Sue The Night – Mind Dear

Met Mind Dear begint Sue The Night aan hoofdstuk twee van wat we met alle recht een successtory mogen noemen. Een kleine twee jaar geleden was Sue nog een goed bewaard geheim. Nu is een ze nog maar anderhalve hit verwijderd van eeuwige roem. Dat Sue charmant en muzikaal is, heeft ze bewezen als huisband van DWDD. Dat ze ook een uitzonderlijk goede songwriter is, maakt ze nog eens duidelijk met Mind Dear, de warming-up single voor het tweede album dat er aan zit te komen. We hebben het steeds over Sue enkelvoud, maar Sue The Night is feitelijk een band met in de gelederen diverse muzikanten die ook op eigen houtje heel goed bezig zijn, zoals bassiste Nana Effah-Bekoe. Suus ‘Sue’ De Groot zal de eerste zijn die het belang van haar begeleiders zal onderstrepen, maar zonder band zou er wel een Sue zijn en zonder Sue geen band. De opvolger van Mosaic heet Wanderland en komt op 14 april uit. Deze blijde gebeurtenis is aanleiding voor een flinke tournee, die op 12/4 begint in Paradiso Noord en op 24 april eindigt in Metropool, Hengelo.

My Baby – Love Dance

My Baby is is een bijzondere band en dat is het. Wie wel eens concert van het trio heeft bijgewoond, kan niet anders dan in de ban geraakt zijn van hun magische mix van blues, boogie, voodoo en elektro. Zelden wist een band in zo’n korte tijd zo’n brede aanhang voor zich te winnen, van bluesboys tot discomeisjes. Het Amsterdamse trio heeft hun huidige status te danken aan ongelofelijk hard werken. De band is constant op tournee en als je even niets van ze hoort houden ze huis in Nieuw Zeeland, Zuid Afrika of een andere exotische plek, die ze zonder uitzondering in vervoering brengen. Het mag dan ook een wonder heten dat Cato, Joost en Daniel überhaupt tijd hebben weten vrij te maken om een nieuw album (Prehistoric Rhtythm) op te nemen. Love Dance duidt op een aanhoudende ontwikkeling. De blues en de beat zijn gebleven, maar wie dacht de band net als tijdens de concerten meer met machines zou gaan doen, heeft het bij het verkeerde eind. Niet dat de track gespeend is van elektronica, maar de solo’s worden gespeeld op een fiddle wat het nummer een cajunsfeer geeft. We blijven dus in in Louisiana als bron van inspiratie. My Baby is in maart vier keer in eigen land te zien, daarna beginnen ze in de U.K. aan hun Europese tour.

 

 

IJsbreker: Sorority Noise

Het Amerikaanse Sorority Noise heeft eerder platen uitgebracht en we hebben ook al een aantal songs van ze gedraaid, maar eigenlijk wordt het nu pas menens. Hun twee vorige albums nam de band op toen de leden nog op de middelbare school zaten, met een docent als producer. Het was allemaal haastwerk en amateuristisch, maar dat kon niet verhullen dat de vier jonge rockers uit Connecticut wel degelijk iets te melden hebben. Hun boodschap, ‘ het is niet allemaal rozengeur en maneschijn in dit ondermaanse ‘ in combinatie met de hier en daar flink heavy begeleiding kwam hard binnen en bezorgde de band een naam en flink wat fans. Nu, klaar met studeren en getekend door een serieus New York’s punklabel (Triple Crown) label is Sorority Noise (Sorority is een soos/sociëteit) een professionele studio ingedoken met een echte producer (Mike Sapone van Brand New en Taking Back Sunday). Het resultaat is een klassiek Amerikaans rockalbum in de hard/zacht stijl, die is geïntroduceerd door The Pixies en geperfectioneerd door Nirvana. Wat Cameron Boucher en zijn band er aan toevoegen is persoonlijkheid en levenservaring. De punk smartlap, A Better Sun is tegelijkertijd een hapklare brok voor iedereen die zijn gitaren graag wat zwaar heeft, maar ook een diepgravende song over verlies en verwerking. Het nieuwe album van Sorority Noise komt op 17 maart uit onder de titel You’r Not As …..As You Think. Zelf invullen dus. Eind mei gaat de band voor het eerst op tournee buiten de V.S. Engeland en Duitsland staan op het programma, Nederland dus niet, maar wat niet is kan nog komen.

 

The Staves – Tired As Fuck

Ontdekt door Tom Jones en beroemd gemaakt door Bon Iver. Het kan raar lopen in de popmuziek, vraag maar aan The Staves. Zingen met Jones was een leuke entree, maar het contact met Justin Vernon resulteerde in een lange en vruchtbare relatie. Niet alleen nam hij de zusjes op in zijn live-entourage. Ook produceerde hij hun laatste twee albums. Met nieuwe single Tired As Fuck breken Emily, Jessica en Camilla Staveley-Taylor een beetje met hun folktraditie. De track is bluesy, heeft meer bite dan we van hen gewend zijn en eindigt met een gitaarsolo, die maar een paar decibellen verwijderd is van hardrock. We noemden The Staves net beroemd, dat is lichtelijk overdreven. De meiden hebben nog een flinke weg te gaan, maar met sterk nieuw werk als Tired As Fuck komt de roem steeds meer naderbij.

