen derde album van de band van frontvrouw Dani Miller.

Honey I’m Home – Insecure

Na de laaiend enthousiaste recensies van het optreden van Honey I’m Home op Noorderslag zijn we even gaan kijken of er al iets nieuws van ze uit was. Toen ontdekten we dat de band in oktober al een nieuwe, derde single had losgelaten. Die hadden we dus bijna gemist! Honey I’m Home is een soort van supergroep. Een aantal bandleden kennen we namelijk ook van Marathon, JAGD en Banji.

Insecure is een langzaam golvende shoegaze-song met vrouwenzang, opgeluisterd met sfeervolle praatsamples en op smaak gebracht met een ijzersterk refrein. Kortom een nummer waar je mee kunt thuiskomen (sorry).

Concert: 21 februari Paradiso.

PAUW – Autopilot

PAUW is terug! Iets meer dan 10 jaar na hun eerste en enige album is het Twentse duo uit de as herrezen.

Wat zanger-gitarist Brian Pots in die tijd heeft uitgespookt weten we niet. Drummer Rens Ottink heeft er een avontuur opzitten met de Britse band Temples. Muzikaal pikt PAUW de draad weer op waar ze hem een decennium geleden hebben gedropt. De band maakt dus nog steeds radiovriendelijke paddopop. Comeback-single Autopilot zou je echter ook als crime-rock kunnen classificeren. De sterke riff van het nummer klinkt namelijk als de tune van een spannende film of tv-serie. Iets met vreemde planeten of vliegende schotels. Over een nieuwe EP of tweede album is nog niks bekend, wel treedt de band weer op.  Welkom terug PAUW!

Bleech 9:3 – Cannonball

Single drie van Bleech 9:3 is hit drie voor de band uit Dublin.

Cannonbal is anders wat sfeer (weemoedig) en tempo (slepend) betreft, maar wel weer een nummer waarin de gitaar de hoofdrol speelt. Maar niet meteen. Eerst horen we zanger Baz Quinlan op standje emo. Maar als snel slaan de gitaren toe en wel op een manier die meer dan een klein beetje aan Nirvana doet denken. De eerste keer denk je misschien; ‘jammer dat er geen langere solo in het nummer zit’. Maar na een paar keer luisteren begrijp en waardeer je de balans tussen zang en gitaargeweld. Een indringend nummer dat Cannonbal en zeker niet de minste van de drie. En nog steeds geen nieuws over dat debuutalbum.

Nothing – Toothless Coal

Nothing is een shoegaze band uit Philadelphia U.S.A met een nihilistische inslag.

Tenminste dat lijk je te mogen afleiden aan de bandnaam. Ook de titel van hun nieuwe EP getuigt niet erg van een positieve houding. Die gaat A Short History Of Decay heten, een korte geschiedenis van verval. Zou het over de V.S. gaan?  Nieuwe single Toothless Coal is een beetje een unicum, een uptempo shoegaze nummer. Zo hoor je ze niet vaak. Maar de fuzzy gitaren vliegen je om je oren en daarover is nog maar net de leadzanger te horen. Wat dat betreft is Toothless Coal zo shoegaze als maar kan. Nothing is niet nieuw. De band maakt al lawaai sinds 2012 en heeft zeven albums gemaakt. In april doen ze wat optredens in de UK maar dichter bij dan dat komen ze niet.

Father John Misty – The Old Law

Het zou overdreven zijn te beweren dat Father John Misty zich overtreft op The Old Law.

Wel maakt hij de bepaald niet laag gespannen verwachtingen weer helemaal waar. Zijn nieuwe single is zo’n theatrale Americana/symfonische roots-song zoals alleen de voormalige drummer van Fleet Foxes ze maakt. De extra attractie dit keer is een lekker lange psychedelische gitaarsolo. Mister Misty speelt The Old Law als sinds 2024. Alleen heette het toen nog God’s Trash. Of het een overblijfsel is van het album dat hij vorig jaar uitbracht of de voorbode van een nieuwe langspeler zal in de loop van de lente wel duidelijk worden.

Concert: 8 juni Amsterdamse Bos.

Modern Woman – Dashboard Mary 

We gunnen punkdichter Patti Smith natuurlijk het eeuwige leven, maar mocht ze een opvolger willen aanwijzen dan is Sophie Harris een uitstekende kandidaat.

Sophie is de aanvoerder van Modern Woman, een band uit Londen, die na 3 singles is toegekomen aan een album. Dat gaat Johnny’s Dreamworld heten en op 1 mei uitkomen. Dashboard Mary mag het voorwerk doen. Het is een imponerende single met een uitstekende balans tussen tekst en muziek. Die muziek bouwt langzaam op naar een climax waarin onduidelijk is of het geluid nou uit de keel van de zangeres komt of uit de versterker van de gitarist. Waarschijnlijk gaan ze beiden even hard te keer. Ook zijn er naast bas en drums een sax en een viool te ontwarren in de gecontroleerde kakofonie. De tekst van Dashboard Mary vertelt een verhaal dat is verbeeld in de video. Het verdient aanbeveling de ondertiteling in te schakelen. Over haar teksten zegt Sophie Harris dat ze het “interessant vindt om de rauwere kant van vrouwelijkheid te onderzoeken die vaak verscholen blijft: relaties tussen meisjes en de complexiteit van vrouwelijke fixaties en obsessies.” Er is een reden dat de band Modern Woman heet.

Modern Woman is op 27 januari te zien in het voorprogramma van Ezra Furman in de Tolhuistuin in Amsterdam en een dag later in Trix, Antwerpen.