Author: Flip van der Enden

Voka Gentle – Battle Sequence (I’m Atomic) 

Alleen bij de meest oplettende luisteraar zal er een belletje rinkelen bij het horen van de naam de naam Voka Gentle. We hebben namelijk nog maar twee nummers van het trio uit Londen gedraaid en dan ook nog met mondjesmaat.

Het is namelijk niet de makkelijkst muziek die William J Stokes en tweeling Ellie en Imogen Mason maken. De nieuwe single van Voka Gentle is misschien nog wel moeilijker dan die twee voorgangers, maar ook beter. Battle Squence, de titel zegt het al zou zich prima lenen als soundtrack voor een game waarin drommen  aliens of zombies op afstand moeten worden gehouden. Over een nerveuze elektronische beat zingt een van de zusjes op standje cool.  Op de achtergrond hoor je het aanzwellende geluid van de apocalyps.

Is het dance, is het art, is it it a plane? Het is een superplaat! Album 3 van Voka Gentle heet Domestic Bliss en is vanaf 6 februari overal te beluisteren.

Queen’s Pleasure– Day By Day

Het begin van Day By Day doet even denken aan dat van Blur’s Song 2. Maar al meteen rockt Queen’s Pleasure een kant op die veel meer doet denken aan de onstuimige protopunk van Iggy Pop & The Stooges dan aan de vaak wat beleefde Britpop van Blur c.s.

Day By Day is de 4e single van het 3e album van het Amsterdamse energiebedrijf dat Stunt Double heet en tegelijk met de single is uitgekomen. Opnameleider was hip hop en house producer en zelfstandig opererend artiest Dylan van Dael die hier laat horen niet alleen een van de veelzijdigste maar ook van van ‘s lands beste platenproducenten te zijn.

Chicano Mosh – Slow

Chicanos zo worden de mensen in Californië genoemd die van Mexicaanse afkomst zijn. Lang was het een denigrerende term, maar tegenwoordig is het meer een geuzennaam en zijn Chicanos trots op hun cultuur en afkomst.

Dat mag je ook opmaken uit de bandnaam Chicano Mosh. Ze zijn met zijn vieren, drie chicanos en een chicana en sinds 2023 samen. Ze zingen zowel in het Spaans als het Engels. Slow, de titel zegt het al valt in de laatste categorie.

Bij Chicano muziek denk je eerder aan trompetjes en percussie dan aan indie-rock. Toch is dat laatste wat Chicano Mosh te bieden heeft. Maar de latino afkomst laat zich niet verloochenen. De stemming van de gitaren is duidelijk zuidelijk, maar we horen ook indie, punk en een beetje surf. Een sound kortom die je niet vaak hoort. En daarin willen we graag  verandering brengen.

MEMORIALS – Cut Glass Hammer

Het Britse MEMORIALS is al even bezig, samen maar ook apart voordat ze zich verenigden. Verity Susman zong eerder in Electrelane en Matthew Simms komt uit het vermaarde Wire.

Het duo is wat je noemt eclectisch, laat zich door alles en iedereen inspireren. Zoals op Cut Glass Hammer door Yoko Ono. Door beeldend kunstenaar Ono en niet door de muziek van de weduwe van John Lennon. Dat zal sommige mensen gerust stellen, al is de reputatie van miss Ono als schreeuwlelijk absoluut niet terecht, maar dit terzijde.

Het door het duo in een schuur in Zuid-West Frankrijk opgenomen Cut Glass Hammer zou je kunnen omschrijven als een psychedelische postrocksong. Dwz dat er niet veel melodie in zit, maar er wel veel gebeurt. De basis bestaat uit een oude vette synth, monotone percussie en krakende gitaren. Daarboven horen we de stem van Verity, solo en in elkaar aanvullende en beconcurrerende koortjes. Voor fans van The Limiñanas en andere avontuurlijke veteranen.

Pitou – To Do What

We hebben het al eerder geconstateerd, Pitou is aan het experimenteren geslagen. De veilige haven van het singer-songwriters gilde heeft ze achter zich gelaten.

Op nieuwe single To Do What betreedt ze zelfs de dansvloer. Maar voordat de beat erin gaat, horen we haar rocken op een manier die wel wat aan St Vincent doet denken, een verwante geest als het gaat over het verkennen van nieuwe paden en spelen met nieuwe geluiden. Het spel van stemmingen en stijlen binnen de song illustreert ook het filosofische thema van de tekst; dat de vraag belangrijker kan zijn dan het antwoord, dat chaos een gegeven is.