The Lemon Twigs – I Wanna Prove It To You

Er zijn ouders, die hun kinderen opvoeden tot topsporters of beauty queens. Alles moet wijken voor dat doel. Niet zelden zijn pa of ma zelf mislukte sporters of modellen en gebruiken ze hun nageslacht om alsnog hun gelijk te behalen. Misschien niet zo fanatiek, maar wel met een vergelijkbaar doel zijn Brian en Michael D’Addario door hun vader geprest om de muziek in te gaan. Pa had zelf ambities in die richting, heeft ook platen gemaakt, maar zag zich gedwongen zijn gitaar in de wilgen te hangen toen bleek dat zijn faam beperkt bleef tot de bekende fools, friends en family. Senior kan trots zijn, want het debuut van zijn zonen, ze noemen zich The Lemon Twigs is in zeer goed aarde gevallen. Aan de ene kant is er een markt voor de seventies powerpop van het duo naar model van Paul McCartney’s Wings, de vroege Elton John en Todd Rundgren, maar minstens zo belangrijk zijn de flair en muzikaliteit, die Brain en Michael etaleren. Beiden spelen diverse instrumenten. I Wanna Prove It To You komt net als These Words van het door Foxygen geproduceerde debuutalbum, Go Hollywood. Op 7 april staan The Lemon Twigs in Paradiso Noord.

 

45ACIDBABIES – Problems.

45ACIDBABIES is zonder enige twijfel een van de beste live bands, die je momenteel kunt gaan zien. Je moet wel tegen wat lawaai kunnen en er rekening mee houden dat het feest kan ontaarden in een orgie van bier, zweet en tranen van geluk. De stijl waarmee de band zalen plat speelt is een kartelige combi van pop, punk en elektro. Helaas lukt het de meeste beukbands niet om de prettige chaos, die ze in het veld veroorzaken te recreëren in een stille studio. Met Problems bewijst bewijzen de alumni van de Herman Brood Academie dat hun magie ook werkt zonder publieksparticipatie. De debuutsingle klinkt lekker vuig en vunzig, maar ook poppy en toegankelijk. Voeg daar een zangeres aan toe, die een cursus hypnose met succes lijkt te hebben afgerond en je weet dat we nog veel lol gaan beleven aan en met Sophia, Giorgio, Daniel en Marnix.

Pumarosa – Dragonfly

4 liedjes in bijna 2 jaar is niet veel. Gelukkig zijn het wel 4 topsongs, die Pumarosa tot dusver heeft vrijgegeven. En het debuutalbum is in zicht. Plaat gaat The Witch heten, een zeer toepasselijke titel voor een band, die een stijl beoefend die het best kan worden omschreven als heksenrock. Waren Priestess, Cecile en Honey al behoorlijk spooky, Dragonfly spant de kroon. Als de dochter van Dr John en Siouxie Sioux, die een nachtelijke seance leidt ergens in de swamps van Louisiana, zo klinken miss Munoz-Newsome en haar helpers op het ruim 4 minuten durende epos. Het nieuwe album zal overigens pas op 19 mei uitkomen. Een week of wat eerder (28/4) is Pumarosa te zien in Paradiso Noord.

Fionn Regan – The Meetings Of The Waters

Fionn Regan is al even bezig, maar tot dusver voltrokken zijn muzikale avonturen zich grotendeels buiten ons gezichtsveld. De niet meer zo heel jonge Ier (35) maakt muziek in de traditionele singer-songwriter stijl, stemmige songs met poëtische teksten en hier en daar een vleugje Ierse folk voor de smaak en vanwege de afkomst. Het leverde hem een flinke following op aan beide kanten van de oceaan en meer awards dan er op zijn schoorsteen passen. De hitparade bleef buitenschot, maar TV shows als Grey’s Anatomy maakten gretig gebruik van zijn sfeervolle songs. Net als Bon Iver, die Regan uitgebreid samplede op zijn laatste plaat. Mogelijk heeft de belangstelling uit die hippe hoek Regan geïnspireerd om het roer om te gooien. Hoewel je in The Meetings Of The Waters nog steeds de oude troubadour kan herkennen, is de sound met zijn lichte elektronica, woordeloze achtergrondzang en in falset gezongen refrein hip en eigentijds. Een overstuurde elektrische gitaar en een hypnotisch outro geven de song een lekker ruw randje. The Meetings Of The Waters is het titelnummer van Fion Regan’s vijfde album, zijn eerste in vijf jaar album en zal half april verschijnen op zijn eigen label.

 

Mister & Mississippi – Lush Looms

Single twee van album drie van Mister & Mississippi bevestigt onze blijde vermoedens, het roer is definitief om bij de Utrechtse band. Doei melancholieke introspectie, welkom rock ‘n roll! Lush Looms is net als de voorganger HAL9000 een intrigerende track, die zich niet makkelijk laat labelen. Je herkent de band van Meet Me At The Lighthouse en Northern Sky nog wel, maar Mister and Mississippi heeft zijn stroomgebied verlegd. Waar eens de gitaren zachtjes kabbelden, borrelt nu een antieke synthesizer. Ook de zang van Maxime heeft een metamorfose ondergaan, weg is de berusting daarvoor in de plaats klinkt ze gedreven om niet te zeggen bezeten. Mister and Mississippi zal hun nieuwe Mirage album komen live uitvoeren op locaties die helemaal bij de muziek passen, clubs, kelders en andere plekken met een nachtvergunning. Mirage verschijnt op 7 april, de tour gaat een dag eerder van start in De Helling in Utrecht en zal via o.a. Vera Groningen en OT 301 in Amsterdam in mei eindigen in Duitsland.