Tag: MEMORIALS

Memorials – All Clouds Bring Not Rain

Memorials – All Clouds Bring Not Rain (Fire)

Air-achtige overlappingen in I Can’t See A Rainbow, de derde track op de tweede worp van het spraakmakende duo Memorials, bestaande uit Verity Susman, afkomstig uit indierockformatie Electrelane en Matthew Simms, gitarist in postpunkformatie Wire. Ze hebben hetzelfde kapsel. All Clouds Bring Not Rain is een schitterende plaat geworden.

Een album dat duidelijk teruggrijpt op de jaren 60. Psychedelische krautrock. Filmisch, met elementen uit de folk. Velvet Underground en Stereolab zijn hoorbare inspiratiebronnen. Wie stil blijft staan tijdens het opwindend spirituele Watching The Moon mankeert iets. Overheerlijk feestelijk.

Susman is een ietwat gemankeerde zangeres (Nico, zegt u?) met haar geregeld naar de achtergrond gemixte, wat breekbare stemgeluid, maar het staat de sound van de band zo mooi. Alles past. All Clouds Bring Not Rain is een plaat waarop oneffenheden niet overdreven voorzichtig zijn weggepoetst.

We horen een mooie mix van wat ingetogener songs en pure bevlogenheid. We pikken het heerlijk gejaagde Dropped Down The Well er ook even uit. Zo’n track waarop zelfs dat duffe stel van nummer 46 gaat swingen tijdens een buurtbarbecue. Je bent gewaarschuwd. Pieter Visscher

 

 

MEMORIALS – Cut Glass Hammer

Het Britse MEMORIALS is al even bezig, samen maar ook apart voordat ze zich verenigden. Verity Susman zong eerder in Electrelane en Matthew Simms komt uit het vermaarde Wire.

Het duo is wat je noemt eclectisch, laat zich door alles en iedereen inspireren. Zoals op Cut Glass Hammer door Yoko Ono. Door beeldend kunstenaar Ono en niet door de muziek van de weduwe van John Lennon. Dat zal sommige mensen gerust stellen, al is de reputatie van miss Ono als schreeuwlelijk absoluut niet terecht, maar dit terzijde.

Het door het duo in een schuur in Zuid-West Frankrijk opgenomen Cut Glass Hammer zou je kunnen omschrijven als een psychedelische postrocksong. Dwz dat er niet veel melodie in zit, maar er wel veel gebeurt. De basis bestaat uit een oude vette synth, monotone percussie en krakende gitaren. Daarboven horen we de stem van Verity, solo en in elkaar aanvullende en beconcurrerende koortjes. Voor fans van The Limiñanas en andere avontuurlijke veteranen.