De tijd zal leren of fan’s van Pitou‘s vroegere mede door klassieke zang geïnspireerde luisterliedjes haar muzikale ontdekkingsreis kunnen of willen volgen, maar het staat buiten kijf dat het geïnspireerd en relevant is wat ze nu doet. Haar nieuwe album, P2 staat voor 20 maart.

BIG SPECIAL – SLUG LIFE

BIG SPECIAL is een band in transitie. We kennen het duo uit de Black Country als een muzikale familie van Sleaford Mods, iets gepolijster kwa sound maar niet minder intensief.

Op SLUG LIFE en het eind vorig jaar verschenen DRAGGED UP A HILL horen we Joe Hicklin niet alleen parlevinken maar ook zingen. En dat kan hij behoorlijk goed. De man heeft een enorm volume en groot bereik. Daarnaast zijn de tempo’s verlaagd. Was DRAGGED UP A HILL een slepende gospelsong, SLUG LIFE is een beetje bluesy, een beetje country zelf. Joe begint met zijn bekende parlando, maar breek regelmatig in zang uit. SLUG LIFE gaat over een thema dat we vaker tegenkomen tegenwoordig, het ‘imposter syndroom’ of wel angst om door de mand te vallen. Iets waar Joe feitelijk niet bang voor hoeft te zijn niet als tekstdichter en dus ook niet als zanger.

Blanket – Leaning On You

Blanket is een medium succesvolle shoegazeband uit Noord-Engeland, die op nieuwe single Leaning To You een stukje richting dreampop is opgeschoven.

De loden gitaarmuren zijn iets doorzichtiger geworden. De zang is vrij goed verstaanbaar en de verleiding zit hem in de herhaling meer dan in een climax. Leaning On You, afkomstig van een nieuwe, gelijknamige met kerst verschenen EP is dan ook een song die je wat vaker moet horen. En daar gaan we dus voor zorgen.

NANANA – Before I Leave

Mocht het songfestival doorgaan dit jaar dan zou Hongarije er goed aan doen om NANANA af te vaardigen met Before I Leave.

Niet alleen omdat de band een songfestivalfähige naam heeft, maar vooral omdat NANANA met boegbeeld Lotti Timari een talent in huis heeft van internationale allure. De nieuwe Breekijzer is dus best wel poppy. Net zo als Måneskin dat is. NANANA deelt zich zelf in bij de postpunk stroming, maar feitelijk het is klassieke hardrock wat ze produceren. Europe, die richting of beter Eastern Europe. Er zit namelijk iets in Lotti’s stem dat doet denken aan poesta’s en paprika’s. Before I Leave is een sterk liedje dat ijzersterk wordt vormgegeven. Vooral tegen het einde als Lotti haar heftige emoties kracht bijzet met een serie welgemikte gilletje slaan de pleziermeters ver uit. En, niet onbelangrijk Before I Leave is ook niet hun enige goede liedje.

MOULD – Float

Een nieuw jaar, een nieuwe naam. MOULD* is een twee jaar en twee EP’s oude band uit Bristol. Ze komen dus nog maar net lijken.

Maar dat zou je niet zeggen als je nieuwe single Float hoort. De debuutsingle van wat het eerste album van het trio moet gaan worden is een donker getinte rocksong met meerstemmige zang en mooi samenspel van bas en gitaar. Oudere releases leverden dat MOULD het noise-punk etiket op. Float is anders, minder opgewonden, minder schreeuwerig, maar niet minder energiek of indringend. De MOULD mannen zijn gewoon gegroeid, beter geworden in wat ze doen, een kwestie van instrumentbeheersing ook. Dat MOULD op het podium kan waarmaken wat ze op plaat beloven laat de live in de studio versie van Float horen die ook onlangs is uitgekomen. Kortom een band om in de smiezen te houden.

*niet te verwarren met Bob Mould ex Hüsker Dü.

Sex Mask – Girth

Nu de release-spoeling wat dun is komen er plaatjes in ons vangnet die we op andere momenten misschien zouden teruggooien. Zoals Girth van Sex Mask.

Op zich is het een prima nummer, zeker als je van de wat darkere wave houdt. Maar over eerder releases waren we minder te spreken dus wellicht geeft het een verkeerd beeld door Girth wel op te pakken. Of we vergissen ons en zijn eerdere singles zijn wel de moeite. Dat kan natuurlijk ook. De bandnaam, Sex Mask is ook niet erg aantrekkelijk, maar ook dat is een kwestie van smaak. Dit gezegd hebbende kunnen we niet ontkennen dat het Australisch trio wel degelijk muzikaal is en een bij tijd en wijle een interessante en werkende mix produceert van synthipop, hip hop en indie-rock, zij het een beetje S&M-rig van sfeer. Maar dat is Depeche Mode ook en dus bevindt Sex Mask zich in goed gezelschap.