Young And Heartless

Op papier is de nieuwe single van Young And Heartless een weinig aantrekkelijke affaire over verlatingsangst, verslaving en andere zaken waarvan je hoopt er nooit mee te maken te krijgen. Op plaat is Fevers een bescheiden meesterwerkje, die de band uit Harrisburg, Pennsylvania wel eens een hoop fans zou kunnen gaan bezorgen.

De vorm waarin de ogenschijnlijk morbide boodschap is gegoten is afgeleid van de new wave zoals geïntroduceerd door Britse bands als Joy Division en Gang Of Four en uitgewerkt door discipels als Editors en Interpol. Young And Heartless is niet nieuw, de band begon in 2011 en heeft sindsdien twee EP’s en een album laten verschijnen. Fever is de voorloper van een tweede volledige langspeler, die op 25 maart uit moet komen onder de titel Stay Away.

IJsbreker: Iggy Pop

Josh Homme en Iggy Pop hebben samen een plaat gemaakt. Het bericht kwam als een donderslag bij heldere hemel en nog voordat we het nieuws hadden verwerkt, stond het eerste resultaat al online. We kunnen er kort over zijn, Gardenia is Iggy’s beste single in meer dan een kwart eeuw. Sinds zijn debuut met The Stooges in 1969 heeft Iggy bijna elk jaar wel een album uitgebracht. De talloze live-platen niet meegerekend staat de teller nu op 22. Nummer 23, Post Pop Depression verschijnt op 18 maart.

Van een comeback kan je dus niet echt spreken, waar Gardenia wel op hint is een ‘return to form’. Het is namelijk nogal al lang geleden dat Iggy zo hard rockte in de studio en muziek maakte, die aansluit bij zijn status als de oorspronkelijke risico-rocker. We mogen Josh Homme danken voor de reddingsoperatie. De titel van het nieuwe album duidt ook op een wederopstanding van de oude Iggy. Post Pop Depression, Pop is er weer bovenop. De opnamen hadden niet alleen voor Iggy een therapeutische werking. Josh en Iggy (en QOTSA bassist Dean Fartita en Arctic Monkeys drummer Matt Helders) doken de studio in niet lang na 25 november, de dag van de terroristische aanslag op club Bataclan in Parijs, waar Homme’s vrienden van The Eagles Of Death Metal ter nauwernood aan de dood ontsnapten.

Wat ze waarschijnlijk niet wisten was dat David Bowie in diezelfde periode bezig was afscheid te nemen. Toch moet je meteen aan Bowie denken als je Iggy Gardenia hoort zingen, Iets over Iggy Pop zeggen zonder David Bowie te noemen is sowieso onmogelijk. Iggy heeft zijn carrière goeddeels aan Bowie te danken. En andersom, want Ziggy was mede geïnspireerd door Iggy. Het was Bowie, die The Stooges (en Velvet Underground) bij zijn fans introduceerde en het was Bowie die Iggy vrij letterlijk uit de goot redde, eerst door het legendarische Raw Power album (1973) af te mixen, daarna als initiatiefnemer/producer van twee van Pop’s beste albums, The Idiot en Lust For Life (beiden uit 1977).

Iggy Pop is een survivor gebleken. De man die al begin jaren zeventig slachtoffer dreigde te worden van zijn rock ‘n’ roll lifestyle was misschien wel gek maar bleek niet achterlijk. Tegenwoordig gaat het hem zelfs financieel voor de wind. Niet dat hij veel heeft overgehouden aan zijn muzikale activiteiten, ooit in een helder moment heeft Iggy in plaats van drugs een keer apple-aandelen gekocht. Dat maakt hem nu financieel en dus artistiek onafhankelijk. Zo kan het gebeuren dat Iggy Pop (né James Osterberg) niet ver voor zijn 69ste verjaardag een nieuw hoogtepunt kan toevoegen aan zijn toch al indrukwekkende carrière.

Whitney

Een supergroep! Na The Arcs en EL VY is er nu Whitney! Whitney is een nieuw samenwerkingsverband tussen oud leden van Smith & Westerns, Unknown Mortal Orchestra en het minder bekende Touching Voids. De verbindende factor is het duo Julian Ehrlich en Max Kakachek, dat in alle drie de bands heeft gezeten. No Woman is een fijne indie-ballad met country fiddle en soul-blazers door drummer Ehrlich gezongen met een overtuigende kopstem. Muzikaal schurkt de song tegen Unknown Mortal Orchestra aan, maar dan zonder elektronica. Een album ligt in het verschiet en aan een tour wordt gewerkt. Enne, nee Whitney komt niet uit Houston, maar uit Chicago.

.

Amber Arcades

Nieuw, Nederlands en meer dan uitstekend is de debuutsingle van Amber Arcades. Amber Arcades is de pennaam van Annelotte De Graaf, een creatieve eenling die vorig jaar de stoute schoenen aantrok en naar New York vloog om daar aan haar debuutalbum te werken. De eerste vrucht van die arbeid staat nu online en heet Turning The Light. De track wordt door Annelotte lekker lijzig met een meisjes-achtige stem gezongen. De kick komt van de elektronische backing, die naarmate het bijna zeven minuten durende nummer vordert aanzwelt en opwindt. Amber Arcades was een van de buzzbands op Noorderslag, ook omdat Turning Light een laaiende recensie kreeg van de gerenommeerde Amerikaanse site Stereogum. Het was dus vol in de zaal, en het bleef vol. File under: eerste klap en daalder. (nog geen video)

Blitzen Trapper

Wie Fargo heeft gevolgd zal Man Of Constant Sorrow van Blitzen Trapper meteen herkennen. De muziek is een van de factoren die van de Netflix serie zo’n enorme must-see maken. Zowel de song als de band zijn niet nieuw. Man Of Constant Sorrow is een traditionele Amerikaanse folksong, de oudst bekende versie stamt uit 1913, bij het poppubliek geïntroduceerd door Dylan op zijn debuutalbum in 1962 Het nummer kreeg nog meer bekendheid door de uitvoering van de Soggy Bottom Boys in de film Oh Brother Where Art Thou. Blitzen Trapper is een neo-Americana band uit Oregon, in de bussiness sinds 2000 en bekend genoeg voor de grote zaal van Paradiso (10/2/16). Blitzen Trapper heeft de tradional een southern-rock arrangement gegeven met prachtige dubbele gitaarpartijen. De track staat niet op het meest recente album van Blitzen Trapper, maar is op verzoek van de talloze Fargo fans toegevoegd als extra-track op de nieuwe single van de band.

