Author: Flip van der Enden

Pinguin Radio presenteert Muzine.nl Radio #50

Muzine.nl is verplichte kost voor music minded mensen zoals wij. De site volgt de nationale en internationale indie-scene op de voet, toont respect voor de oudjes, maar verslaat vooral het hier en nu. Muzine.nl biedt een constante stroom kwaliteitsposts; album- en concertrecensies, interviews, overzichtsartikelen, columns, you name it, they’ve got it.

Daarom hebben Pinguin Radio en Muzine.nl de handen ineen geslagen. Elke dinsdagavond van 19:00 tot 20:00 uur hoor je een uur lang pop, rock, indie & aanverwanten samengesteld door de redactie van Muzine.nl, de site voor mensen die van muziek houden.

Playlist Muzine.nl Radio #50
10april 2018

  1. Desperate Journalist – Hollow
  2. Mastersystem – Notes On Life
  3. Island – Horizon
  4. Amen Dunes – Blue Rose
  5. Delorentos – In The Moment
  6. Ten Years Today – Do Ya
  7. Ciaran Lavery – 13
  8. Eels – The Deconstruction
  9. Sunflower Bean – Twentytwo
  10. Unknown Mortal Orchestra – Not in Love We’re Just High
  11. Faces On TV – Dancing After All
  12. Preoccupations – Antidote
  13. Sam Fender – Friday Fighting
  14. Ryley Walker – Telluride Speed
  15. And Also The Trees – The Untangled

Lord Huron – When The Night Is Over

In een rechtvaardige wereld zou Ancient Names pt 1 van Lord Huron een joekel van een hit zijn. Nu is het alleen bij ons een succes en niet half zo groot als we hadden verwacht/gehoopt toen we het nummer tot IJsbreker uitriepen. Het is gelukkig niet zo dat de band rond Ben Schneider helemaal geen succes heeft in ons land. Lord Huron stond eerder dit jaar in een bomvolle Vredenburg en komt in oktober terug voor een concert in Paradiso.

Vorige week kwam het gezelschap uit L.A. met een nieuw nummer op de proppen. When The Night Is Over is een spannende ballad, een part 2 lijkt wel van doorbraak hit The Night We Met. De nieuwe single is het derde voorproefje van het Vide Noir album dat de 20ste zal uitkomen.

When The Night Is Over heeft een spooky, instrumentaal thema dat dienst zou kunnen doen als tune van een tv-show, een detective serie bijvoorbeeld. Dat is geen toeval. Volgens Schneider heeft hij geprobeerd de sfeer op te roepen van een natte, verlaten door neon verlichte stad. Daar is hij uitstekend in geslaagd. Zijn inspiratie putte hij uit een verhaal van Raymond Chandler, een van de grondleggers van het ‘hard boiled detective’ genre.

LIVEDATUM: 22 oktober Paradiso, Amsterdam

PEER – You Can Count On Me To Let You Down

Het Zeeuwse PEER bewijst dat er in onze waterrijkste provincie ook behoorlijk stevig wordt gerockt. Met Emily en I Don’t Wanna deed het kwartet eerder al  een paar prima duiten in het indie-zakje. You Can Count On Me To Let You Down is weer bingo! Laat dat debuutalbum maar komen.

PEER heeft al vanaf het begin de wind mee, al kwam die eerst uit een andere richting, Het waren Passion-producer Eric van Thijn en volksrapper Lange Frans, die zich als eersten over de band ontfermden, onder de indruk als ze waren van hun jonge honden energie. De band zelf kwam er al snel achter dat hun biotoop niet lag bij evenementen als Concert By the Sea, maar in de naar bier en zweet ruikende tenten van het Popronde circuit.

You Can Count On Me To Let You Down is de eerste release van de Gijs, Renzo en Jesper met nieuwe bassist, Brian. Voorganger Bas heeft na drie en half jaar zijn instrument aan de wilgen gehangen. Hij blijft echter behouden voor de muziek, want gaat zich verdiepen in de technische aspecten van het muziekmaken.

DMA’s – For Now

DMA’s maakte naam als de beste Britpopband van Australië. Een paar jaar nadat de gebroeders Gallagher elkaar de band uit hadden gejaagd, debuteerde het trio uit Sydney met een track zoals Noel ze al een tijdje niet meer had geschreven.

Dat was vier jaar geleden, sindsdien heeft DMA’s hun palet aan invloeden uitgebreid met andere bands uit Manchester, of eigenlijk moeten we zeggen Madchester, want het zijn de mannen, die een brug sloegen tussen house en indie die DMA’s tot voorbeeld strekken, te weten Happy Mondays, Prima Scream en niet op de laatste plaats Stone Roses.