Speciale uitzending finalisten Grote prijs Van Nederland 2016!

Straks om 20.00 uur, een speciale uitzending van de Grote Prijs van Nederland met de finalisten van de categorieën BANDS en HIP HOP.

6 bands, 6 rapcrews, dik 40 minuten topmuziek. Luister vast voor en zorg dat je erbij bent bij de finale bands in Paradiso op 30 januari en/of in de Melkweg voor de finale hip hop, ook op de 30ste. Beide finales beginnen om 19:00 uur.

Meer info over de finalisten vind je hier.

Jo Goes Hunting

Jo Goes Hunting – Act Of Leaving

Jo Goes Hunting kwamen we tegen op de poster van Grasnapolsky 2016. Aangezien de programmeurs van het mooi gesitueerde binnenfestival een neus hebben voor kwaliteit hebben we even gecheckt wie Jo is. Jo is Jimmie Hueting, een muzikaal avonturier, die in september een mini-album uitbracht met ongrijpbare maar zeer boeiende songs. Mocht de naam Heuting je enigszins bekend voorkomen, dat klopt. Jo/Jimmi is de broer van Rocco Heuting, de rechterhand van Torre in De Staat. Net als bij die band is de toon van de songs van Jo Goes Hunting vaak duister, maar waar De Staat streng is, klinkt Jo eerder melancholiek. Jo’s Glow mini-album is hoorbaar het werk van een bevlogen eenling, live heeft hij hij minimaal vier vrienden nodig om zijn ideeën uit te voeren. Jo Goes Hunting is momenteel op tournee als support act van De Staat.

Bleached

Bleached is een feministische ruisrockband uit L.A. die in de voetsporen treedt van legendarische volumeproducenten als The Gun Club, The Runaways en The Rolling Stones. Het trio heeft onlangs de opnamen voltooid van een tweede langspeler, Welcome To The Worms die op 1 april gaat uitkomen. Kern van Bleached zijn de zusjes Jennifer en Jessica Clavin. Hun charmante assistente heet Micayla Grace. De meiden maken rock voor de lol, wat niet wil zeggen dat ze niet serieus zijn. Voor de productie van hun nieuwe (2e) album hebben ze een gerenommeerde vakman gecharterd, Joe Chicarelli, die in het verleden prima resultaten heeft behaald met o.a. Elton John, Morrissey en The Strokes. Die laatste band zal de reden zijn geweest voor de zusjes om hem te vragen. Chicarelli heeft er voor gezorgd dat de songs van de zussen over slechte mannen, verkeerde beslissingen en uit de hand gelopen feestjes melodieuze miniatuurtjes werden en geen therapeutische schreeuwpartijen. Wat overigens niet wil zeggen dat de geest in de fles bleef, Bleached is en blijft een punkband.

Rostam

Reken er op dat het nog wel even kan gaan duren voordat er weer nieuw werk komt van Vampire Weekend. Na bassist Chris Baio is er nu ook nieuw solowerk van Rostam Batmanglij, co-producer en multi-instrumentalist van de band uit Brooklyn. Waar Baio voor een vrolijke noot zorgt, duikt zijn collega de diepte in. Eos is een raar plaatje, op een bed van minimalistische electronica zingt Rostam zijn lied met regelmatige interrupties va een kinder (of meisjes)koor. Rostam, kind van Iranese ouders schreef het nummer na het zien van een foto die had gemaakt tijdens een trip naar India. De video van Eos is ook gebaseerd op die foto. Rostam is al langer actief buiten Vampire Weekend om. Naast zijn veelal artistieke solo-activiteiten heeft hij hand en spandiensten verricht voor o.a. hitparadepaardjes als Diplo, Charlie XX en Carly Rae Jepsen. Maar zijn hart zit hoorbaar in producties als Eos.

Recorders

Recorders uit België brengt binnenkort (19/2) een tweede album uit. Recorders, onder aanvoering van Gordon Delacroix is als sinds 2008 actief, maar was zo verstandig eerst de lange leerweg te bewandelen van veel optreden en het in eigen beheer uitbrengen van een aantal singles alvorens tot het opnemen van een album over te gaan. Dat debuutalbum kwam in 2014 en viel op met zijn uitgekristalliseerde songs en heldere sound. Debet aan het succes van het Above The Tide album was de technische bemoeienis van Tony Hoffer (Phoenix/Depeche Mode/Beck). Het maritieme thema is gebleven, het nieuwe album heet Coast To Coast, maar qua vorm en inhoud is Recorders hoorbaar geëvolueerd, tenminste als de single Lost At Sea de lading dekt. De nieuwe single van de Brusselse band is een Bowie-esque track met een flink tempo, dat de melancholieke content lichtelijk maskeert. Technisch verantwoordelijk was wederom Tony Hoffer, maar de verslavende compositie en de volwassen uitvoering komen geheel op conto van Delacroix en de zijnen. Hopelijk zijn onze festival nog niet helemaal volgeboekt.