Even leek DMA’s het pad bijster. De vorige single was een mierzoete ballad, die de schrik om het hart liet slaan, maar met zijn lekker dreinende zang, calorierijke gitaren en jungle drums is For Now een uitstekende smaakmaker van het eveneens For Now gedoopte tweede album, dat eind deze maand uitkomt.

LIVEDSATUM: 12 mei Paradiso, Amsterdam.

Eels – Bone Dry

De muziek van Eels is altijd meer geweest dan simpel amusement. Bandleider en enig vast lid, Mark ‘E’ Everett gebruikt zijn talent als middel om het bestaan in dit -wat de dichter zo mooi omschreef als- ondermaanse tranendal dragelijk te maken. Daar heeft hij ook alle reden toen, want er is weinig dat hem bespaard is gebleven. E’s belangrijkste thema’s zijn familie, dood een verloren liefdes. E is natuurlijk niet de enige, die muziek maakt uit therapeutische overwegingen. Hij is echter wel vrij uniek in de manier waarop hij zijn kunst weet aan te wenden. Zonder te willen beweren dat zijn teksten vrij zijn van zelfbeklag, weet hij zijn gevoelens en gedachten zo te verwoorden dat ze herkenbaar zijn en relevant voor anderen. De songs van Eels bieden troost, steken een hart onder de riem bij mensen, die soortgelijke situaties hebben meegemaakt. Daarom is E meer dan een muzikant. Voor velen is hij een vriend,  familie, een therapeut.

In 1996 verscheen Beautiful Freak, het eerste Eels album. Daarmee zette E de toon van een oeuvre dat deze week werd verrijkt met album twaalf. De 15 songs op The Deconstruction zijn typisch Eels, variërend van introspectieve rockers tot  excentrieke ballads. De teksten zijn als vanouds autobiografisch, maar dus op zo’n manier verwoord dat ze herkenbaar zijn voor iedereen, die leeft en liefheeft.

Op nieuwe single Bone Dry rockt E een streepje harder dan we de laatste jaren van Eels gewend zijn. Het door drums, bas en fuzz gitaar gedreven nummer zou Mark Lanegan prima passen.

The Deconstruction is het eerste Eels album in vier jaar. Na de laatste toer was E zo uitgeput dat hij overwoog de stekker er uit te trekken. Gelukkig voor ons heeft hij een nieuwe liefde gevonden, is hij getrouwd en heeft hij een zoon gekregen. En hij acteert tegenwoordig, in de Netflix serie Love. Kortom stof genoeg voor een nieuwe plaat. Ook gaat Eels weer op toernee. In ons land zal de band maar liefst vier keer te zien zijn, een duidelijk teken hoe belangrijk we Eels hier wel niet vinden.

LIVEDATA: 18*, 19* en 20 juni TivoliVredenburg, Utrecht. 21* juni Paradiso, Amsterdam. 8 juli, Rock Werchter, België.

* is uitverkocht.

Barbarossa – Broken Beauty

Barbarossa is de artiestennaam van James Mathé, een zanger/componist/multi-instrumentalist uit Londen, die onlangs zijn vijfde album uitbracht. Twaalf jaar al maakt hij muziek, maar zoals het spreekwoord luidt voornamelijk voor dovemansoren. Het begon veelbelovend toen Stones, een track van zijn debuutalbum (2006) aansloeg, maar het is tot nu bij dat ene succesje gebleven. Onder eigen naam dan, want als rechterhand van José González heeft Mathé wel voor volle zalen gestaan.

Ondanks het gebrek aan aandacht is Barbarossa  stug doorgegaan met platen maken. Eind vorige maand verscheen zijn vijfde. En wat wil het geval? Waar eerdere release vrijwel onopgemerkt bleven, wordt ‘Lier’ wel opgepikt. Wat productie betreft (van Ghost Culture) is het Barbarossa‘s meest verzorgde plaat. Stilistisch borduurt hij voor op de onthaastte, detaillistische laptop folk van zijn vorige albums. De grootste veranderingen hebben plaatsgevonden in Mathé’s privéleven. Hij is vader geworden (Barbapappa!) en verhuisd van het drukke Londen naar het landelijk Kent. Ouder en beter, het is niet ondenkbaar.

Met zijn prominente bed van synthesizers is Broken Beaty wat klankkleur betreft niet helemaal representatief voor het album,  wat sfeer betreft weer wel. Zelf noemt de artiest Joni Mitchell en CSN&Y als belangrijke invloeden, ons doen zijn songs meer denken aan een minder arty James Blake en een minder freaky Alt-J.

Beach House – Dive

Lokkertje nummer twee van Beach House album nummer zeven heet Dive en klinkt net als het recente Lemon Glow tegelijkertijd nieuw en bekend. Binnen de Beach House catalogus is Dive een pittige track. Het begin is dromerig als altijd, maar halverwege trapt er iemand op het gas en transformeert Dive van een 60’s sunshine popsong naar een track, die nog het meest aan Joy Division doet denken. Op de vocals na dan, want Victoria Legrand trekt zich niks aan van de tempowisseling en droomt lekker door.

Het is opvallend hoeveel variatie er mogelijk is binnen de afgebakende sound van Beach House. Dive en Lemon Glow zijn direct herkenbaar als het werk van de makers van Master of None, Lazuli en Space Song, maar toch essentieel anders. Op 11 mei zal het nieuwe album van Victoria Legrand en Alex Scalley het daglicht zien. De plaat gaat 7 heten, een wat saaie titel voor wat alweer een fantasierijk album lijkt te gaan worden.

LIVEDATUM : 12 oktober Tivoli, Utrecht.

Snail Mail – Pristine

Met een naam als Snail Mail –een ironisch etiket voor papieren post- zou je denken dat de band lekker langzame luistermuziek produceert, maar niet dus. Snail Mail is een trio onder aanvoering van Lindsey Jordan, een 17 lentes tellende indie-zangeres uit het Amerikaanse Baltimore. Lindsay  zingt, speelt gitaar speelt en tekent voor alle liedjes. Qua sound schuurt ze tegen de slacker-rock van Courtney Barnett en onze eigen Pip Blom aan, maar dan net iets puntiger. Haar stem, zeker in de uithalen doet wel denken aan die van Bjork, maar de algemene conclusie moet toch luiden dat deze rockende tiener de imitatiefase al lang is gepasseerd.

Snail Mail debuteerde in 2016 met een mini-album. Vorig jaar kwam daar een live EP bij. Het langspeeldebuut zal in de loop van dit jaar verschijnen. Sterke songs als Pristine zorgen ervoor dat Snail Mail nu al heel wat aandacht genereert. De band trekt bijna 300 duizend luisteraars per maand ‘and counting’.  Toeren, met name in het buitenland is gezien Lindseys’  leeftijd nog wat lastig, maar zodra ze 18 is staat niets haar meer in de weg.

Paaspop 2018 Fotoverslag dag 2!

Live Foto Review: Paaspop 2018, Schijndel – Dag 2
31 maart 2018
Foto’s Fotono Photography

Nu de modder weer van de laarzen is gespoeld, de kater verjaagd en het haar weer in de plooi zit is het goed terugblikken op een zeer geslaagde editie van Paaspop. Dat doen we aan de hand van foto’s die zijn gemaakt door Irwan Notosoetarso.

Bastille

Jacqueline Govaert

Jeremy Loops

Jett Rebel

Kadaver

Tentempies

The Brahms

 

The Dawn Brothers

The Wombats

Vanavond om 21:00 uur The Daily Indie Radio #111

Vanavond een nieuwe show van muziekmagazine The Daily Indie!

The Daily Indie is een site die zich richt op nieuwe en alternatieve muziek via interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken.

En The Daily Indie zit dus ook op de radio! Elke dinsdagavond tussen 21:00 en 22:00 uur presenteren de connoisseurs van The Daily Indie de beste nieuwe indiemuziek op Pinguin Radio.

The Daily Indie Radio #111
Playlist 3 april 2018

  1. Niko – Good Ol’ Boy
  2. Triptides – Flashing Before Your Eyes
  3. The Lemon Twigs – Foolin’ Aroud
  4. boy pablo – Losing You
  5. Dan Stock – Take It Too Far
  6. Goat Girl – Throw me A Bone
  7. Her’s – Love On The Line (Call Now)
  8. Alexis Taylor – Oh Baby
  9.  Mya Folick – Dead Body
  10.  King Tuff – Thru The Cracks
  11.  Demob Happy – Be Your Man
  12.  Fake Laugh – Better For Me
  13.  Unknown Mortal Orchestra – Everyone Acts Crazy Nowadays
  14.  Jens lekman – Who Really Needs You
  15.  Teen Creeps – Mercury
  16. The Horrors – Fire Escape